6781 resultaten.
de dromer en het dal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
886 als tienjarige droomde ik van een wereld
met een zwembad vol naakte haremdames
waar het eten naar boven gebracht werd
in automatische boodschappenmandjes
daar werd alleen door automaten gewerkt
alles geregeld door groen en rood licht
weg met oranje en de twijfel en oorlog
alles enen en nullen en helder inzicht
ondertussen het zwembad drooggevallen…
Ogen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
968 Maar prachtig ook die ogen die tranen bedwingen
en boven het leed uit kunnen stralen en zingen,
zij houden soms hun droefheid verborgen
maar lachen, om anderen geen leed te bezorgen…
Mijn hemel
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
981 dringen
opgaan in een lichter bestaan
voorzien van heuse keuzes
geen dwaze eisen voor een baan
en druk om te presteren
geen gevechten voor erkenning
een volwaardig mens te zijn
begiftigd weten met talenten
beperkt door mankementen
maar geen zorgen meer
om centen en een onderdak
los van strak bemeten paden
de verrassingen en kansen
boven…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 38 stemmen
4.080 Verlaten
Nooit meer zien,
Maar in gedachten voelen
Als een gevoel in hoofd en hart
Geland en gevlogen naar het verre
Zonder echt afscheid naar boven gaan
Verlies van persoon, maar niet van gedachte
Als een herinnering in het hart geschreven
Zal hij/zij er voor je zijn
Denk aan de tijden en volg je gevoel,
Want het hart zal de goede weg…
mijn vale jas
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
896 het was mijn vale jas
wellicht nog door vader
gemaakt van kleding in ruste
of in overgang
naar een tweede kans
ja zo was nog die tijd
en stond eens voor de Kodak
niet meer wetend
wie de spieker was
ik was mijn vale jas
met grote herenknopen
op een kinderdracht
waar mijn hoofd,
bleek getint, uitstak
boven volwassen revèrs
wat…
Poezensong
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
821 Haar staart tekent in de lucht een lange krul,
die verstijft tot een slap vraagteken
boven een dubbele nul.
Ze klauwt met speelse halen naar mijn broek
en wrijft haar natte snuit.
Flikflooien wil ze. En stoeien!
Daarom ‘kopt’ ze tegen mijn kuit.…
Nieuwe schoenen
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
2.350 Het kind in mij
komt af en toe
naar boven,
vooral wanneer ik
nieuwe schoenen
heb gekocht.
Het thuisfront
laat mij grif geloven
dat ik met deze aankoop
zeker heel erg bof.
Ik laat mijn blik
voortdurend
naar beneden glijden
en dat ze
o zo heerlijk zitten
heb ik menigmaal verteld.…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
Duistere liefde
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
2.424 we deden het ja we deden het
niet omdat we het moesten doen
of omdat we niets anders konden
bedenken dan elkaar beminnen
we deden het daar niet omdat
ik het vroeg of omdat jij dacht
dat het zo te pas kwam nee we
deden het daar hoog in de grot
omdat het in ons opkwam om
daar boven de wereld verheven
kijkend naar de blauwe bergen
de…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
831 Zo vrij als een vogel,
zo voel ik mij
Hoog vliegen boven land
en rechtdoor zee
Niemand kan me raken,
niemand me treffen,
maar wie vliegt er mee?…
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.…
de tijd gestild
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 het voelde zo gewoon
we hadden de tijd zowaar gestild
met zachte hand verdreven
terwijl de nacht tevoorschijn kroop
en wij in het milde licht van de maan
als kinderen naar de sterrenhemel keken
hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken
de zon nog rijpend tussen takken en twijgen
langzaam klimmend boven het slapend land
waar vogels…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 lees het gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen
in het lied van de zuidertoren
blauw en wit boven…
het oog van de gedachte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
810 kruipt
en het zwijgen wordt opgelegd
zonder onderhandelen
over woordwaarde of het aandeel
tot berusting, het gegeven dat aanbreekt
wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte
de horizon, van het wachten moe, zichzelf afbreekt
en kiest voor verdriet
omdat hij de zon niet omhoog kan houden
zelfs niet met het vuur van de wind
boven…
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 temidden van wollig groengebied
vlinders fladderen sierlijk
boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
Mijn liefste,...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.507 Deze herinneringen zullen wij nooit vergeten
Hij geeft ons elke dag een soort van trots
Met zijn duim omhoog kijkt hij ons aan
En verteld hij dat het goed is
Het gevoel dat hij van boven mee kijkt
Lieverd, hij is bij je en zal dat altijd blijven.…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.
Door het gebrek aan jou, zie ik nu het heldere contrast.
Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar dak nog eenmaal aan
Als doordeweekse gast
weet ik weinig
van haar kloppend hart
maar de hemel boven…
Ik begrijp het niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
942 Ik begrijp niet waarom er zoveel mensen moeite doen,
te zeggen dat ze boven dergelijke dingen staan
en het tegenovergestelde doen, ik snap niet dat er mensen zijn,
die het een zeggen en het andere doen,
ik snap niks van de wereld, maar misschien:
Snapt de wereld ook niks van mij?…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 -
Door de takken naar boven:
't Is allemaal louter
Goud, o! je zoudt er
Wel van willen roven!
De wind zit in de
Gele linde
Wat te vertellen, -
Kijk! die kastanje:
Daarvan kan je
De blâre' al tellen!
0! o! daar begint
Die woelige wind
Ze te vergaren - -
Goud! goud! is het ooft.
Over mijn hoofd
Rollen de blâren!…
De tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Alleen God kan de tijden beheren
Hij staat boven alle tijden
En zal in eeuwigheid regeren
Hij wil ons in dit leven leiden.
Uren, dagen, maanden jaren
Vliegen als een schaduw heen
De mens kan dit niet verklaren
God heeft de tijd, ja, Hij alleen.…
Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen
boven het Zwart Water
kon de vraag naar het waarom
niet verdringen.
Diezelfde zondag
schoven nog twee krengetjes
onder mijn autowielen door.
's Maandags
-met mijn zoon op weg naar school-
rende een eekhoorntje
vlak voor mijn auto
de weg over.
Ongedeerd bereikte het de bosrand.…
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 (De strijd om de Geest)
Inpandig klinkt geknetter
boven torenhoge vlammen
Haren schroeien kansloos weg
in zwartverkoolde handen
Er is geen schijn die niet begeeft
en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Nu ontmantelt de winter zijn doden
vissen komen naar boven, vlak onder het ijs
liggen hun witte buiken gebogen
Schuchter worden zij aangeboden
als een afscheidsgeschenk
van de wijkende vorst
Waarom zij niet mee kunnen smelten
zodat hun verstarring doorbroken en
zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen
vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 In tijd is ons leven een
fractie van iets dat wij
niet echt kennen, want tijd
in tijd is ooit gegeven
aan mensen die omfloerst
door emotie verzwakt
in tijd, los van tijd aan ons
voorzien, een hel doorgaans
fel moeten bestrijden
In tijd is de hemel hier
oneindig ver vandaan
als boven het gewelf
sowieso al iets bestaat
Wie danst met de…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Als vissen boven water
verschijnen woorden,
glinsteren even in de zon
en duiken weer onder
onbegrepen,
zwemmend in vreemd taalgebied.
Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…