5363 resultaten.
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Mijn gedachten vliegen en vluchten
in grenzeloos gerede geruchten
naar de verste verten
als vogels heen en weer
en strijken in verre gehuchten
naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel…
Vlieland
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.675 Daar waar ik nooit jouw naam vergat
Met sporen op het schelpenpad
De boerenglop, het droge wad
En rozenbottelwegen
Daar vond ik wat ik nodig had
Veel meer nog hier, dan in de stad
Een stilte, die de zee verbrak
Naakt in de zon gelegen
Waar zeilboot met de vogels gaat
Mijn hart voor jou steeds over slaat
Waar lichtjes waken, 's avonds laat…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Vluchtende vogels
floten herinneringen.
Gekerfd stond er onze naam nog in.
Jij verdween en door die kerf
bloedde de boom dood.
De bladeren vielen zoals de minuten
en zo nam de woestijn in bezit
wat een vruchtbaar lapje grond was.
De massa's zand liggen buiten
jouw karavaanwegen en handel.…
De Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Na school komen de gasten
we ontvangen ze in mooie kleren
– eerst in bad
dan de mannen op hun kamer
helpen bij het omkleden
– we zijn streng
als een lieve mama
en doen het lachend voor
– het is een spel
van vrolijkheid in onze herberg
waar de vogels bont zijn en zingen
– madam zet de toon
en mijn zussen leren me de trucjes
van het…
(On) volmaakt?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
572 Het wordt weer lente
kennelijk te vroeg,
wanneer we ons houden
aan aantoonbare geluiden
zijn de vogels gelijk gestemd
of het prilste groen,
uit grond of aarde,
zuigt zich vol muziek
in een gezamenlijke
ouverture te ontkiemen,
opmaat naar het licht,
ongeremd ervaren, sprekend
in een gedicht, het is maar
wat je het meeste raakt?…
Pandemie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Gaya geeft gul
alles waarvan ik smul:
vega, vogels, vlees en vis,
al wat lekker en goed voor me is.
Wolven eten herten eten gras,
wormen worden gegeten door de das,
buizerds eten muizen eten graan,
vossen eten kippen en soms haan,
corona verorbert zieken en bejaarden;
alle zegen komt van Moeder Aarde.…
Onzeker pad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
532 het plafond gaat uit zijn dak
de tijd loopt over naar de vijand
en zegt: 'Sorry voor het ongemak'
Haastige mensen lopen voorbij
als kippen zonder kop
de regen heeft pootjes gekregen
en de brievenbus zit op slot
De wind wiegt het koren
het groen zit goed in zijn blad
de kleedkamer zit als gegoten
maar geen enkele broek past
Een vogel…
Altaar van de zon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
402 Haar mond ontvlucht,
tanden als witte vogels
in gewit brokaat.
Nachts betaal ik tol
in armen te begraven
uit licht op te staan
Tussen de lippen
lonkt een overrijpe mond
daad van verlangen.
Hartslag als bloesem
om haar boezem te vullen,
weer in pijn gemorst.…
Sermoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Gestaag kwam 's ochtends de zon opdagen
Pril voelden haar stralen en soeverijn en
Luisterrijk fluitend klonken er refreinen
Van vogels die het licht weer zagen
Immer zo dartel als hen wilde ik zijn en
- Net zo gul als bloesemende bloemen
Zich op niets…
Dageraad
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
485 ik lig op bed
kijk door het venster
en hoor de vroege vogels
zingen
de merel slaat in de dageraad
als de rozen glinsterend ontwaken
de zonnespin
weeft ijverig 't zilveren
rag middenin
de met dauw bedekte schors
geurt bloesemregen
in de beschaduwde
laan hellen
de zomermiddag stralen
langs de twijgen
de kruinen af
bloeit de…
beton
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de wereld, de wereld
gegoten in beton
met hier en daar
een perkje voor het
altijd aanwezige groen
ik zaai maar het oogsten
markeert geen zomer
op de kaart, het vliedt
zoals mijn jaarringen
door de tijd waarin
ik eens in ‘ verleden
mijn naam in had gekerfd
viervoeters vissen vogels, het
ademt de verbintenis van
het begin tot aan…
stomme mama
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 mama wil je
nog één keer
vertellen over
de zeven zwarte
zwanen die onder
de blauwe brug
naar de witte
watertoren zwemmen
en dat Berend de
bruine beer dan
de zwarte zwanen
inhaalt met zijn
boot van berkenhout
en dat dan uit het
groene gras ineens
een vreemde vogel
omhoog vliegt met
veren van de
regenboog mama…
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 een helm berooft zijn hoofd
