628 resultaten.
Oude zeeman
hartenkreet
3.1 met 38 stemmen
4.067 armen
voor niets of iemand bang
mochten velen verwarmen
een traan glimt op zijn wang
handen geaderd en doorgroefd
eens zo sterk, konden alles aan
kijkt naar ze en wordt bedroefd
waarom moest zij eerder gaan
en nu..ach zijn leven is volbracht
voor wie hij leefde zijn nu groot
verlangt naar haar, die op hem wacht
waar blijft hij toch, genadige…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 ik word op een
wit gespreid vlies
voortbewogen door
zes maagdelijke engelen
langs azuur blauwe luchten
zij spannen een doorzichtig veld
van geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen…
Liefde versus ontrouw
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
995 Zijn ogen
Hij ziet Jeruzalem en kijkt naar haar
Zijn hart wordt door liefde bewogen
Zij is de baby die Hij vond
terwijl ze alleen was gelaten
Hij maakte haar blakend en gezond
liep samen met haar door de straten
Zij is die mooie jonge vrouw
Hij gaf haar die dure gewaden
maar ook al was zij Hem steeds ontrouw
toch kleedde Hij haar in genade…
onder hypnose
hartenkreet
3.3 met 57 stemmen
8.364 schouders en okselholten
zelfs dat je overgevoelig raakte bij
een streling van mijn tong tussen hoofd
en onrustige tenen in, weerloos lag je
erbij,vogelvrij toch vastgebonden
door de suggestie die ik jou gaf
je weet na drie niet meer wat jij zei
niet dat jij machteloos antwoordde
doe maar, ondersteboven of van opzij
laat me nu schreeuwen, genade…
Begenadigd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
754 Zijn genade is mij genoeg.
In mijn ogen verschijnt
de glans van Ruth,
met Maria begin ik te zingen
doordat mijn Verlosser leeft
voel ik mijn hart opspringen.…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 Ze voerde revolutie
in de dagen dat ze kwam
tegen opgeblazen honden
en de argeloze muren
waar ze uren dreef langs kieren
die verstierven in geschreeuw
om te vallen in genade
voor mij - als de lichte sneeuw
En ik - ik kende nog haar naam
vanuit een rijk en rooms verleden
waar ze scheen soms als een elfenblad
in neergedwarreld licht
ik nam…
Als ik sterven moet !
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
755 Heer, als ik eens afscheid moet nemen
Van dit tijdelijke aardse leven
Wilt U mij dan Uw genade geven ?
Zodat ik Uw nabijheid mag vernemen.
Heer, als ik eenmaal sterven moet
Wanneer weet niemand, maar op Uw tijd
O, Heer, maak mij dan hiertoe bereid
Om U te ontmoeten, dan is het goed.…
poelen in het weiland
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
684 neer
man- tot- man, de gang blootsvoets
almaar roder
dan stilte
ik hoor ze, ze komen nader
dag en nacht, in het oprukkend slaglicht
van de waan
mitrailleurs veroveren het succes van de dood
in laatste woorden en aangezichten
onbekend
tot voorbij de dageraad
wanneer een brandgeur het zwarte veld verraadt
zonder geweten
zonder genade…
De soldaten en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 ----------------------------------------
hoe zou het zijn als ik soldaat zou wezen
en ik met hen zou zitten aan de voet
van 't kruis; mijn hart moet evenzeer genezen
van zonden door het hier vergoten bloed,
Hij vraagt of God die zonden wil vergeven,
zelfs in zijn dood is Hij met mij begaan,
zijn bloed en diepe wonden zijn mijn leven,
genade…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 Ik dacht: 't waar wel gedaan
Kwam nu de dood, genadig, mij verslaan.…
Juni
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
763 De regen valt vlug en hard
Kikkers kwaken zonder genade.
Hoe kortstondig is het
De zomerjurk met ballonnentieten
Die nu drijf is van het gieten.
Het Neerlands lontje dat ontvlamt
Maar niet volhardt, en zo verdampt.…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 Geen trouwe borst zwelt ooit de mijne tegen;
geen milde hand zal mij genadig gieten
den zoete wijn des levens. Kalm bewegen
in teer genegen zijn en zacht genieten!
0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs . . .…
late middag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 de stille middag heeft het veld gesloten
voor dagelijks verloop
doorsijpelde ruggen van stenen
bestemmen wegen zonder hoop
het zandpad is het samengevat bestaan
van een jongen een man
een plaats verbreekt verder gaan
maar leidt hoger tot een plan
bij het perk de steen roer ik vingers door aarde
jaren vliegen ik vind een ijl soort genade…
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Ik ben de huismacht, gunst van heer en goden
Moet door mij stromen en de bloesems drijven,
Die ik genadig ritslend reegnen laat.
Ik denk: het is vandaag een goede dag.
