621 resultaten.
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer
Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…
Niet van deze Tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 of zullen standbeelden
ons blijvend doen
herinneren: een beeld
geven van ons denken
van weleer
* een in brons gegoten beeld van een koe, aangeboden door de fokkers van het Friese Rundvee.…
Snertweer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
478 Hoezeer de Friezen ook aan deze traditie zijn verknocht,
die vrieskou van weleer komt echt nooit meer terug,
omdat de aarde alsmaar meer warmer wordt en de sloten
voor schaatsers gesloten blijven, hoe kien en vlug
ze ook denken te zijn, het heeft niets te maken met
hun kloten en doorzettingsvermogen, maar alles met
het wrange feit dat er…
Kinderlijke hoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 Ik droom de dagen van weleer als in het heden
De dagen onbezorgd van jeugd, geluk en spel
Toen tijden onbekommerd om de toekomst streden
Gedachten aan zorg en last waren niet in tel
Ik droom de wereld geschapen in zijn eenheid
Met menig hemellichaam en sterren en maan
Die ongeschonden door menselijke domheid
Als ‘t paradijs vol bloemen en…
Vriendschap sluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik sluit vriendschap
met mijn
veer glanzend room witte
crème met een roos als weleer op
mokka bruin papier
de periode van
het zonnige zuiden met
de pijn van de zeis
die door tarwe maait
onder de stekende zon
van het zuiden
en wat de ene mens
de ander onnodig
aan kan doen
herinner je mij ?…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken maken zonder dwang
geeft na zwaar bestaan van wereld leiden
verrassende, ongebonden scheppingsdrang.…
As den dach van merrege
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
183 vertèl mîj van drome, nogh verborghen,
maor waorin zèker 't verleeje wart ontnomme
ick gao nogh iene kier langhs de velde van weleer,
die vertèlle van dreughte en diepen verlaotenhèd
.
die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier,
en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd
.…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
Het noodlot sloeg toe
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.496 ze was niet meer wat ze ooit was
Ze herkende niemand meer
Niet haar man, niet haar kinderen
Het deed zo zeer voor hen
Zo viel de beslissing op een dag
Het was beter dat ze werd opgenomen
Verdriet pijn en afscheid nemen
Trouw bleef hij haar bezoeken
En mede verzorgen
Elke dag ging hij en zag
Met verdrietige ogen
Hoe zijn meisje van weleer…
gemist
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.536 ik mis de onbezorgde dagen
van weleer
en de nachten
die veel langer leken
ik mis de zorgeloze vragen
telkens weer
en de antwoorden
die zo simpel bleken
ik mis het tweedehands matras
(ons eerste bed)
waarop wij ons zo vaak
hebben verloren
ik mis de “koude” plas
(buiten toilet)
waarbij je ook de buren
goed kon horen
ik mis de oude…
Moeder, of kind?
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
2.260 Toch denk ik weleens even terug
aan de dagen van weleer,
toen ik nog zelf een kind mocht zijn,
dat ben ik nu niet meer.
Van kind ben ik geworden
een moeder over vier
en naast de kleine strubbelingen
brengt't mij ook veel plezier.…
Extremen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 het buiten
was kapotter
dan je dacht
had meer
beschadigingen
dan je zo op het
eerste gezicht zag
we weken van
van het nog niet
goed gebaande pad
dat door slechts
een handvol mensen
redelijk en gebruiksklaar
was platgetrapt
de sfeer was
niet zo warm als
weleer toen wij de
bomen raakten en
grappen met hen
maakten over de
gewone…
foto's
gedicht
4.2 met 96 stemmen
33.426 vond kringen van mijn tranen
als door herinnering verzwegen
hoorde ik stemmen in mijn hoofd
heb ik daar heel lang gelegen
luisterend en van alle tijd beroofd
als door herinnering verdreven
deed ik de deur achter mij dicht
ging ik verder met mijn leven
met in mijn schaduw haar gezicht
als door herinnering vergeten
vond ik foto’s van weleer…
Vertrouwen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.023 Geschonden vertrouwen
Lachend meedogenloos kijk jij mij aan
Minachting schikkend naar het moment
Laat mij onmachtig ver van jou vandaan
In verwarring zo ik jou nooit heb gekend
Waar waren die woorden van weleer
Stamelend bracht ik ze jou naar voor
Fluisterend verlaten zij bange lippen
Waarom vinden zij nu geen gehoor
Waar is die gemeende…
De vrome vrouw en de kleuter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
668 schilderij
van Christus aan het avondmaal;
in haar blik leest hij dat zij een
kind ziet van gescheiden en niet
kerkse ouders, een bastaard;
onuitwisbaar wordt de dreiging in
z’n ziel geëtst naast eerdere
voorvallen van dezelfde aard
Ongeneeslijk ziek verkiest ze
tot kerk’s verbazing kwakzalvers
boven Gods zalvende handen; de
kleuter van weleer…
Marco van Basten
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.264 Marco van Basten
Frits Criens
Van Basten, Marco, is een echte heer
Die hecht aan Hollands tactische traditie
De jonge leider, barstens vol ambitie
Zet langzaam weer een winnend elftal neer
Hij duldt op zijn terrein geen oppositie
Heeft lak aan roem en namen van weleer
Zoekt juist met jong talent de ommekeer
En geeft de pers zo handenvol…
'Verboden te duiken'
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
682 Hij weigerde te springen
in de richting van het
hem aangeboden geluid om de
diepe sprong te wagen, de angst
doorboorde z'n gepijnigde huid
door prikkeldraad omsponnen
om zichzelf en weleer als
elastiek rond de magere hals
nekten hem iedere keer in
angstig gebaar een afwijzing
van elke uitgestoken hand.…
BRANDEND LIEFS.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Liefdevol en vurig beminnen zoals weleer of nog meer
Elkaar nog meer respecteren want net dat is zo schoon
Zo spontane zwoele knuffels erg intiem en charmant
Wij lekker gelukkig in ons dromenland.…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen
levenslang, en al eeuwen verwacht
spiegels van wedergeboorte
zien schimmen van ooit en weleer…
Spiegel bij nacht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
742 Met nevels omhangen zonder zicht,
met niets omhanden doods en dicht
voedt ze zich met beelden van weleer.
