5695 resultaten.
die alles wist van gisteren
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.030 ik zoek je in de ochtendmist
die alles wist van gisteren
ik ben je kwijt geraakt in
de tweestrijd van je hart
je kon het niet meer aan
en moest me laten gaan
ik wacht op je bewegen
in flarden grijze kou
je jas van bont omvat
het lijf waar ik van houd
handen die me warmte geven
ogen die me weer doen leven
lente bracht wat bloemen
in…
Vol noorderlicht van plechtige flambouwen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.141 Vol noorderlicht van plechtige flambouwen,
Vol sterrebeelden hing het ijspaleis:
'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs,
Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen;
Door bloemen was 't, kristallen paradijs,
Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen
Een symphonie als van Beethoven bouwen
Uit al wat edel is en groot en wijs.…
Nog één keer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
3.300 Laat me je nog één keer aanraken
zoals ik dat vroeger ook deed
nog één keer naast je ontwaken
maak mijn bed nog één keer compleet
Laat me nog één keer je blik opvangen
ik zal net zo verrast reageren als toen
nog één keer stil naar je verlangen
de rilling voelen van jouw zoen
Laat me nog één keer bij je zijn
ik zal bloemen voor je neerleggen…
domweg gelukkig op de Prinsegracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.415 Bloem
(Domweg gelukkig in de Dapperstraat)
natuur is voor tevredenen of legen
en dan: wat is natuur in deze stad
een eilandje met bomen en wat gras
gelegen in een grafelijke plas
een toekan op een winderige pier
een doek van Potter met een dooie stier
een koningspinguïn in een schimmenrijk
twee turkse tortels in de Schilderswijk…
Door winteravondmist zijn blauw beslagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.817 En vlinders, vogels, bloemen, sprookjesachtig,
Repen changeant van zij, exotisch prachtig,
Ze schuiven langs me, eind'loze stalenkaart -
Plots'ling, op 't plein - lugub're, roodpaarse ogen,
Dreigend uit vreemdgesloten regenbogen,
Staan als een ontzaglijke pauwenstaart.…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Weelderige bloemen groeten jouw rust,
Je geniet van deze oogstreling, heel bewust.
Je schept de geuren in je hand,
Stofwolken verdwijnen in het zand.
De zon beweegt zingend in je woorden,
Schaduwen gaan weer in de aarde wonen.
Een lach danst speels in je lijf,
Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf.…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 op de bodem van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 Laat me weer even bloeien,
laat bloemen op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.
Ik hunker naar de lach van de zon,
de streling van de wind,
het zoete water van een bron
de glimlach van een kind.…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om het lichte gelaat van de visser,
rood balt de zon in het gras,
zoemen late insecten,
trillen de vlinders op vurige bloemen…
gaan we naar de knoppen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
790 we dromen
steeds weer nieuwe
blaadjes aan de bomen
takken die ontspruiten
bloemen die zo heerlijk
ruiken in het lente Zijn
ik ben het zat
ik wil pijn en liefde
van echt zomeren
weer hitte voelen
in mijn botten en al
gaan we naar de
knoppen het virtuele
hebben we gehad
wil je voelen en lachen
om je gekke smoelen
als ik…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 het verging mij
als voorheen
loop mee zei ik
naar de kant
waar bloemen mogen bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo…
Hoog bezoek
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.525 Gravin van Tenwesten tot Oosten
komt vaak om patiënten te troosten
met bloemen in vazen
en cocktails in glazen
om op hun gezondheid te toasten.
In de peniskliniek te Hoboken
is Hendriks geslachtsdeel gestoken
in 'n buis. De gravin
vraagt: 'Uw penis daarin?
Naar ik hoop is het bot niet gebroken.'…
de laatste foto's in Auswitz
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.214 een huiveringwekkende serie
van kinderen in streeppakken
in uniforme onwezenlijkheid
zijn alle emoties verstard
dan opeens dat ene meisje
met haar witte hoofddoek
een ontluikende bloem
pijnlijk mooi in smart
straks verbrand als vuil
of ze ooit gelukkig was
droomde ze van haar prins
nooit zullen we ’t weten
meisje met je bange ogen…
Moeder zijn
hartenkreet
4.3 met 45 stemmen
3.044 leeft de moeder in jou
En die draag je uit
Naar ieder kind
Naar ieder mens
Naar ieder levende ziel
En dat kindje dat zo graag bij je wilde zijn
Of lang geleden bij je is geweest
Of in de toekomst bij je zijn zal
In een of ander leven
Dat kindje
Zijn wij
Dat kindje
Is die oude buurman
Dat kindje
Is dat jonge hondje
Dat kindje
Is die bloem…
Een zielsverwant
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 De geestelijke bloemen zijn onderweg.…
Vogels in de lente
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
781 In de lente komt alles weer tot nieuw leven
De bloemen en planten groeien en bloeien
Elk jaar weer blijft het mij bijzonder boeien
Dank Heer, voor al het moois mij gegeven.…
Klaver
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
672 morgen, als de zon wil schijnen
gaan we buiten spelen
ik draag jouw schoudertas
en jij stopt klaver in je jas
kijk, de boer, hij ploegt voort
maar wij plukken botergele
bloemen voor tante Nel
je kent haar vast nog wel
we drinken koffie bij haar
eten krentenmik met kaas
en zij verhaalt van muizen
die in haar hoeken huizen
al spelend…
Nou 's een beter luchie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
412 en blij door het vlakke land
lichtelijk van ruimte en natuur ontheemd
genietend in de wei van het grazend vee
van alle dieren op het land groot of klein,
tenminste als ze ergens op de wei nog zijn,
met enig geluk zien we ook nog hert of ree
je staat verstelt van alle pracht in kleuren
als een bont geweven kamerbreed tapijt
van iedere bloem…
Look
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Het is gedaan met Mariëtte Hamer
Buiten haar medeweten is dat vastgesteld
En straks verdwijnt ze op die hoge vuilnisbelt
Vol met gedumpte leiders uit de 2e Kamer
Daar is 't ijzig stil, geen bloemen, geen bezoek
Alleen wel zonde van haar splinternieuwe look.
