Alle inzendingen over varen

948 resultaten.

Sorteren op:

Ze is hier geboren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
De vele vissersbootjes varen nog steeds aan en af naar de zee bij de vervallen aanlegsteiger waar ze dichtbij woonde de vrouw die ik liefheb en nu voor even is teruggekeerd…

Het kerkraam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Gekleurde stipjes over de koude tegels Dansend in de zonnestralen Sprankelde lichtshow zonder regels Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen Gisteren schitterden ze van afwezigheid Omdat er wolken waren Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek Omdat de wolken zijn gaan varen Moeder Maria kijkt verwondert neer Op die ene oude dame En…
M. Bos28 oktober 2017Lees meer >

binnen bereik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
soms klapwiekt iemand de ander voorbij herkent zijn schim niet als hij in de spiegel kijkt niet de schaduw van zijn eigen wanen soms zwijgt iemand als hij spreekt valt in de leegte tussen woorden en hun betekenis voert het schuim van wrakhout hem mee soms staat iemand op varen boten stroomopwaarts klemt de hoop zich…
J.Bakx25 maart 2022Lees meer >

In bad

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Het is hier nat want Cyrieltje zit in bad Het water druppelt op de grond en ’t schuim vliegt helemaal in het rond Mama zegt: kijk toch eens aan wat heb je nu toch weer gedaan Al dat pets en pats gespetter maakt de badkamer niet netter Laat je bootje rustig varen met je eendje, op de baren Jij bent een echte deugniet Maar Cyrieltje…

Laat maar gaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Laat alles varen, en meen je soms dat iemand je riep, je aanspoorde toch vooral door te gaan, de laatste grens is in zicht, elke berg is te hoog, elk water te diep.…

-op Visser van Ma Yuan-

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
Nee, Ik vaar niet meer Geen schilderij Eerder een collage En eigenlijk Van beenderlijm en slijk Trekt men net, Geen thee.…
Martijn11 februari 2003Lees meer >

Wijsneus

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Ik laat mijn gedachten varen die getuigen van mijn genie Ik verdoezel de gevaren met mijn dravende fantasie Hoor mij praten en ontwaren en verklaren des levens ironie Zie mij bij ieder ergernis baren Vertellend wat ik in 't leven zie Maar niet alleen stoor ik de ander met mijn wijze praatjes en verhalen over de klasse die ik bezit…

Gloria

poëzie
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.607
Nu, na de lang genoten dag, Liggen ze stil omhoog te staren, En zien de sterren statig varen En zijn vol goedheid en ontzag. In deze wijde dadenloze Dagen is niets door hen verkozen Dan lach en milde heiligheid. Nu voelen zij de stilte dringen En barsten uit in schallend zingen, Omdat GIJ in de stilte zijt.…

van mijn hart

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Kon ik jou nou maar vertellen, al was het maar door even op te bellen Kon ik nou eindelijk dat koppige laten varen En stoppen met uit het raam te staren Laten voelen hoe het nu eigenlijk is gewoon duidelijk maken dat ik je mis Kon ik jou nou maar overtuigen dat we om de beurt wel eens zullen moeten buigen En dat zelfs dat uiteindelijk wel…
wim25 januari 2005Lees meer >

De laatste pont

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 775
Met de laatste pont varen ze naar het kleine eiland: de jongen en de man. Onbekenden van elkaar. De jongen kijkt naar hem - zo nu en dan - De man staart niets ontziend in de verte. Op het eiland in dezelfde ruimte onwetend van elkaar: de jongen en de man. Met dichtgeknepen ogen klemt hij zijn handen op de oren.…
J.bakx20 november 2012Lees meer >

Stewardess

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.073
Zij prikt de ballonnen door die ik daarnet nog zag varen. Zij verovert mijn luchtruim met adembenemende benen. Ook zonder stokje balancerend dansende marionette op spitzen. Zo speelt ze mijn angsten stuk dolt met pirouettes vliegpaniek. Rechts doemt de Olympus op in de vage verte ligt Athene.…

Notitie

gedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 9.352
De wolken kijken werkelijk te varen. Terwijl ik het zit op te schrijven, geen andere vraag zie dan het kijken, komt er traag beweging in het huis. Nooit wil het bij kijken blijven. ----------------------------- uit: 'Blauwziek', 2006.…

Zapp-poëzie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Je hebt goddank twee goede longen want Een vrouw beminnen is Fietsen op de Mont Ventoux Nauw zichtbaar wiegen In eindeloze deining Door zolderramen langs de lucht bewegen Langzaam over verdronken sterren varen Traag door oneindig laagland gaan Vliegen als een schaduw Een vrouw beminnen is Een daad van bevestiging Van al de dingen…