De wind is stil, de boze geesten slapen.
Mijn bloed is helderrood en warm en rustig.
Ik werp haar rustig een rood mutsje toe.…
De Dodencel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
564 Het zwaard van de gerechtigheid kent
geen genade voor de verdachte die
Zich blijvend op zijn onschuld beriep.
Sedertdien na een jurybesluit zit hij
Al meer dan dertig jaar zijn wachttijd uit.
Wachtend op zijn dood op een morgen;
Wanneer de staat niet vergeet, dat zij
Nog ergens voor moet zorgen.…
Nieuwe Aarde
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
666 Het Universum is genadig.…
Wie zijn wij?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.072 Wie zijn wij dat we we kunnen leven
zolang de adem gaat en er bewustzijn is
maar ook nog verder ooit, in onbekend
gebied dat van geen wijken weet
maar dat echt mens-zijn en genade heet?…
Vermaning
poëzie
1.7 met 3 stemmen
1.108 Nu geeft zij feesten vol genade
En baadt zich blank, den morgen lank,
Hult zich daarna in prachtgewaden
Die spannen - is zij nu nog slank?
Zij slaapt in zwaarvergulde bedden,
Levert haar lichaam uit tot dank.
Steek 't huis in brand om haar te redden!…
Ode aan het gewone
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
884 Niets is zorgelozer dan
praktische genade.…
RIVIER "LEVEN"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 De Hemel vorst: Jezus' zonneschijn strooit
genade rond, neemt Diens geliefden mee;
brandend is Satan van zijn macht berooid.…
Toch Bid Ik
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 Ook al bestaat er
waarschijnlijk geen God
die ons beschermt tegen
elke schending van wet of gebod
toch bid ik
Ik bid voor de wereldvrede
voor het zachte en tegen het wrede
Ook voor moeder natuur blijf ik ‘t proberen
niemand immers kan het deren
dus bid ik toch maar
Ik bid voor mezelf
voor een genadig einde
voor mijn naasten ze zijn me…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Brusqade
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
682 Een uitgedoofde nacht, geboeid in schaamtevolle kluisters,
waar geen genade daalt, geen zachte waard,
waar hoop tot rouw verzwindt in laatste fluisters
en d'aarde zwijgt, berustend onder 's wachters dreigend zwaard.…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Ik voel dat overal waar de
Branding in snikken breekt
Tegen de kusten der aarde,
Mijn leed met zijn golven smeekt
Om de verloren genade
Jou weer nabij te zijn.
Ik wil van mijn schip af waden
Naar iedere einderlijn.…
De nachtuil
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.724 Als ik daal als een schicht van de donder
en vluchtduik als een technisch wonder
ben ik zonder genade voor mijn onderdanen
en zijn alle vluchten doodlopende lanen.
Ik spies hun warme vacht aan mijn klauwen,
stil hun angstig piepen met trots vertrouwen.…
Breda
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.209 haven huilt, rilt nog van haar verloren water
een waterpoort toont geschiedenis, bewaart voor later
haar kloeke mannen, als vent uit Breda, dan had je wat
stad van koepel en kerk, huis van geel en zwart
de Heren van Breda huizen nog altijd in hun burcht
van geadeld bloed, de rechte rug verhaalt verwurgt
de waardigheid, toen men nog om Gods genade…
Kleven aan de Top
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.004 het is me weer gelukt,
daar in ruime mate
de genade opnieuw mij
ten deel is gevallen;
een volle aflaat is mij verleend
zeg maar dat mijn ziel
blij is en opgetogen,
zelfs in hoge mate verrukt
een vermeende afgang mijnerzijds
als dichtend kunstenaar,
alsof ik van enige kundigheid
zou zijn gespeend,
blijkt door moderne technieken
ongewenst…
Avondgebed
poëzie
3.7 met 18 stemmen
4.587 Gij hebt al wat op aarde is
begraven in de duisternis,
begraaf ook onze zonden boos
in Uw genade grondeloos.
Wanneer het lichaam slapen gaat,
de ziele toch niet slapen laat,
Maar waken* tot U alle tijd,
die aller zielen Vader zijt.…
Messias
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
810 Een uitgemergelde figuur sleept zich door de woestijn,
een bewegende sculptuur van Giacometti, zoekend naar genade
en een koele teug water, maar aan de einder wacht azijn,
een zweepslag en het oordeel van een kronkelende made.…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.858 Dat ligt aan de ogen;
genadig wrikt tovenaar geheugen
aan de deur van de tijd; ontzien
in het zien (weggeblazen heupen,
dood haar). Die daar staan ont-
staan voor elkaar bedrieglijkerwijs
in vijvers van vroeger. Zij bieden
elkaar een diep water, hier.
Zo zien een man en een vrouw na
jaren elkaar of niet of anders.…