4281 resultaten.
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 De bomen vertellen het
ze laten los wat bloeiend nat werd
ze hebben tijd nodig voor rust
De ondergaande zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat…
Terug van weggeweest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Dat enige mees, merel, roodborst
vink of winterkoning aantrekkelijkste zingen en
verfijndste roepen laat klinken tot wanneer ze hun verblijfplaats
zullen verlaten om onbepaalde vliegtijden te besteden in een opklarende hemel.…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Ik pak mijn koffer, met hoop gevuld,
Verlaat de plek die ooit mijn thuis was.
De lucht is nieuw, de geur is kil,
Maar ik voel een toekomst, helder als glas.
De wind voert verhalen over water en land,
Tulpenvelden wuiven in de verte.
Ik zie onbekenden met open hand,
Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.…
Gebonden zijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
390 ik ken de pijn
van de geboorte
het verlaten worden
de onbereikbaarheid
die met woord of daad
teniet kan worden gedaan
en toch scheurt
en zeurt het
onwankelbare tegen
alle liefde in mijn
gevoel aan flarden
aan snippers van niks
die jij nog vasthoudt
anders waaien ze weg
omdat er geen levend
bloed meer door stroomt
in de met moreel…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Wereld bruist door
maar ik adem zacht in vrede
mijn ziel is thuis hier
De wereld is altijd net iets
te fel, te luid, alsof ik in een kamer
ben die ik niet kan verlaten, de lucht te zwaar
van dingen die ik niet uitspreek, maar die mijn ziel toch verteren.…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 Je vertelt me iets
over liefde, waarheid
trouw en vergane glorie
in de geheimzinnige lichtfabriek
vol dansende uitbundige mensen
het is een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze donkere aarde,
waar de ziel nu verblijft,
gebroken en gebonden
Totdat jouw liefde teder
de duisternis zacht verdrijft,
en hoop weer is hervonden
In een verlaten…
Bestemd voor vertrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 De berichten kijken elkaar aan
als twee spiegels in een verlaten huis.
De ene zegt, ik ben weggegaan.
De andere zegt, ik ben gebleven.
En ergens tussen beide
zit ik, beschouwend,
een archivaris van bijna,
Een verzamelaar van niet en nog niet.…
Het taalbolwerk van Adrianus
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
408 Geen loze klank verlaat zijn lippen,
geen zangoefening klinkt door de muren heen.
Soms hangt hij in een spagaat aan het plafond,
terwijl zijn spieren trillen van de pijn.
Zijn geest protesteert tegen de leegte,
tegen het dwingende dictaat van het zijn.…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn,
wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.
Ik kijk slechts toe, eenzelvig en ontdaan,
verstrikt in dit onmetelijk spektakel.
Het lijden heeft de rede stil verslagen,
machteloos stuit de wil op elk obstakel.
En vreemd genoeg daalt er een stilte neer;
de bittere en eenzame strijd is om.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 door
de tijd
hun vinnen droegen tekens van een
vroegere werkelijkheid
een oceaan vloeide langzaam door
haar heen
terwijl de maan haar aankeek
zonderling alleen
haar huid werd dunner in het
ochtendlicht
een vreemde gloed verscheen op
haar gezicht
terwijl de lucht om haar
lichaam brak
rolde een citroen over
het schubbend verlaten…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 van mijn vragen moeten brengen
geholpen door vlagen van wind
die mij roekeloos heen en weer blazen
vanuit het oosten naar het westen
maar toch komt mijn bestemming
langzaam maar zeker in zicht
al starend over het glanzende water
ligt een eiland eenzaam te baden
in zonovergotene lichtstralen
wachtend op het moment
dat eenzaamheid hem verlaat…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.695 Pijn dat is wat ik nu voel
en niet een klein beetje,
nee, een heleboel de meid
van mijn leven heeft me
verlaten, ik had m’n ogen
dicht en niets in de gaten.
Ze ziet me nu liever gaan
dan komen, was dit alles
dan toch gebaseerd op
alleen maar dromen?
Deze relatie is naar de
knoppen gegaan heb ik dat
dan allemaal zelf nu gedaan?…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood;
zij dringt door tot diep in mijn ziel,
Ik ben verlaten in deze uren van nood,
deze uren van schreeuwend-stille nood;
zij knagen tergend
aan mijn langzaam draaiend levenswiel.…
Op dezelfde dag
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.805 Op eenzelfde dag lag
Ergens in een straat
Zomaar op de stoep
Iets voorbij de hoek:
Een vrouw met zwarte haren
In een lichte doek
Starend in een grauwe lucht
Kind waar ben je
Niemand die je troosten kan
En wat moet je dan
Als je thuiskomt,
zittend naast je moeder,
Naast je huis in puin
Niemand die op je wacht,
en je voelt je zo verlaten…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Langzaam daalt de schemerige avond
over een verlaten heuvelweg
Mistflarden hangen als rookpluimen boven de velden
en buigen zich over een heg
Als onder een wollen deken
wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt
Het is een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een…
Big City Blues (Sarah en de oude man 2)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
912 Voel je de stilte, voel je je ook verlaten?
Niemand hier die zich aan je wil binden.
