Alle inzendingen over verlatene

4281 resultaten.

Sorteren op:

Nazomeren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
De bomen vertellen het ze laten los wat bloeiend nat werd ze hebben tijd nodig voor rust De ondergaande zon weet het ze gaat eerder weg ze verlaat onze mooie zeekust De frisse ochtenddauw doet spinnenwebben glinsteren het voelt vochtig en klam De zomer kan niet eindeloos duren zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid zo vleugellam laat…
Erna Kagenaar9 september 2023Lees meer >

Terug van weggeweest

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Dat enige mees, merel, roodborst vink of winterkoning aantrekkelijkste zingen en verfijndste roepen laat klinken tot wanneer ze hun verblijfplaats zullen verlaten om onbepaalde vliegtijden te besteden in een opklarende hemel.…
CB16 februari 2024Lees meer >

Aankomst in het Land van Wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Ik pak mijn koffer, met hoop gevuld, Verlaat de plek die ooit mijn thuis was. De lucht is nieuw, de geur is kil, Maar ik voel een toekomst, helder als glas. De wind voert verhalen over water en land, Tulpenvelden wuiven in de verte. Ik zie onbekenden met open hand, Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.…
Chad Gepetti6 september 2024Lees meer >

Gebonden zijn

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 390
ik ken de pijn van de geboorte het verlaten worden de onbereikbaarheid die met woord of daad teniet kan worden gedaan en toch scheurt en zeurt het onwankelbare tegen alle liefde in mijn gevoel aan flarden aan snippers van niks die jij nog vasthoudt anders waaien ze weg omdat er geen levend bloed meer door stroomt in de met moreel…
wil melker22 november 2024Lees meer >

Mijn hoogsensitieve hart

netgedicht
1.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 440
Wereld bruist door maar ik adem zacht in vrede mijn ziel is thuis hier De wereld is altijd net iets te fel, te luid, alsof ik in een kamer ben die ik niet kan verlaten, de lucht te zwaar van dingen die ik niet uitspreek, maar die mijn ziel toch verteren.…
CB18 april 2025Lees meer >

Tussen heling en herhaling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 238
Jeugd van onveiligheid, waar verlangen naar troost en angst voor verlating elkaar omhelzen — patronen geëtst in de huid, herhaald in nieuw vertrouwen.…

Lichtfabriek

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 368
Je vertelt me iets over liefde, waarheid trouw en vergane glorie in de geheimzinnige lichtfabriek vol dansende uitbundige mensen het is een groot kraakpand in een verlaten dorp aan zee waar ze oude boeken verzamelen in een kleine muziekzaal zonder dak Eindelijk is de duisternis zoet geworden door menselijk falen in jouw droombeeld…

Smaragden Glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 202
onbestemd Dierbare herinneringen van jouw hand in de mijne, en liefde die ik ooit bezat Begraven onder valse hoop, opgegraven om weer te schijnen, in smaragden glans gevat In deze donkere aarde, waar de ziel nu verblijft, gebroken en gebonden Totdat jouw liefde teder de duisternis zacht verdrijft, en hoop weer is hervonden In een verlaten…

Bestemd voor vertrek

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
De berichten kijken elkaar aan als twee spiegels in een verlaten huis. De ene zegt, ik ben weggegaan. De andere zegt, ik ben gebleven. En ergens tussen beide zit ik, beschouwend, een archivaris van bijna, Een verzamelaar van niet en nog niet.…

Het taalbolwerk van Adrianus

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 408
Geen loze klank verlaat zijn lippen, geen zangoefening klinkt door de muren heen. Soms hangt hij in een spagaat aan het plafond, terwijl zijn spieren trillen van de pijn. Zijn geest protesteert tegen de leegte, tegen het dwingende dictaat van het zijn.…

