6661 resultaten.
LIEGEN STENEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.145 tonen geen emoties
zoiets als verdriet of wat het leven hun
tot dusverre heeft gegeven
of toch wel – heel ingetogen in zichzelf gekeerd
zodat niemand het ziet
stenen omvatten dood en leven
maar wij zien dat niet men ziet vaak pas
hun verborgen schoonheid als de amethist
is opengebroken en het zuivere hart ontloken
waarvan men het bestaan…
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 In de zaal waar men gewoonlijk
plechtig afscheid neemt
van een dierbare die heen ging
klinken op een voorjaarszondag
opbeurende toonkunst en zang
over alle aanzichten
van het leven dat ons omringt
liefde hartzeer en blije hoop
dansen samen de ruimte in
geven elke toehoorder
uren vol wijze vreugde bij
het bewogen aardse bestaan…
NORMANDIE 2013
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 Nu ik vrijwel alwetend ben
Druk jij je lippen op de mijne
Mijn eigen kathedraal schiet al op
In veel zie ik je terug: steunberen
Wimbergen, zuilen, relieken, altaren
In het koor eer ik je bestaan, voel
Me kloosterling met een gevleugeld
Hart, en zing Dona Nobis Pacem…
Fysieke beperkingen
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
379 ik mantelzorg
haar artrose van
armen en schouders
en let attent op
haar angina pectoris
ondanks alles
lukt leven nog met
regelmatig inschikken
en lieve dingen die
nog tijd en rust geven
er zijn zaken die
veel dieper gaan
ingrijpen in een
maatschappelijk
bestaan en positie
fysieke beperkingen
laten geen inspanning toe
samenleven…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan
dan zal er een nieuwe zon weer schijnen
in warmte en liefde van nieuw bestaan
dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 ruisende wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren
Als de wolken dan vergaan,
en enkel grauwe luchten nog bestaan…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 Eindeloos dein ik op de golven
Van mijn bestaan,
Soms in een dal, dan op een top,
’t Is komen en gaan.
Eindeloos duurt het eeuwige zijn,
Kort duurt het menselijke,
Daar komt te vroeg steeds ’n einde,
Na te kort durend begin.
De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan zonder progressie bijna stil.…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween uit zicht
Ik heb dan van de koele bron gedronken
Een helderheid verlichte mijn bestaan…
Van silte verstoken
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.036 consolideren bereid
ja, zij kon veel leren
onder rondslingerende
stenen die haar over
smalle paden
de afgronden vermenen
struikelend de wortels
terloops vermijden
door haar denkbeeldige baan
geconstrueerd
door haar humane diervriendelijke
compaan
zo ging zij af en toe oh
zo moe
zonder adem voorwaarts tijdens het vieren van haar bestaan…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 Ik zie de rijen wolken drijven
In 't geelwit schijnsel van de maan
Als jaren van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…
Laat alles nu zo blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
225 Blijf daar zo staan, ja zo daar, zodat alles
kan blijven bestaan, alleen in dit moment
Hou het stil, jou je stil, zoals ik het wil.
Nu zo even, nee niet bewegen, hou je
stil zodat ik blijven kan, kijken kan, met
je blijven kan, alleen in dit moment.
Laat alles eens even blijven. Zoals je
daar nu staat.…
Over de drempel springen
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
272 ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards…
Daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
206 Waar is de kern van je bestaan
waar is het ooit begonnen?
Waar komen toch die
drang en drift vandaan?
En wie is toch
die jij
die steeds maar weer
zichzelf hervindt
in eenzaamheid
en altijd maar weer verdergaan.…
Oude vriend Nieuwe vijand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
154 Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur
Naar jou en je methodes
Naar je dansende lemmet
Jij oude vriend en nieuwe vijand
Ik weet al van je les
Laat me gaan en laat me staan
Laat me los van je greep
Ik wil niet meer bestaan
In je onrust en in je pijn
In je leugens en bedrog
Jij oude vriend en nieuwe vijand
Wanneer Laat je mij eens…
Primitieve geneugten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
250 Aangeraakt door het aardse bestaan,
neem ik een hap van een banaan.
