492 resultaten.
O, R.!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
651 Er zingen nog steeds lieftallige
sirenen op de rotsen langs de wilde
oceaan, waar ik in rond dobber.
Ik geef niets om mijn imperium, dat
immers louter uit schade bestaat,
al tellen de profiteurs de zegeningen.
Ik erken de erfzonde, al benoem ik
dat milder en graaf ik niet zo diep
om tot misantropie over te gaan.…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels
van tjilpende vogels en krekels
ons het geluid weergalmt
vrijheid is mogen luisteren
naar het wassende water
dat kabbelt over de rotsen…
Heliotrope nevel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
455 Hedentendage alsmede
een groot deel van de hiernavolgende
dag des heren
waart een etmaal lang
op vleugelen van gezang aangezwengeld door Aiolos
de god der winden
gehuld in licht doorschijnende rafelrandige franje,
vanaf zijn hoge zetel
op de kale rotsen van Aiaia
een licht aangewakkerde heliotrope nevel
over de malssappige rundernitraatrijke…
Ex libris
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
414 boek hoe dan ook
een niet al te overdreven
populair en dankbaar thema,
doch lastig tijdrovend en omslachtig
Was het een e-book,
een luisterpodcast
gelardeerd met niksaandehand muziek
dan zaten wij hier geen van allen aan het satelliet chipscherm gekluisterd
het boek dat wij kennen
van leeslerenschrijven
heeft van krassen op rotsen…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Langs rotsen in de rivier van mijn eigen tranen,
baant ’t bloed zich gelauwerd ’n weg
door mijn wanen;
als stoker van deze frontaal
brandende wijn,
en de pijn die ’t goed doet
onder volgers van Perseus’ sterrenzege,
verblijf ik halverwege.…
Eindejaar aan 't eind van de wereld
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
3.342 Achter de waterval in uitgesneden rotsen,
verwacht je geen romantisch utopia, maar
heeft er al ooit iemand gekeken, dan? Ach,
laat ook maar. De karige plantengroei
buiten beschouwing genomen, moet je hier
wachten totdat het regent, en de begroeiing
tevoorschijn getoverd wordt. Geen groter
contrast hier, dan dat tussen arm en rijk.…
Monoloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
671 dat hij gewapend
met het ongesproken woord
“kniel” wil zeggen, en dwingen wil,
tot overgave
aan zijn ziel, onbelicht
de zon wordt in de schaduw gezet
wanneer ontvangen wordt
wat schaars is
de ziel is het terrein van de bliksem
op de tast vindt de monoloog er telkens de weg
voelt bomen, rotsen
het is er stil, hij trotseert afgronden…
Oneindigheid
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
510 Reizen als de zee
golven slaan hun bruisend lied
eeuwig eb en vloed
Op welke wijze golven rollen in de zee
waar ze ook breken op de rotsen en dansen op het
warme zand tegelijk gaan ze op en neer met onweerstaanbare
krachten waarbij hun bulderende stem nog even blijft nazinderen in mijn hart.…
Najaarslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.094 Dan rijzen blanke rotsen
En donkre bergen op,
Begroeid met ruige bossen,
Verguld aan rand en top.
Dan spelen alle verven
Dooreen met stille pracht,
Tot dat ze, schoon en zacht,
Versmelten en versterven,
En zeggen: ‘Het wordt nacht!…
Najaarslied.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.171 Dan rijzen blanke rotsen
En donkre bergen op,
Begroeid met ruige bossen,
Verguld aan rand en top.
Dan spelen alle verven
Dooreen met stille pracht,
Tot dat ze, schoon en zacht,
Versmelten en versterven,
En zeggen: ‘Het wordt nacht!…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 grieks vuur in het dal
een oude geschiedenis
van gras
de heuvels zijn traag
gestrande schepen
de lange droom is
een middag
oude rotsen als
het versteende bekken
van een offerdier
Ik ben alom het wijde pad
badend in de hemel
ligt een verlaten fort.…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 Mijn verlangen voert mij
Door groene bosdreven
Dauwsterren fonkelend in de zon
Naar de purperblauwe heuvels
Die wenken aan de kim
Daarboven, in de magische tuinen van Peleas
Schitterender dan Edens hof
In dat betoverende landschap
Tussen het kristal van watervallen en
rotsen schimmig als naamloze creaturen
Omgeven door ceders, helianthus,…
Vrede
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.241 kettingbrief
op kringlooppapier waarin woorden ons doodsteken
in de rug ons ombrengen met bananen en badkuipen
waaruit kathedralen kruipen en we trappen die uit
de wereldbrand heeft lang genoeg geduurd verzengd
de meterslang dikke wenkbrauwen van de gebedsgenezers
die we om zeep brachten in de stad van de zwarte pest
rivieren moederbruin de rotsen…
Noorderslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 uitspansel en
hoge golven vielen vervolgens
de zuidwestenwind toe,
die door moerassige
Germaanse streken
door diepe rivieren,
de geweldige vaart der wolken
met kracht door de nabijzijnde noordpool
de schepen ijzingwekkender aantastte en uiteendreef
over de open vlakten der oceaan
of langs steile britse kliffen
en gallische rotsen…
de avondwandeling zonder idee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 avondmaal nooit
dankzij poëtische toevoegingen
de pimpelmees
dook als blaadje op
in onmachtige vlagen
voordat van hem
zinnen zonder diepte
doofden
Dissend
en aangedikt
op handen zonder kracht
vergat hij de kooi
welke hem
het stilstaand verdriet
toen met groene vingers
deed wroeten
uit de hoogte
bij gebrek aan
krachteloze rotsen…
Volle maansmagie – 5-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 O-vervolg-O
Hun dans slapen ze uit
in de schaduw van overhangende rotsen
-Kom, er is water en eten nodig
Ze loopt naar de rand van een krater
giet tien druppels uit haar veldfles op wat maanstof
maakt met haar vingers een bolletje modder
-De waterspreuk graag
Terwijl hij de woorden spreekt
gooit ze het bolletje in de krater
Waar het…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Op zandgrond
en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen
voor die ene baan. Smal is de weg tussen alles door,
leven vanuit ons hart in een tijdloos spoor. Vertrouwen
vanuit ons centrum op die ene naam. Hosanna in de hoge,
radicaliteit, er is een naam. Gekozen met heel onze ziel
en alles op dat spoor gezet.…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’…
Louitje's bijltjesdag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
568 Toch zijn ook díe hard nodig,
al met al
Vijftien reserves, tegen Ecuador
En 't mensenrechten schendende
Qatar
Is voetbal daar nog kosjer en
halal
En haalt Van Gaal de eindstrijd daar nog wel
Raakt Infantino nooit eens
in de war
Van 15 miljard dollar
voor het bal
Waarvoor zesduizend dwangarbeiders stierven
Sindbad op de rotsen…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 En langs een wand van rotsen, rug aan rug,
Volgde ik een pad verlicht door maan noch zon.
