6209 resultaten.
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 ik spaar mijn slaap in
een beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen…
Wildplukken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
530 Eind Julie smul ik gratis bramen
In de vrije natuur langs de bermrand
Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant
Drommen gul in de zomer samen
Zo woekerend dat ze zich verstikken
En spinnen strikken webben er middenin
Terwijl ik mijn aversie overwin
Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken
Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.053 En hierom zijn der op een doel gerichten
bevredigende dagen mij ontgaan;
Hierom blijft mij slechts zelf en lot betichten
in ‘t zicht van ‘t eind der onherkeerbre baan.…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.
Dat de winter hem ineens alleen liet,
voelde als vergelding en ongemak;
op zijn tere lippen rust het spinrag…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 zo zitten wij in de vroegte
gebogen over leegte en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde…
De Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
346 naar
de mooist denkbare poort
naar een leven dat je wilt leiden
Sta op en ga binnen
Elke dag opnieuw
bij het wakker worden
uit je droom van een leven
dat er echt toe doet
Een verlichte drinkt
water plus water is water
Wat er gebeurt, gebeurt
gezien of ongezien
zonder verlies of winst
Wat er gebeurt, lijden we
eraan werkend, een einde…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 zij loopt niet achter mij
maar naast mij
alsof ze mijn hand kent
zonder mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden…
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
284 het ongecontroleerde
lijkt ten einde
raad
laat ons drinken
op de normalisatie
van uw adronale sap
dit leven beklinken…
bullseye
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
117 enkele
bastaardzonen of dochters
bloed noch visch van lusten
en om toch aan de goede
kant van de juiste grenzen
te kunnen blijven staan
volgens de scherpslijpers
zul je dus geen onverwachte
pijlen vanachter een zijlijn
op vrijwel elke kwijnende
bullseye af moeten vuren
noch vervreemdende
venijnigheid willen
weerleggen of een einde…
NIET DE TT VAN ASSEN MAAR DIE VAN AMSTERDAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Ja, ja die bestaat
het is een tram, tram 26
van begin Centraal naar eind IJburg
niet in 26 maar in 16 minuten
met een tering tyfus herrie
met schokkende lichamelijk bochten
zelfs geestelijk sjokkerend
maar dus in een ruim kwartiertje
en de fiets mag mee, max 4 stuks
ik gebruik lijn 26 heel veel
want mijn dochter Giulia woont
op IJburg…
zomeravond
netgedicht
3.2 met 173 stemmen
43.672 Als van dit leven niets meer is te maken,
Geef aan het eind dit eiland aan mij mee.
Misschien, als morgen de vogels ontwaken,
Spoel ik met het wier terug naar de zee.…
Ach, ja, mijn vader.
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
1.513 Ik kon naar u vaak eindeloos luisteren
mooie verhalen zonder eind
soms met een trilling in uw stem
allerlei verhalen, soms zo verfijnd.…
Flatscreen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
947 Waar is het eind?
Ik zoek naar een ritme
muziek niet in noten
maar in woorden en klinkers
letters die dansen
op de vloer van mijn scherm.
Wat ik hoor is getik.
Waar is de muziek gebleven?
Waar is mijn muziek gebleven?…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Verlaten berghut, mijn einde
in aankomst van geleefd
dikke wollende onderkin
onderscheidt mijn jonge jagen.
Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
Onder de douche
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.666 je draait je om
en gaat voor me staan
elkaar plezieren
met de tong en de mond
sensueel en ongeremd
alsof er geen eind aan komt
ik til je op
duw je tegen de wand
laat je zachtjes zakken
en we verliezen ons verstand
hete natte lijven
gekreun echoot door de douche
genieten tot een climax
nagenieten in een roes…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven hemels de volle liefde
zich verliezend in hogere sferen
Ach kon dit maar eeuwig duren
de warme kracht van liefdeswind
maar wreed maakte een wekker
een eind…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Met langzame tred, schuif ik mijn ene voet
voor de andere tot aan het einde van de tuin.
Zalig, ontspannend, vrij.
Wanneer ik mij omdraai,
is er al iemand voor geweest.
Voetafdrukken tekenen zich af.
