4227 resultaten.
Zweeten!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Al gutsend aan 't ontbijt,
Hij die hier lekker wilt geuren,
Ontmoet hier slechts vriend geit.
Arabieren, muzelmannen en Chinezen,
Stinken in een week,
Net zo hard als jij zeilt,
Heen en weer naar Sneek.
Mensch, hou toch op met ruien,
Denk toch eens hierom:
Voordat de schilfers zijn gaan kruien,
Roept het bad reeds: kom weerom!…
MARSUA
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.896 Zie mij, gebonden aan de touwen van een geluidloos ruim,
Geveld en gelijmd aan een koperen geur,
Gepunt,
Gericht,
Gepind als een vlinder
In een vlam van honger, in een moeras van pijn.
De vingernagels van de wind bereiken mijn ingewanden.
De naalden van ijzel en zand rijden in mijn huid.
Mij heeft niemand meer genezen.…
Democratie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
620 huizen werden
gebroken gescheurd
omdat er naar gas werd geboord
heb ik gedemonstreerd
en werd zelfs aangehoord
maar er is weinig tot niets gebeurd
ik kan blijven demonstreren
maar wat ik heb geleerd
is dat de democratie dood lijkt vermoord
misschien al gecremeerd
En aan de horizon doemt bruin als kleur
vergezeld met een bijpassende geur…
Op de school van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
530 Zeg je voor zij net niet werden vermoord door het gas
over de hel, geur in volgestampte wagons dat "ons".
Verhaal je ook over hun verhaal van Bergen belsen,
Buchenwald, de hare van Auschwitz en die ene fiets.
Het blikken delen in stilte, liefde voor elkaar als paar
want hoe gaf je elkaar God dankend kracht elke nacht.…
Ineens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
615 Ik zal jouw uniciteit en verbondenheid nooit vergeten doordat
jouw bestaan een opvolging van liefde in al haar geuren en kleuren was
Steeds weer was ook energie-stroom tussen geven en nemen in balans in relaties
Geen woorden meer te zeggen; heb alleen maar tranen die elke herinnering zullen koesteren.…
Geheimen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Er hing altijd al een moeilijk te benoemen
sfeer in dit huis
in deze kamer
dat haar doet denken aan
haar kind haar kinderjaren
alsof de geur
haar nooit verlaten heeft
nadat haar vader
voordat hij de kamer verliet
het vonnis bekrachtigde met de hamer
als de hoogste rechter
voordat hij voorgoed
het huis verliet en
achteloos…
Montezuma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 vreemde ster
En 's nachts nog donkerder dan een onyx
Maar montezuma oropendola
Zwiert met zijn staart van psarocolius
En zingt als Orfeus in de pergola
De Ring van Wagners Nibelungen na
La Vita Bella is zijn magnum opus
En luid schalt in het woud zijn opera
Een losse flodder fladdert door de lucht
Gedreven door de hem vertrouwde geuren…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Als avond voor jou is gevallen, laat schemering
zich van zijn aantrekkelijkste kant zien, tinten en tonen zodat
jouw bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
Waarom ik zoveel van jou hou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Hoeveel en welke jij bent, je blijft mij verblijden met
bloeiende flora en groeiende fauna in eenheid en verscheidenheid
waar ook geuren en liedjes zich verspreiden in luchtlagen; zowaar verweven
Unieke dynamiek waarin ik meedein op golven van waar het einde nog niet is geschreven.…
Dit is waarom ik jou nodig heb
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
473 Dat ik jou zie fladderen en vlinderen op jouw vleugels van breek-
bare hoop en schoonheid waar men eveneens letters van passie kan aflezen
Geuren beginnen steeds meer te verspreiden over het lichaam zodat gevoelens voort-
durend open staan voor jou en zich zullen versterken met wens naar plezier, toewijding en tederheid.…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Tranen vloeien
Tranen stromen
Gemis en verdriet
Ontroering en rouw
Een lied
Muziek
Viool
Piano
Een geur
Een bloem
Doet me denken aan jou
Samen wandelen zonder woorden
Dat kon ik met jou
Alleen met jou
De vogels die zingen
Ze zingen jouw lied
Ik hoor jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien dragen ze wel de herinnering
aan een wereld
ooit bruisend van geluid en geur en kleur -
vluchtelingen,
bleke restanten van iets groots
dat verloren is gegaan.
De sneeuwklokjes laten hun hoofdjes hangen
in het schemerige winterlicht
gebogen als in gedachten verzonken.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Een bloemeke, dat geuren kan alleen
in ’t donker, waar geen mens haar naam herkent.
De zin? Hij drupt als dauw op ’t morgenblad,
geschonken door een hand die ik niet zie.
De tijd bepaalt waar ’t zaadje vallen zal –
ik buig, en voel wat hij mij fluistrend laat.
Wat blijft, als ’t gras mijn voetstap weer vergeet?…
Curriculum VitraiL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Waarschijnlijk de geur van
middelmatig gezag.
De man met de lanyard
liep verder,
en ik vroeg me af
waar hij straks zou eindigen.
Een meeting?
Een auto?
Een leeg appartement met een plant
die het ook heeft opgegeven?
