24249 resultaten.
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Hier sta ik in de wind van het land aan de zee
ik herinner me jouw schoonheid als een bloem
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
jeugdig als de lente, weldadig als de zomer
in de heimwee van de herfst en stilte van de winter
hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in
om even de stilte te ervaren die ik in me voel
omdat je er niet…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een groot mens
tegelijkertijd
dat kind
zorgeloos
zwevend op de wind
Ik zou het zo weer
overdoen.…
Elementen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
437 De wind heb ik zachtjes
horen fluisteren
De zon strooit over alles
haar verklarend licht
Water betekent leven voor
uitgedroogde aarden
Het vuur wakkert
warme gevoelens aan
hieruit heb ik geleerd dat:
de wind mij heeft
doen luisteren
de zon mij een
helder inzicht schonk
water voor iedereen die zoekt
lessend is van waarde
en het vuur…
Korte 4#1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Door kieren en naden kruipt de wind
door de ramen en spint draden
waar geen wiel zich aan wil wagen.
Als jij komt, ga je ook weer terug
en als je gaat, kom je ook weer weg
komen is een verhaal van morgen
gaan is de herinnering van gisteren.
Wiegend op de wind
droogt het wasgoed
dat een kind heeft gedaan.…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
Korrelig
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
82 Met een zacht geruis
Spoort de wind de wereld aan
Te blijven kijken
Met korreltjes zand
In knipperende ogen
Naar wat voorbij vliegt
Wat niet weg kan gaan
Wat stil aan de ketting ligt
Wat geen richting kiest
Met een zacht geruis
Spoort de wind de stilte aan
Te blijven schrijven
Naar wat terugkomt
In aarzelende handen
Met bewogen…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
---------------------------------------
uit: 'De gedichten 1991-2000'.…
eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.475 Laat jou de dood verjagen.
Die koude duisternis
mag ons niet komen halen.
Dans in het licht
Laat jou de eenzaamheid verdrijven.
Zodat zelfs op de mistigste vlaktes,
de zon me nog kan halen.
Dans in het licht.
Laat jou de woede sussen.
De woede over de eenzaamheid
die de dood heeft gebracht.…
Zelfkennis
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
665 Door mij verleden te spiegelen
ontwaar ik een oneindige leegte
alwaar warmte van de ziel ontbreekt
verward vraag ik mij, ben ik dood
Dan laat de huid van mijn gelaat los
en zie in de oogkassen het onrecht
aangedaan tijdens mijn kort bestaan
jegens miljoenen stervelingen
Ik zag dus maar weerde het niet
ik berust in mijn dood zijn
Ik…
Het roosje en het graf
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.093 -
- En gij, hernam het Roosje toen,
Wat wilt gij met de doden doen,
Die in uw diepte zinken? -
Het Roosje zei: - Ik zal te nacht
De dauw, die mij de morgen bracht,
Tot honigdruppels menglen! -
- En ik, lief Roosje! zei het Graf,
De doden, die de Heer mij gaf,
Verander ik in Englen. —…
Natuurlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Tony Nicklinson, een na 2005 vanaf zijn nek verlamde Engelsman, is een week na zijn afgewezen verzoek om euthanasie een natuurlijke dood gestorven.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
We weten nu dat toeval toch bestaat:
Bewust had Tony voor de dood gekozen,
Het wetboek is er nog op nageplozen,
Daar stond “dat dat in Engeland niet gaat…
Geen afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 En waar hij weer kan vinden
wat de droom
sprak toen
ze met haar
overwonnen
tranen
zijn dode lichaam
een volgende
ontmoeting
beloofde.…
even leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
947 rottingsproces, celdeling
ook wel kanker genoemd
kinderen komen ter wereld
om te sterven,
groots de dingen die ze erven
het is een momentopname
'en als je de dood niet kent
dan kun je eigenlijk niet leven,
want dood dat zul je altijd zijn
en het leven duurt maar even'
(Neerlands Hoop)
morgen ga ik genieten
carpe diem in slow motion…
WIJ
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.486 Zij was het die mijn hart sneller deed kloppen
Zij was het die mijn hart feller deed slaan
Zij was het die mijn liefde niet kon stoppen
Zij was het in mijn leven voortaan
Ik ben het die mijn tranen deed lopen
Ik ben het op die dag van haar dood