Rondom mijn lijf zie ik primaten,
in hun ruwe jacht naar snel succes.
En in de avond een nieuwe fles,
wijn om de dagelijkse pijn
heel even te verzachten.
Ooit waren het de wijzen die lachten,
nu zijn de dommen aan de macht.
Niemand die weet wie het laatste lacht.…
Satisfactie en verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Ik heb geleerd hiermee om te gaan,
Kan mij alleen goed vermaken,
Mis hun lieve blikken, hun aanraken,
De liefdestaal in elkaars bestaan.
Ik ben best tevree met mijn zijn alleen,
Alleen dat gemis, ja dát,
Wijl hun liefde uit mijn leven verdween.…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 De gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.178 En dan zijn er nog de engelen
als ze bestaan, de koren
die van alles Gods lof zingen
en de boodschappers die spreken
wat waar is en rechtvaardig
Luister, ik huil
om hun wijze woorden
dat de dood geen mysterie is
maar een aanmoediging om te leven…
De Galm
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
61 In de schuilhut, een merkwaardige
constellatie van voorwerpen
opvattingen en stilzwijgen
geen rangorde in de dingen
geen voorkeur voor het loodrechte
Athena, met haar uil op de richel
aanschouwt de potsierlijke ernst
van al wat zich laat rangschikken
de curieuze behoefte aan orde
in een weerbarstig bestaan
een weinig scheefstand…
MEMENTO MORI
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
531 ingestort,
het vee tot het bot afgekluifd
de fotoalbums naar de stortplaatsen
of verschimmelend in kelders, zolders
in geheugens en registers
de namen gewist, de golfslag van de tijd spoelt alles schoon
graven verweerd, verzakt in de tijd
golvend als de zee spoelt de laatste
bot en tranen opgelost in aarde
alsof de ruimte niet door hun bestaan…
Liever niet!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
919 Boeken, het lijken fabels
Bestaan ze eigenlijk wel?
School,
Een onbereikbaar begrip
Kunnen ze zich ooit ontworstelen uit dit bestaan?
Verbaasd slaan zij de gebeurtenissen gaande
Hun speelveld ongekend veranderd
Koersen tuimelen omlaag
Verbazing heerst over het spelverloop
Verbaasd, maar niet onverwacht!…
Pelgrim
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.045 Op de weg naar Santiago
voeren auto's af en aan
mensen met te korte dagen
voor een overvol bestaan.
Maar de zondaar laat zijn lasten
aan de voet van 't Hoge Kruis:
zoveel stenen als verhalen
die in zon en wind verschralen.…
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op handen zijnde
doorbraak van een warme zon
Scherven geven je weer ruimte
bieden nieuwe vormen aan
leren je opnieuw weer kijken
naar de zin van je bestaan…
Het belbusje
gedicht
4.0 met 53 stemmen
26.060 Door buurtschappen en straten
Waarvan zelfs god niet weet dat ze bestaan,
Rijdt nu al maanden lang
Het belbusje van hot naar haar.…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen zomer zijn na een
lange winter met verleden pijn
dit is de tijd
van vol bestaan…
Meisjesdroom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.752 Vaak droomde ik als kind
naar de toneelschool te gaan
mijn ouders waren eensgezind
'dat is een onwaardig bestaan'.
Toen de oudste zus ging trouwen
moest ik helpen in huis en bedrijf
ìk wou m'n eigen leven bouwen
geen polonaise aan mijn lijf.…
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.157 Ook nu, een half bestaan of meer al later,
geeft mij de wanhoop dikwijls nieuwe moed.…
ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.760 ongrijpbaar verlangen
kluwend in mijn hoofd
had ik ze maar op een rijtje
van mijn helderheid beroofd
ongrijpbaar verlangen
vult de leegte van mijn bestaan
slechts de weg van verlangen
is mijn weg om te gaan
ik grijp het verlangen
met twee handen vast
zo intens en zo hevig
even alles uit de kast
onbegrijpelijk verlangen
waar komt het…