4425 resultaten.
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 en een bril van de Action
op de pokdalige acné-neus
pokdalige paspop
met pukkels op plaatsen
waar geen strelende hand
ooit is geweest
kleding uit het jaar nul,
asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten
myopische oogopslag, blauwe aders die over bleke kuiten stromen
vingers als knoestige radioactieve stronken
diabetische voeten…
gouden vent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 op je achtste verjaardag ben jij vol vreugde
een stoere jongen met een prachtig karakter
die vooral ook in het kunnen delen groot is
wij zien jou sneller dan ons vaak lief is
groter en wijzer uit de kluiten groeien
van de vroege ochtend tot laat in de avond
loop jij met de bal aan de voeten te dribbelen
omdat jij scoren wilt en kunt voor jouw…
FORMATIE-VILLA-ZWALUWENBURG VERSUS FILM-TV-SERIE SWANENBURG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 de koninklijke achtergrond
Muziek van wijlen Mieke Telkamp
“Waarheen leidt de weg die zij moeten gaan”
Niet tot iemands dood maar wel
Tot ieders domme verbazing
Nog voor de Pinksterbloemen bloeien
Is de Kruisweg alweer ingeslagen
En wacht Golgotha met dit keer
Geen 3 maar 4 kruizen als plaats van de afrekening
Mieke Telkamp zit aan de voet…
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts.
Kan ik wel gaan prakkiseren waarom,
maar al vergeten en vergeven, wánt
het geluid van de blikopener
breekt door als de zon. Ik spring vlot
op het aanrecht, het wieltje snijdt
mijn snorharen mee – zit ie niet mee.
Ik eet uit mijn bakkie, hij uit het zijne,
over ons bestaan denk ik het mijne.…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 de namen stal
toen het kind de kamer uit was
en de schaduw met één minder werd
toen heb ik mezelf een mes gegeven
geen lemmet, maar een woord
dat opensneed wat nooit gesloten was
en uit de wond kwam geen bloed
maar een rivier van alle vrouwen
die ooit vergaten hoe ze heetten
ze lopen nu door mij heen
met natte voeten…
Lenteleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.135 Ik waarschuw u: mijn voeten
wilt u liever niet ontmoeten.
Ondanks totale lethargie
stink ik als een zwijn.
Aangebrande worsten
met van die zwarte korsten
liggen weer te walmen
op de barbecue.
Leuk, wat een gezellig weer!
Dus, voor de zoveelste keer:
een tuinfeest bij de buren.
Bespaar me dat gedoe!…
De maandag nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
3.250 op zijn vraag
Maandag 9.45
Weer sta ik voor de deur
Opnieuw bang voor haar ochtendhumeur
De deur gaat weer open
Van bangheid zet ik het op een lopen
Maandag 10.00
Ik heb zojuist besloten
Na een kwartier te hebben gelopen
Te stoppen met school
Ik vertrek nog liever naar de koude Noordpool
Maandag 10.15
Er stopt een auto voor mijn voeten…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
3.027 zal ik gaan
treed ik buiten mijn afgesloten gewelf
in het door mij nog onbetreden leven
als een blad; nuchter, clean en onbeschreven
bewandel ik de weg op zoek naar mijzelf
Op een dag zal ik blijven
op het juiste pad dat ik tussen struiken vond
waar ik mijn stap van angst kan gaan bevrijden
en leer de valkuilen weer te vermijden
zo mijn voeten…
ABELEN
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.374 Sterke stammen, kon dat wezen,
gij, die, op en in de grond,
met uw voeten vastgevezen,
vamen diep, ondelgbaar, stondt?
Gij, die 't zwaar geweld der winden,
kreunende, op uw kruinen droegt;
die zo lang de boosgezinde
wintervijand wedersloegt?…
De humorist
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.793 Nommer Drie, wie ik het leven
Zo vol gratie en talent
Door zag fladdren, zingen, zweven,
Half een vlinder, half student,
Zijn Eerwaarde zakte op klompen
In een kleigrond, zes voet diep,
En tracht d’Urmens in te pompen
Wie dan toch de wereld schiep!...