Ik ben het die haar nooit kan ontlopen
Ik ben het die haar mis tot mijn dood…
Els Borst...een bittere pil!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 dood
´een bittere pil´!…
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 overlevingsstrategieën
reanimeren
gedachten na de dood
doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren…
schijndood
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
881 rijp belegt de
misvormde takken
waar korstmossen zich
reeds hebben genesteld en
de dood zich
schijnbaar al heeft gemeld
symboliek voor 't
vergane leven
toch verschijnen onder
de rijp opeens
weer kleine groene puntjes
op plaatsen waar
de dood zou heersen
het is in de
natuur vaak om
het even
alleen
wie sterk genoeg is
blijft…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
-----------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
manganiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 geluk moet wel haast een Vlaams café zijn
met sanseveria’s voor het raam
dan is pech een verweerd bord
toegang een half uur na zonsondergang verboden
er zijn grenzen
het is niet toegestaan alles zo maar toe te staan
er is een begin
zo staat in de rollen van de Dode Zee
tijd is een uitsparing in dood
liefde is een redmiddel tegen eenzaamheid…
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
In de schaduw van de bomen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
775 Wie goed luistert, zal geen antwoorden
vinden in hun murmelen maar voelen hoe wind echo’s van vergeten dromen draagt.
Wind komt en verdwijnt, golvend als
een rusteloos hart, maar de bomen blijven, buigen
diep en breken niet.…
Het lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.224 Met ogenschijnlijk een complot onderhanden,
Wacht geheel je vertrouwen een zekere dood.
Hectische tijden breken aan,
Dag en nacht mijlen ver van elk soort rust.
Groter worden de scheuren in mijn bestaan,
Het aanhoudende vuur wordt door niets geblust.
Dan heel abrupt is het overweldigend stil,
Als een groot koel meer zonder winden.…
Als niemand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
981 De nevel van de dood daalt stil neer,
een regen aan kogels verlaat 't geweer.
Als dit 's werelds lot is,
zélfs de keuze van God is,
wil ik van Hem graag leren:
"Valt het kwaad nog te keren?"
Want de wereld huivert en is zo bang,
het geweld duurt voort, duurt zo lang.…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.956 Zó vaart mijn leve' in vrede en waan van dóod begeren,
tot, wijlend in de spiegel-rust van dieper meren,
neigend, mijn aangezicht uw aangezichte ziet.
------------------------------------
uit: Het Vaderhuis (1903)…
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 handpalm
past er één, zo heeft het beschikt, overtuig uw kind, maar blijf ook zelf proberen
tot u de uwe vindt, ze zijn zo licht, zo licht dat men wel zegt dat zij het zijn
geweest die alle wolken ondertunnelden tot ze implodeerden, hecht maar
geen geloof aan die bewering, ze groeven zich slechts om niet weg te waaien in,
onder gras, nu de winden…
HERFSTHEIDE
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 Nu waar 't wel zoet, terwijl ik d' aardgeur dronk,
Zo stil dit hart werd en hier zacht verzonk
In 't lang verlangd mysterie van den dood.…
In een zee van ongenade
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 Het werk wordt bemoeilijkt,
de stroming wordt te sterk
ook de wind geeft niet meer mee
Zie dit zielig zootje spartelen,
het spelen is voorgoed voorbij
men zinkt weg in dit zeemansgraf
Tussen dood en levenloos,
tussen Aarde en hel
waant de mens zich zo goddelijk
Hij splijt het atoom en ook zijn ziel
Hij splijt de zee en sleurt de wereld…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 jij was nog lang niet klaar met leven
bevocht de dood met alles wat je bezat
op die bewuste dag vroeg je je af
' waarom ben jij hier, en jij.. en jij '
in gedachten gooide jij
jouw benen over de rand van 't bed
klaar om op te staan, aan de wandel te gaan
in gedachten
je hoofd wilde wel, je hart had nog zoveel willen zeggen
je oren…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 brengen kan
dan toch ons ziek maken mag
zo giert ons een gure wind
door het leven van alle dag
waarop wij genieten moesten
van het kleurrijk samenspel
dat sneeuwklokjes en viooltjes
naast trompetterende krokussen
door zingende vogels begeleidt
ons heel gewoon leveren blijven…