5043 resultaten.
Ziel van mijn eindeloos bestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Liefde vraagt om los te laten.
Maar ik smeek je hou mij vast.
Jij bent mijn licht.
In jouw armen ontmoet ik de vrede van het bestaan.
Met jou kom ik tot leven.
De zwaartekracht opgeheven.
Is er ergens een plaats in het universum, waar dit geluk eeuwig duurt?
Liefde die over grenzen heen gaat.…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij gaat, zingend of zij zal
Zó eeuwig zingen zonder leed,
Nu voel ik - of 'k mij zelve wieg
In dromen die maar kort bestaan
't Is beter zo 'k mij zelf bedrieg
Dan 't leven droom-loos door te gaan -
Nu voel ik zaal'ge vreugde in mij
Bij 't luistren naar haar lach…
In de waan van deze tijd...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Onderwijl kunnen woorden hard zijn en meedogen-
loos.
Het verstand domineert het hart en een roos
die zich heeft geopend die dag is er een die
niemand zag en wederom worden we meegezogen
in zaken die ons blijkbaar meer raken.…
Mijn dagen gaan voorbij (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
729 Ik ben bang om mezelf los te laten.
En op te gaan in jouw liefde.
Het maakt me kwetsbaar en verward.
Mijn dagen gaan voorbij.
Ik slijt ze met hunkering naar jou.…
De laatste tint grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 te gaan in fantasieën
waar dominantie onderdanig is
pijn als lust en vuur wordt ervaren
het binnenste zich naar buiten keert
in een volledig overgeven
aan het geboeide en gebonden leven
omdat remmingen verdwijnen
en als nieuwe erogene zones verschijnen in
de hongerige zoektocht naar het cruciale punt
om dan totaal uitgeput alles
los…
Buiten waait de wind
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Het leven, net een storm, die over het land trekt
af en toe loos jij een regenbui, soms een orkaan
jammer, dat jij die stormen niet hebt opgemerkt
dan was je denk ik vast niet bij me weg gegaan
Het leven zonder jou, zonder storm, zonder zon
is een aarde, waar nergens meer op hoop van leven is
't mooiste, wat hier toen eens zo liefdevol begon…
Gek als Crazy Horse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 De Oglala Lakota krijger Crazy Horse
streed met losse haren als van een hippie
en hij had een bliksemschicht op zijn
voorhoofd geschilderd
wat deed denken aan de Noorse God Thor
Gek Paard was zo gek nog niet
en hij won menige strijd met de blanke
cowboys en cavaleriesoldaten
totdat ze hem op zijn zevenentwintigste
met laffe kogels de grond…
Onthechting
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
569 Kus, geen ascetisch cement
connectie tussen jou en mij, die
duurt tot het scheiden der tijden
Onze tijd die overging in slechts die van jou
mijn tijd, die totaal dimensie-loos 'en route'
bleef volgen
in echelon dat mij geheel vreemd was
logisch tot na onze eerste
Waarom zette de tijd zich toen
in omgekeerde volgorde voort;
achterwaarts…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van…
Puppy
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 met je mee
En dan opeens rozig moe
Vallen zijn oogjes toe
Zo'n heerlijk puppylijf in je arm
Heeft het altijd lekker warm
Je bench is echt je eigen plek
Je slaapt 's nachts al prima op die stek
Ook het zindelijk worden gaat goed
Bluv weet al dat dat buiten moet
Wandelen aan een riem is nog even wennen
Op de puppycursus kun je lekker los…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Gisteren, ach wat waren we nog jong
alle horizonnen met iedereen te delen
alles schijnbaar in het gerimpelde water
wat uit het toekomstbeeld ontsprong
het oude en het nieuwe tijdloos te strelen
het kwetsbare van eindigheid te ontdoen
laat ons nog even los bestaan van alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Los van mijn hedendaagse voetafdruk
waan ik me hoog in de lucht.
Hoog boven de wolken
schud ik de drukte van mijn leven af.
Ik stap dan vrolijk uit mijn dagelijkse sleur
met onbeschreven bladen in mijn agenda.
Ik trek het veilige deken naar me toe.
Zet mijn geheugen op een mooie symfonie,
Ik kan dan ontzettend vlug indutten.…
J.C.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 maken terecht
En stond de gehaaide Godsknecht
Het vinnigs dat er werd verkocht te woord
Zelfzinnig vergezocht:
"Integendeel dit stromeloze zwikkie lieve mevrouw
Is een Johannes uit de Jordaan hier komen dopen
Die voortaan als een Julius het desbetreffend
voortouw nemen zou"
En toen barstte de cycloon
In het plantsoen weer laaiend los…
Homofobie anno 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
661 Homo-fobisch gedrag
angst voor
lesbo´s, homo’s, transgenders, bi’s en interseksen
LHTBI's
is vooral de angst
van zovelen, ‘te velen’
voor hun eigen seksualiteit
omdat die veelal onbevredigend is
dan ligt jaloezie, afgunst en afwijzing
al snel voor de hand, voor handen
en helaas ook 'losse handjes!…
Een nieuw maar o zo bekend sprookje
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.239 Roodkapje waar ging zij heen
zo alleen - zo alleen
niet naar grootmoeder nee nee nee
ook bracht ze geen koekjes mee
in het bos.... het diepe bos
daar was de boze wolf los
en zij hield van wilde dieren
dus liep zij heel graag door het bos
op haar wangetjes een blos
zou zij de boze wolf versieren
met haar rode kapje op
en als verleidelijk…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee zei je, nu heb ik de regie in eigen hand
nu ben ik nog vervuld van passie en geest
Zomaar van de een op de andere dag in beland
Maar het is fantastisch en liefdevol geweest
Nee zei je, ik zal nu moeten loslaten
Wat rest is de onnoemelijke liefde voor mijn gezin
Ik zal de rust in mij moeten toelaten
Los van iedereen die ik zo bemin
Nee…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Een saluutschot ontbrandt op de flank,
zonder geluid, los kruit ontstoken door
de zonnevlam.
