615 resultaten.
de glazen stolp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
835 ik lig zo in het verse groene gras
droom in de lucht mijn verlangen
als of jij er nog zo even was
en wij in stilte de vreugde bezingen
in prille tintelende gezangen
een zwaluw scheert mijn panorama voorbij
snel schrijvend in de bezwangerde lucht
rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open
de hemel zet mij op de vlakke aarde terug
hoe…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
17 en ...smoor.
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
8.071 Het laaiend vuur spetterde warm en fel
De éérste prille liefde, weet je wel?
Die juf moraal vond ik bizar
Ik schrok op en dacht: niet waar!
Ze orakelde:" na tien jaar samen is de vlam gedoofd"
Mijn hoofd draaide als een tol, ik heb haar niet geloofd.
34 jaar later liggen wij sprankelend en nog steels...…
DE CEDER
gedicht
3.9 met 63 stemmen
19.755 Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille
stam in het herfstlicht staat, onaangerand,
niet te benaderen voor noodlots grillen,
geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.
---------------------------------------------
uit: Panopticum, Amsterdam 1946…
AdaMelk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
988 Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt
Stil, doch week geknepen
Dril de verse room – drink uit de moederkelk
Gespeende verlangens sijpelen over
De buik als gouden boterberg
Bedekkend de bron van zuivelheid
Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit:
Och arme mocht gij willen - zwemmen in de overdaad
Ontaard uit prille…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten,
een prille lentezon gaf alles kleur.
Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten,
een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein.
Het kwispelde, als om mij te begroeten,
en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 Niets te laten dan een dubbele punt:
Zoveel tijd moet nog worden
in de prille ruimte van mensendingen
met mijn handen raap ik scherven
lijm ik eigen beelden in woorden.
Niets te doen dan een spatie
De katten spinnen het web
van nog onontgonnen gebieden
ze denken meer dan ik weten kan
laten niets onopgemerkt vliegen.…
De kortste dag - Deel 2
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.012 Kom mee naar mijn huis,
nemen we samen nog een glas wijn
De nacht is nog jong
net als ons prille samenzijn…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
"Nachtdraak"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Verkeer jengelt al in de straat
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat,ze manen
het licht tot groter spoed
ontneemt de morgen de
prille moed en wordt energie
vermorst, ver voorbij
de dagelijkse kost.…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Elfje
netgedicht
2.1 met 46 stemmen
6.635 d' achtergrond
geen belletjes, sterrenstof, kaapsviolen
laat staan kleine lichtjes met malle capriolen
`t begon als een allerdaagse ochtendstond
De gong, je trok met ogen wijd gesperd
de voordeur open zonder nog te weten
zonder vermoedens van je eigen toverkracht
In `t portaal, jouw magie, naar je terugbracht
met ingehouden adem en prille…
stak lente in je haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
693 in het zachte
groenblauw van je ogen
las ik weer eenzaamheid
hoorde woorden zonder praten
het rotgevoel dat steeds
uit vroeger overblijft
we kozen voor een
eigen wereld buiten
iedere werkelijkheid
omdat onze prille
liefde nog moest groeien
in de dagrealiteit
samen zochten we de wegen
in elkaar verstaan
kwamen we de hemel tegen…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten…
Jochie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
751 En in dat prille leven
nog met verbazing zag
hoe wolken verder zweven,
ook op een doordeweekse dag
die windstil was gebleven.
En tijdens het naar school toegaan
de vogels hoorde zingen,
iets over bovenaardse dingen
die hij gewoon nog kon verstaan.…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
waar bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde…
De dood dichtbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
775 De avond valt
als de warmte woelt
Het jonge kalf
rent de oever over
De lege struiken
door de wilde wind gespoeld
De dag geschreven,
de dichters dragen voor
Lang, de dag voorbij,
het kind beklimt de hoge heg
De zonnekoning kijkt
het glazen venster door
Op de kale vlakte,
de liefde wijst de weg
Vrouwen geuren
als de prille…
Nevel over de hei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen
vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken
die hoge torens en
menig boom ernstig doen kwijnen
het antwoord ligt zo
voor de hand mijn waarde
en vraagt geen enkel diep
of wijsgerig betoog
toen eens dit donderend
geweld bedaarde
zag ik plots,
dat mijn ziel,
onverhoopt, zelf
de prille…
morgen in mei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 op een nog prille morgen in mei
om precies te zijn zondagmorgen
twintig mei tweeduizendtwaalf
staat de zon aan de hemel
zó stralend zelfs dat we besluiten
om in de tuin te ontbijten
ondanks het mooie begin heeft de Bilt
voor in de loop van de morgen
heel veel regen opgegeven
op de radio heeft men het over
een aardschok in Noord-Italië…
het is te lang geleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 De straten dwalen door de stad
Het plein uit mijn jeugd
Een verzameling stenen
Het huis uit mijn jeugd
Gevallen onder slopershamer
Mijn jeugd dwaalt door de stad
en kijkt om zich heen
Iets moet er nog zijn
Een gevoel, een vriendje waar
ik mee speelde
Iets moet er nog zijn
Een restje van de oorlog
Een restje van mijn prille jeugd
De…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 enkel zijn tegendraadsheid
als ze stil liggend
zittend of staand het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van aarzelend tak en blad
gebonden spreidt ze als vleugels
de armen, handen, vingers
bereikt ze de openstaande deur
- net niet -
ze streelt de prille…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 langs lentegroene stroken lopen
waar jij van zegt tegen mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente in perken
van prille voorjaarsbloemen
ik krokus…
Mirakel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 spreekwoord--
wondermooi als de lente
zo noem ik jou
je bent me zo innig
teer soms als een glas
het kristal dat rust
in de palm van mijn hand
breekbaar als de iele
eerste lentebloemen
die ik zou willen plukken
schikken in een siervaas
wondermooi als de lente
zo noem ik jou
je weet me te raken
als de waas op de wei
druppels prille…
Dertig april
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Het klein prille hart mag zich warmen
aan 't gebom van trommels en stappen samen,
dat nooit vaderlandsliefde laat verarmen.…
De twee wezen.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
615 iets of iemand heeft zich vergist
in onze prille kinderjaren.
Als kinderen tweedehands
uit moeders hand ontvoerd;
In het beschaafd Nederlands
door de rechter uitgevoerd.
We verbleven in een groot bejaardenhuis
waar oude mensen weer kinderen waren
en de zusters met witte kap en rokgeruis
zich langzaam naar de kapel vergaarden.…
ONGEMERKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Het prille groen bekoort ieder voorjaar
de liefhebbers van beuken en eiken.
Wie zullen met bewondering kijken
naar het kleine loof, nauwelijks zichtbaar?
Eenzame blaadjes boren zich traag en zwaar
tussen stenen door, om lucht te bereiken,
die mild belonend over hen zal strijken.
Hun nietige kracht is onweerstaanbaar.…
Madelief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
487 In ’t voorjaar in de prille lentezon
is het vaak nog koud,
Toch richt het fier zijn kopje op,
richt naar de zon zijn hart van goud.
Vaak wordt het platgetreden,
het is zo nietig klein,
zo zonder praal of veel vertoon.
Zo doodgewoon.
Ons oog ziet niet het nietig bloempje,
dat welig tiert in ’t groene gras.…
OEROUD VERJONGD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 't Is het nog zeer prille kind geoorloofd
vroege woorden der Schepping op te vangen,
en mee dragen in zuiver hart en hoofd.
De volwassen ziel beware het verlangen:
"Terwijl men met God voorttrekt, in Hem gelooft,
tone eerste jeugd steeds haar belangen."…