Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

Onmacht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Verdwaasd liep hij naar de rand, en tuurde diep naar de rotsen. Hij maakte zijn laatste pas, en hoorde de golven klotsen.…

Liefste,

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Wanneer ik je niet vinden kan scheren mijn ogen langs rotsen en dalen in adelaarsvlucht, zoekend naar je lach je ogen en zacht gelaat dat ik bedwelmen wil onder kersenbloesem in het roze noem ik je liefste Wanneer ik je verlaten vind zal ik strelen en zachte woorden prevelen waarin gevangen zonnestralen uw wangen verwarmen doen tot…

WEERZIEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Liever steeds voortkruipen over die begroeide rotsen aan de zee, waar spattend schuim halm en struik doet druipen. Aan takken snuiven, als een speurende ree. Het boompje siddert van reisgrage stuipen; bruisend water bezingt echter vaste stee.…
Han Messie14 februari 2015Lees meer >

Eik

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.565
En blijf ook af van al dat tere schemerweefsel ondergronds, het treurt nog om Dodona waar ik op rotsen stond en ruisend met mijn doorwaaid blad uw god het woord gaf. Licht was daar lavend vuur.…

gouden gids

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 381
boosheid van mensen die met ellenbogen schreeuwend de veiligheid van anderen roven het vertrouwen grof misbruikend dat niet het recht van de sterkste op de zwakkeren voorrang heeft is beslist de betere gouden gids de koninklijke kalmte en overgave als leidraad voor het doen en laten in het tijdperk dat afstand vraagt zijn deuren als rotsen…

overleven was een naam in steen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
je zult niet stranden aan de turkse kust het binnenland bindt weer je handen omdat geschiedenis in rotsen rust jij voelt hoe steen in het zacht raken al zijn emoties zucht de empathie met het verleden komt in je vingertoppen terug je weet de pijn die is geleden niet door generaties uit het heden ziet het bloed niet rood maar…

OVERWOGEN BEDELING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
ingetogen soms geweldig indrukwekkend is door de Hemelse Vader gemaakt met gelijke aandacht en toewijding als Hij de dieren het leven gaf olifant kever vlinder walvis zij werden alle geschapen met dezelfde liefde voor een ander doel eigen bestemming sterke woudreuzen lage struiken tere weidebloemen pittige kruiden en vetplantjes op hoge rotsen…
Han Messie20 augustus 2021Lees meer >

Plek

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Schilderij van straatje, waar in de verte man uitloopt Een vaag eigen druksel van iemand die me tegemoet, als om te corrigeren foto's die vergeelden: Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen niets te duchten Een blauwe schaal met vruchten Boeddhaatje aan de wand twee leermeesters, spiegel met rand van stukjes wingerd Vrienden, die…
Ralameimaar19 oktober 2022Lees meer >

De sprookjesjager

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 324
Langs ruwe rotsen die draken verbergen, terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt. Hij ziet frivole elfen in nevels dansen, hun prinses wachtend op haar troon. De maan werpt zilver over stille kansen, als een belofte, stralend en schoon. Hij vangt deze dromen die de nacht laat varen, glinsterend en vederlicht sterrenzand.…

Poëzie is een daad

gedicht
4.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 20.562
Stukgeslagen op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen, maar herneemt zich en is daarin poëzie. Elk woord dat wordt geschreven is een aanslag op de ouderdom. Tenslotte wint de dood, jazeker, maar de dood is slechts de stilte in de zaal nadat het laatste woord geklonken heeft.…

Zomer (I)

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.616
Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren De rotsen storten doet, schurftkluit na kluit.…

schylge

hartenkreet
4.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.741
juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…
Cees25 juni 2004Lees meer >

Plan B

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 20
Kapitein Rob hield zich doof als dick schoof is gierend langs klippen en rotsen gevaren vademloos diep voorbij bodemgevaren twistappel Iris hult zich in schone schijn doet of haar wipneusje niet langer bloedt maar in deze alles verhullende mist het vege lijf reddend als lammen en blinden slechthorend slechtzienden die zich nergens…

Iris

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Over het grauwe golvend bergland joegen De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde Donder loeide - en de doffe echo's rilden, Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.…

Natuur

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.047
dromen Lente, alles groeit weer Het is zo mooi, het vraagt om meer Een klein stroompje door het woud Het is er lang, heel erg oud Krakende takken, oude bladeren De manier waarop we het benaderen Het groene gras, de ruige zee We gaan er steeds weer in mee Golven maken je weer kalm Het gras geeft een zoete walm De duistere bergen, de rotsen…

weg weg

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.050
hemel een grote blauwe of grijze toekomstdroom licht dat op water ligt als de hand van een liefhebbende vader op de schouder van zijn zoon ik moet bergen zien als fris ontloken borsten ik moet hete kruiden ruiken in het zuiden waar de zon op de witte hellingen schijnt ik moet aan het strand gaan luisteren hoe de zee met de zingende rotsen…
boeuck6 februari 2007Lees meer >