Nommer Vier werd ongenietbaar;
’t Is een pure filoloog!…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 en de wind en de wolken hebben stil gestaan,
ze hadden het niet gedacht,
anders waren ze niet gegaan
en hadden haar niet hierheen gebracht,
en alle zijn ze blijven staan,
de wind en de bomenblaan
en het wolkevolk
en de zwarte golven in de kolk,
en de vaders en de voorouders
stonden omhoog,
in stille wolken met hun schouders,
tot de voeten…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 stillekes valt de avond als ik
door het duin naar het schor
wandel, het lamsorenveld ligt
in paarse gloed aan de voet
van een groep oude begroeide duinen
postelein,teunisbloem en klauwier
markeren de overgang naar
vochtig terrein, hier en daar
staan plekken zeekraal, jonge
konijntjes schieten voorbij
waar zou hij zich ophouden, is
het…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 - ‘Ik graaf een kuil hier aan mijn voeten,
En schep er straks de zee in uit:
Ik wil het zien – ik wil het weten,
Wat zich daar wegschuilt voor mijn oog;
Ik wil die diepe zeekolk meten
En hoos de bodem daarom droog.’…
Om te help dat Madness tot verhaal kom.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.193 Ek vryf die week stadig uit jou voete
en skrywe met my lyf vir jou ñ song,
wat niemand ooit weer sal hoor nie.
Iets van
shhhh.
Shhhh.
Shhhh.
Vanaand my Madness, maybe net vanaand,
vergeet ons van mere oomblikke van vleis en yster.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 daarachter zingt de zee een zachte dood
wuivende zeilen,
dromend aan de voet der weke heuvlen,
deinen de tenten van het maagdenkamp,
Penthesileia slaapt
een laatste vrouw die haar omarmen mocht
en sluimeren in ’t warme schaduwrag van hare flank,
bezweken en ineengeworpen, ergens in de tent,
buiten de samenhang van ’t zwalpend bloed
achteloos…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Als ik val uit een klapa-boom, zal ik dood nederliggen
aan de voet, in de struiken, als Si-Oenah.
Dan zal mijn moeder niet schreien, want zij is dood. Maar
anderen zullen roepen: 'zie, daar ligt Saïdjah!'
met harde stem.
Ik zal 't niet horen.
Ik weet niet waar ik sterven zal.…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Toen zag ik neer, ik stond nog bij de spade,
De beide voeten in de grond geplant,
Mijn handen overdwars en zwaar geladen;
En boven mij was avondzonnebrand.…
De verknipte bruidegom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
635 ergens ligt mijn ziel op sterven
- niet dat het mij dermate raakt -
maar zij
zij komt steeds weer
de pret bederven
twee
ik heb haar handen
in een vaas gezet
haar nagels rood geverfd
morgen doe ik blauw
die fijne vingers doen het goed
net wapperende wieren
elke dag warm water geven
een koukleum was ze
wat ik met haar voeten…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 De luie bindt zijn voeten vast aan beddenstand en beddenpoten.
De luie spuugt bij het eten.
En de luie verkoopt geen vulkoek zelfs op de markt.…
VREDE
gedicht
3.3 met 7 stemmen
40.285 Liefde is een stinkend wonder
van onthoofde wulpsigheden
als ik voort moet leven zonder
vrede, godverdomme, vrede;
want het scheurende geluid
waar ik van mijn lief mee scheidde
schrikt mij nu het bed nog uit
waar wij soms in dromen beiden
dat de oorlog van weleer
wederkeert op vilte voeten,
dat we, eigenlijk al niet meer
kunnend alles, toch…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 0 gij, die de wieg en het graf zijt der aard,
Gij Zee, die daar gaapt aan mijn voeten?
