5388 resultaten.
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Mijn donkere ogen zien
de maansverduistering
een deel van jouw lichaam
vol rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden…
Moed
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.253 Ik worstel in uw straal naar boven,
Ik stijg weer uit uw schaduwen -
Ik wil weer in mijzelf geloven,
Dat ik gezond-gezegend ben!
Zie 'k heb mijn hoofd weer opgeheven,
Ik wil een dappere kerel zijn,
Ik wil weer vechten met het leven
En lachen in de zonneschijn!…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Nimmer in dit droombeeld onderkent
wat in de eenzaamheid van elke geest,
een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos
moment, waarin de mens geen schaduw
heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn verleden open leggen
je zult begrijpen wat je voelt
maar wat je ziet aan niet vertaald
verdriet zal zich als schaduw…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 Zijn ogen waren niet te zien
De zwarte klep diep naar omlaag
gaf schaduw en bracht afstand aan
Een kloof die niet meer viel te peilen
en onbekendheid liet bestaan
Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd
Elk woord etste een nieuwe groef
Was als azijn in open wond
Na lange jaren van miskenning
kwam geen klank meer uit zijn mond
De drukte in…
AAN DE LINDEBOOM
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.612 Diepe schaduw schieten ze en een
donkergroen
gewelf zij om het wezen van die
linde doen.
Wees gegroet mij, nauwlijks uit de
morgendoom
erkenbaar Lieve-Vrouwke, aan de
lindeboom!…
De vlekken rode wijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
546 mijn flat is leger voor dan achter
van binnen kaal ramen vol met zicht
deuren openen krakend hun verhalen
nog onvertaalbaar in het nieuwe licht
de voordeur piept welkom of kreunt donder op
ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt
ik luister naar de schaduw in de kamers
de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis
ik lees…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen zullen in de tekens
mijn verleden open leggen
je zult begrijpen wat je voelt
maar wat je ziet aan niet vertaald
verdriet zal zich als schaduw…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 Wind streelt benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij wegglijden
tussen de koude van fluweelzachte lakens
in de schaduw van een eeuwige zoektocht,
d'ogen gericht naar de einders van mijn Zielestrand
vindend de antwoordende lichtbakens...…
Alice Nahon
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
625 het liefst zou ik kort willen aanmeren
tussen de leidraad van haar oeuvre poëzie
waar het barst van schone volzinnen
tot stiller stilte als een tijdgenote
dat dromen kruidt voor de ’eigen haard
in tekens van taal als een open boek
zonder schaduw
stil lees ik, jouw licht blijft
achter de stilte van iedere dichtregel
hangen in mijn hart…
Middernachternaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
853 Rugliggend wakker te dromen
staar in het duister naar
dingen die toch niet komen
de vlek op het hoge plafond is
overdag een smet, in de donkernacht
een schaduw die vormt jouw mond
met een licht geopende lach
de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard
een figuur makend op de witte muur
‘t lijkt sprekend op mijn gitaar
licht lichtvallend door het…
Man en paard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.220 Een leven in de schaduw
van de liefde.
En vrouwlief zucht en knuffelt
de zorgen in en uit de wereld.
Een droom bezoedeld
als zij ook met haar laatste woorden
de kern niet raakt.
Ze vloekt en zwijgt
en raakt de tijd niet kwijt.
Een zachte zoen op harde wang.
