Alle inzendingen over in onze familie waar

48277 resultaten.

Sorteren op:

Waar de stilte spreekt

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 634
Ze boog zich jarenlang naar wat gepast leek, wiste zichzelf in het verstikkende rumoer van wat 'hoort', maar in de stilte, waar prikkels niet regeren, ontkiemt ze — puur, ongeslepen en onverbogen.…
CB30 augustus 2025Lees meer >

Waar takken ademen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
Takken vol adem zonlicht glanst op oude schors stilte draagt het goud Langzaam opent de boom zijn takken, elk blad vangt het licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt. Diepe wortels zoeken hun weg door donkere aarde, houden me vast als de wereld beweegt…
CB6 september 2025Lees meer >

Waar het avontuur begint

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
In de ogen van het kind lees ik wat het van mij vindt wat het ziet of raadt, hoe ik een leeuwin kan zijn in raad en daad altijd paraat ieders kameraad kan zijn springend over elk ravijn naar de plek waar ik wil zijn en in de ogen van dat kind vanzelf…
Zywa23 september 2025Lees meer >

Waar de winter danst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Moeder draagt de zorgen in haar jassen, ziet zichzelf als een ballon zonder lucht. Vroeger leek ouder worden een gerucht, nu rimpelt zelfs brandhout bij de tassen. Zelfs het erf plooit minder en strekt zich uit, naast haar, die ooit zo vlotjes haar jeugd droeg. Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg, terwijl de winter danste langs de ruit…

Waar niemand het ziet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
We vechten elke dag. Dat zeggen ze. Maar niemand ziet wat er in ons beweegt. De kleine breuken. De vragen die blijven hangen. De blik in de spiegel die je liever ontwijkt. Het zijn die kleine dingen die vastklampen aan de rand van je gedachten: twijfel, schuld, oud zeer dat nooit zijn naam is kwijtgeraakt. Maar de echte confrontatie…

waar ik vandaan kom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 348
armen langs de rivier mijn lichaam stroomt waar ik vandaan kom zal alles anders wezen de hoofden in wolken verdwaasd vervlogen waar ik vandaan kom is ieder wezen anders op de verkregen benen heel kort als evenbeeld waar ik vandaan kom in wezen anders niets harten achter alle dijken tegen klotsende vloeden waar ik vandaan…
Alghar25 december 2025Lees meer >

Waar nabijheid begint

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 354
Misschien begint rechtvaardigheid precies daar: waar iemand niet vraagt hoe het zo ver heeft kunnen komen, maar of je nog iets droogs hebt om aan te trekken. Waar hulp niet begint met formulieren, maar met een paar sokken in de juiste maat.…

Waar de Elementen Spreken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 365
Hoor hoe de wind haar zware zuchten loslaat op rots en strand, stof opneemt wat zich vastzette, en niets achterlaat dat zich kan verschuilen. Zie hoe het water zich eerst inhoudt, geruisloos, tot het breekt in golven die alles meenemen wat niet standhoudt. Wat onrein is, verdwijnt niet, maar wordt opgenomen, verplaatst, uit zijn schaduw…

Waar Margot nog ademt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
In elke stap die jij nog zet, in elke blik die licht toelaat waar donker eerder overheerste. Margot reist met je mee— niet als schaduw, maar als warmte. Een zachte groet die nooit verdwijnt, een aanwezigheid die blijft.…
Cor Koene19 januari 2026Lees meer >

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
Door zilveren draden van bleek maanlicht volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer langs oeverwallen waar mist kruipt, van watervallen die vallen als gordijnen die al mijn falen en schaamte verhullen als verschillende tijdspannen in herinnering, verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…

Waar de kou haar vindt

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Een wit teken dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt. Ze zoekt geen warmte in het gras, maar ontwaakt onder een hemel van grijs. Wie traag kijkt, ziet haar openen in het zachtste moment van het jaar, een fluistering voor wie niet voorbij wil lopen.…
CB26 januari 2026Lees meer >

Figurant waar je woont

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 250
In Gilroy verkopen ze knoflook -koffie, -appels, -ijs, en -koekjes In Deventer kleurt alles geel: mosterd, tongen, en baarden het asfalt, rozen, en de zon schilderijen in het museum honden, kleren, overal mosterd -soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren Ze leven ervan, ze zijn wat ze eten, ze zouden Garlic en Mosterd willen heten om…
Zywa30 januari 2026Lees meer >

waar tijd niet raakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
altijd een kind zijn niet omdat ik niets geleerd heb maar omdat verwondering mij niet verliet ik draag haar als een jas die nooit verslijt in de wind danst zacht de droom geen grote sprongen eerder wiegen zoals gras dat weet wanneer het buigt en wanneer het blijft staan ik loop door dagen die ouder worden dan ik hun randen rafelen…
Cor Koene30 januari 2026Lees meer >