Het nulpunt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn, wanneer het hart zijn eigen grens verlaat. Ik kijk slechts toe, eenzelvig en ontdaan, verstrikt in dit onmetelijk spektakel. Het lijden heeft de rede stil verslagen, machteloos stuit de wil op elk obstakel. En vreemd genoeg daalt er een stilte neer; de bittere en eenzame strijd is om.…

De Maan droeg haar huid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
door de tijd hun vinnen droegen tekens van een vroegere werkelijkheid een oceaan vloeide langzaam door haar heen terwijl de maan haar aankeek zonderling alleen haar huid werd dunner in het ochtendlicht een vreemde gloed verscheen op haar gezicht terwijl de lucht om haar lichaam brak rolde een citroen over het schubbend verlaten…
silann Nara30 oktober 2026Lees meer >

Mijn gevonden schatkist

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.345
van mijn vragen moeten brengen geholpen door vlagen van wind die mij roekeloos heen en weer blazen vanuit het oosten naar het westen maar toch komt mijn bestemming langzaam maar zeker in zicht al starend over het glanzende water ligt een eiland eenzaam te baden in zonovergotene lichtstralen wachtend op het moment dat eenzaamheid hem verlaat…
Bert Vos23 april 2005Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.695
Pijn dat is wat ik nu voel en niet een klein beetje, nee, een heleboel de meid van mijn leven heeft me verlaten, ik had m’n ogen dicht en niets in de gaten. Ze ziet me nu liever gaan dan komen, was dit alles dan toch gebaseerd op alleen maar dromen? Deze relatie is naar de knoppen gegaan heb ik dat dan allemaal zelf nu gedaan?…

Ik ruik de adem van de dood

netgedicht
1.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Ik ruik de adem van de dood, de aasgrauwe adem van de dood; zij dringt door tot diep in mijn ziel, Ik ben verlaten in deze uren van nood, deze uren van schreeuwend-stille nood; zij knagen tergend aan mijn langzaam draaiend levenswiel.…
Lodewijk24 maart 2003Lees meer >

Op dezelfde dag

hartenkreet
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.805
Op eenzelfde dag lag Ergens in een straat Zomaar op de stoep Iets voorbij de hoek: Een vrouw met zwarte haren In een lichte doek Starend in een grauwe lucht Kind waar ben je Niemand die je troosten kan En wat moet je dan Als je thuiskomt, zittend naast je moeder, Naast je huis in puin Niemand die op je wacht, en je voelt je zo verlaten…

NEVELIGE AVOND

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
Langzaam daalt de schemerige avond over een verlaten heuvelweg Mistflarden hangen als rookpluimen boven de velden en buigen zich over een heg Als onder een wollen deken wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt Het is een andere wereld die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe ergens in een…

Big City Blues (Sarah en de oude man 2)

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
Voel je de stilte, voel je je ook verlaten? Niemand hier die zich aan je wil binden. In de eenzaamheid ben je er geboren, zoals je sterven zal in de eenzaamheid. Niemand die je doodskreet zal horen, men is je er nog veel liever kwijt. Stof tot stof, as tot as, zo zal het altijd blijven.…
Jos Witteman25 september 2002Lees meer >

Te laat..

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.428
Waarom is het zo gegaan, was dit je plan, om zomaar je gelukkige leven te verlaten, wie heeft dit op je in zitten te praten.. Jij,jij was niet zo, je zou dit nooit doen.. Iemand heeft je kapotgemaakt, om wat ging het, vast je geld, je poen.. Ik zit echt te turen in het meer, telkens denk ik het, keer op keer.…
Ennie3 augustus 2007Lees meer >

sporen als toen

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.633
oogst wordt nog met dezelfde eelt betaald en niet vergeten al het feesten, hun culturen die heel voorzichtig aan de huidige tijd gewend in maannacht waar de heksen ooit hun dansen en gnomen, kobolds door de bossen zijn gerend verstard zijn zij, veranderd in elegieën gebogen ’t lijf en leer gerimpeld hun gezicht met lege ogen als van verlaten…
sunset27 augustus 2007Lees meer >

