Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Voor haar

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
dan de bergen Ontglipt het enkelvoudig woord Ik noem je naam voozichtig Anna Totdat het jaar te zwaar Voor lichte rijm of eenvoud Zich onze lijven inschrijft Zo geeft de tijd en zij bedekt Onwetend wat wij samen bouwen In vistas zonder grens of maat Zoals de kerkklok eeuwig slaat Klinken in klanken jaren Galmend door het warme steen…

(iv) Nachtwoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Samen slapen helpt door de droom, geboren de dag dat wij elkaar ontmoetten, nu al zolang geleden… adem die het steen langzaam wegslijt, een nieuwe wereld in wording.…

De Meerkoning

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Soms blijft een kindje staan, gooit een steen in des meerkonings water, kijkt naar de kringen.. en een hond is daar ook, die verbaasd is, vrolijk blaft en springt en holt en geniet van het pure leven.. Dan glimlacht de Meerkoning, omdat deze twee nog zo dicht bij de ware dingen zijn.…

Diepe vijver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 412
Soms echter, meestentijds onverwacht, verstoort met veel geweld iets groots, als een kolossale steen, het vredige tafereel, baant zich met verwoestende kracht - het water spat tegen de oevers uiteen - een weg loodrecht naar beneden.…

Diepe vijver

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Soms echter, meestentijds onverwacht, verstoort met veel geweld iets groots, als een kolossale steen, het vredige tafereel, baant zich met verwoestende kracht - het water spat tegen de oevers uiteen - een weg loodrecht naar beneden.…

vanaf een terras

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
in een gevederd mozaïek liggen de gebakken stenen vlak in dof zand, vanuit mijn zicht, vanachter een koffie waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in aan het begin van wat voelt als mijn achterland doorheen de bomen aan wederzijden groeit mijn ochtend langzaam de morgen in huizen houden de vergetelheid in stand hier en daar nog statig,…

Duizend schepen voor één vrouw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Wie ik ben ik weet het niet spits je oren daar waar je de stilte van stenen kunt horen luister naar de ijle stemmen van het schimmenkoor: Helena, jij bent slechts een speelbal tussen goden Hoe wil jij dat wij aan jou denken?…
VERBA24 juli 2023Lees meer >

Al die dingen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
geel-oranje bloemenzee in jouw tuin Je opknapbeurt boven, de gordijnloze badkamer Je schouders die aandacht krijgen na zoveel gedaan Ons praten op de bank over een knuffel piemel Hoe pluche kinderonschuld omhult We uitkijken op vlinders tussen de vlinderstruiken, de vijver die rimpelt door roze visjes, een kikker zien zitten op een steen…
Ralameimaar4 september 2023Lees meer >

Black Sabbath 10/7

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
. _______________________________ BLACK SABBATH 10/7 Aan Gaza's zandkust heeft men blind vertrouwen In ondergrondse stormtroepen des doods Geen stenen maar met ingeblikte hitte Swingend in hun blauwe spijkerbroeken De oppersten in kibboets en in knesset Zien bij die zoekenden een heropleving Van hun geloof in klaar en helder water…
Maxim29 oktober 2023Lees meer >

Van Petten naar Groet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
gestreept bollenveld Ik zag de glooiende zandduinen, de plooien trillende schuimkoppen die in propjes verwoeien Het gebulder van golven hoorde ik en de voortdurend veranderende wolken licht doorlatend soms zodat een witzilveren streep op zee blonk en in lichterlaaie een deel strand, afgekalfd waren de duinen met groeven als een stenen…

De stem van de aarde

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
Adem van de lucht wortels in zachte aarde leven ontvouwt zich Stem van de aarde, diep en resonerend een lied dat reist door wortels, stenen en tijdloze golven. Ongehoorde melodieën fluisteren naar mijn breekbare en kwetsbare ziel; een voortdurende resonantie van het oeroude, dat zich als schaduw onthult.…
CB3 januari 2025Lees meer >

Tijdloze bloei

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en steen, draagt elke bloem een verhaal van macht en sereniteit. Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf. Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend, alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.…
CB5 januari 2025Lees meer >

De kou als metgezel

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Onder de winter slaapt hij, dromen in de kou stilte roept om hulp De winter slaat zijn klauwen om alles wat leeft en beweegt, de lucht voelt als ijs, de grond hard als een steen. Hij loopt door de nacht, een verloren silhouet in de leegte, zijn schuilplaats slechts dromen die in rook lijken opgegaan.…
CB20 januari 2025Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was, mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar. Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging, en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.…
CB19 februari 2025Lees meer >