Voor ze gaat
heeft zij me voor de nacht al bang.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 tafel
schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen,
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen…
Stuifmeel,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
515 Twijfel zaait onnavolgzame
schaduwen over stoffige paden,
doelen die in de loze engten
van de verten lagen, bleven
verscholen achter luchtkastelen
en onbereikbaar bleken,
zorgeloos was ik vertrokken,
met gebonden handen aan
weerszijden van de akkers,
strijkend langs goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
rusteloze zielen tot waar…
Wanneer verlies?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.097 Wanneer de maan
zijn plaats inneemt
moeiteloos,
de zon verdringt
Sta ik stil
in het schijnsel
van mijn schaduw
beweeg ik niet
stokt mijn adem
in de wind
Wanneer de sterren
hun licht doven
en niets nog betekenis heeft
zweef jij
in mijn gedachten
ongrijpbaar
als altijd
Jouw stempel
ligt op de spullen
die jouw aanwezigheid
verhullen…
Het vallen van sterren
netgedicht
4.8 met 38 stemmen
1.064 Wie kent de
bitterzoete pijn
in stilte vergeten,
het vage weten
niet meer hier te kunnen zijn
waar elke dag opnieuw begint
in zachte hemel-kleuren
alsof je dansend
dromen omarmde
dwars door avondrood heen
verloren in de nacht , alleen
jezelf pas terug vond
in een schaduw-leven
achter verborgen schemer-deuren
waar je voor heel…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 mijn ziel is bijna
al een leven lang
zacht droevig gestemd
de kleur van vele dagen
schijnt herfstachtig getint
ben deels geremd,
onderkoeld
ben ik zo vroeg uitgebloeid
en is het enkel voor mij bedoeld
wil dan vluchten
ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe…
Woordkeuzes?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 Woorden wonen niet in boeken
ze leven in het hoofd, onder stenen,
tussen rottend blad en struiken,
witte sporen van paddestoelen
wel gesponnen, niet klaar om te
gebruiken, vloeken over herkomst en
afkomst in regenplassen te voorspellen
of om in schaduwen van het schemer
hun gelijkenis met de maat der dingen,
een ongelijkheid als onvoltooide…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen bloeien tot een lach
het mag
totdat de deur weer sluit nog wel wat warmte weten
want voor mijn pas is uitgemeten zwijgt
er weer die dode blik
het trappenhuis verguist de zon
tot het bedenkelijke grijs van schaduw…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost bewogen leeft
in een glimlach, waar vlinders
stormen willen buigen
wit en rood, vrij geweten
ogen zijn
langs iedere binnenkant
zacht in betovering en het strooien
als glans, traag
naar de ruimte van elke
neergeschreven schaduw…
De bruid
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.965 de schaduwen van blinkend witte wolken
bespelen mij en overzeilen mij;
en scholen zilvren vissen bevolken
mijne diepte en bliksemend voel ik ze mij
doorschieten en mijne wateren alom doorkruisen
en in mijn lissen vluchten
zij zijn mijn kinderen en mijn liefste dromen .. .
ik ben nu volgegoten met geluk.…
MOLME BOOM
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.748 .
----------------------------------
uit: Schaduw (1929)…
Verloren...
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Maar vanuit iedere schaduw zal ik je blijven omringen..
en in mindere tijden, liefdevol voor je blijven zingen.....
Ook al ben ik niet meer in je leven
ik zal altijd, inmens veel om jou blijven geven.…
Vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 koele gratie
de sintels in de as
tot glinsteren dwingt
en na de stilte
en de storm
breekt het door de wolken, soms
als een schitterend conclaaf
van open en gesloten lettergrepen
statig schrijdend
rij na rij
een winterbos van steels
gesprokkelde taligheid
om het gemis
een naam te geven
altijd al
heb ik mij willen koesteren
in de schaduw…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 ik haar werkelijke
gelaat, waarachter appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeide na in een ondergaande snik
van zonnen glanzend in de ogen, passie
gehouwen uit geaderd marmer, polijst
verlangen in een tijdloos ogenblik, het
bloed als onstuitbare beek die haar
bedding kweekt, onverzadigd als een
ster die met haar schaduw…
Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 kind
jij reikte mij je snotlap
toen onze liefste stierf
dat teken is een grote troost
die ik nergens anders vind
jij liet aan mij je hart zien
en gaf het zomaar weg
jij liet aan mij de kleur zien
zo rood
eerder niet door mij geverfd
doorbloed en kloppend
prille hart
beweeglijk liefdevolle smart
ik zag het zelfs bewegen
in de schaduw…
Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 licht op je gezicht
dat nu alleen op linnen waadt
ongetwijfeld weet ik best
jouw schoonheid daar te plaatsen
waar jij jezelf zo in vergist
jouw ongekende charmes
streel ik sjiekgracieus
en bevries je in lagen gevernist
als jij een schilderes geweest zou zijn
dan had jij mij misschien verbeeld
in eenzaamheid en duist're leegte
zonder schaduw…
VEERTIENTWEE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.186 Jij bepaalt allang mijn gedachte
Zowel bij dag als bij nacht
'k Heb hierover niets te zeggen
't wordt voor mij beslist
'k Geef mij dan ook over
Al klinkt dit wellicht wat zwak
Jouw schaduw reeds
Doet mij verlangen
Naar een tijd van schoonheid en plezier
Zowel in goed als minder
Charme van voorjaar en zomer
Natuur die zich rijpt
De…