Ik dronk mijn pint uit
alsof het de laatste was,
en bestelde nog een.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Vrouw, geur van nachtbloem die mijn ziel doordringt,
donkere damp van aarde na zomerregen—
zoet als honing die van eigen lippen vloeit.
Lichaam, o lichaam, dat het mijne omgeeft,
ook al behoort het aan de wereld toe.…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 O, had iedere dag de geur van verse bloemen
dan zou ik zilv'ren zoeken alleen voor jou.
O, zou iedere dag voor de eeuwigheid gelden
dan zou ik nog meer houden van mijn en jou.."
"Hmm, misschien moet ik dat laatste toch veranderen."
mompelde de spitsvondige muis onbedoeld hard.
"Ik wil je wel helpen.", zei de eik.…
Oogsten in de sociale tuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Op een warme avond, wachtend op de oogstlijst,
Begin ik al te dromen van bladeren en geur.
Bieten rood en geel, prei en knoflook, zo fris,
Een mand vol beloften, vers en puur.
Samen plannen we gerechten vol tuinleven,
Sla voor de lunch, andijvie voor de vrijdagstamp.…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Licht streelt het pad zacht
woorden fluisteren de ziel
stilte draagt het goud
Elke dag wandel ik door ‘t leven, opmerkzaam voor wat zich openbaart
de wereld fluistert zachte woorden, onverwacht, die mijn ziel verklaart
een lichtspel raakt mijn diepste wezen, taal en schoonheid in hun macht
de zintuigen ontwaken vredig, een stille dans van geur…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 De wind draagt geur van wilde tijm en natte klei,
raakt mijn wang als vinger van een oude vriend,
en in dat zachte strijken voel ik het trekken
aan het hart dat klopt in ritme van de dageraad.…
MAART
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
325 beetje van de wijs
Willen nog meedoen met seizoenen
MAART 2026 (2)
In mij huist vrijwel uitgeput
Een zeer fijnstoffelijk wit wezen
Het werd bejaagd en opgejut
Kan soms verlangen naar ontvlezen
Ik kijk het aan, het kan niet meer
En zeg, ik laat je niet verleppen
Je bent zo ongelooflijk teer
Laat mij een florawereld scheppen
Met geuren…
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 behang en het
belang van echte aandacht geven
nu opent zich een zachte bries tussen de regels
het oude papier ademt weer een warme toekomst in
alsof elk woord van toen een nieuw begin voorspelt
de letters lichten op en wijzen ons de weg
naar de mooie dagen die nog voor ons liggen
het deksel blijft van de doos want het licht mag erbij
de geur…
Terugkeer naar de liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 De winteravond valt vredig vroeg
en blust het felle kunstmatige licht
van tl-buizen en computerschermen
hij sluit zijn kantoorjas met een zucht
de geur van lust die in zijn tas bleef rusten
wordt weer een belofte in de koude uren
hij stapt opnieuw de kille winteravond in
het perron is nu gevuld met haast en drukte
maar zijn kompas wijst…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Ze ademen een andere geur.
Ik weet nog wat er toen gebeurd is.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Het eerste fronzen van mijn voorhoofd,
strakke lijnen langs mijn mond.
Ernst moest spreken uit mijn ogen.
Belangrijk wat een ander vond.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Zij heeft zo naar een fijn gewaad verlangd,
Een hemdje van baptist, dat ’t eigne teedre
Afhouden kon van de gehate kleedren,
Waarin het klam, aanklevend hangt
Als geur: dat zij een deel zijn van haar loon.…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Lang bleef ik stil... die milde lucht
Verfijnd van geur... het maanlicht diep,
Hoorde ik een stem en zachte zucht?
Uw stem, die riep?
En ik bezon mij, moeder, en ik liet
Mijn schatten liggen, voor wie weelde wil.
Wereld en weelde wil ik niet
Maar vrede stil.…
Kerstmis - Den Bosch
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
4.238 Kerstmis
De Sint Jan, de deuren wijd geopend,
geur van wierook, gedrang om de levende stal.
Honderden kaarsjes in devotie ontstoken,
een dakloze zijn krantjes slijtend in de hal.
Overvolle winkelstraten, uitnodigende etalages,
poppen stijlvol gekleed in kersttuniek.…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 want er wordt gefloten
Met kraaloogjes en een donzig zachte verpakking fladdert en dwarrelt een vogeltje sierlijk om mij heen
Even wordt het zonnestraaltje tegengehouden dat in mijn gezicht scheen
Plotseling verschijnt de zon weer in volle gloren; warmte overspoelt mijn hart en doordrenkt mijn geest
Een groots gevoel en in combinatie met de geuren…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Koeltje, dat, met geur beladen,
Ver me uw aantocht wilt verraden,
Zeg mij, waar zijt gij ontsproten?
Waar de nachtegalen floten
In een geurend bed van rozen;
Voor hun morgenplek gekozen,
Om in minnezang te kwijnen?…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 ."
Ik zag naar de kelkjes, vol geur en vol zoet,
Waar 't snorrende bijken op aasde;
En 'k staarde op de wei met dat mollige groen,
Waar 't vee tot de knieën in graasde.…