Alle inzendingen over geest

4810 resultaten.

Sorteren op:

Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 327
Mijn geest is hier een armatuur voor verlichting, als gids in de donkere krochten van mijn wezen. Onzeker in de schimmige duisternis van mijn bestaan, waar ik mij geleidelijk ontvouw tot een misantroop. Altijd verlangend en zoekend naar de juiste richting, waar mijn welbespraaktheid hopelijk wordt geprezen.…

Wijsneus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 318
We kijken niet ondanks de wrijving, maar om het schuren van stem en geest, omdat many people are saying dat dit het spel moet zijn. De wijsneus wint geen waarheid — wel aandacht. En noemt dát winnen.…
Cor Koene20 januari 2026Lees meer >

Bij de rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 349
Emotieloze dagen wisselden zich af met hitsige nachten vol hevige emoties in het heuvellandschap van zijn jeugd hij kon niet langer ontkennen dat er iets negatiefs in zijn gedachten sloop een boze geest die iets naargeestig van plan was ergens diep in zijn gevoelswereld was er een wildernis met een rivier die in alle tijden voor vreugde…

DRACHTENS AARD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 263
zich toe gebouwen met daadkracht en strijd om het geld rijzen tussen woningen en wijd boerenland zenden hun stem en waren over heel de wereld nijvere trots van Fryslân schalt door Azië en Zuid-Amerika kunst van beeldhouw- en schilderwerk allerlei zingende tonen zorgt in weids gebouw en zaal der muzen voor d' onsterfelijke geest…

Ik weet niet hoe ik danken moet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Ik weet niet hoe ik danken moet, want Gij, o God, zijt eindloos goed Gij laat U overal uit blijken: in vrolijkheid en vriendenfeest, in dienstbaarheid en goede geest, waar pijn en leed voor liefde wijken.…
Adeleyd31 maart 2026Lees meer >

El Zonius

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 148
* Beste Elzonius, zoals gezeid zit hij verscholen mogelijkerwijs verborgen tussen krassen op een rots en op een arm of twee, als teken gods gij zoekt doch vindt hem niet; is hij op reis met al die andere ware poëten nomaden van de geest die beter weten dan wat men tegenwoordig ziet als "wijs" en dag aan dag in rafels redekavelt…

Zandloper met zwarte vogels

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 143
samen met onverholen overmoed trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster   Een rijke vrouw belooft mij een geile buit maar ikzelf had het liever andersom gezien zij voelt de stormbel van de ijzeren vogel het stampvoeten van pegasus maakt haar broos en mij woest haar weifelende geest…

Eenzaam in het duister

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
zich eindelijk geordend het zoekt niet langer naar het felle licht ik leid de droom niet langer voort er is geen verhaal, er komt geen gedicht ik luister naar wat echt bij mij hoort een nieuwe fase is nu ingegaan mijn twee voeten op de grond ik ben soms gelukkig in het zoete duister omdat ik naar mijn innerlijke wereld luister mijn geest…

BRUTUS' VISIOEN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.262
En „Julius Caesar" zei het, als het ware met de stemme van iemand die de geest geeft — en verdween. En Brutus had het voorspook vast van 't onverbiddelijk Noodlot.…

De tijdgeest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Nachtmerrie, plicht of feest, aanbeden of gevreesd, de tijdgeest is een beest dat nooit lijkt weg geweest. ´t Is of ´t er altijd was, maar ´t is er nog maar pas. Opeens was glanzend dof, succes sloeg om in sof, geleerd werd gedateerd, waardeloos gewaardeerd en ´t minste werd het meest tot glorie van het beest. Ben je geen onderdaan, dan…

Indian summer

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 682
Weet je, nog nooit was ik zo gelukkig gelukkig geweest als die ochtend toen wij op een strand liepen, een strand zoals hier Het was herfst, toen het mooi weer was een seizoen dat alleen in noord-amerika bestaat men noemt het daar indian summer maar eigenlijk was het ònze zomer Je leek in je lange jurk op een aquarel van Marie Laurencin…
Maxim27 september 2024Lees meer >

STEVE BIKO

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 460
je stierf door wrede rassenhaat hun angst verwerd tot doden biddend en wel tot Gode bevreesd voor zwarten, roden we weten toch hoe dat gaat je stierf door wrede rassenhaat apartheid vroeg om doden geweld was in de mode en wet in de apartheidsstaat je stierf door wrede rassenhaat vermenging was verboden verzet de enig juiste daad bevrijding…

vader en zoon

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Vader (in het bos, 1990) Zoon (in de stad, 2000) Hakken die boom stel geen vragen maar werk of er geen toekomst is hak de verwarring uit het bos en de kronkels uit je geest weg met die angst stap op haar af of besluit hier te blijven als je wil weten in hoeverre een glimlach echt is loop dan als de wind suizend en gierend tot de struiken…
Esnirido27 januari 2005Lees meer >

Zomer '05

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.494
Ik smeekte je doe me maar breek of bedoel me maar bijt in me voel me maar strip me to the bone daar het einde te vroeg kwam dat de herfst haar intrede deed of mijn verlangens naar Zomer absurd obsessief overkwamen valt best te begrijpen Maar de Geest van Herinnering in zijn beste uur duwt dubbele noten als krakende huurbare boten de…
wiron20 juni 2005Lees meer >

't Is lang geleden (9)

