580 resultaten.
Is het voorbij?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
520 De houvasten zijn weg, net als een fiets die
geraakt ook soms van de weg.
Je wilt de klap op uw hoofd niet meer incasseren.
Met klem zou ik het zelfs willen beweren…….
Maar de argwaan blijft iedere keer.
Dat geeft mij geen goed gevoel, geen eer.
Het laten gaan en niet omkijken,
maar je kunt zo aan domme dingen bezwijken.…
Geen kwaad
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
524 Uw trouw en liefde mag ik steeds ervaren
U bent mijn houvast in dit aardse leven
Dank dat U mij al het goede wilt geven
En wil mij voor zonde en schuld bewaren.
Ik vrees geen kwaad, ik vertrouw op U
Want ik weet, U laat mij nooit alleen
U blijft dag en nacht om mij heen
Elke ogenblik bent U bij mij, ook nu.…
Door een dal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
927 Steil is het pad, broos de houvast
en mistig lijkt me ieder uitzicht.
Boven mij hangt een loodzware last
waarvan ik niet kan schatten 't gewicht.
De nacht ontvouwt zich als een donkere waas
ook maan en sterren doven hun licht.
Wist ik maar dat er iets is dat baat
of is het juist daarom dat ik nu bid?…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…
doodsqueeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Met de loop der jaren
had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen
een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd
en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor
rologend van tafel naar kast blievend naar houvast
haar hondse blik plensde als zuilen van regen
de klankkast zo klinkt het zo botst het
falsetto als een kalebas met rotbui
viel…
Nevelrijk
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
681 Ik speel op mijn piano, op de tast,
mijn ogen dicht, het oor op scherp: ik luister
naar 't plastisch klankbeeld, 't vloeiende houvast
dat kleuren schildert in mijn schemerduister
Mijn vingers zoeken welke toets er past:
waar wil Het heen; wat dient zich aan, wat huist er
in 't nevelrijk waar ik als blinde gast
onzeker rondwaar?…
Overtocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Een stralende ster is het enige houvast.
Wanneer deze warme wolk waait in ‘t rood,
kom je mij halen om te worden verrast.
Ik stap voor de laatste tocht in jouw boot.…
Toekomst afgeworpen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
454 Ik vond steentjes voor
mijn voeten, ik schopte
ze niet weg, wachtte tot
ze bergen werden, waarin ik
juiste houvast vond om
uit het dal steeds
omhoog te klimmen.…
De Klim
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
455 Ik kon er niet om heen
toen het uit het niets verscheen
ik greep het vast
bevrijdde mij van rugzaklast
moeizaam ging de klim
op deze hersenschim
en als ik naar beneden keek
zag ik dat grond verdwenen leek
het touw hing losjes naar beneden
alsof het doelloos was afgesneden
het slingerde van hier naar ginder
de houvast werd almaar minder…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Nu draag ik alleen een echo,
een waas van herinnering,
een mist waarin ik zoek
naar wat ooit houvast heette.
God sprak eens in mijn oren,
ik zong psalmen als gebeden,
maar de hemel bleef stil
toen mijn geest in stukken brak.
Twaalf jaren verloren in een doolhof,
waar stemmen mij vertelden
waar ik niet moest zijn.