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur. In de wind ligt…
CB4 februari 2026Lees meer >

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Tussen de stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden. In de vroege uren hangt er een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
CB27 februari 2026Lees meer >

waar het hart zich hecht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 285
een kaars in de nacht brandt niet om het licht alleen de vlam buigt zich tegen haar eigen was alsof warmte een lichaam zoekt handen willen langer vasthouden dan ze kracht hebben en vinden toch hun rust in wat nabij blijft een vogel stijgt maar blijft even hangen in de adem van de lucht alsof hij wordt gedragen een stem wordt zachter…

waar dromen bloeien

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 263
Een leven zonder dromen is stil als aarde in de winter, een tuin die wacht maar niets onthult, waar geen kleur het hart beroert. Geen fluistering van hoop in de wind, geen zachte belofte van morgen, alleen het lege pad van wat is, zonder het verlangen naar wat kan zijn.…

Waar het lichtkind waakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Misschien is dit zijn werk: niet bouwen, niet zingen, maar waken — waar iets sterft en iets anders, onzichtbaar, begint.…
dabda7 april 2026Lees meer >

waar vuur begint

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
niet groter dan een gedachte maar ze ademt ze zoekt tussen hout en stilte sluimert een belofte een fluistering van hitte die nog geen naam heeft dan— een scheur van licht een likkende tong van vuur die honger leert het knettert het grijpt het groeit zonder te vragen tot de nacht zelf begint te gloeien en niemand ziet nog waar…

Waar het geel mij leest

netgedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 451
Golvend veld van geel lentelicht raakt de aarde warmte in de lucht Hoe een lichte beweging van koolzaad mij uitnodigt om trager te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen. Het veld wiegelt als een lichaam dat mij herkent, een zachte golf die mijn binnen streelt…
CB12 april 2026Lees meer >

Waar geluk niet snijdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
In het zachte midden van twee harten waar stilte nog geen schuld kent, loopt een mens zijn eigen pad— licht in de hand, schaduw in de rug. Hij weegt zijn vreugde als een vogel in de palm: te stevig en ze breekt, te los en ze vliegt een ander leven binnen.…

Waar het woord mij voorblijft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 242
Ik draag mijn lot tussen letters die schuiven als kiezels over een tafel vol kansen. Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk maar jij vindt altijd dat ene dat glanst als een schelp in het licht. Je zet quartz, mythe, fjord, woorden die ruiken naar verre kusten, terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil. Toch houd ik mijn plank vast…

Waar een moeder begint

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 205
Ze is de wifi die nooit uitvalt, de hotspot van warmte, waar een kind inlogt zonder wachtwoord, zonder angst. Ze spreekt in talen die geen schoolboek kent: de blik die zegt ik zie je, de stilte die zegt je mag rusten, de lach die zegt probeer opnieuw.…

Waar sterren dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 322
Omarm de stille, zachte uren. Waarbij dromen je kunnen sturen. Naar een hemel waarin sterren stralen, En jouw gedachten zacht verdwalen.…

Waar stilte mij vindt

hartenkreet
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Op de top, waar het wijde landschap ademt en het zachte licht zich neerlegt op mijn borst, blijft een diepe rust in mij achter, een open, ongerepte plek waar stilte mij vindt en ik mijzelf opnieuw herken.…
CB4 juni 2026Lees meer >

Waar de maan mij terugziet

hartenkreet
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 262
Maanlicht op water waar stilte ons samenbrengt liefde zonder stem Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen op de rand van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
CB6 juli 2026Lees meer >

Waar de bomen niet oordelen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 161
Het kille beton houdt de winter hier al jaren vast, buiten wisselen de seizoenen. Hij mist het ritselen van herfstbladeren, het jonge groen van de lente, de echte warmte van de zomer op zijn gezicht. Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over. Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer. Zichzelf vergeven lukt nog niet; die knoop zit te vast…

waar niemand kan komen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 173
over het verre ijs van de dood een geheim landschap waar niemand kan komen zwerf jij in slaap en stilte tussen het wit en het zwart duizendjarige stenen een klok zonder cijfers een gans op de vleugel woorden van inkt alleen maar dit gedicht…
J.Bakx24 juli 2026Lees meer >

het hoogste ware woord

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
Zij laat zich andermaal afleiden door wapperende vaandels door monsterlijke vergezichten en elke zinderende zinsconstructie alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven door overspoelende trouvailles, misleid door dubbelzinnigheden op dat terras wat zich verhult achter een mèr-à-boire Ein Prosit auf das Meer waar ook de schor geschreeuwde…

Waar je stilte woont

hartenkreet
1.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 394
Lege stoel bij mij toch schuift de ochtend langzaam nieuw licht naar binnen In de stilte na je stem beweegt een dunne breuklijn door mijn borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid. Als de avond voor mijn ogen ontvouwt, dragen herinneringen nog altijd…
CB11 augustus 2026Lees meer >