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Om elf ging Koos; dan werden we half mal, En meester zei: zo'n drokke, oproer'ge geest Was in geen school ter waereld nog geweest; - Want meester sprak geleerd. - En niemendal Beviel hem dat zoethout; 't leek wel een stal; Dat kauwen op zoethout deed zelfs geen beest.…

Wie ziet daar op die vieze bank

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.488
Wat boze geest kwam over die mens En wierp hem zijn schaduw op het gewaad. Wat monster uit het diepste der hel Sloeg hem de klauwen in 't bloeiend gelaat? Wat monster? Ha! als de lente zo schoon Was zij die de schande bracht over zijn hoofd, Als het dons van de zwaan zo blank en zo zacht Was de hand die voor eeuwig zijn eer heeft geroofd.…

Mijn Drenthe

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.223
Mijn taak vervulde ik blijde Waarheen ook plicht mij riep Uw geest was 't die mij leidde; Daarom vergeet 'k u niet. 'k Hoor nog de lieve, hel're klokjes Bij zinkend avondzon Als schaapjes keerden van de heide, En moeder met ons zong. O kon ik nog eens horen Dat lied in 't schemeruur, En vaders schoon vertelsel.…

Ben ik het zelf? Moe evenwichteling

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.383
Moe evenwichteling, Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest, Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest, Naar druipsteengrot van koele herinnering: Vol echo's was 't, metalen tinkeling; En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't, Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging; Weer…

Gebed

netgedicht
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Maar nu ben ik zo moe en mijn hoofd zit vol met spoken, mijn lichaam en mijn geest zijn allebei gebroken. Een nachtje rust mijn Heer, meer vraag ik U niet. Gewoon een keertje slapen zonder zorgen of verdriet. Geeft U mij alstublieft een nachtje angstenvrij. Bedankt dat U even wilde luisteren naar mij.…

Ik hou van mij

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Ik fluister de ochtend naar de avond straal de wolken voorbij de zon stamp de regen uit de plassen verlang terug naar waar hét begon roep om donder en om bliksem laat woeste wind haar gang maar gaan schudt mijn wapperende haren glimlach mijn tranen naar de maan Ik fluister de letters in de zinnen straal de gedachten uit mijn geest stamp…
metha9 oktober 2004Lees meer >

Hart

hartenkreet
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.258
Mijn lichaam was gebroken, mijn geest was zo verward. Maar het eerste wat ik hoorde, was kloppen, het kloppen van mijn hart. Veel pijn moest ik verdragen, ook daar kwam ik doorheen. Wat mijn ziel toen moest verwerken, dat weet niemand, dat weet ik alleen. Nu, een aantal maanden later, 't heeft mij zo diep geraakt.…
Jaco Schinkel16 november 2004Lees meer >

Tegendeel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
schrijven, dit sonnet mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel het diepste te verwoorden in een kort gedicht met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk waardoor het oude bijgeloof ook is gesticht realiteit is een verzameling apart met geesten…

Onrust

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Dichter die uw laatste vragen Stellen zult wanneer gij sterft, Antwoord zonder zelfbehagen Welk een leed uw geest doorkerft Dat gij nooit tevree kunt zwijgen - Of ge uit iedre schemering Bleke maan van angst ziet stijgen Die uw mond tot klachten dwing'.…

Oostgracht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
van haast afwezig water, net verlaten door de avondschemering van vermiljoen niets beweegt niets te horen nergens in de Oostgracht leven op dit schemeravonduur, waar alle leven zich verzwijgt, maar alles leeft, alles bruist, in elk vlekje huist het onbesuisde leven, de natuur. die mijn bevroeden overstijgt beeld van stilte, geest…

Christus stervende

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.019
wat geest is zo bedreven, Die vat hoe zo veel sterkte uit zo veel zwakte groeit, En hoe het Leven sterft om doden te doen leven? ---------------------------------- uit: Gedichten (1719)…

Fabrieksrook

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.463
zuil van rook haar klim in 't steile Zo groots waant, wijl de lucht haar roerloos draagt, En van benee haar hitte en arbeid schraagt, Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, - Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt' En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle, Waar de eigen geest…

Soepel

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.519
vezels van een wonderlijk verlangen Doe ik alsof Je bent er niet Dan, soepel schurkend sla jij je poten om mijn schuldeloze lijf Zet tanden speelsig in mijn zachtbehaarde hals Doorzindert heel mijn wezen van de levensgeest Dan trek je je weer terug in onverschilligheid Maar diep van binnen weet ik dat ik je nooit vergeet De geest…

Misanthropie

poëzie
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten; Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten, 't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt, Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt Waarin u wevers van de dood verstrikten Uit duistre nacht!…

Klink-dicht.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.174
‘k Misprijs niet dat men zich begeeft om vreemde talen Te leren van jongs op met onverdroten pijn: Maar hou ook zo veel niet van Grieks, Hebreeuws, Latijn, Dat ik juist binnen haar al veel te nauwe palen De onbepaalde geest, die vrijelijk wil dwalen Door hemel, aarde, zee, en niet gebonden zijn, Beperken willen zou, o neen dat heeft geen schijn…

Geen uitweg..

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Het stormt in mijn lijf en leden lichaam en geest niet op een lijn De oorzaak ligt in mijn verleden Ik kan niet omgaan met de pijn Bepalend leed nooit verwerkt slechts diep verstopt binnen in het verdriet word daardoor versterkt Een eenzame strijd die ik niet win Hoe kon ik het zover laten komen dat ik volledig van emotie overloop Is er…