Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Maansverduistering

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
Mijn donkere ogen zien de maansverduistering een deel van jouw lichaam vol rotsen van heuvelachtig wulps verlangend vlees jouw schaduw voelt jouw lippen door schaamte die doorkijkt, doortastend is jouw beweging als een bewegend licht met kleuren die op klanken lijken, we worden verliefd ik zie jouw hand langs mijn begeerte glijden…
mobar19 februari 2009Lees meer >

Moed

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.253
Ik worstel in uw straal naar boven, Ik stijg weer uit uw schaduwen - Ik wil weer in mijzelf geloven, Dat ik gezond-gezegend ben! Zie 'k heb mijn hoofd weer opgeheven, Ik wil een dappere kerel zijn, Ik wil weer vechten met het leven En lachen in de zonneschijn!…

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Nimmer in dit droombeeld onderkent wat in de eenzaamheid van elke geest, een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos moment, waarin de mens geen schaduw heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
pama5 maart 2009Lees meer >

Lichter word ik niet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
nooit verving ik laat je woorden zien een lach en passie in het duister omdat ik in ontmoetingslicht zo bloot ben dat ik voor je huiver je handen zullen strelend nog wel jeugd ontdekken maar je ogen gaan in de tekens mijn verleden open leggen je zult begrijpen wat je voelt maar wat je ziet aan niet vertaald verdriet zal zich als schaduw…

Woordloos gesprek

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Zijn ogen waren niet te zien De zwarte klep diep naar omlaag gaf schaduw en bracht afstand aan Een kloof die niet meer viel te peilen en onbekendheid liet bestaan Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd Elk woord etste een nieuwe groef Was als azijn in open wond Na lange jaren van miskenning kwam geen klank meer uit zijn mond De drukte in…

AAN DE LINDEBOOM

poëzie
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.612
Diepe schaduw schieten ze en een donkergroen gewelf zij om het wezen van die linde doen. Wees gegroet mij, nauwlijks uit de morgendoom erkenbaar Lieve-Vrouwke, aan de lindeboom!…

De vlekken rode wijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
mijn flat is leger voor dan achter van binnen kaal ramen vol met zicht deuren openen krakend hun verhalen nog onvertaalbaar in het nieuwe licht de voordeur piept welkom of kreunt donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt ik luister naar de schaduw in de kamers de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik lees…
wil melker1 augustus 2009Lees meer >

Lichter word ik niet

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
nooit verving ik laat je woorden zien een lach en passie in het duister omdat ik in ontmoetingslicht zo bloot ben dat ik voor je huiver je handen zullen strelend nog wel jeugd ontdekken maar je ogen zullen in de tekens mijn verleden open leggen je zult begrijpen wat je voelt maar wat je ziet aan niet vertaald verdriet zal zich als schaduw…
wil melker3 augustus 2009Lees meer >

Kortstondig sensitief

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
Wind streelt benen waar haartjes nauwelijks zichtbaar licht bewegen kriebelt maar niet echt vanuit de schaduw plots in de volle zon het genot van warmte even alles omvattend koel gras voelt plaatselijk opgelucht voorbij hete stenen als de frisse zee na gloeiend zand betoverend gezicht van de volle maan die ineens van achter een…
Gerardo27 augustus 2009Lees meer >

Vergeten vaderhand

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Herinnering aan het geitenland zonder vaderhand of moederborst vrienden of verwanten, ziel in een boot op ruwe zee silhouet in het duister schim van een werkelijkheid met armen en benen een reiziger, vol grote emoties de nacht steeds wreder weg in het geroezemoes nadat schemerlicht valt als een gordijn van gefluister in lange schaduwen…
mobar7 november 2009Lees meer >

Sta op mijn lief...

hartenkreet
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.550
Laat mij wegglijden tussen de koude van fluweelzachte lakens in de schaduw van een eeuwige zoektocht, d'ogen gericht naar de einders van mijn Zielestrand vindend de antwoordende lichtbakens...…
Katty15 november 2009Lees meer >

Alice Nahon

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 625
het liefst zou ik kort willen aanmeren tussen de leidraad van haar oeuvre poëzie waar het barst van schone volzinnen tot stiller stilte als een tijdgenote dat dromen kruidt voor de ’eigen haard in tekens van taal als een open boek zonder schaduw stil lees ik, jouw licht blijft achter de stilte van iedere dichtregel hangen in mijn hart…
Quicksilver29 januari 2010Lees meer >

Middernachternaar

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 853
Rugliggend wakker te dromen staar in het duister naar dingen die toch niet komen de vlek op het hoge plafond is overdag een smet, in de donkernacht een schaduw die vormt jouw mond met een licht geopende lach de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard een figuur makend op de witte muur ‘t lijkt sprekend op mijn gitaar licht lichtvallend door het…

Man en paard

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Een leven in de schaduw van de liefde. En vrouwlief zucht en knuffelt de zorgen in en uit de wereld. Een droom bezoedeld als zij ook met haar laatste woorden de kern niet raakt. Ze vloekt en zwijgt en raakt de tijd niet kwijt. Een zachte zoen op harde wang. Voor ze gaat heeft zij me voor de nacht al bang.…

Te gek voor woorden

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 824
tafel schrijft hij zijn annalen zijn pen gevuld met vitriool de data en de namen, de onbekwame, de gegeselde en de gek hij haat hen, ze kennen zijn gebrek vanuit het raam ziet hij de rozentuin, de rotsen en het getraliede hek zijn hoofd staat niet naar strepen die schuinweg de tegels delen licht en donker hij tekent het op schaduwen…
Hanny5 juni 2010Lees meer >

Stuifmeel,

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
Twijfel zaait onnavolgzame schaduwen over stoffige paden, doelen die in de loze engten van de verten lagen, bleven verscholen achter luchtkastelen en onbereikbaar bleken, zorgeloos was ik vertrokken, met gebonden handen aan weerszijden van de akkers, strijkend langs goudgele aren, verwaait het stuifmeel van rusteloze zielen tot waar…
pama28 juni 2010Lees meer >

Wanneer verlies?