In de eenzaamheid ben je er geboren,
zoals je sterven zal in de eenzaamheid.
Niemand die je doodskreet zal horen,
men is je er nog veel liever kwijt.
Stof tot stof, as tot as,
zo zal het altijd blijven.…
Te laat..
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.428 Waarom is het zo gegaan,
was dit je plan,
om zomaar je gelukkige leven te verlaten,
wie heeft dit op je in zitten te praten..
Jij,jij was niet zo, je zou dit nooit doen..
Iemand heeft je kapotgemaakt,
om wat ging het,
vast je geld, je poen..
Ik zit echt te turen in het meer,
telkens denk ik het,
keer op keer.…
sporen als toen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.633 oogst wordt nog met dezelfde eelt betaald
en niet vergeten al het feesten, hun culturen
die heel voorzichtig aan de huidige tijd gewend
in maannacht waar de heksen ooit hun dansen
en gnomen, kobolds door de bossen zijn gerend
verstard zijn zij, veranderd in elegieën
gebogen ’t lijf en leer gerimpeld hun gezicht
met lege ogen als van verlaten…
Doordeweeks
gedicht
2.9 met 30 stemmen
26.496 Ten slotte sliep ik mensen hatend in,
mijzelf ontpoppend als een stralend god
in een luchtig, niet te immens heelal
dat ik ineens ook weer verlaten moest.
Niets dat ik in de haast daar achterliet
en 's ochtends over was mijn griep ook niet.
----------------------------------------------
uit: 'Een onderdaan uit Thule', 1985.…
Terreur
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
748 Wervelend doet het beloofde de ronde
Eeuwige tijden bruiden ongekend
Het hoogste streven meedogenloos ongeremd
Wee hen die niet deelnemen zij vergaren vuur
Het beoogde is het heilige streven
Gezegend te verlaten het leven ieder uur
Verkondigd door verheven geleerden de wijzen
Het geschrevene daar kon men niet omheen
Predikers van het…
Morgenwandeling
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.046 Verlaten wij het slapeloze bed,
waartoe nog langer liggen waken?
van woorden is geen droom te maken,
die van het loden leven ons ontzet.
Sla om het vale afgedragen kleed,
bedek het bloot slechts van de voeten;
wij gaan en komen zonder groeten,
wij gaan naar ‘t bos, dat van geen wanhoop weet.…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.854 Zo koud, somber en verlaten.
De weg naar… vol met gaten.
De pijn en het niet meer weten wordt onverdraaglijk.
Mijn mimiek spreekt boekdelen, littekens proberen steeds de nieuwe wonden te helen.
Steeds wordt dezelfde vraag herhaald, is dit het leven waar ik in wil leven.…
Binnenste buiten
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.022 mourit en même temps
door buitenlijfse krachten
lijkt nog steeds het vel gespannen,
een milde glimlach is
naar het verste eiland
binnenin jezelf
verbannen
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
wat is nog in staat
aangegroeid eelt te verzachten
opdat het lukt jezelf te achten
en waar stilaan
het krampachtige je verlaat…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 middaglicht smelten
zijn tent gebukt naar binnen gaan
als de zon slaapziek wegzakt achter de wouden
liggend op zijn bladerbed
het smeulend vuur van berkenbast aanblazend
door het rookgat
de witblauwe poolster bespieden
in heldere blijdschap de hemelse spijker
en stralende navel van zijn heelal gadeslaan
als viervoeter zijn tent verlaten…
kind van de nacht
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
3.000 kind van de nacht
waarom ben je zo stil
sluip je eenzaam door de straten
door god en iedereen verlaten
geweten sussend in je verdriet
dat je altijd draagt en niemand die het ziet
hoe je wegteert van binnen
niet wetend hoe opnieuw te beginnen
kind van de nacht
waarom ben je zo stil
gevallen vervallen
het is je om het even
zolang…
Is dit dan het einde?
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.415 hel...
...Ik wil je zo graag vasthouden
Een laatste keer zoals toen
Weten dat jij nog steeds daar bent
Daar in mijn hart...
...Want waar is nu die tijd gebleven
Vol beloftes vol met jou
De hoop vervlogen
Je zou wachten je zou blijven
Het heeft allang geen zin meer
Ik ben je niet vergeten
Dat zal ik ook niet doen
Maar jij hebt me verlaten…
Geef me nog een kans!
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.162 Ik wil zo graag terug bij je zijn
Alleen jij kan mij verlossen uit mijn pijn
Waarom heb ik jou verlaten?
Ik begin mezelf gwn te haten
Het maakt me vet verward
Waarom heb ik gespeeld met je hart?…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 met gehesen zeilen, de belofte
van verre eilanden
je stem is de dood die ik vergeef, de klok
aan de hals van een kruis
naar de stad loopt een woestijn, straten
herinneren zich niet zichzelf
in je stem worden zonen overhoop gestoken,
en huilen alle moeders
je stem is het Noodlottige Oosten, dat iedere ochtend
door haar eigen zon verlaten…