Alle inzendingen over reikt

678 resultaten.

Sorteren op:

voor altijd kind zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
zich rustig op de achtergrond hield van mij en ik van hem heb op de weg z’n verbeelding deels losgelaten me nooit afgewend en heel zachtjes hoorde ik zijn mij influisterende ondeugende stem zo kan het dat ik die lange uitgestippelde rechte weg straks met een glimlach hoop te hebben afgerond het kind in mij dat altijd achter me stond reikte…
c. ale4 december 2018Lees meer >

gisteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
ongemarkeerde havens en ligt het hart aan bakboordzijde te wachten op de schermutselingen met de piraterij uit sprookjesboeken in het bijzijn van een blije geest dan zij, mijn bevaren en tot wel bevonden schip dat al jaren mijn haven vindt, waarom deze averij die klaarblijkelijk mijn kust hervindt met het zoeklicht dat verder reikt…
elze5 maart 2020Lees meer >

Alles op de tast?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
bundeling van kleine zielen, dekens mist om in te schuilen slaan hun watervleugels uit in de nevels sluipen onvoltooide verhalen, soms hoopvol en soms ontluisterend verhalend leggen fantasieën onwrikbaar vast, verleiding door de zwaartekracht, een mantel die iedereen past de zwartste aarde in te ruilen, kiemzucht als begeerte reikt…
Pama21 juli 2020Lees meer >

Een ogenblik langslopend ben je te naakt

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 478
Er is weer een deel ruggengraat dat zich recht, een boom die met al haar blad omhoog reikt, zijn armen uitstrekt naar het licht. Kijk er bouwt zelfs een vogel bijna een nest. Nee, je bent weer een bloem ik zie de frêle stengel, je kopje swingt deint zachtjes mee in de wind. Ik geef je voeding al knak je soms bijna even.…

ALTIJD

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
het werd een boom voor haar. zijn takken reikten hoger dan de piramiden en de stam greep dieper dan elk graf. twijgen raakten aan boezemwiegen en bloesem zoende mond. proef hoe donker, voel hoe hemels blauw, hoor hoe geel het zwart nog houdt van haar. en golven zee bezingen diep haar strand. en krabben schrijven epen in haar zand.…
Dirk Vekemans30 augustus 2023Lees meer >

Winterpunt

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
De winterzonnewende is aanstaande 's Nachts reikt de zon tot haar ultieme punt Dan staat zij stil in het solstitium Waarheen de weg liep die 'k naar jou toe baande De langste nacht, de minste daglichturen Heeft zij het op de wintervorst gemunt?…
Maxim21 december 2023Lees meer >

diversiteit zie je niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
niet in de kleur van iemands huid niet in een naam die anders luidt niet in de taal die iemand spreekt niet hoe een stem door stilte breekt diversiteit zit in de geest en ziel in hoe je voelt, hoe jij beweegt in dromen die je laten vliegen in wat je liefhebt, wat je ziet inclusie is de hand die reikt die ieder welkom heet en wijkt voor…

Het verdwijnpunt

netgedicht
3.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 291
klein maar o zo nieuwsgierig jij hebt al vroeg met jouw souplesse achter de spiegel kunnen kijken na tijden doorzettend oefenen is het jou gelukt om heel dichtbij het verdwijnpunt te komen dat volgens de overleveringen naar het middelpunt van de aarde reikt en daar haar E=MCkwadraat macht op bescheiden wijze uitoefent…

Morgen begint nu

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Zolang de pen beweegt, blijft de geest ongetemd; in elke regel die ik schrijf, schep ik mijn eigen vrijheid, en reikt mijn blik al voorbij de nacht.…

Aarzelend schijnsel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 293
Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht. Een kleine lamp. Een bundel. Nauwelijks meer. Klein en onbedoeld terneer. Het waarom ontvouwde licht.…

Consensus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 145
houden van blijft het reikt verder dan menselijke grenzen in elk geval is er iets dat beklijft en ontstaat uit opkomende hartenwensen . neen, ik breng niets nieuws, maar wie doet dat nog wel alles is al gezegd, maar hoe het ook zij ik heb deze woorden, toch andermaal hier, op maagdelijk papier vastgelegd .…

Hij zit in de zon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
bankje alsof het niets is warme stralen op zijn gezicht flarden van verzen rijpen in het licht het wankel evenwicht uit het verleden smelt langzaam weg in het felle heden opgeladen met innovatieve zinnenspinsels begint een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek geen woordloos schaduwrijk meer maar een verlichte, open bladzijde hij reikt…

Een and're wereld

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Ze wandelt in een wereld die niet zo ver meer reikt. Het is een land waar ’t leven steeds dieper van haar wijkt. Ze ziet er nog wel bomen, maar die zijn dor en kaal en soms hoor je haar spreken in ’n onbekende taal. Je hoort als je goed luistert, dat ze in stilte huilt en bij haarzelf vanbinnen voor de gevaren schuilt.…

Vissend op de Noordzee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Niets ben jij, mens gekluisterd aan het aards bestaan mijn rijk reikt tot de horizon de wind bepaalt waar ik zal gaan. Ik bal mijn vuist en schreeuw hem toe hier boven kun je heersen, al het land op aarde is aan de mens aan mij. Eens zal ook jij je onderwerpen, slaaf voor eeuwig zul je zijn.…
Jos de Vink3 augustus 2003Lees meer >

levend in vrede

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 983
levend in vrede ben ik -voortdurend- in oorlog met mezelf levend in vrijheid zie ik -steeds- jouw gevangen zijn mijn helpende hand reikt niet verder dan vrede hebben met jou in gedachten houden ik verzet me -ongewild- tegen elke overheersing die mij in alle vrijheid wordt opgelegd verleg mijn grenzen niet in mijn, maar in jouw…