Uw golven aanschouwden in 't nijpende Noord
De zon die niet wijkt van de transen;
Tot de evennachtslijn zet ge uw wandeling voort,
Gepurperd met gloeiende glansen.…
Pinokkia
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
735 Hij volgde het glooien van de nerf
van voet tot la più bella kruin
en zo ontstond Pinokkia en zij beërfde
naast Pinokkio de paradijselijke tuin.’
Tracht de schrijver hier met mij te spotten?
Krijgt zíjn neus nu soms een flinke boost?
Tref ik mijn gelijke in bedotten
of biedt hij mij waarachtig troost?…
Voelspriet
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
597 Heftig tevens zo intensief leven, vervoering ten voeten uit
In de Zevende Hemel, nimmer verwacht, dikke leugen wel.
Man, zo verband in je kinderlijke look
Je blijft me ook de waarheid niet achter houden, siert.
Stel me we wel gegronde vragen, nu zo vuur en vlam uit de hoek komen
Je kent me echt wel langer dan vandaag, dacht ik.…
De slaap
poëzie
4.0 met 2 stemmen
6.080 Breng mij op uw wieken dan,
Waar ik de ramp trotseren kan,
Die wegduikt aan mijn voeten.
'k Wil, noest en braaf,
Uw diere gaaf,
Wie in 't gareel der ondeugd draav',
In al haar volheid smaken;
Van schoner morgenstond bewust,
Zij kalm eenmaal mijn jongste rust
En zalig 't laatste ontwaken!…
Hup Holland Hup
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
843 oorlogssterkte veilig vastgespeld
En in hun blik kun je de overwinning alvast zien
Die Denen gaan eraan liefst met een nulletje of tien
Het stadion gevuld met fans van piep tot middelbaar
En thuis voor de tv zitten er ook miljoenen klaar
De vlaggetjes gewisseld dan een handje en de fluit
En hup naar voren, dit is Hollands trots ten voeten…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Wij voelen hoe de wereld kreunt
En onder onze voeten dreunt.
Vlak langs de grond ontvlucht de dag.
Al nader knapt de donderslag,
En roder slingert 't bliksemvier
Het heet verderf naar mens en dier.
't Gesprek stokt; hart en adem staakt,
Als 't weerlicht rakelings ons raakt.…
Mijn liefste, herinner je Kathmandu?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Onze rugzakken droegen zwaar, onze voeten sleepten moe.
Links, de afschrikkende eeuwende Himalaya piek.
Rechts, bodemloos de groene jambalaya diepte.
We zochten vrede bij Boeddha en menig slinkse goeroe.
Mijn liefste herinner je, de schaduwloze brandende zon,
kwellende lege veldflessen, onze laatste methadon?…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 Decimalen Etmalen
Ontbijt Lunch Brunch
Hand schoenen op voeten
Twintig Kootjes die roepen
Vorstig winterpaleis
Ijs lagen bevroren drinkplaatsen
Vorst-heiligen Schijn-heiligen
Ordonantie naar waarde
Ja Nu geef ons vloeibaar drinkbaar water
Dierengeluk vermakend
Drenken van “dagelijkse”nood
Levens verzadigen
Muntjes die smaken
Vruchtbare…
Rezazadeh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 zie je, om begrepen te worden
heb ik mijn taal achter de bergen gelaten
mijn accent aan de golven geknoopt
de taal van bomen en wolken geleerd
de taal van treinen en seconden
en mijn taal klopt sterker dan mijn hart
grijpt vaster dan mijn handen
gaat verder dan mijn voeten
en brengt jou dichterbij
- Sholeh Rezazadeh…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Ik probeerde me vast te houden
aan wat ik kende
maar verloor betekenis,
mensen,
grond onder mijn voeten.
Toch was het geen einde.
Het was een doorgang.
Een ontwaken
dat ik nog niet dragen kon,
maar wel moest ontmoeten.
Nu leer ik langzaam
hoe ik hier kan staan
zonder mezelf te verliezen.…