5637 resultaten.
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Te varen langs ruimten en de
wolken, gericht op blijvend groen,
het hoofd getand met lauweren,
gevuld met bladergoud, die waarheid
is in ongeduld te denken aan rottend
loof en eindeloze losse einden en
blaast nederigheid in het gezicht.…
Kind van Goebbels
gedicht
3.1 met 44 stemmen
17.132 Het meeste, oorlog, had ik je lief
toen ze in sneeuwvelden sneuvelden
ik beminde de bolsjewistische horden
ik vereerde de fascistische beul
vliegtuigen ontploften in wolken
het regende gierend metaal
hortende tanks in modder bevroren
vlammend karkas van industrie
walmende paarden in tuig van ijs
vaal masker met bloed geschminkt
neuriënd…
Drieënveertig Lentes
netgedicht
2.3 met 58 stemmen
5.486 nachten
ik ongeduldig op je heb liggen wachten
bedolven was je onder dikke lagen sneeuw
trok ik brutaal de zon naar hier
vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel
kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond
verschoten knoppen al gauw van kleur
speciaal voor deze feestavond
drieënveertig lentes geleden in maart
werd deze roze wolk…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 hij terug in zijn hand
hij schreef naar huis
zij sprak vanuit een schaduw
met ogen van weggaan
een laatste reis
door een donker huis, denkbeeldig heengegaan
in de veelheid van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen
van haar, enkel van haar
en van witte wolken…
Lila gekroond
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 de sering staat in bloei
veilig is de inhoud lila gekroond
tegen een helderblauwe lucht
vogels zingen nog steeds lovend hun lied
met liefdevolle aard over de aarde
er is vrede in hen
met magie en beweging
(wolken vliegen rustig over het jaargetij,
met nooit een onvertogen woord)
en ik voel me blij, rond mijn vaste stappen
waar 'k mijn…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de
maan z’n witte hand oplegt,
stromen wolken…
Bij jou
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
736 terug naar jou
bij jou, bij jou, bij jou
was er een andere horizon
en minder ruimte voor twijfel
bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud
en had de vorm geen kans van slagen
bij jou was alles anders
en dat kon niemand begrijpen
bij jou had het weer
een andere betekenis
liet de maan de nacht
soms in een duister dwalen
achter de wolken…
Volle maan
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
711 Het maanlicht kan zich vrij
van elke wolk verspreiden.
Het is een avond waarvan je wilt
dat deze nooit voorbij gaat.
De lichtstralen tekenen
prachtige silhouetten.
Soms worden ze voor even uitgeveegd
om daarna nog mooier getekend te worden.…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 .
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Regenboog
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.708 Zachte kleur zwijgt voor even
wijl haar kistje wordt vervoerd
‘t Abrupt einde aan haar leven
‘t bloempje, leek onaangeroerd
Donkere wolken, zonnestralen
geen houdt zich de ogen droog
Een jong leven vol van idealen
glijdt weg over deze regenboog
Zware stilten en trage stappen,
ergens krast een torenuil, rauw
Zuchten die velen ontsnappen…
Zielloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.670 Werken met tegenzin is een
kwelling, maakt ongelukkig
het is ontbreken van welzijn
geluk is een levensbehoefte
recht op geluk zal niet in ‘n
grondwet misstaan
bij ‘t ontwaken drijven som-
bere wolken het bewustzijn
binnen van de werklieden
ze spelen hun rol, doodmoe
door discrepantie tussen…
zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
745 verander mij in zicht geschapen
oogjes toe snavel vol zoethout
en de rest zijn veel morgen gezien
puntjes komen later in dit verhaal
moeder koost nog eenmaal
mijn gezicht schoon als toet
mondhoek fris in de wind
wat men liever vergeet
laat maar schoonheid
omdat verliezen schoon verliest
in de aarde en haar stem
in wolken ooit gelooft…
Zeg me hoe.
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
707 Dikke donkere wolken boven mijn hoofd
Mijn gezondheid ben ik van beroofd
Ik kan dit leven zo niet aan
Hoe moet ik nou toch verder gaan?
Moet ik mijn leven laten beheersen door pillen?
