3975 resultaten.
sterrenhemel
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.121 Ik lig te luieren in de zon,
die behoedzaam op mijn huid
haar warmte brandt in kleine kringen
die aaneen smelten tot een blaar
ik heb het niet in de gaten,
en zo zijn straks de rapen gaar.…
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 de zandweg
Het is drukkend, zinderend warm
Het beetje wind dat zich durft te verroeren beweegt het gras minimaal
de halmen laten het afweten het kost teveel energie
Een veldleeuwerik waarschuwt mij vanaf eenzame hoogte
in drukke hoge duidende tonen
Mijn pezen spannen zich aan en adrenaline vult mijn haarvaten
Zweet verzamelt zich op de huid…
Légionnaire
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 Ver op zee ramde hij het wapen in de huid
van een grote vis, wreed, zoals hij uiteindelijk
zichzelf doodde, na een zware mars door barre steppen.
De dood sloeg zijn rechterarm naar links, maar wel na
talloze overwinningen op diezelfde dood, wat in ons
nieuw leven wekt, goddelijke composities van
liefdeletters.…
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Ik wilde mijn ogen
wel sluiten en slapen als een schip aan je huid.
Mijn redenen ken ik niet. Heb ik mij gekozen
toen ik nog licht was, een vergeetachtig soort
latere engel? Woorden zijn vals,
woorden zijn katten die krols zijn van wijsheid.…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Ze waren slim, deden dom
Weinig mocht en alles kon
Niks verloren
Liegt het geraamte
De zwarte zon, mijn schaamte
Nee geen engeltjes
Magere Hein
Zit op schouders van bengeltjes
Roept mijn naam
Krassend geluid
Huid voor faam
In stilte schreeuw ik het uit
Je was hier eerder, altijd geweest
Het stroomt, blijft kleven
Daar stonden wij in…
In oprechte liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 Worden één
Mijn handen verlangen
Jouw mooie lijf te strelen
Zandkorrels op jouw huid
Fier-fors bouwend tot mooi kasteel
Een vesting van eenheid
Entiteit geworteld
Mijn kus op jouw lippen
Nachtzoen voor een heel mooie vrouw
'k Wil jouw lijf (met olie)
Heel erg graag masseren
Zacht wrijven en kneden
In oprechte liefde voor jou
Mijn…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 we verlieten het rokerige café, fietskettingen,
en dronken discussies, midden op straat en toch
dachten we dat wij, ja wij, de wereld begrepen,
een glas en nog een glas, wij zijn de filosofen,
wij snappen steeds beter waarom de wereld
zo simpel is, in onze ogen draait ze slechts
de minuten, uren, dagen, maanden, en de zon
verwarmt haar huid…
Kissie Kissie?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.121 Getooid met botoxiaanse lippen
waar Pamela A niet aan kan tippen
(de rest natuurlijk minder strak;
zodat een Baywatchbadderig pak
mijn kledingkast nooit heeft bereikt)
en mijn huid die is verrijkt
met zonnefactor honderdtien,
dan snap je wellicht, dat het zien
van mijn verschijning
zorgt voor meer dan lichte deining.…
Naakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
630 ruk de huid van jouw lijf
en toon je geheel nakend aan mij
opdat men gevoel kan zien
waar ik in jouw hart verblijf
durf je de geest te strippen
te ontdoen van denken, denken
en zoveel doodse wenken
je hebt natuurlijk angst
dat ik of wie dan ook
je ziel zal krenken
o. ik zie het al
de winter bedekt het zicht
warmte wordt buiten gesloten…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 ijskoud zeewater van de brandingsgolven beroerd mijn enkels
harde wind doet fijn zand in wolken opstuiven
schelpen op de vloedlijn knarsen onder mijn voetstappen en
schuren de huid van mijn onbeschermde voeten open
ik ben niet de enige die vandaag aan het strand loopt
achter mij ontwaar ik ook enkele dik aangeklede figuren
die met de rug tegen…
We hebben toen bemind.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 In haar ogen
straalde het lachen
proefde ik de zoetheid op haar huid,
warme handen, opstandig, onhandig
troost in 't stil genieten
bijna stikkend kwam overgave
in borrelend, ontladend geluid.…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 hij staat er
hij raast
föhnt mijn haar
traant mijn ogen
fluit in mijn oren
zandstraalt mijn huid…
Zijn verhalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Hoe huid aanvoelde en horizonnen vervaagden
gedachten toen vaak maalden en doorzaagden.