------
'Positie Mariëtte Hamer wankel'
AMSTERDAM - Veel leden…
Tulp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Ayaan is gisteren wel honderd keer geplant
Haar zwarte tulp zal in de nieuwe lente bloeien
Maar ik hoor Wilders in de Kamer alweer loeien
Over 'n linkse bloem, een ongewenst migrant
Dus haal ik hier meteen de druk maar van de ketel
Ik noem ze; 'Geert', mijn bereklauw en dove netel.
-----
AMSTERDAM - Het Rijksmuseum…
- Het Hogere -
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
527 Wortels van de reine geest,
die geopend zijn,
bloeien lijk ontluikende bloemen,
knospen als het toekomstige zelf,
terwijl uiteindelijk diegene,
die men in werkelijkheid is verdwijnt.
Waar is het einde, waar het begin
waar is de rest van het nebula,
vage verzameling,
gouden bestemming kijkt edel terug.…
- Duizenden levens lang -
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
560 het geklopt had
duizend levens lang zo lijkt het wel
voedt ellende het teruggegeven ego,
het bloemenzaadje is zo hard als steen,
terwijl waarheid uit de buurt van je huis blijft
verdeeldheid, chaos en disharmonie
kan vanzelfsprekend niet jouw krachtige rebellie zijn
kan elk levensmoment zo dankbaar zijn
duizend levens lang miljoenen bloemen…
Rebecca
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 uit mij door vaders heen en hij als God zoek
ik haar af, ik weet zij loopt mij voor in alles, van
wie ik ben en metafoor, ik denk hem dichterbij
zo dicht dat kind het ademloos vereeuwigd
dan stelen knoppen lelies blanker door de tijd
verschik ik jeugd naar daar gelaten, ben ik als
hem en zij als mij in fotoboek, zo vouw ik alle
witte bloemen…
Een ware nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
635 Hij weet hij had bloemen kunnen laten bezorgen
gedichten kunnen schrijven
kunnen schilderen maar beleeft een nachtmerrie,
iets dat een tong afbijt, leven op de hals haalt.
Hoe zeg je wat zwart op wit al gedrukt stond.
voetnoot:
Een maand lang , december j.l. dezelfde droom
een nachtmerrie over een man die kanker oploopt.…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 Zo schijnt de heide, waar, wie honig lazen
Met de avondlast langs bloem en purper razen
Om niet te keren voor de nacht ontvlood.
En scheidend houdt de delling in haar schoot
De blanke heerden, die al ruisend grazen.…
Het leven: Mijn Creatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
725 Ja, ik heb muziek zelf gecreëerd,
Uit mijn dromen, vanuit mijn gedachten, uit verdriet, voor mijn vermaak, Om een lach en een traan mee te delen;
Ja, ik heb muziek zelf gecreëerd
Ja, ik heb mijn geliefde zelf gecreëerd,
Uit verlangens, eenzaamheid, rechtstreeks vanuit mijn dromen, kijkend naar kleuren en bloemen, tijdens een kille helst;
Ja,…
Meikind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 (over mijn oma)
in jouw boezelaar schuilen nog mijn kinderdromen
waar je ooit geboren was
een eiland, dat verenigd werd met vaste wal
bezongen als een scheepje dat zijn koers bepaalde
helder, langs de levenslijnen van jouw oude dag
“schipper ik zie de vlaggetjes waaien”
zingt nog in mijn hart, verankert als een beeld
dat bloemen…
Een mooi sonnet
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
851 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Elastische veren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
512 boven de roos
heb ik troostwegen gezien
om een hart als de jouwe
twee zomers elastische veren sterk
aan ons oor en hart
rondom het vuur bekend
jij wist mijn verborgen gedachten
in elk bloempje
waarin het eigen gevoel adem verzachte
langs een zonnige weg
alsof er geen zorgen waren
tussen de bloemen
van gelukzalige tijden
maar die liefdesroute…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…