4350 resultaten.
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en steen,
draagt elke bloem een verhaal van macht en sereniteit.
Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op
aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf.
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.…
Jij, in de stilte van mijn dagen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
567 Wij zijn geen gesloten hoofdstuk, geen vervagende herinnering,
maar een verhaal dat altijd opnieuw geschreven wil worden.…
In de schaduw van de bomen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
775 De aarde draagt hun
verborgen verhalen terwijl wind hun takken beroert met fluisterende handen.
Bladeren vangen licht, laten het
dansen en verdwijnen, hun schaduw strekt zich
uit over een wereld die nooit rust. Hier wordt tijd zachter, breekt
het ruisen van gedachten. Hier is stilte geen leegte, maar een plek om te bestaan.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Veenbodem is doordrenkt met
verhalen van vergeten generaties ambachtslieden
en boeren. Elke ochtend zweeft de nevel als een zachte sluier over
het water, tot zon haar gouden vingers uitstrekt en onthult wat lang verborgen was.
Als de avond valt, kleurt de lucht
in tinten van vuur en lavendel.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Het ochtendkoor zingt
weeft door het zachte zonlicht
harmonie ontwaakt
Van ochtendgloren tot het
zachte vallen van de nacht zingen vogels hun
verhalen in flarden van licht. Aubades drijven als dauw door het
ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht.…
dochter van de lente - van harte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 een meisje vol dromen, vijftien lentes jong
schetst stil en fijn met potlood of penseel
als dauw op bloesem in ochtendlicht
de werelden in haar hoofd op doek of papier
ze leest en dwaalt door verre verhalen
in boeken kan zij eindeloos verdwalen
alsof de tijd gewoon even stilstaat
wanneer zij door haar universum reist
waar klaprozen fluisteren…
Ik Groeide, Jij Schreef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 verhalen worden in mij gefluisterd
die ik niet mag doorvertellen.
soms hang ik vol met lasten
die niet van mij zijn.
er wordt tegen me geschreeuwd,
ik luister, altijd.
tot ik de doodkist van iemand word.
en draag wat ik nooit los kon laten.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Mijn vleugels dragen de kleuren van alles
wat ik heb doorvoeld, en elke beweging fluistert verhalen, zacht, vol betekenis en moed.…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Ik kan die verhalen eindelijk verdichten,
vertalen naar oplichtende
en bezwarende zinnen,
sinds ik mijn ware aard heb aanvaard:
dichter
met ’n vlammende pen als schild.
Zij met slagtanden,
bronzen handen,
vleugels van goud
en/of slangenharen,
die je veranderen in steen,
komen hier niet meer doorheen.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Vlinder zweeft omhoog
stil gedragen door de wind
één met het leven
Ik voel de pulserende hartslag van de
aarde, onder mijn voeten, de wortels van bomen
murmelen verhalen door de wind. Elke zonnestraal draagt de
warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Ons kleine thuis, een reis zonder einde; een verhaal van tijd.
Toch voel ik de grond, de
wind, bomen, een trage rust die zich laat
horen. Naast mij ademt iemand zacht, alsof stilte spreken wil.
Een wens stijgt op, zo licht als lucht, en zoekt een ster in de immense leegte.…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Want kracht schuilt soms in stilstaan,
in vragen om pauze, in liefde voor jezelf –
dit is geen verhaal van zwakte,
maar van groeien, van leren, van helen.
Dus hef het hoofd, kijk vol hoop vooruit,
met lessen gekoesterd als gouden schatten;
en weet: vandaag hoef je niet perfect te zijn,
vandaag is gewoon genoeg, voor jou.…
Geen probleem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.028 bank
of in de stoel, daar in de hoek
ik heb ook geen probleem
met het luisteren naar muziek
liefst harmonische klanken
keiharde geluiden maken me ziek
er is ook geen probleem
met mandala’s kleuren
dat maakt me rustig
dan hoor je me niet zeuren
er is geen probleem
met het kijken naar een film op de tv
ik zit er helemaal in
het verhaal…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 De maan bewaart onze zilveren
dromen, de aarde fluistert haar tijdloze verhalen door onze wortels.
Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen
uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.…
aspiraties van een nitwit
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
256 omdat niks goeds jouw roestvastgegroeide
overtuigingen verdringen zal
wat je ook geloof noemen kan
maar daardoor wordt het
nog minder relevant
aldus Dé Kant, want
moraal, een gedeeld verhaal dus
plicht en esthetiek zijn de tonen
maar ook een kus, die de muziek maken
zijn de muren en daken van de huizen
waarin wij wonen, wat wij leven…
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 -overleden katers vluchtten in het verleden
bij de geringste donderdreiging
bliksem
als afleiding draaide ik dan Beethoven
daar zij de verhalen van Thor niet wilden geloven-
..rond de aangehaalde thema’s en verwijzingen
de verdwaalde woorden in doorlopende zinnen
zomaar binnengeslopen dat
wij zingen over een schematische toekomst
zonder…
voor een breder publiek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
251 dat het verhaal moeilijk te slikken zal zijn
voor een breder publiek, -in ieder geval
zijn unieke lezers
(met een onbestemd gevoel voor tragiek)
er zijn tal van bladeren gevallen
want deze herfst doet niet onder
aan wat men kan verwachten van
kleuren die bospaden besmeuren
regen die ‘tegen heug en meug’
betekenis in deze content geeft…
aanbodsverrijking der waardencultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 pretpark waar je de bijtjes ziet
in hun natuurlijke habitat
zonder opgedirkte muurbloempjes
of andere stadse fratsen
waar mensen in de rij gaan staan
voor diversiteit met eigenheid
de vrijheid om eigengereid te zijn
niet als kostenpost of terreinverlies
maar als aanbodsverrijking der waardencultuur
die kiezen voor het werkelijke verhaal…
Chautauqua I
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
369 inmiddels al weken zweef zonder één dader
aan te wijzen te midden van grijze bedrading
waar de lading onvoldoende gebleken werd
geacht onder te verwachten rommelig gedoe
daar alleen maar altijd moe zijn niet genoeg
voeding geeft aan de protocollaire systemen
postvirale kwalen verdwalen in de radertjes
verstoppen adertjes met vierkante verhalen…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Noten in de wind
het hart klopt in stilte mee
muziek ademt ons
Euterpe, jij die de lucht
vult met klanken en stilte verandert
in toon, die hart en ziel opent met noten als zachte
regen, verhalen wevend van vreugde, melancholie, troost en vuur.…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten zeiden dat ze nodig waren.
Treinen reden op tijd.
Stempels stonden recht.…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 In tinten van roze, rood en geel,
vertellen ze verhalen, zacht als een veer.
Mijn dochter wandelt door dit bloemenrijk,
met een glimlach die de zon doet stralen, zo rijk.
Ze plukt bloemen met zorg, met liefde en vreugd',
haar handen vol pracht, haar hart vervuld met deugd.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Geur van vochtige
grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.
Mijn zintuigen vangen wat de
haastige blik mist: licht dat een fractie langer
op de drempel blijft rusten. Het is een verschuiving in
de tijd, een weten dat beweging begint waar het oog nog niets ziet.…
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
330 stemmen echoën in haar hoofd, een raam
dat nooit openstaat, iedere melodie waant
zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend
om hem, wat in haar beleving speelde, als
ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld
en vol van overleden verhalen, bolstaand
van liplezers geroezemoes, lodderige salvo’s
rond halfgare grappenlappers, meegebralde…
ketting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
219 Het vertelt zijn eigen verhaal, van generatie op generatie,
een symbool van liefde, trouw en serenade.
Of het nu roestig ijzer is, of glinsterend goud,
elke ketting heeft zijn waarde, zijn unieke kasteelbouw.
Van anker tot liefdesband, van sieraad tot erfstuk,
de ketting verbindt ons allen, in vreugde en geluk.…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Ik voel hoe stilte soms
luider spreekt dan woorden, en vraag me af welk verhaal vandaag verborgen blijft.
Niet iedereen draagt zijn zorgen
achter gesloten deuren, sommigen ontmoeten
de nacht onder een open hemel. Toch schuilt in ieder mens
hetzelfde stille verlangen, naar een plek waar men gezien wordt en mag blijven.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Er is een verhaal dat vervaagde,
een tuin die zich achter ons sloot
op de dag dat we wisten
wat we niet meer wilden weten.
Maar niet alles ging verloren.
Kijk omhoog, op een avond
zonder wolken, zonder licht van steden —
de sterren staan er nog,
onaangeraakt door alles
wat we sindsdien deden.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 Zo trok de jeugd aan zijn misleid gezicht voorbij:
onhandig in haar pracht, een broos verhaal,
zij droeg het offer van de schone mei —
met stomme bloemen, bloeiend zonder taal.
O, metamorfose van de ziel na een lange reis:
in de geheimkamer van het hart bonst het verlangen.
Geen weemoed meer, maar een scheppende, nieuwe start.…
de laatsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 verkoos
Elf uren zijn nu al verlopen,
't eind van de wereld-werkdag wenkt
Nu is voor hen de tijd gekomen,
dat God aan hun bestemming denkt
Het twaalfde uur is aangebroken,
waarheid ging heel de wereld rond
Eersten hoorden wat werd gesproken,
als laatsten kussen zij die mond
De leugen zal voorgoed verdwijnen,
de volken horen hun verhaal…
Over de hel en de hemel
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
50 Als stoker van warmte, zonodig ook de hittebronnen
zelf handig opporrend, wist hij mij te wel vinden, in
vuurvorm en vlammen, voor dat gloeiendhete verhaal
op zijn aangebrande lippen en een afgebladderde tong.
Over de hel en de hemel.…