Toen stond ik vóór een afgrond en ik kon
Geen handbreed verder en geen stap terug.
En de angst des doods kwam over me, ik begon
Te beven en ik riep: - ‘Wie bouwt me een brug?’…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 ankerend
ons met en aan elkaar lavend
konden wij laden en sterken
alvorens de tocht te vervolgen
als dan voor reder en koopman
de omzetdrift en het ongeduld
de tijd verstrijken doet
erodeert ons de scheepshuid
de schaduw van dat verval
overwoekert de passie voor
ooit verbindende ambitie
met sluipende muiterij
lekslaand zijn dan de rotsen…
EREZUILEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.052 Een Eerzuil, die de wolk moet trotsen, -
Bestendig als onwrikbre rotsen, -
Zo groot pas als een bakerspeld!
O Wat een prachtige vertoning,
Wel waardig een Egyptisch Koning,
Zo ’t hart hun niet de keel ontzwelt!…
OCHTENDGLOREN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.740 Nu heft in voile majesteit de albezieler
Boven de blauwende zee
't Hoofd met de gouddiadeem;
't Zilveren schuim verguldt zich,
Goudstof wemelt in 't kustzand,
Bruinrood tinten de stralen de rotsen;
En de kronen der pijnen
Verkonden aan mirten, olijven, cipressen…
Sir Neville Marriner
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
672 De zee beukt tegen de rotsen.
Het jaar is voorjaar 2013.
We varen naar Barra,
temidden van de Hebriden.
Ik hoor Sir Neville dirigeren.
We need to go back Neville.
Back to the wild seas.
Back to Scotland.
Back to Lyme.…
Fear of flying
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Eerst even een gemakkelijke zin
nou ja een regel dan, maar zonder punt
een verse regel gaat er altijd in
ik sla geen kruis, gooi liever nog een munt
Zo, die zit en nu dan de essentie
de kwintessens de eigenlijke kern
in de woestijn waar ik haast nooit een grens zie
tussen de rotsen van de dag en nacht
Waar Nietzsche Zarathustra had…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 hoe snelt ons leven,
Als een stroom gedreven,
Die van rotsen schiet!
Blijde en droeve jaren
Vluchten met de baren,
En zij keren niet!
Kindsheid ijlt als 't krieken,
Jonglingschap heeft wieken,
Kommer zweept de man,
Grijsheid maant tot scheiden -
Zweeft er tussen beiden
Wel een enkele span*?…
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 langzaam raken onze lippen elkaar
je pakt mijn hand en
ik ben stil
onze lippen raken elkaar nog steeds,
de zoen stopt
ik zeg schat ik hou van jou
we lopen samen hand in hand
over het strand
het zand kriebelt tussen onze tenen
de golf die het strand raakt,
de golfen die rustig tegen de rotsen aanslaan.…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Zeeën bedaren;
Bergen en rotsen
Krijgen gevoel.
Lief is de Lente!
't Mensdom bemint zij;
't Mensdom geniet.
Niemand verstoot zij,
Slechten noch dwazen,
Koning noch slaaf.
Balling en vreemde.
Zelfs de verachtste,
Ieder geniet.
De arme schept adem;
Kranken genezen;
De oude herleeft.…
Xochipilli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Eenmaal op de achterbank
hingen we ouzo-slurpend over elkaar heen
Mediterraan gekef liet de ramen klappertanden -
onvermoeibaar waren die mondjes
De auto slingerde over het gruis
niet ver voorbij de vangrail
lag de Egeïsche Zee klotsend op de rotsen -
als je tuurde zag je aan de overkant
het silhouet van een Turkse berg
een moederborst…
Mijn lief is als de rode roos
poëzie
3.8 met 24 stemmen
4.921 Totdat de rotsen smelten in
de gloed der zonnestralen -
beminnen zal ik u zolang
als ik zal ademhalen.
Vaarwel, zoet lief, mijn enig lief!
nu moet ik henenijlen -
ik kere weer, al scheiden ons
tienduizend lange mijlen!…