4425 resultaten.
Toentertijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 week lang hun bezielde pleidooi
Voor liefde en vrede hielden
En kolonel Kadaffie koning Idris
Geweldloos van de troon stootte
En massa's opstandige studenten
Meer medezeggenschap eisend
Het Maagdenhuis bezetten
Terwijl rechtstreeks voor zonsopgaan
Neil en Buzz op de buis in zwart wit
De wachter van de aarde megalomaan
Met voeten…
mijn interieur c'est mon interieur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 met die wervelende klanken,
daar worstel en stoei ik mee
het Maya-sjamanenmasker
boven mijn piano
wordt besproeid
met gestokte muziek van Mussorgsky
ernaast zou Alice uit Wonderland gewis
haar sjaal vergeten en over de lijstrand
weg zoeven naar een plateau
waar een harlecchino huppelt
op blote voeten
een zwaan daalt waardig bij hem…
Sport is onsportief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
651 Rechten van mensen en van dieren,
worden met voeten getreden.
Hemeltergend onrecht is het,
dat kan worden voorkomen,
maar dat gewoon blijft voortbestaan.
Sport is onsportief.
Dieronvriendelijk.
Geldverslindend.
Mensonterend.
Schandelijk.…
Grenzen verkennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 , de overvloed,
Tot overmaat van ramp
Is het hier
Te veel en nooit goed genoeg
Het motto van het westen
En het kost me een kop,
Want de balans is ver te zoeken
Net als mama zal ik boeten
Nee is nee
Wat is daar nou niet duidelijk aan
Je bereed de grens
Ook al gaf ik hem meer dan duidelijk aan
Nee is nee
Nog een keer
Met een voet…
Hotel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 ochtends ontbijt
’s middags een lunch
en een warme maaltijd
daarnaast deed ik de was
bood een luisterend oor
24/7 paraat
dat had men snel door
mijn vaste gasten
door mijn service verrast
lieten zich verwennen
laaiend enthousiast
er was geen houden aan
ze bleven maar komen
totdat ik uiteindelijk
van vrijheid ging dromen
blaren op mijn voeten…
Middag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Jou liever in geheim omhuld,
kapte 'k af en wandelden we naar 't kanaal,
kwamen mensen tegen, groetten
Thuis mediteerden we op de bank
Stil en krachtig was het
aten daarna wat, praatten wat
Masseerden elkaars voeten
Zo liefdevol en met geduld.…
september
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
511 wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse dromendroom
maakt een begin aan winterse dromendroom
er is een weg naar waarheid
het liefst uit deze eenzaamheid
cultuur mag natuur niet verdringen
natuur is de enige weg naar voldoening
je ademt jezelf vrij uit jouw sociale positie
eenzaam, maar zeker niet zielig, jezelf
alleenstaande met beide voeten…
Genetische schat
netgedicht
1.1 met 23 stemmen
426 het samen spelen
blote voeten op
het pas gemaaide
nog verend lentegras
gaf ons ook zonder
publiek zoveel
applaus dat samen
volmaakt voelde
elkaar stimulerend
aanvoelend in details
de muziek van
wolken en wind
danste met ons mee
en regen spoelde
ons schoon na de
ovatie van bomen
en struiken en het
bloeien en diepste
buigen van de…
wanneer toch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 terwijl ik dankbaar stilstaan mag
bij de mensen die het leven lieten
in de strijd voor vrijheid en vrede
marcheren elders nog vele voeten
op bevel van honger naar macht
door de straten akkers en velden
waarop zij dood en verderf zaaien
met geweld dat geen mens ontziet
wanneer vraag ik in de stilte mij af
zijn de lessen dan eindelijk geleerd…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Mijn voet-
en dragen mij zowaar nog net
de klas uit. Van de kapstok zijn
mijn jas en wanten snel gegrist.
Ik ga naar huis, heb al gepist.
Op school vind ik het niet meer fijn.
Uit: 'O, die wijze koeien', Chris de Valk
Uitgeverij Abraxas/ Zuider-Amstel, Amsterdam…
Galaxy leader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 NOMADE
Hier spreekt vanuit de koninklijke stallen
Uw captain, mister moon, alias Nomade
Lees goed, en luister, 't is echt geen tirade
't Gaat over jong en oud, kortom: ONS ALLEN
Ook zonder footprints ligt hij aan je voeten
De globe trot je af met google maps
Beklimt mount everest in twee, drie steps
Nooit meer iets in een atlas op te…
Wintergenot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Voeten willen niet meer naar voren, nee willen vlug terug,
als gestoken door een ijskoude mug.
Ook het brein begint zich nu te bezinnen,
knieën, armen, hevig rillen.
Deur gaat snel weer dicht,
in de spiegel een grauw vaal gezicht.
Snel naar de cv-thermostaat rennen,
want minimaal 30 graden kan alleen hierin nog redding brengen.…
CHAOTISCHE WERELD
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 De ravenzwarte nacht
maakt zich stilaan uit de voeten.
Een nieuwe ijskoude dag wordt verwacht.
De rijzende zon komt voorzichtig groeten.
Uit een rusteloze slaap ontwaken.
Het diepe donkere leed aanschouwen.
Verontwaardiging, boosheid... Emoties
bewaken.
In wie of wat kunnen we nog vertrouwen?…
Nova Zembla Ensemble
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Nu onze voeten zonder lijnen zijn,
alles uitgewist werd bij het oversteken
is er nog slechts het breken
van de sneeuwkristallen
om onze opwarmende lijven heen
ten teken dat we aangekomen zijn.