Surrealisme - proëzie - Voor jou

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
hemelen de bergen kunnen niet blijven staan ze worden verplaatst sommige verdwijnen in de zee onder je je vliegt de wereld voorbij hoe draagt hij je, die wind fris langs je armen strijkend geurend naar 't een of 't ander aardsparadijselijk parfum verder voert hij je tot waar een rivier haar zilveren kabbeling over rotsen…

De Lichten

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.208
De zeeman ziet de snelle schemer die zij stichten In 't bouwland, en de bundel op de rotsen slaan, En met een koene zwaai de waatren overgaan, De ruimte door, - en dan in nacht en nevel zwichten. Hoe weinig is zijn oog verschenen en hoe kort Ontwikkelt beeld aan beeld zich, waar de stralen treffen.…

't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid: Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren, Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren; Gebergten schurft steken er boven uit; Mens-luizen, in hun nesten meest op buit Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren, Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren De rotsen…

Vatnajökull

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Ooit was in de loop der tijden ver voor mensenheugenis In een tijd zonder getijden aardgesteente in aeonen Rond de zon raasde een storm en op de diepbevroren bodem Permafrostbegroeide toendra's ijzingwekkend koude stenen Schuren rotsen grove scheuren in een gletsjer als morenen Bovenaards gesternte edda zwarte gaten diamanten…

Het schijnt dat een ander schip

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.432
En de geopende rotsen, schoon, gewassen, eeuwig, hebben zich in het zand geschikt als een cordon kastelen als een cordon torens.…

Zandloper

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
bij dezen nog even een stuk van je kostbare tijd dat je er niet te zeer onder lijdt 'geen zandloper is als het leven' de berg die door 't oog van de naald langzaam leeg loopt heel rustig en traag door de zwaartekracht loodrecht omlaag in 't gebied waar je REMslaap in daalt zoekt een uitweg naar brede rivieren langs stevige rotsen…
Maxim14 juli 2025Lees meer >

Rousillon en Provence.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.278
Kleurige oude bergen in het oosten door eeuwen heen in erosie vervallen staan nu verlaten in een rij te dromen en stil te staren naar al die horden mensen die met bussen vol zijn gekomen om hier hun ogen uit te kijken naar de kleurrijke rotsen,woningen en wallen.…
Leonardo11 januari 2015Lees meer >

De rivier heeft ook geen goesting meer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
De rotsen hielden zich stil. Ik voelde me verwant met die rotsen. Hard van buiten, maar als je ertegenaan schreeuwt, breken ze. Na eeuwen, ja. Maar ze breken. En dan, plots, dat dal. Een waterval. Het water stortte zich te pletter, zoals ik ooit verliefd werd op een vrouw die Latijn gaf en rook naar sinaas en onbegrip.…

't Is lang geleden (18)

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.673
En rotsen, door scheurende bossen, gleeën En 't leek de maat van zware alexandrijnen - Neer op 't verraad in bloedige ravijnen Door worp van velen, wein'gen, van hen tweeën. 'T werd avond. 'T zwart was blauw en 't wit oranje. Zijn laatste riddergroet naar Charlemagne Vloog naar het noorden, hoge, gouden zwaan.…

Als een Storm

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Zoals de zwoele kalme zee haar golven verplaatst Zo wil ik dat mijn ritmische bewegingen tegen jou aan In je deinende borsten worden weerkaatst Je gehijg als windvlagen langs mijn haren Je gekreun als golven die tegen rotsen opbreken Mijn handen die jouw lichaam bevaren Langzaam voelen wij een storm opsteken De golven worden groter, ruwer…
Robert22 augustus 2003Lees meer >

Hoor 't is de wind

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.215
zucht hij om ruste te vinden, overal rond, en en vindt gene, nooit : of hij de daken van d'huizen verstrooit, of hij de vliegende blâren doet ruisen, of hij de bomen daarboven doet buisen, of hij de torren hun toppen afwaait, of hij de malende meulenen draait, of hij de zee in de wolken doet botsen, of hij ze slaat op haar zuchtende rotsen…

NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
de edele rovers met glanzende bruingele huiden als zuivere dikke honing door helle zon beschenen bezonnen vergezelden ze de krijgszuchtige Moorse geest gaven de vaders der vroege beschaving fijnzinnig denkende vingers of nijvere gedachten verschenen vaak geëerd soms verguisd maar voorgoed in geschriften en kunstwerken Algerijnse rotsen…
Han Messie19 september 2010Lees meer >

WIJ

hartenkreet
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.106
omhelsd de stroming trok mij direct mee samen kwamen we in stroomversnellingen daarna plotseling in heel stil water daar zijn we natuurlijk lang gebleven kijkend naar de uitgesleten wanden de bochten waren behoorlijk afgekalfd soms konden we de bodem zien de vissen krioelden om ons heen prachtige kleuren en zilveren schittering de rotsen…

het ras van mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Het ras van aardbewoners heerst tot achter iedere horizon waar rotsen onverdund door de aderen stromen en de aarde verdrinkt in een zee van bloed, want hardheid kent geen grenzen. Dit ras, deze primatensoort leeft binnen zelfgebouwde muren van beton, opgetrokken rond ieder deel van het eigen ik.…
chris rockan10 februari 2014Lees meer >