Op zee

gedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.202
Wij, naar de einder toe, onze ogen geduldig over het water, de kust verlangen die ons reikt. -------------------------------------------------------- uit: 'De trein loopt prachtig binnen' (2003)…
Frans Bude1 augustus 2026Lees meer >

Ik heb alleen de woorden, gij de geest

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.411
En voor mijn woorden reikt gij me uwe lof, Als een gekruide drank van rijpe wijn, Die mij bedwelmt, schoon ik begeer naar meer; - Want van uw lof gedrenkt denk ik niet eer Te rusten voor deez' koninklijke stof Eén roemrijk boek vol grote geest zal zijn. -------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten (1889)…

horror

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 996
bel de malariamug zaait haar sporen talmend knal je de zweep op zijn flank stug van verveling tel je de schubben op het schild van een dreigende pad die je met de hefboom van stok en rotsblok op zijn weerloze hoornen rug tilt iets woelt in slib en humus, roert in de bleekgele waterkers een moloch met een koortslip boert in zijn klauw reikt…
wim veen1 december 2006Lees meer >

De orgeldraaier

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.671
‘k Zing afgezaagde zangen van ‘een gebroken hart‘ van ‘onvoldaan verlangen’ en ‘onbegrepen smart’ ’t Volk luistert, onverschillig, naar ’t lied, van ouds bekend; soms reikt me een vrouw, goedwillig, een kruimel of een cent.…

Dag en Nacht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
De zon heeft nu haar hoogste punt bereikt en ook haar grootste kracht, de hitte trilt zo ver het oog reikt de natuur is in volle kracht. De dag verscheidt nu heel teder de avond lijkt nog erg ver, heel langzaam daalt zij echter neder hier en daar verschijnt een ster.…

Meer dan vriendschap, Conan

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.256
tussen Den Haag en Gent loopt een lijn, die verder reikt dan je met je blote oog kunt bekijken de liefde voor Amsterdam voor Zeeland en Parijs vindt er zijn middelpunt zoals de wind zich nestelt in de kruintjes van de eik, de beuk en de berk in de gevleugelde vrijheid van de adelaar die met scherpe blik de wereld overvliegt de klanken…
windwhisper24 september 2009Lees meer >

Stuifmeel,

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 515
onnavolgzame schaduwen over stoffige paden, doelen die in de loze engten van de verten lagen, bleven verscholen achter luchtkastelen en onbereikbaar bleken, zorgeloos was ik vertrokken, met gebonden handen aan weerszijden van de akkers, strijkend langs goudgele aren, verwaait het stuifmeel van rusteloze zielen tot waar de wereld reikt…
pama28 juni 2010Lees meer >

GEBOREN LIEFHEBBER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Ook in kunst Artistieke eenheid Man en vrouw 'n Vrouw geeft leven adem Zonder hen is 't heel dor Vanuit het diepe Reikte zij mijn Leven d'laatste hand Als echt geboren liefhebber van Schoonheid van het leven Droom ik haar... *www.galerie-sous-terre.nl…

Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
kom maar ventje rust je hoofd maar op mijn schouders laat onze tranen vloeien want ze zijn er niet voor niets in verdriet gevangen tranen van ons allebei verslagen ben ik lief en dankbaar kind jij reikte mij je snotlap toen onze liefste stierf dat teken is een grote troost die ik nergens anders vind jij liet aan mij je hart zien…

De Poortwachter van het Dodenrijk

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
“ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden” Op de drempel van zijn laatste adem verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel en spelen sterren met de oneindige nacht Het leven wordt een onbuigzaam spel voor haar en drukt zijn stempel intens op de blauwdruk van haar wezen Zij reikt eindeloos naar hem en bidt voor hem naar niemandsland als…

Stilleven

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.056
in volheid van leegte vormt een opgerekte schaduw smalle strakke strepen over zand, in uiteinden verbonden, wijzend naar een verhoogd terras daar, verder, onder azuur waar zicht in ongrijpbaarheid landt een transparant glas, verguld met aangeslagen licht, reikt over eigen lengte heen opweg naar een bindend slot echter door de zonnestand…

Ik zag beelden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 860
Ik zag beelden die reikten over grenzen van de tijd. Ik zag beelden van een toekomst waarvan we allemaal dromen. Ik sluit ze in mijn hart en voel mij de koning te rijk.…

de (om)gevallen wilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
haar silhouet grillig samenspel van zon en golven de zon maakt haar gedwee en zo gewillig beknot haar niet ze werpt zich vanzelf voor je voeten als je haar laat en slechts bewondert weldra zal je vurig wensen: kon het maar altijd lente zijn zoals ze lacht, zoals ze praat haar aard een beetje grillig zoals ze naar de hemel reikt…

Spreuk aan de deur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.570
Zoals echte eng'len komt ze uit het niets en legt onhoorbaar neer als ik zoek naar iets, ze reikt me aan, of legt het voor de deur, al lijkt het gewoon de buurman of een zeur.…

het bed met twijfels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
heb gezocht naar de vertwijfeling van jouw taalsprekende houding, je gezicht gekeerd tegen mijn uitwaseming reikte verder dan de lattenbodem van ons beider, ik lag verstomd na al die jaren en vergat de stem in mijn gesprek jouw voeten schoven naar de mijne in een klein gebaar van nood zelfs kleine repen licht tilden jouw trots van het kussen…
elze29 juli 2015Lees meer >