Jagend over barre grond bloest,
eenmaal met de kop in aas, haar gierenkraag
en gaat ze op hinkepoten rond.
Gevangen is ze in de ommegang van zon en maan.…
Mijn negerin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
728 Zo ik haar morgen mag ontmoeten,
dan sla ik beide ogen neer
en mompel iets dat lijkt op groeten,
maar een excuus is voor 't weleer.…
Een verre Vriend, liefde en de dood.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.195 Lieve Vriend, je verloor helaas
de ongelijke strijd
Ondertussen
ziet een blinde kennis van weleer
reikhalzend uit naar onze volgende ontmoeting:
hij moet en zal mijn stem weer horen
En, lieve Vriendin uit Nieuwegein,
we waren pas nog wel bij je,
maar moet ik echt tot oktober wachten?…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
649 snel gekomen
misschien ben ik te lang aan de zijlijn blijven staan
het is net of ik ontwaak in een vreemde omgeving
Bevolkt door creaturen die ik totaal niet meer ken
wonend in een wereld met een andere beleving
een wereld waarin ik mijzelf niet meer herken
ik ben te lang blijven hangen in het vertrouwde
vastgeroest in de dagen van weleer…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen
slingeren langs het lommer
geuren op hoogtijdagen
een schets toont
de witgekalkte muren
het voorjaarsmeisje wuift
kushandjes door een open raam
een bloesemrijkdom
van rups en vlinder saam
ik voel me als de stad
waarin ik ben geboren
mijn hart klopt noten
een wijs van weleer…
HET WONDER
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.091 Dat waarde droeg weleer is lang vervlogen,
Geen boos en goed weet meer mijn mededogen
En haat verbleekte stil, een oude prent.
Zo heeft mijn vrezen zich tot u gewend,
Naar 't vreemd begrijpen dier aandachtige ogen,
't Spreken dier stem die enkel liefde kent.…
Weemoedig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Met weemoed, kijkt ze naar de foto
de foto van weleer.
Met een traan veegt ze over het
zo geliefde gelaat.
Het enige wat ik van je over heb
is deze foto.
Ze drukt een kus op het koude glas
van de lijst die immer op 't kastje staat.…
Ode aan de aarde.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Vandaag, de dag van de aarde
besef ik me eens te meer,
dat de mooie aarde- waarde
niet meer is dan van weleer!
Want wat doen we de globe aan
met oorlogen, vertrappen en wapens
al zou men er niet stil bij staan,
is het al met al dramatisch!…
Vangt tijd in jaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Sigaren draaiend in de blakende zon
met nu reeds vergeeld de tijden van weleer
tijd van de roker tanende, steeds meer
Roken echter, vangt tijd in vele jaren
sterken nochtans pakken ze subiet terug
draaiend sigaren, werk'lijk vingervlug
De enthousiast sigaar-draaiende Cubaan
zal misschien net weten te ke-
ren het tij
(want een tevreden roker…
Adel in het nauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ze zat in haar boudoir
en het was klip en klaar
dat de welgedane
courtisane
geen cliënten meer zou ontvangen
die gunst zou haar pooier haar niet langen
ze bekeek zich in de gebroken spiegel
met wat teruggehouden gegiechel
waar waren de gouden dagen van weleer?…
tot de wierook is verkracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.063 rok op half zeven
de tijd had goud
corrosie mee gegeven
schone schijn werkt
maar heel even
de kerkdeur
waaruit de geur van
volle aflaat is te proeven
je kwezelige stemmen
over God hoort snoeven
nodigt je gebed
gebrandschilderd
etst licht je ziel
herinnert je waarvoor
je viel en proeft
de sfeer, je voelt je
weer zo zondig als weleer…