En nu?…
mam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.713 in gedachten zie ik je zo
als je daar in je keuken zit
gebogen over vluchtig nieuws
je handen om de tafelrand
als is t je enige houvast bij
dat wat om je heen gebeurt
eenentachtig ben je nu
je liefde veertig jaar gestorven
voortgeplant in nageslacht, in
kinderen met kinderen met kinderen
jij, gevangene van onwillig lijf
ik zou met je willen…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 Een oude scheve boom
Staat om te vallen
Over een watertje gebogen
Honderden twijgen houvast
Ik zie kikkers drijven
Gezegend met bolle ogen
En gladde waterdichte lijven
Loerend zonder mededogen
Niemand kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft…
Six Flags (voorheen Walibi)
netgedicht
3.5 met 45 stemmen
10.554 Wat had ik graag houvast gehad
daarboven aan je ogen,
zodat niet telkens jij verpinkt
ik weer heb gevlogen.…
Toren van Babel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 angst als misstanden
Het leven verstoren
En verbinding tussen mensen
Onherstelbaar breekt
Luisterend naar de muziek van Ilse de Lange
die me vertelt dat ze nog steeds huilt
besef ik dat pijn een levenszaak is
waar ik niet omheen kan
en in de onbegrensde ruimtes
van angst en onrust
om te vallen in bodemloze dieptes
probeer ik houvast…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Als in een cocon zit ik gevangen
in een intens verlangen
tot de vlinder diep in mij groeit
op weg naar het nieuwe leven dat boeit
Als een rups voorzichtig ontluiken
De draden van zijde als houvast gebruiken
Met de dauwdruppels om haar verspreid
Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht…
EHBO
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.519 de grond
Bij de greep van Heimlich
Willen de worteltjes er weer uit
En als ik de pop tot leven tracht te wekken
Lachen de anderen gewoonlijk iets te luid
Rood aangeslagen richt ik me vervolgens
Op de mitella en de platte knoop
Links over rechts, rechts over links
Jawel... wederom een kussensloop
Ik voel me nu een echte kluns
Zoek houvast…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren naar jou
kou verkilt nu zonder bot je lijf kapot
je geest verdwaalt zonder houvast…
KEN U ZELVE (VRIJMETSELARIJ)
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.344 Heel lang was ik op zoek
zonder enig besef waar naar
handleiding had ik niet
reispapieren waren niet verstrekt
mijn doel zag ik niet voor ogen
de wegen waren ongebaand
mijn zoektocht ging voort
ingevingen bleven uit
in het duister zocht ik houvast
aan alles in mijn omgeving
waren het de mensen om mij heen
zocht ik troost bij mijn hond…
Mei.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Naar een houvast.
Zoeken een plek om zich te hechten,
Winden zich steeds meer vast.
En volgend jaar komt weer de Mei,
Dan wordt het weer genieten...
Nog groter en nog schoner,
Is dan "die blauwe pracht".…
Statig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 zij me huiveren van diepe
ontroering, hoe haar slanke benen, spiegelglad,
lang en elegant als de boomstam van een berk, de
wind trotseren, de kou weerstaan, hoe ze op het
topje van haar gespierde tenen staat als een
eeuwenoude godslegende in de balletkunst, sterke
takken naar rechts zwiepend, breekbaar, als open
handen die smachten naar houvast…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Verlangens
versmelten in de nachten tot
echolood en waar enig houvast
nog te vinden is wordt minder
toegankelijk voor mij, wat achter
bleef wat ik op de vloedlijn vond.
Uit de bundel:
"Wat ik op de vloedlijn vond".
Pama…
populieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 de populieren zenden
lange ruisende seinen
berichten over lijnen
die ik kan horen maar
de betekenis van de
ver geschreven muziek
moet me ontgaan
rijen hoge koren
over de hemelbaan
het zijn serene vissen
druipend groenwater klissen
zuchten spiralen naar houvast
dwalen opgeschoren hagen
tuinen van sierlijke pluimen
een bewegend…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Verlangens smelten in de doofpot
uit hun eigen diepten van een
verloren echolood en als die houvast
nog te vinden is wordt dat minder
toegankelijk voor mij en blijft
het leven achter dat ik
eerder op de vloedlijn vond.…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 de regen berijdt het blad waaronder
transparante vleugels geen houvast
vinden konden, tot in de lente zal zwijgen,
als een kale boom op een oude prent,
die zijn oude wortels voelt verstijven.
Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…
Dromen zijn nodig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Bedrukt kijk jij dan om je heen
en roeit naar nieuw houvast
met riemen die jou warmden ooit,
die maakten dat jij dromen ging.
Want verder roeien is toch dat
wat drijven doet in dit bestaan.…
wereld op zijn kop
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
400 kop
met constante dreiging
ontwricht het de dagen
met abrupte onzekerheid
waarin de oogst van angst
ons tot eenzaamheid wrijft
angst voor het onbekende
regeert het doen en laten
de warm gemeende hand
is nu het grootste gevaar
dat springlevende levens
weggrist met plotse dood
wat gisteren normaal was
is vandaag buitengewoon
houvast…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Tussen distels fladderden de witjes
Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen
Kamille roerloos op het pad
afgewisseld met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers…
donders fijne vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 beheer
eenvoudiger te maken
altijd kompas houdend
beukte jij de weerstand
van de klunzen en ezels
in het systeem in verzet
dat die regels aanprijst
die juist wat is bedoeld
weer ondoenlijk maken
de warboel ontwarrend
die stelsels veroorzaken
smeedde jij zo een keten
die ieder de ruimte geeft
wat moet simpel te doen
een verbindend houvast…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers
geen salaris
Vleugels van vogels
licht als dromen
scholen vol vissen
glibberige bodem
Hollende woorden
piepende wielen
krijsende katten
dolende zielen
Geen zekerheid
zonder houvast…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.…