Willen en streven
raken langzaam afgedreven.
Bestaan bestaat nog slechts
uit al het overige vergeten.…
Zo, wanneer t aankomt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 meesterlijk
innig en intiem mijn band en straalt
uit mijn ogen
zoals mijn handen de lucht strelen
stop
mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart
dat in tongen spreekt
harten verbinden en mijn hart
verbindt buik aan aarde
(vers gebroken kluiten dieper en diepe stralen
van net boven een roze en oranje uitgesmeerde zonsopgang)
verbindt voeten…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Er zit een wereld verscholen
in een trage ademhaling, in het voelen van
mijn voeten op de grond, en als ik mezelf toesta gewoon te
zijn, dan opent zich iets zachts, iets eerlijks, iets dat nergens heen hoeft.
Ik dwaal vaak af, ja, soms in
gedachten, soms in zorgen, maar ik keer altijd
terug, niet uit discipline maar uit liefde.…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Maar ik ben gevallen
op mijn voeten.
Gebroken, ja.
Maar met ogen die eindelijk zien.
Mijn vleugels zijn zwart nu.
Verbrand aan het licht waarin ik geloofde.
Ze slepen achter me aan,
soms
— sleuren ze mij mee.
Ik heb de hemel niet verloren.
Ik heb hem doorzien.
En als ik huil,
huilt de lucht met mij mee.…
Status quo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 u vraagt, wij draaien altijd op verzoek
quil u graag asap van uw quaal bevrijden
doch teeft meer voeten dan 'k dacht in de aarde
quagt voor de uitslag op groen licht uit Leiden
en Amsterdam - wat mij meer onrust baarde
dat zet quaad bloed bij mij en mijn confraters
die pathologen altijd met hun queesten
naar quaad of goed in microscopenbeesten…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Het spel begint waar de regels ophouden,
een plotselinge ren door het gras dat kraakt van licht,
voeten die de aarde kietelen tot ze lacht.
Takken worden zwaarden, dozen paleizen,
een handvol modder is een heel heelal
dat ronddraait op de palm,
nog niet wetend van zwaartekracht of verlies.…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 De aarde onder mijn voeten
draagt mij met een vanzelfsprekendheid
die ik bij mensen soms zoek maar hier moeiteloos vind,
alsof mijn gevoeligheid geen last is maar een manier van luisteren.…
Ik noem het daglicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
412 Het heeft geen naam
Ik noem het droogte, ik noem het hitte
Ik noem het tijd op mijn horloge
Ik noem het kinderen der onwetendheid
Ik noem het wereld, ik noem het werkelijkheid
Een naam voor iets wat nog komen gaat
Ik noem het wachten
O moedertje aarde, zing het lied van de aarde
We voelen de grond niet meer
O regen, regen in onze voeten…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te vragen
voor wie geen longen meer had
in toespraken klonk dreiging
in tweets brandstof
een president telde ramen
zijn adviseurs telden angst
maar de stad antwoordde
met voeten…
Kees XXVII; sokken netjes opgetrokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
319 van halfgeleegde glazen
door vele gegeven namen
voor de grootst denkbare
ellenlange offerlijstenbrij
ontwijkende en vergeten
meegetorste baggerbergen
vertragen de verwerking
van de zilverglinsterende
modderstromen rondom
het hart dat maar niet
voor het leven buigen wil
het hoofd blijft beschrijven
wat de handen beetpakken
waar voeten…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
198 De purperen wijn trilt in de broze glazen,
ik voel hoe wankel deze wereld staat;
maar diep geworteld, wars van alle haat,
vindt mijn voet rust waar zwarte aarde raast.…
Waar het kindje en de wind elkaar raken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Kindje, vrindje, lach mij toe…
ik weet niet of ik het vind,
of de wind je voeten volgt
of jij de wind in je handen bindt.
Wat de sterren zijn en de zon,
wat in bergen of in zee bevat —
dichten is hetzelfde vragen:
waar het kleine, reine hart vandaan komt,
en of het ooit stil blijft staan.…
CORONA-NARCISME, ja, ja, ik was al zo’n digitale narcist!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 respectvol naar de organist en facebooker Geert Bierling
die met enige schroom schreef over het Corona-Narcisme (zie toelichting)
en dat heeft ie geweten aan de reacties te zien
het was niet te stoppen en heeft mij ook zo
geintrigeerd en tot nadenken en schrijven gezet
de organist wiens geluid op de voorgrond klinkt
maar hun handen, voeten…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 wallenkanten
de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt
-de onderkant van het talud beslaand
met imposante stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard en weer in nieuwe tooi
met aan zijn voet…
Gestrand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
785 De duintop schuift een centimeter
Slagroomwolken ballen samen
Zand aan de voet van de dijk
Als de aanzet van een flank
Het mos snakt, de algen vergelen
De vloedlijn herken je aan de kleur
Waar slik in lichter overvloeit
In gestreepte plastic ligstoelen
Hangen badgasten te puffen
Olie sijpelt door hun wimpers binnen
Een suf oog slibt…
HERDENKING
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.867 De westenwind blies zacht; de zwoele zomer bukte
Met zijn gebloosd gelaat de blijde wereld toe;
Het woud was lang verlost van 's grijze winters roe;
Toen ik met Rozemond de tere kruidjes drukte:
Niet met de voet alleen, aan wie dit slechts gelukte,
't Gebloemt spreidde ons een bed. Och, mijn gedachten, hoe!…