4810 resultaten.
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 de as van de geschiedenis
door de zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in kracht of onvermogen,
het is het lot wat de toekomst vanuit het
inzicht laat herbeleven, geschreven in een
menselijke code waarvan iedereen een
sleutel heeft, onmerkbaar kwetsbaar
vanuit de huidige geschiedenis, en staat
het verleden nog glashelder voor de geest…
Zachtmoedige zullen de aarde beerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 de kerkklokken luiden steeds vaker,
door de straten
trekken de zwarte stoeten voorbij
langs de huizen
van de gekwelde
in isolatie verbannen weerloze
oudere en kwetsbare
risicogroepen
laat het niet zo zijn
dat het vreemde
coronavirus
het goud van onze geest
verdoofd
terwijl wij zinken in een poel
van zuchten verwarring en verdriet…
GELD, GELD, GELD.....
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
848 Geld opent de deur van vele zonden
Geld geeft aan improvisatie richting en vorm
Geld wist de tranen van weduwen en bruiden
Geld stroopt de onschuld van hoornen en huiden
Geld heeft macht over zwakkeren van geest
Geld besteelt het geheugen van elke norm
Geld is de kunstvorm van het politiek autisme
Geld is de natste droom van elke objectfiel…
Venus Arctica
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
572 Deur viel dicht, was sleutel kwijt
Bange hulpeloze meid
Is toen in arren moe
Door stad in nachtgewaad
Schoon vader 't haar verbood
Naar mijn verblijf gegaan
't Is waar gebeurd, geschied
Door geen bespot, bespied
In Ljouwert, Arctica
Deed Mata Hari na
Bood toen haar suikerspin
Haar suikerspin aan mij
Wie Brandt de Geest…
Bonafide Wordie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
485 Welnee, geen trauma voor wie mij kende
Decennia nadien neem ik
een test
Vrijblijvend ditmaal en uit
vrije wil
De master zegt:
een 'bona fide wordie'
Betrouwbaar naar de letter
en de geest
Geen woordengoochelaar,
maar -tovenaar
En ook qua flux de bouche
te goeder trouw
En mondeling van tongriem
goed gesneden
Die qua schrijfvaardigheid…
Take it easy
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 dat je bijna niks meer voelt
Van koude
oorlog raak je onderkoeld
De wereld
brandt - laat haar haar gang
maar gaan
We
doen alsof en poetsen onze glazen
Doen
elke dag een wens als vroom gebed
Alsof
een vrome wens ons heeft gered
En
stilte ons meer waard is dan oekazen
Poetsen
straks de plaat als bange
hazen
Onze
geest…
COMPONIST VLUCHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
481 luidt
slechts volkomen stilte heerst
de bomen zwijgen stug
noden lui te liggen
opeens ritselt een braamblaadje
brengt een zacht fluisterlied
in het brein van de kunstenaar
doet benen juichen
in de huiskamer
springen vellen papier
wild om elkaar heen
talloze kleine zwaarden
houwen en steken
pas geschreven noten
het lied in 's mans geest…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Een gedachte
een eenzame wolk drijft voorbij
stilte in de geest
Hoe ik, alleen als een
wolk, door het glooiende landschap reis —
heuvels, rivieren die ik kalm ontmoet, en dan onverwacht:
witte madeliefjes, zuiver en zacht wiegend in de wind, aan het meer, onder de bomen.…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 , mens en leven
je pleitte voor bruggen bij hen die muren bouwden
toonde zo aan iedereen de weg van vrede
in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw
je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment
op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen
als teken van hoop, van liefde, van leven
nu rust je in vrede, je taak is volbracht
je geest…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 heb ik het wel gezien,
fabulerend langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen het riet en de…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Ach, wie kent het niet, het niet meer kunnen verbergen
van een donkere reis,
en waar de geest de ijzeren ketenen wil doen smelten.
Op een dag zal het moment, stap voor stap,
gevuld zijn met bevrijdende adem.
Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons.…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 kon ik maar
knielen voor
de leegte van het kruis
bidden voor
‘me, myself and I’
mijn lichaam als kluis
een zuiver gewelf om
mijn onbesuisde ik in te huizen
daar waar mijn geest rondwaart
tussen gezond verstand
en menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Een ruimte
waar elk geluid fluistert, en mijn geest in stilte mag uitademen.
Dromen van een tuin met
paden van mos, waar bloemen hun geur
aan de wind toevertrouwen. Daar leg ik mijn rugzak van
herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt.…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 zinnen
kan schrijven, het leggen van
puzzelstukjes in braille
uit kan lezen, hoe doorsta
je dan mijn waanzin
wanneer mijn innerlijke stormram
jou de nacht in delen splitst
zelfs nog in de nadagen die ik
voorheen beschouwde als een
absurdistische waan, daar mijn ziel
de wapenen reeds had gesust en
de intieme betrokkenen die mijn geest…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 In de schaduw van dit monument van hoop
vindt de rusteloze geest een veilige haven.
Als de vroege ochtend de duisternis verdrijft,
dooft de lamp heel zachtjes haar gouden gloed.