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Wanneer de maan zijn plaats inneemt moeiteloos, de zon verdringt Sta ik stil in het schijnsel van mijn schaduw beweeg ik niet stokt mijn adem in de wind Wanneer de sterren hun licht doven en niets nog betekenis heeft zweef jij in mijn gedachten ongrijpbaar als altijd Jouw stempel ligt op de spullen die jouw aanwezigheid verhullen…

Het vallen van sterren

netgedicht
4.8 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Wie kent de bitterzoete pijn in stilte vergeten, het vage weten niet meer hier te kunnen zijn waar elke dag opnieuw begint in zachte hemel-kleuren alsof je dansend dromen omarmde dwars door avondrood heen verloren in de nacht , alleen jezelf pas terug vond in een schaduw-leven achter verborgen schemer-deuren waar je voor heel…

Ik en mijn melancholicus

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 834
mijn ziel is bijna al een leven lang zacht droevig gestemd de kleur van vele dagen schijnt herfstachtig getint ben deels geremd, onderkoeld ben ik zo vroeg uitgebloeid en is het enkel voor mij bedoeld wil dan vluchten ver van het heden of in de schaduw van het verleden het lijkt wel of mijn aard is gezonken in diepe…

Woordkeuzes?

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
Woorden wonen niet in boeken ze leven in het hoofd, onder stenen, tussen rottend blad en struiken, witte sporen van paddestoelen wel gesponnen, niet klaar om te gebruiken, vloeken over herkomst en afkomst in regenplassen te voorspellen of om in schaduwen van het schemer hun gelijkenis met de maat der dingen, een ongelijkheid als onvoltooide…
pama28 augustus 2010Lees meer >

gedicht met een knipoog

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
hoeken en een zak vol stof deuren zwijgen tot stilte leeft een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen laat wat ogen bloeien tot een lach het mag totdat de deur weer sluit nog wel wat warmte weten want voor mijn pas is uitgemeten zwijgt er weer die dode blik het trappenhuis verguist de zon tot het bedenkelijke grijs van schaduw…
switi lobi13 september 2010Lees meer >

haar betovering

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 662
een bloem over fluisterhuid zoals het optillen wanneer het wenen wensen golft, een spreken wordt en troost bewogen leeft in een glimlach, waar vlinders stormen willen buigen wit en rood, vrij geweten ogen zijn langs iedere binnenkant zacht in betovering en het strooien als glans, traag naar de ruimte van elke neergeschreven schaduw…

De bruid

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.965
de schaduwen van blinkend witte wolken bespelen mij en overzeilen mij; en scholen zilvren vissen bevolken mijne diepte en bliksemend voel ik ze mij doorschieten en mijne wateren alom doorkruisen en in mijn lissen vluchten zij zijn mijn kinderen en mijn liefste dromen .. . ik ben nu volgegoten met geluk.…

MOLME BOOM

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.748
. ---------------------------------- uit: Schaduw (1929)…
Alice Nahon27 december 2023Lees meer >

Verloren...

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Maar vanuit iedere schaduw zal ik je blijven omringen.. en in mindere tijden, liefdevol voor je blijven zingen..... Ook al ben ik niet meer in je leven ik zal altijd, inmens veel om jou blijven geven.…
Nicoline23 november 2010Lees meer >

Vader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
koele gratie de sintels in de as tot glinsteren dwingt en na de stilte en de storm breekt het door de wolken, soms als een schitterend conclaaf van open en gesloten lettergrepen statig schrijdend rij na rij een winterbos van steels gesprokkelde taligheid om het gemis een naam te geven altijd al heb ik mij willen koesteren in de schaduw…

Zonder voorbehoud,

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 632
ik haar werkelijke gelaat, waarachter appels rijpten, haar contour sneed door mijn blik, gloeide na in een ondergaande snik van zonnen glanzend in de ogen, passie gehouwen uit geaderd marmer, polijst verlangen in een tijdloos ogenblik, het bloed als onstuitbare beek die haar bedding kweekt, onverzadigd als een ster die met haar schaduw…
pama10 december 2010Lees meer >

Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
kind jij reikte mij je snotlap toen onze liefste stierf dat teken is een grote troost die ik nergens anders vind jij liet aan mij je hart zien en gaf het zomaar weg jij liet aan mij de kleur zien zo rood eerder niet door mij geverfd doorbloed en kloppend prille hart beweeglijk liefdevolle smart ik zag het zelfs bewegen in de schaduw…

Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
licht op je gezicht dat nu alleen op linnen waadt ongetwijfeld weet ik best jouw schoonheid daar te plaatsen waar jij jezelf zo in vergist jouw ongekende charmes streel ik sjiekgracieus en bevries je in lagen gevernist als jij een schilderes geweest zou zijn dan had jij mij misschien verbeeld in eenzaamheid en duist're leegte zonder schaduw…

VEERTIENTWEE

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Jij bepaalt allang mijn gedachte Zowel bij dag als bij nacht 'k Heb hierover niets te zeggen 't wordt voor mij beslist 'k Geef mij dan ook over Al klinkt dit wellicht wat zwak Jouw schaduw reeds Doet mij verlangen Naar een tijd van schoonheid en plezier Zowel in goed als minder Charme van voorjaar en zomer Natuur die zich rijpt De…