5765 resultaten.
Liefste, wat kan ik je zeggen?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
634 Maar is op een platgetreden pad ook plek voor bloemen?
Wat te doen wanneer zekerheid juist twijfel brengt
Wanneer samen blijven om loslaten gaat
Als jij mij en ik jou ben
En wij onszelf niet kennen?
Wat kan ik doen?…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
De Jordaanse Daken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 meer”
Wat een flauwekul
Laat toch die mensen
Laat toch die lui
Lekker lui op het dak
Wijntje, hapje, sigaretje in d’r hand
Een uitzicht om wauw van te zeggen
Lucht om lekker te happen
De zon om lekker bruin te worden
Het leven in de Jordaan
Speelt zich niet alleen op straat, cafe en huis af
Maar ook hoog boven in lucht
Met planten, bloemen…
Aan E...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.007 Maar dat de freelste bloemen het eerst worden verstikt
als goede harten die door kommer ontwricht
door ziekte of stormen worden geveld
en voor ze sterven wie heeft hun nieuw leven besteld?…
GELE LIS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 De bloem toont haar helle kleur als stille brand,
heeft tevens sierlijk irisaangezicht.
Zij vouwt zich open, brengt, naar buiten gericht,
kleine onsterfelijke kunst tot stand.
Op het effen geel van de kroonbladen
prijkt een fijn etsje, zorgvuldig getekend
door luchtvingers, ijl toch vastberaden.…
La france et toi
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
460 wij rolden als
goud over de
bloemen van
het franse land
zij hebben
van die harten
waar je altijd
innig en liefdevol
van houdt
als zon
geopteerd
meedraaiend
met hoe licht en
wind als hendel
lavendel aan
eenieder met
warmte en
liefde fêteert
jij had speciaal
voor la france
dat joyeuze
nam snel het spel
van va et vient…
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Ze heeft de kleuren van het wilgeneiland
op haar eigenzinnige palet, ze schildert
bomen, dieren, planten, wolken
langzaam kruipt de tijd naar haar boezem
ze schildert groen en grijs omdat ze jou
naakt wil zien, zonder de obstakels
die een pittige discussie zinloos maken
je houdt van de geur van sierlijke bloemen
terwijl jij jezelf ontdoet…
Odebode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
406 Wie is van hout, zingt flierefluit tapuit
IJs op de ramen, komt allen tezamen
't Is weer advent, ja nu sijt wellecome
Tiereliert een merel als
flapuit
Chromatisch fladderende laddertonen
Niets verbloemend der nature bloeme
Zingen atonale lijsterbessen
Verstilde polyritmische
patronen
Een krolse kat die rijmt
in hoge bomen
En struikelt…
Mijn apocalyptische zucht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
581 ik zie je
in het landschap
opgaan als jij
buiten loopt
met een lach
op je gezicht
als het licht
zich concentreert
op jouw komst
openen zij hun
bloemen in de verte
en rechten de stelen
om tussen velen
jou beter te zien in
minieme bewegingen
schoonheid details
die alleen de insider ziet
als wonder van de natuur
stille communicatie…
Daar Is Ze Weer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
449 het zijn de vogels die zingen
de bloemen die volop gaan bloeien
de koeien en het jongvee
die dartelen in de wei
bomen die al bloesem bloeiend
ontwaken uit hun dromen
het ongeschoren gras toont
nog even z’n bloementapijt
het licht dat steeds meer
tijd weet te winnen
de vogel die z’n kroost
de toekomst in begeleidt
en de vele…
nog even - zoals ik ben -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 voelen
op haar naakte huid
haar waarheid is diep
in slaap gezonken, ik
benijd haar - mijn rust is
me eens ontnomen, niet gegund
zelfs niet in mijn allermooiste dromen
hoe langer ik haar betast, hoe meer
mijn adem de weg kwijt raakt, help me
ik wil een eeuwige rust, ‘ k zal
dankbaar zijn aan de dragers
en de vuurmakers, ‘k zal
de bloemen…
De Zonnebloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
704 waar eenzaamheid zachtjes bloeit
en stilte door de kamers groeit
komt zij als zon op iemands dag
met warmte, woorden, zachte lach
een bloem van zorg, van trouw en kracht
die zelfs in schaduw vreugde bracht
ze opent harten, geeft ze geur —
De Zonnebloem, een stille fleur
met huisbezoek en luisterend oor
een wandeling, een praatje, steeds…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 ze kwam uit het onzichtbare
gedragen door een adem die
niet van deze wereld leek
een vlinder als vloeibaar zonnegoud
haar vleugels trilden als gebed
elke aanraking smolt oude schaduwen
laat los wat je niet meer dient
open je voor wat geboren wil worden
minuten lang werd ik aarde en
tempel tegelijk
wortel en bloem
adem en ziel
voelde…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken
haar warmend licht