van licht en wapperend haren
moeder neemt hem mee
voor de eenden in de vijver
heeft hij geen oog voor
vogels en bomen evenmin
zijn hand omklemt een flesje
met de andere houdt hij
de blaastuit vast
dit is zijn heilige Graal
de onvaste stappen van een
onwillig lichaam zijn vergeten
het innerlijke kind…
Dodelijk virus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
655 In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon
Het huis vol idealen; met de deur dicht
Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken
Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels
Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht
Dauw schittert op hun veren
De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 Diep in de stilte van het zoete meer
spiegelt eenzaamheid van bomen
die verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Zij is als een vogel
die de vlucht neemt tussen alles
door in de ochtendzon verborgen
tussen de roze bloesem op een tak
in de boom
haar ochtendconcert ten gehore brengt
in het licht
waardoor we weer tot leven komen
dat alles is er nog
in het dagelijkse leven
met de vernietigende angst waar we
elke dag mee geconfronteerd
worden…
Wijkend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 Beklijft het schijnbaar lege
Ondefinieerbaar wijkend iets
Of is het leeg en inhoudloos
Maar qua vorm en in rapporten
ontegenzeggelijk aanwezig
Een onzichtbare kust
Een onwrikbaar hek
Een ongebonden uitstulping
In een kader wellicht
Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen
Noch voetafdrukken in het zand…
de dag met een woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Hoe prachtig kan een gedicht ontroeren
alsof het als fontein op je gazon zacht spuit,
wat ons als leek naar een geheim kan ontvoeren,
alsof het klinkt als een vogel die zachtjes fluit.…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 De vogels zongen.
Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.…
Leef en geniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
517 Vrij als vogels hoog in het zwerk
bewonder de horizon
die het oog bijna niet ziet
dat is ruimte en vrijheid.
Gun elk mens ruimte.
ruimte in veld en woud
Ruimte en vrijheid,
genietend van 't leven,
van dieren en vogelzang.
Gun elk geluk, een leven lang…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
Nest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
874 Een strook hoog riet langs ‘t meer
waar zoveel vogels bezig,
ervoor een leeg roeibootje
In de verte landtong
waarop een kerkje,
waar weer gebergte achter.
De zon flonk'rend op ‘t water.…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag betreden
En wordt ik nu niet gekozen voor die volle werkweek
Waar ik zal 'moeten' werken in 't zweet des aanschijns
Dan wacht ik af, zoals het eiland al eeuwen wacht
Op de golven, op het zand, op de vogels…
vleugels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 heldere gedachten binnen
in dit jaargetij, meanderen zo vol
een lege leegte in die zindert, zingt,
bol staat van verwachting, thermiek
draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt
de vrijheid in haar kop, de snavel uit’
een langgerekte toon, fluitenkruid,
geurig hangt de vlag, halfstok gestoken
op de vierde mei, en wij herdenken daar,
als vogels…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Ergens aan een nieuwe wereldrand
zonder commerciële gekte
verlaat een blinde vogel onze gedachten
om te vliegen naar de heldere horizon
zondagmiddag in augustus
ze is verdwaald en het regent
alsof het altijd heeft geregend
nog steeds eenzaam onderweg
met dat oeverloos verlangen.…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen
de Levenskracht van de Hand
die Kou tot Schoonheid verhief
Vogels…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
Nog steeds een paradijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
304 Geniet de wereld
de wereld waar je leeft
vol vogels bloemen en vissen
dan zie je weer het paradijs.…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het zalige nietsdoen
Babbelend zijn we afwezig
Na de eerste vogels…
Ochtendgloren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
291 Ik hoor zo graag de vogels zingen
in kruin van eik of den in het bos
barst elke ochtend hun concert los
ik geniet van al die mooie dingen.
Nachtegaal, fitis of wielewaal
in elke bos zijn ze te horen
ode elke dag in 't ochtendgloren
dank aan de schepper in eigen taal.…