Er is wind voor opleving van oeverloos
varende schepen, met lucht beladen
sturen ze naar de open haven,
ongeklaard worden goederen aan
oostelijke poorten binnen gehaald.…
Hartje zonder zorg.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
783 hebt ge wel bedacht,
Hoe dat àl te los betrouwen
Menig bitter deed berouwen,
Wat hij uitstelde over nacht;
En dat de ingeslapen daad
's Morgens meest niet op en staat?…
Vier en twintig uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 volgen
en je daar kijkt naar de ondergaande zon,
naar je inslapen ga ik terug,
hoe ik je dan lief vind,
zoals een slapend kind je vertedert,
hoe je kadootjes in mijn tas gooit,
naar jouw gedrevenheid op tafel,
je aanwijzingen, je reikhalzendheid
naar iets en toch afwachten,
het twee in één passend willen maken,
het secondewijzertje dat los…
Blijf ik toch dat wezen…?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 het
kantelpunt van dagen, die lijken
te ontsnappen uit de cocon van
gesponnen winterslaap waarin de tijd
zich liet verpoppen maar van
zijn vliezen werd bevrijd
door de trommels van het seizoen
schenkt de zon als zijn eerste boreling
terwijl de natuur nog slaapt, verwoord
in het voorjaarsdons op mijn gezicht
schreeuw ik me los…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Lente zorgt voor blijde stemming
Maakt een gevoelige snaar in ons los
Geeft ons blijde verwenning
En spreid magie over ’ t bos.
De zon speelt kwistig met haar stralen
Over bos, veld en land.
Zoals in sprookjes en verhalen
Zet ze je zorgen aan de kant.…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 En ze liet los in vol vertrouwen…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken…
Wederkeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
De liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
maar hij liet u verrekken
van dauw tot avondrood
Verdorven goddeloos
van god los en van wereld
meneer pastoor werd boos
verloren reddeloos
O god zijn wij verdoemden
altoos in wederkeer
is '…
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 passagier zowel verstekeling
tot niets verplicht, iedereen een
geldig plaatsbewijs tussen de
dwarsliggers en stramme ijzers
die samensmelten tot op een stip
gefixeerd op de dunne lijn van de
horizon als optisch bedrogen doel,
de toekomst zijn sporen smeedt
waarmee de tijd wordt bekleed
langs euforische en onveilige signalen
de losse…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een regenspoor dat mijn beeld misvormt
laat ongemoeid het gezicht dat ik niet los kan laten.
Neonlichten vloeien uit zonder enige regelmaat,
trekken gekleurde sporen in de nacht,
steken over terwijl je naar mij lacht
en omkransen jouw lief gelaat.
Het gangpad laat geen ruimte en slaat geen brug.…
Tijd illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
552 Verstijfd, verblind rukt ze zich los uit deze tijdsdimensie.
Een stap verder trekt ze haar avondjas uit.
De late winterzon verlaat als een rode gloeiende bol het luchtruim
en verdwijnt achter de horizon.
Wat is tijd
wanneer ze verdwaalt
in zijn onomschrijfbare universele ijlheid?…
Men neme
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Men neme afstand
tot de fenomenen
Je hoort de mensen,
niet de dingen zingen
Men neme zomaar
uit de losse hand
Een snapshot -
en ziet later in close up
Het ongeziene
blikverruimend beeld
Dat luider spreken kan
dan het verstand
Druktemakers
voor de winkelpuien
Witte sneakers
hoppend in de rij
Voor damesmode-
en horlogezaken…
Gods vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 om dan snavelsnel te duiken
in het net ontstane rijk
van scherp scherende schedeltjes
graaiende pootjes, dwarrelende veren
ze zijn al zo hoog en met zo velen
samenzijn is een som der delen
om daarmee een dans te creëren
die het leven gaat eren
alles is mogelijk daar
vermenging maakt onzichtbaar
Zodat je er grenzeloos van wordt
los…
Mijn hart huilt voor kindermisbruik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
540 geboren worden in een wereld zonder
grenzen en opgroeien onder het juk van
ontaarding door perversiteit
geen volwassenen of ouders, maar wrede verslaafden
die zonder spijt en impulsbeheersing de
uit eigen vlees en bloed geboren ziel
overmannen, barbaars overweldigen,
het levenslicht uitbannen in alle vroegte
en overschaduwen met niet los…