Ja…… ik natuurlijk.…
Mist in mijn gevoel
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.444 Als water uit de hemel
Branden tranen in mijn oog
Een dichte mist in mijn gevoel
Einde van mijn betoog
Ik kan geen woorden vinden
Waarom ben je nu niet boos?…
blikt gevaar uit rode koppen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
3.848 bewogen stijfjes met elkaar
dansen deed je toch als paar
totdat drank
de handen losten
de voeten minder klosten
en de lach zijn vrijheid gaf
in het fluisteren tegen oren
werden scharreltjes geboren
voor een middag op het land
even springen uit de band
dan krijgt drift de overhand
blikt gevaar uit rode koppen
het feest loopt op zijn eind…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 het kraken doet mij vragen
of de zon mij nog wel lust
kan geven, deze zomervlagen
als zij mij met hitte kust
en haar felle stormen waaien
mijn zware kruin verdraaien
en stukken breken, uit mijn eigen zijn
zal ik dan sterven deze zomer
aan het eind van honderd jaren
uit het leven van de dromer?…
in rafels die dan overblijven
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.504 verachtte gezeur, bij jou was
de deur voor niemand gesloten
vannacht is die cirkel
doorbroken in pijn, je lichaam
wilde jou niet meer zijn
je had het roepen gehoord
de klachten verstaan, maar
de zorgen als last afgedaan
want jij was toch sterker
had humor en gein, jij wist ook
hoe alles in perfectie moest zijn
je hebt nu de einden…
of
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.198 huilde toen ik vertrok
weet je nog dat we zeiden
hoe ons van alle dingen
enkel sterven nog zou scheiden
hoe we dachten leven te kunnen dwingen
en dus zonder iets van de weg te kennen
vol goede moed toch gingen
was anders misschien bij elke ruzie
ons grote huis toch veel te klein
gelukkig sterven sowieso illusie
en aan 't eind…
Bedankt voor het leven
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.467 Als een god heb ik geleefd
Van geboorte tot nu toe
Altijd naar geluk gestreefd
Het einde van de rit, nu echt te moe
Familie en vrienden, bedankt allen
Onze relaties waren goed
Nu dit, een laatste verzoek
Herinner mij zoals ik ben
Het is tijd, ik moet gaan
Voor mij is het nu gedaan
Een rijk leven achter de rug
Nu is er geen weg meer terug…
De nacht,
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.058 Dan huilt mijn hart heel zacht,
En zoek ik de weg naar het einde
van die lange verdrietige nacht.…
"Aarzelende zekerheid"
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.067 Een sterke belofte na eeuwen bijna in vervulling
liefde en goedheid als stralende omhulling
de dood niet als einde van het leven
bevochten overwinning als gift gegeven
eindeloos verlangen
houdt nu mijn hart gevangen
in sterkmakende zekerheid
van een nooit eindigende eeuwigheid.…
je schaduw wil me kelen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
950 manshoog knak en
vierendeel je alle stelen
de schijn van kleur bloeit rood
maar dat kan niemand schelen
we droomden in muziek
hoogpolig sloot de hemel zijn
akkoorden, een dissonant in
woorden, die we nog niet hoorden
we zongen tot de vleugels braken
aardden zonder paradijs, vergaarden
bloemen in een tuin vol schaamte
aan het einde…
verloren-gewonnen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.355 De natie zit kapot
De achterhoede werd versterkt
De deur ging op het slot
De laatste man werd bijgestaan
Het aanvallen beperkt
En toch valt dan die onbegrijpelijke goal
Die nooit had mogen komen
Het einde van een baan
Kapot zijn alle dromen
De coach kan gaan
De spelers storten zich ter aarde
Na ’t horen van het laatste fluitsignaal
Wat…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen
40.772 Hij was aan ’t einde zo ontzettend licht
nadat zijn bij elkaar gerookte kanker
hem uitgedund had, elke week wat slanker.
Maar zwaarte meet men niet aan het gewicht.
Dat meet men aan de indruk die beklijft,
de grote les: het weten dat men schrijft
om daarmee wat we voelen te verklanken.…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Koude wens om het einde der dingen,
een schijngevoel van vredig slapen.
Mijn gebroken lied niet meer te zingen,
zelfs smekend om dit alles te verlaten.…
Beschermengel
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.118 Het einde is dan toch gekomen
Ze is op de plek waar ze graag wilde zijn
De dood heeft haar zachtjes meegenomen
En dat doet nu alleen maar pijn
Ze heeft eindelijk haar rust gevonden
Is herenigd met haar man
Voor jou blijven het open wonden
Die niemand ooit nog helen kan
Je moet verder in het leven
Gaat je toekomst tegemoet
Doe wat je is…