Doordeweeks

gedicht
2.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 26.496
Ten slotte sliep ik mensen hatend in, mijzelf ontpoppend als een stralend god in een luchtig, niet te immens heelal dat ik ineens ook weer verlaten moest. Niets dat ik in de haast daar achterliet en 's ochtends over was mijn griep ook niet. ---------------------------------------------- uit: 'Een onderdaan uit Thule', 1985.…
Rob Schouten12 november 2023Lees meer >

Terreur

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 748
Wervelend doet het beloofde de ronde Eeuwige tijden bruiden ongekend Het hoogste streven meedogenloos ongeremd Wee hen die niet deelnemen zij vergaren vuur Het beoogde is het heilige streven Gezegend te verlaten het leven ieder uur Verkondigd door verheven geleerden de wijzen Het geschrevene daar kon men niet omheen Predikers van het…

Morgenwandeling

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.046
Verlaten wij het slapeloze bed, waartoe nog langer liggen waken? van woorden is geen droom te maken, die van het loden leven ons ontzet. Sla om het vale afgedragen kleed, bedek het bloot slechts van de voeten; wij gaan en komen zonder groeten, wij gaan naar ‘t bos, dat van geen wanhoop weet.…

Herfst

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Zo koud, somber en verlaten. De weg naar… vol met gaten. De pijn en het niet meer weten wordt onverdraaglijk. Mijn mimiek spreekt boekdelen, littekens proberen steeds de nieuwe wonden te helen. Steeds wordt dezelfde vraag herhaald, is dit het leven waar ik in wil leven.…

Binnenste buiten

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.022
mourit en même temps door buitenlijfse krachten lijkt nog steeds het vel gespannen, een milde glimlach is naar het verste eiland binnenin jezelf verbannen avec toi, la basse opinion mourit en même temps wat is nog in staat aangegroeid eelt te verzachten opdat het lukt jezelf te achten en waar stilaan het krampachtige je verlaat…

Aanvliegen over de sont

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.164
middaglicht smelten zijn tent gebukt naar binnen gaan als de zon slaapziek wegzakt achter de wouden liggend op zijn bladerbed het smeulend vuur van berkenbast aanblazend door het rookgat de witblauwe poolster bespieden in heldere blijdschap de hemelse spijker en stralende navel van zijn heelal gadeslaan als viervoeter zijn tent verlaten…

kind van de nacht

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.000
kind van de nacht waarom ben je zo stil sluip je eenzaam door de straten door god en iedereen verlaten geweten sussend in je verdriet dat je altijd draagt en niemand die het ziet hoe je wegteert van binnen niet wetend hoe opnieuw te beginnen kind van de nacht waarom ben je zo stil gevallen vervallen het is je om het even zolang…

Is dit dan het einde?

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.415
hel... ...Ik wil je zo graag vasthouden Een laatste keer zoals toen Weten dat jij nog steeds daar bent Daar in mijn hart... ...Want waar is nu die tijd gebleven Vol beloftes vol met jou De hoop vervlogen Je zou wachten je zou blijven Het heeft allang geen zin meer Ik ben je niet vergeten Dat zal ik ook niet doen Maar jij hebt me verlaten…
nickY2 maart 2004Lees meer >

Geef me nog een kans!

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.162
Ik wil zo graag terug bij je zijn Alleen jij kan mij verlossen uit mijn pijn Waarom heb ik jou verlaten? Ik begin mezelf gwn te haten Het maakt me vet verward Waarom heb ik gespeeld met je hart?…
jamjamgirl23 september 2006Lees meer >

EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
met gehesen zeilen, de belofte van verre eilanden je stem is de dood die ik vergeef, de klok aan de hals van een kruis naar de stad loopt een woestijn, straten herinneren zich niet zichzelf in je stem worden zonen overhoop gestoken, en huilen alle moeders je stem is het Noodlottige Oosten, dat iedere ochtend door haar eigen zon verlaten…