Dat zou toch niemand willen?
Wat heeft het toch voor zin?
Ik zie er echt geen gat meer in. …
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat zweven boven vennen
waar het water krabbelt in een zucht
spiegel ik en zal mijzelf herkennen
nu siert en ademt hemelsblauwe lucht
wolken…
“ Mijn zinnen overstegen “ ( 2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 Uit een vergezicht
laden wolken hun gewicht
in waterkruiken.
Golven schuim vergruisd
als wolven achter schapen,
slapen onbevreesd.
Beeldspraak van zwijgen,
meeuwen bestijgen winden,
als pioenrozen.
Golven dringen aan,
miljoen druppels in de oceaan,
verdelen water.…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 huiverig voor kilte
wentelen ze in dromen
ik ben in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de maan
mijn liefde verlicht
en andere herinneringen
zweven met wolken…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.
En dromend wacht ik op terugkeer
van hemels paradijs als feestelijk festoen.…
Onze tango
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
562 Als vogels van verschillend pluimage,
dansen wij de tango op roze wolken
van met suikerspin beklede chocolade.
Mijn ruisende rokken, jouw diepblauwe ogen,
onze lichamen aan elkaar geplakt met lijm
van zoetgeurende karamel.…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Ben ik na jaren nog het kind gebleven
dat zich, door lentes toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast onzichtbare wolken…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar der wolken hoge drom,
Statig zeilend,
Of verwijlend
Aan de helle hemeldom.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar de vochte maneschim,
Mat vergloeiend,
Zacht vervloeiend,
Dalend, dalend naar de kim.…
Auschwitz
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
889 Donkere wolken behoeden het mooie zonlicht van verwonding. Druppels belanden op de grond en verstoppen zich gauw.
Hier is alles vernietigd en verlaten, slechts een erfenis van het onmenselijke.…
Verder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 Seconde na seconde
Tikt de eindeloze tijd
Druppel na druppel
Stroomt de koude regen
Stap na stap
Loopt de eenzame loper
De tijd staat stil
Het water voelt hij niet
Gedachten staan stil
Denken doet hij niet
Seconde voor seconde
Kruipt de tijd voorbij
Druppel voor druppel
Leegt de donkere wolk
Stap voor stap
Is hij verder weg
De…
eigen beheer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 Gevraagd waar ze is
blijkt ze op weg naar betere tijden
Zere voeten in
knellende schoenen schoppen het
leven omver waar het niet wil
wijken
IJzer breekt ze met vaste, zonodig
met losse of andere handen
Een leeuw gaat ze te lijf
met blote vuist, ondertussen een
wolk met gif verjagend met een
pennestreek
Na een lange en eenzame weg…
de hoge dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 zon koestert rode schepjes
in het zand vliegensvlug
gaan berichten omhoog
langs het vliegertouw
licht van behuizing kleine
wolken alles is gereed
draadloos luisteren naar
de hemel
stemmen verdwalen in
een droom vermengd
met geur van zonnebrand
slapers drijven naar een
verste rand maar
de golfslag van warmte
spoelt hen weer…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
De nevel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 nevelen van het verleden sluiten mij in met een diepe zucht
als in een trance staar ik naar een grijze muur die voor mij ligt
als ik omkijk zie ik nog flarden van een blauwe lucht
wederom ben ik voor het nostalgische gevoel gezwicht
de nevels hebben mij nu volledig ingesloten
de hunkering naar vroeger is nu in alle staten
een weemoedige wolk…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar de wolken en zie,
hóe ze kringloop zijn.
Kijk naar de wereld, en naar haar geschiedenis.
Kijk naar het goudgele koren en staar met ongeloof,
naar de gruwelijkheden van deze wereld.
Kijk naar een moeder met haar kind, en zie
hun liefde voor elkaar.
Kijk, en zie
waartoe we geboren zijn.…
Droom van Down
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
737 Nog vaak hoorden we predikanten preken
over de wederkomst van onze Heer,
hoe op een wolk Hij eens zou oversteken,
dan dacht ik steevast aan die ene keer
die nimmer uit mijn denkbeeld is geweken,
vol van de Geest gaf hij Hem alle eer.…