Maar de herinnering aan de gidsende straal
blijft als een warme gloed achter in het hart.…
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 #
INTROÏTUS
schrijd binnen tot stof vergane mens
leg je neder voor het altaar van het leven
ik zal je begroeten met wierook en licht
je zegenen met water uit de Jordaan
de Geest laat ik voor eeuwig over je zweven
en hier allen zingen over je levensgedicht
zij zijn rondom jou en met je begaan
vier je eeuwig leven
schrijd…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 Warm en zwoel was jouw lach
helder en jong je geest
oprecht jouw blauwe ogen
die spraken nog het meest
jij las de pure wanhoop
schreef het geheel aaneen
verpakte zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het…
Waarom uw blik...
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.258 De geest ontgoocheld, 't hart gewond!
Uw leven is de kalme vloed,
die zeewaarts helt met zachte baar:
mijn leven is de zwarte vloed,
die negenmaal de hel omkronkelt
en wegvloeit ... ik en weet niet waar ...
Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
Waarom uw lach mijn lach niet wekt?…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Jonger in je geest dan
Menig rimpel in je hand
Juicht de liefde die
Je zal schenken aan de
Vreugde van haar lach.
Eens zal hij toch komen
De dag van ongeschonden samenzijn,
Wanneer niemand nog vermag te breken
De band die wordt gesmeed
Rond harten die zingen
Het lied dat Liefde heet…
Godenkinderen.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.486 Mensje verbindt bewust de geest en ziel.
Getrokken door aardse kracht stijgt men.
De spirituele liefdesmacht bevrijdt hen.
Genezend koel is 't gevoel dat vergeeft.
Begin in jezelf als je het hier beleeft.
Vergeef schepping en heb het goede lief.
Open wijs je hele hart, zoals ik 't belief.
De wereld is gestart in een mensenleven.…
Vroeger was ik een held..
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.497 Want met de komst van haar lichaam en geest in mijn zorgeloos leven,
is al mijn bravour en heldenmoed verdreven
kwetsbaar ben ik nu, en vaak zo ongerust,
een gevoel dat pas overgaat als zij mij stralend kust.
Ze woelt plots, en opent dan haar ogen blauw,
en vraagt mij slaperig : ‘Papa, waarom huil je nou ?’…
Portret
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.436 Nu ze geen deel van mij is,
zelfs niet in mijn geest vertoeft,
kan ze betogen, en dat doet ze ook, dat de gezichten die ze schildert,
onbeholpen als het mijne,
even goed bedoeld zijn als het conterfeitsel van haar aardknecht,
dat rein is en weerzinwekkend fris, en ongrijpbaar slecht.…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 zolang zijn geest aarzelt
op de grens van weten en
vergeten, cirkelt hij rond
in huis, zoals de goudvis
in zijn glazen kom die
in de voorkamer op de
tafel te pronken staat
door het water glinstert
een goud vlammetje van
koudvuur met een kort
geheugen van maar drie
seconden, dus achter
elke ronde wacht een
heel nieuw avontuur
vreugde…
Het Onze Vader
poëzie
3.0 met 30 stemmen
3.148 Voed ons harte met Uw Geest;
Leer ons lieven allermeest!
Leid ons, macht- en krachtelozen,
Geen verzoeking te gemoet!
Maar beveilig onze voet,
En verlos ons van de Boze!
Want U is in eeuwigheid
't Rijk, de Kracht, de Majesteit!…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 De vuren bal der zon, al losser en al bleeker,
Zinkt naar de zuivre zeeplas zonder avondrood;
En op uw komst gerust en van onze afspraak zeker,
Beheerst de heldre geest zijn leven en zijn dood.
Gastvaardig open staan de stille wereldwijken
Voor dit verlangen dat nog nergens woning zocht.…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 Gezegend is de dood der kinderkens genettet*
In Christi* bloed en Geest van 't aangeboren kwaad.
Zij sterven onbelast van wrevelige* daad,
Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet.…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 De dagen zijn zo koud en guur
sinds jij bent weggegaan,
misschien kan 'k op de lange duur
wel weer het leven aan;
maar even zie 'k geen zon,
schijnt alles koud en kil,
verdriet kent mededogen noch pardon,
't verlamt mijn geest en steelt mijn wil...…
neergehaald en uitvergroot
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.889 me naast het veld alleen
met hém een loden baar dan krak
nog steeds geen fluit, niet eens gepiep
een zinkend ik; een zachte herfst
verwaaide mijn haren, luwde in 't geniep
het heetst der strijd tot lauw bedaren
"de spelers zijn geen spelers meer
maar viezige insecten
en rust dat is niet langer rust
maar vreselijke gekte
van woeste geesten…
Chinese Draak (1)
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
999 maan en zag mijn
eigen, grillige silhouet, diepzwart
gespannen langs de blauwe nachthemel
de Boogschutter knikte me toe, zacht
zilverlicht omlijstte mijn vuurdans
tot de morgenster verscheen
vandaag ontwaakte ik uit mijn oude droom,
ik overzag de bergen, de wouden, de Gele Rivier,
en huiverde, zover ik kijken kon
vermolmde oude geesten…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 Voed ons harte met Uw Geest;
Leer ons lieven allermeest!
Leid ons, macht- en krachtelozen,
Geen verzoeking te gemoet!
Maar beveilig onze voet,
En verlos ons van den Bozen!
Want U is in eeuwigheid
't Rijk, de Kracht, de Majesteit!…