rood over de blauwe stenen
stromen laat
en zich
verlangend
een weg naar buiten baant
in de tuin
waar vannacht weer
donkerblauw
hun blauwe bloemen…
Onbevlekte onschuld
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
381 Droom van onzichtbaarheid
ademt uit jouw liefdesbrief
over een verliefde vreemdeling:
Liefhebben zal in dit werelddeel
anders zijn,
woorden zijn bloemen
in jouw regennachtlente
karakters vormen nieuwe woorden
een brief, die jij niet had verwacht
liefhebben zou de wereld kunnen
veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid te nemen
draai
als een blad aan een boom
maar buig nooit
als een bloem…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
198 Nu is zij nabij gekomen, zo stil, zo innig goed, als een bloem die zich ontsluit en rust vindt in mijn bloed.…
Poëzie voor jou en mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
207 wij zijn tot vernieuwing bereid
Als stijgend en dalend poëzie getij
creërend en spelend als water met klei
afwisselend maar niet voor goed voorbij
zoals het licht aan de horizon teder en blij
Verdwijnt ook weer het dolgedraaide
onaanzienlijke mooi van tatoeages
de lange rei kudde dieren mode race gekte
De kleuren van ‘t bloemen…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Zij kwamen tot mij in al hun onbeholpen schoonheid,
onhandig nog in hun verlangens,
en dragend met zich mee — als een offer uit vervlogen dagen —
bloemen die de taal van de wereld nog niet kenden.…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 Zijn lief kon hij achter schrikdraad palen,
toen de zomer nog fraaie bloemen had
en het veld achter de eeuwige grens was.
Achter zijn oren bewaart hij verhalen
die je eens kon horen bij het waterrad;
het wad schreeuwde toen ik haar zonde las.…
Onbewaakt Moment
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.578 Venus pulkt aan haar sluier
Toont haar vrij, onbestemd naakt
Ontbladerd in een diep licht
Voller dan een arabesk of een bloem
In een gestalte van rauwe rust
Daar en dan raak ik verhit
Ze strooit begeerte in een versleten ziel
Meer dan naakt kan niet
Het nu wordt een kristal
Glanzend in de ronding van de borst
De vloeiende lijn van de bilnaad…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 Hoe kan de zon zo mild mijn hart vervullen;
hoe kan een lied een boom zijn die hier groeit;
hoe kan een glimlach speels en ongewild
een zaadje zijn dat kiemt, een bloem die bloeit?
Hoe kan het licht een mens ontroeren,
hoe kan een zang ooit niet gezongen zijn?…
1914-1918
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
819 Vergeten velden met vergeten bloemen,
die aangeraakt worden door de wind.
Tijd verstrijkt zwijgend maar kalm,
en niemand die de ijzige stilte breekt.
Vergeten helden die we niet roemen,
liggen in graven die je hier vindt.
De dood verspreidt reukloze walm,
als de priester stil zijn amen spreekt.…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Het Groninger Hogeland
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.496 Hun wezen is als van gewone bloemen,
Die sedert jaren in hun tuinen staan,
Waarover met en traag eentoning zoemen
In zware vaart de donkre hommels gaan.
Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen,
De gouden vloed van liefdes honing aan.…
Armoe
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.471 Ach..., en zo'k mezelve sus
Met een bloem of een gebêken...
Ziet ge niet mijn lippen smeken...?
'k Heb zo'n honger naar een kus!
Leven, dat ik lieven moet
Leven..., kunt ge me zo laten
Zonder liefde..., zonder haten...?
'k Heb zo'n honger naar uw gloed.
-----------------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Je moet geperst, m'n kind, gestampt tot wijn,
geplukt, vermalen en tot bloem gezeefd.
Je mag niet eeuwig graan en druiven zijn.
Ontledigd van jezelf, genoeg geleefd !
Ik maai je schoonheid weg en in die pijn
word jij herboren tot wat vreugde geeft.…
verstoord liefdesspel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
684 gehuchten
Uit- en Durgerdam
de fietser kruist
weerszij groen van
bloeiend gras
kragen van riet
water klotst
vogels zingen snateren strijken neer
vliegen op
winden zuchten licht
de fietser staat stil
hij schreeuwt
SCHRRAUWWWW
twee hoofden heffen zich
coïtus interruptus
geschrokken kruipen zij
uit het riet het hoge gras
bloemen…
Puur
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
3.087 Jij bent een stralend licht,
een ruiker bloemen,
een hand in een hand,
een krachtige band.…
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 Je trilt je lijf in bloemen
en je geurt snakkend licht
Honingzoet meng je smachten
met schalks zoemende bijenzang.
Je plengende liefdesdaad
lest mijn diepste dorst.
Ik sta op en schrijf de dag
een illusie van verse zinnen.…