De grenzen dan bezochten met het prikkeldraad
geweren in aanslag luid spraken ruggen kraakten.
De ook dreigende zon soms doodskleden toonde
hij als jong broekje die dan tijdelijke bewoonde.…
Heb lief wat liever
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Schrijft zij spitsvondig scherp
zelfs bij vlagen velijn,
lacht ze je inwendig toe soms luid uit
om wat ontspruit onder jouw huid.
Ik zou zeggen heb lief wat liever.…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Mijn pijn blijft ook, woont in mij
als een tweede huid, verborgen
in mijn dagen die ik deel…
Ben ik voorbij jouw pijn?
Laat je mij ook gaan opdat ik leef,
(al zal ik nooit heel zijn)?
Ik deel mijn leven hier
nu ook met mijn vrouw.…
De kleuren van geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 Hoe zij als een lekkere parfum via de neus wordt
waargenomen die een huid meteen een verfijnd gevoel geeft
Met haar maximale kleurintensiteit en tijd durend resultaat laat zij ogen
schitteren van waar haar irissen zijdeachtig zijn, omgeven door een immense blik.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
Je vinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik wil je altijd blijven vinden
als een bij die haar nectar zoekt
tussen de bloemenkelken hun geurige sporen ,
tastend met mijn ogen
voelend met mijn hart
teken ik dan met penselen
elke lijn van jouw zijn
in mijn dromen
haast een ontastbaar beeld
als een fluisterende streling over je huid.…
Morgenstemming
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
585 Verdwaasd nog volgen mijn ogen de vroege vogels die
verschillende luchten scheren langs daken en gevels, velden en
wegen waar benevelende mist hangt over het ontwakend aardoppervlak
Ik maak de geboorte van dageraad mee en groet ochtendkou op een stukje huid.…
hervormingsagenda jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 volgen steeds nieuw raadsels
met schampere lach gebracht
nooit wordt er meer opgelicht
dan de tip van de echte sluier
gevraagd of ongevraagd advies
zelfs de meest dringende zaken
verdwijnen tussen wal en schip
waar leiderschap gewenst wordt
stuurt handelen in verlegenheid
al dringt ook spoed nog zo aan
zit urgentie hen vol op de huid…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun
gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep
onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook
sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Hoe deze treurnis beklijvend en gevoelig ook de huid
binnendringt, probeert zich een weg te banen langs netwerk van
aders, haarvaten en slagaders, weet tere snaren van het hart te raken om
uiteindelijk te breken in verschillende puzzelstukjes verspreid liggend in mijn lichaam.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Wegzakkend gevoel
het laatste blad aan de boom
angst om te vallen
Wankelend op een uitstekende herfst waar ik hang
te mijmeren en wegdromen over een verleden dat nooit weg
was weggeweest; afgelopen zomer van ratelen, ritselen en zich groen
wentelen in het blauw, mijn glanzende huid waarop alle koelte wordt gevangen.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Stilte verschijnt
aan de blauwe avondhemel
de natuur in rust
Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Elke dag eigenheid power schoonheid
uitstralen maar ook de eerste tekenen van verval zijn
zichtbaar waarbij huid begint te ontgroenen en verliest enige zacht
Lichaam neemt grillige vormen aan tegelijk ben ik stille getuige van een bewogen tijd.…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Het jaargetijde
leidraad voor ieders leven
zo veranderlijk
Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder
manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als
een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een
zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 De geur van natte aarde
en ijle dauw kleeft nog aan mijn huid, en onder mijn stappen hoor ik het land
zacht zijn naam fluisteren: een reis zonder bestemming, maar vol van aankomen in het licht.…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 van melancholie
Terug naar een tijd waar men vrij was
van zorgen en verplichting
En waar we allen nog zoekende waren
naar een bepaalde richting
Een walm van verwachting sluiert genadeloos
de beelden van weleer
Tijd wacht op niemand realiseerde hij zich
er zijn geen opties meer
De tijd graaft diep, groeven van ervaring
in onze tere huid…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Ik draag een huid die ouder is dan mijn herinneringen,
een omhulsel dat mijn naam al kende
voor ik zelf wist hoe ik moest ademen.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…