948 resultaten.
Ze is hier geboren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De vele vissersbootjes
varen nog steeds aan en af naar de zee
bij de vervallen aanlegsteiger
waar ze dichtbij woonde
de vrouw die ik liefheb en
nu voor even is teruggekeerd…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 soms klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich…
In bad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Het is hier nat
want Cyrieltje zit in bad
Het water druppelt op de grond
en ’t schuim vliegt helemaal in het rond
Mama zegt: kijk toch eens aan
wat heb je nu toch weer gedaan
Al dat pets en pats gespetter
maakt de badkamer niet netter
Laat je bootje rustig varen
met je eendje, op de baren
Jij bent een echte deugniet
Maar Cyrieltje…
Laat maar gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Laat alles varen,
en meen je soms dat iemand je riep,
je aanspoorde toch vooral door te gaan,
de laatste grens is in zicht,
elke berg is te hoog, elk water te diep.…
-op Visser van Ma Yuan-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
999 Nee,
Ik vaar niet meer
Geen schilderij
Eerder een collage
En eigenlijk
Van beenderlijm en slijk
Trekt men net,
Geen thee.…
Wijsneus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.103 Ik laat mijn gedachten varen
die getuigen van mijn genie
Ik verdoezel de gevaren
met mijn dravende fantasie
Hoor mij praten en ontwaren
en verklaren des levens ironie
Zie mij bij ieder ergernis baren
Vertellend wat ik in 't leven zie
Maar niet alleen stoor ik de ander
met mijn wijze praatjes en verhalen
over de klasse die ik bezit…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.
In deze wijde dadenloze
Dagen is niets door hen verkozen
Dan lach en milde heiligheid.
Nu voelen zij de stilte dringen
En barsten uit in schallend zingen,
Omdat GIJ in de stilte zijt.…
van mijn hart
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.245 Kon ik jou nou maar vertellen,
al was het maar door even op te bellen
Kon ik nou eindelijk dat koppige laten varen
En stoppen met uit het raam te staren
Laten voelen hoe het nu eigenlijk is
gewoon duidelijk maken dat ik je mis
Kon ik jou nou maar overtuigen
dat we om de beurt wel eens zullen moeten buigen
En dat zelfs dat uiteindelijk wel…
De laatste pont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Met de laatste pont
varen ze naar het kleine eiland:
de jongen en de man.
Onbekenden van elkaar.
De jongen kijkt naar hem - zo nu en dan -
De man staart niets ontziend in de verte.
Op het eiland in dezelfde ruimte
onwetend van elkaar:
de jongen en de man.
Met dichtgeknepen ogen
klemt hij zijn handen op de oren.…
Stewardess
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.073 Zij prikt de ballonnen door
die ik daarnet nog zag varen.
Zij verovert mijn luchtruim
met adembenemende benen.
Ook zonder stokje balancerend
dansende marionette op spitzen.
Zo speelt ze mijn angsten stuk
dolt met pirouettes vliegpaniek.
Rechts doemt de Olympus op
in de vage verte ligt Athene.…
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.352 De wolken kijken werkelijk te varen.
Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag zie dan het kijken,
komt er traag beweging in het huis.
Nooit wil het bij kijken blijven.
-----------------------------
uit: 'Blauwziek', 2006.…
Zapp-poëzie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 Je hebt goddank twee goede longen want
Een vrouw beminnen is
Fietsen op de Mont Ventoux
Nauw zichtbaar wiegen
In eindeloze deining
Door zolderramen langs de lucht bewegen
Langzaam over verdronken sterren varen
Traag door oneindig laagland gaan
Vliegen als een schaduw
Een vrouw beminnen is
Een daad van bevestiging
Van al de dingen…
Als ogen lachen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
599 hebben wij
het eigenlijk wel begrepen
dat niet alleen bloei telt
in een mensenleven
maar dat naast groei
ook de laatste jaren
vertrouwen en geluk
een eigen koers gaan varen
leren accepteren
dat complexiteit naar eenvoud
terug gaat keren en het vroegere
ontdekken nu afscheid nemen is
zij raken zacht aan leven
mompelen woorden die…
Nu zal ik wel moeten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.011 Ik daal even af naar de prachtige jaren
toen de zon nog over mij heen stroomde
ik mijn gevoel op goed vertrouwen liet varen
en ik nog liefdevol over ons droomde
Die tijd van verlangen naar elkaar
is in een storm van ontrouw vergaan
vervolgens brak onze gevoelige snaar
en heeft mijn tijd heel even stilgestaan
Een warme periode is abrupt afgesloten…
Turkooizen scheepje
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.684 Tot dan weer, op mijn mouw gebreid,
Het ding zich uit een draad bevrijdt
Dat kruipt alsof het aan komt varen:
Turkooizen scheepje op een rode trui.
Een wollen schoorsteen en niet daar.
En dat de draad mij wist te vinden.
Het is al dag, maar zonder geluid.…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 binnenkort kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt aan een kind
het tegendraadse leven
laat varen…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 stilte gaat verder dan sterven
Stilte
pas als je
denken laat varen
gedachten vrij geeft
kan stilte je aanraken
tot in het diepst van de ziel
bij een plekje aan het water
op een bankje….…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Zij varen.
Water stroomt zoals het leven stroomt.
Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere en mooie wegen
we varen…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 op spijkers met
koppen staan
schepen voor je ogen
ten onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 Wat weemoedig opgestaan,
een depressie lijkt te komen
ik voel het aan mijn ogen
dus laat ik 't water stromen
Geen blije dag in 't verschiet
en de stilte laat me varen
ik zie het niet meer zitten,
voel me gevangen door de jaren
Starend naar mijn kerstboom,
wat flikkeren die ledjes raar...…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt met haar licht
mijn waarheid begint bij deze dag
ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…
Todesruhe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Hij gaf niet zomaar op de levensgeest
Liep tegen verpleegsters uit te varen
Leek wel een viswijf dat een reus moest baren
Een hele hotemetoot was hij geweest
Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan
Een naakte dame gehuld in bontjas
Bezag de ellende die hem eens was
En is met de stervende aan de slag gegaan
Hem opvangend als een paling…
Lage wal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Met d’levensark varen
Over d’baren kent vele gevaren,
Die ’t leven aan boord bedreigen,
Voortdurend in ’s levens nek hijgen.
Wijl ’t landden in ’n veilige haven,
D’annalen van gewagen,
Wind blies d’ark naar d’lage wal,
Bleek ’n dodelijke val!…
ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 de zee wil me meenemen
ik vaar uit, ik waai uit
ik land op Engelenland
daar aan Noordzee's overkant
lichte bewolking omvloert de zon
als een dekentje voor de warmte
ik verbrand gelukkig niet meer
maar brand wel van intens verlangen
naar een lange rust, niet de eeuwige
doch toch wel lekker een flink poosje
minimaal tot deze zondagavond…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Weinigen horen mijn orders en ik vaar door de morgen,
vaar door de nacht en ga voorbij de grenzen...
Want de vrijheid zal komen, sneller dan je had verwacht.…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 in hetzelfde schuitje zeggen wij
zitten wij allemaal met elkaar
al zijn er ook grote verschillen
in de vele bootjes en jachten
sommigen varen het comfort
ontspannen op hun balkons
een goedgevuld glas drinkend
van luxe gemak stijlvol voorzien
anderen varen een motorboot
die host en klotst op de golven
alsof er geen grote zorgen zijn…