Stirling Castle

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Het gericht gedrup van zijn kwelgeest moet zich wel wreken en zal uiteindelijk, met het verweken van de steen, zijn geestkracht breken.…

Ongeschreven boek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
ligt het vlees van jouw leven te rotten in het kille graf De kunstenaar is in dit geval een man kaal zoals de kale boom voor het getekende huis met een houten kruis vrij om te spelen met de wind wanneer je moest gaan eindeloos uitgestrekt in gedachten op het grondgebied van de stad die in het rulle zand ligt het hart dat in de steen…
mobar22 maart 2025Lees meer >

Gorgo Medusa

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 435
Zij met slagtanden, bronzen handen, vleugels van goud en/of slangenharen, die je veranderen in steen, komen hier niet meer doorheen.…

De ochtendtrein

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 689
De geur van vochtige stenen en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…
CB28 augustus 2025Lees meer >

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Als ik terugkeer naar de wereld van paden van steen en haastige stemmen, blijft er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt: keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
CB11 september 2025Lees meer >

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
Ondergrondse draden raken elkaar zacht en traag, dragen slapende herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer. Onze kruinen vangen het licht in zachte golven; wolken glijden langs vogels, sterren wiegen in de avondstilte.…
CB14 oktober 2025Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Mossen spreiden hun zachte huid over verweerde stenen, het bos houdt zijn adem in, en elke druppel die valt lijkt iets ouds te herinneren, een trilling die diep de donkere grond in zinkt en blijft.…
CB19 oktober 2025Lees meer >

Ontwaken uit de mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
Was dit alles – beton op mijn borst, paniek als een storm die binnen woedt; stenen woorden stollen op mijn tong, het leven krimpt tot eenzaamheid. Slapen, elven uren diep, vreemd veilig in vergetelheid, dromen nodig om de dag te overleven, vastgehaakt aan de medicatie die mij maakte tot vreemdeling.…

De zachte stroom van tijd

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
Zacht water stroomt voort bladeren dansen voorbij tijd vloeit met de beek Water glijdt stil tussen de met mos beklede stenen, licht breekt in trillend zilver, en elk kabbelend spoor fluistert over het voortdurende bewegen van het weemoedig bos.…
CB1 december 2025Lees meer >

Mien Dobbelsteen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 448
zwevende wentelteef met geestverwanten op heksensabbats, een gelaarsde kater een sprokenzegger uit de middeleeuwen een meerval, nog niet uitgestorven leeuwen en rariteitensnuiters op sterk water die nooit zijn verschenen in de avondkranten En kom je met al je vriendinnen op adem dan rest mij maar één doch zeer prangende vraag: hoeveel stenen…

Sinecure

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 202
snelheid heeft weinig te maken met afstand een vallende ster is snel, maar komt nergens aan mos op een steen beweegt niet en bereikt toch de eeuwigheid Aankomen is een vreemde sinecure.…

gaandeweg

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 154
er gaat een paard en wagen voorbij de ijzers toetsen kletsend de stenen aan ik zie een boerenkoetsier met een slappe hoed de bijrijder blijkt een vrouw, ook niet in een florissante dracht: niet dat het moet .…

Onbekend terrein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 124
Geen brug, geen steen die het houdt, alleen je gewicht dat naar voren valt en iets in je dat het toestaat. Achter je trekt de oever aan je mouw.…

Aquavontuur

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 251
Zie het als een tableau vivant een drijvende stad die eeuwig verdoemd lijkt te drijven en aan het eind der levensduur van haar stutten en palen en muur nog van geen opgeven wil weten tot de zee haar in de lagune verschalkt een achtarmige octopus, een gigant om zich heen grijpt en als Scylla in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen…
Max10 augustus 2026Lees meer >

Dode man in Amsturia

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5
Geen steen die later naar hem vraagt, geen klok die voor zijn afscheid slaat, terwijl de stoet door nevels gaat. Het is nu donker, ondenkbaar licht de draagplank buigt onder zijn gewicht hij moet op weg, steeds onderweg.…
mobar26 oktober 2026Lees meer >

Sous les Ponts de Paris

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.952
Onder Uw beeld ik weet wel het water van de goot maakt een put in de steen maar dat is ook Uw droefenis Gij zijt herworden onder ons gepijnigde Harlekijn Uw Moeder een schreien geschokte slons Wij kunnen slechts zien een God gelijk een Harlekijn onze tijd is zo zat van leed en van pijn…