Als ogen lachen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
hebben wij het eigenlijk wel begrepen dat niet alleen bloei telt in een mensenleven maar dat naast groei ook de laatste jaren vertrouwen en geluk een eigen koers gaan varen leren accepteren dat complexiteit naar eenvoud terug gaat keren en het vroegere ontdekken nu afscheid nemen is zij raken zacht aan leven mompelen woorden die…
wil melker17 september 2014Lees meer >

Nu zal ik wel moeten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.011
Ik daal even af naar de prachtige jaren toen de zon nog over mij heen stroomde ik mijn gevoel op goed vertrouwen liet varen en ik nog liefdevol over ons droomde Die tijd van verlangen naar elkaar is in een storm van ontrouw vergaan vervolgens brak onze gevoelige snaar en heeft mijn tijd heel even stilgestaan Een warme periode is abrupt afgesloten…

Turkooizen scheepje

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.684
Tot dan weer, op mijn mouw gebreid, Het ding zich uit een draad bevrijdt Dat kruipt alsof het aan komt varen: Turkooizen scheepje op een rode trui. Een wollen schoorsteen en niet daar. En dat de draad mij wist te vinden. Het is al dag, maar zonder geluid.…

Kantelen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
binnenkort kantelt het licht weer mijn uitzicht in hoop verpakt en natuurlijk bemanteld oprijzend uit de laatste dagen van een verjarend gewricht het is een verlangen vol van gezangen het is de roep naar een heimelijk baren; de geboorte van een bevruchte zonnestraal in de maagdelijke engte die met vruchtwater mee uit wil varen…

Verkwikkend

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 707
dromen tot leven wekt toefjes balsem vleiend schikt op mijn moegestreden hoofd vurigheid van de horizon als een rode blos legt op mijn matte wangen meeuwen rond laat vleugelen ze mijn fantasie laat dragen mijn oprecht verlangen zee hoe je speelt het water laat tieren schelpen reikt aan een kind het tegendraadse leven laat varen…
Hilly Nicolay5 september 2016Lees meer >

Stiltebankje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
stilte gaat verder dan sterven Stilte pas als je denken laat varen gedachten vrij geeft kan stilte je aanraken tot in het diepst van de ziel bij een plekje aan het water op een bankje….…

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Zij varen. Water stroomt zoals het leven stroomt. Wolken drijven, gedreven door de wind. Draag geen water naar de zee. Op weg door de Barentszzee danst ons schip. En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…

Ter lome zee met slappe zeilen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Ter lome zee met slappe zeilen onder eenzelfde lamme zon, en steeds het onveranderd-ijle aan elke nieuwe horizon; aldóor de dagen áldoor varen een onverschill'ge avond toe, en eindeloos het loom verzwaren der lamme leden, hooploos-moe; en nimmer, nimmer slapen mogen, maar steeds naar horizonnen spiên met starre en pijnlijk-sperrende…

jouw basalt en mijn graniet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
van steen naar steen gesprongen hebben zo haar stroom bedwongen op een onbetreden pad ademloos en nat zien wij hoe kracht en tijd zich in de aarde vreten om gelijkheid aan het oppervlak te meten ook jouw basalt en mijn graniet komen die eeuwige erosie tegen maarin zachtheid kent gevoel veel andere en mooie wegen we varen…
wil melker26 januari 2006Lees meer >

HOOP

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
op spijkers met koppen staan schepen voor je ogen ten onder zien gaan het einde overzien van je eigen bestaan de laatste bladzijden van een boek omslaan je afvragen wat toch de clou mag wezen en uitstellen door het gedeeltelijk te herlezen tegenover de naakte waarheid komen te staan de hoop niet laten varen ontkennen met sussende…

Hoera, leve hernia

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
Wat weemoedig opgestaan, een depressie lijkt te komen ik voel het aan mijn ogen dus laat ik 't water stromen Geen blije dag in 't verschiet en de stilte laat me varen ik zie het niet meer zitten, voel me gevangen door de jaren Starend naar mijn kerstboom, wat flikkeren die ledjes raar...…

En ontsluimerende dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Matrozen varen naar onzekere kusten. Een meeuw komt van ver hij spiedt over de golven, landt op het zand bedolven met afval dat oogt in de vroege ochtend verlaten. De golven trachten naar de hemel te stijgen de vuurtoren prijkt met haar licht mijn waarheid begint bij deze dag ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…

Todesruhe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Hij gaf niet zomaar op de levensgeest Liep tegen verpleegsters uit te varen Leek wel een viswijf dat een reus moest baren Een hele hotemetoot was hij geweest Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan Een naakte dame gehuld in bontjas Bezag de ellende die hem eens was En is met de stervende aan de slag gegaan Hem opvangend als een paling…

Lage wal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Met d’levensark varen Over d’baren kent vele gevaren, Die ’t leven aan boord bedreigen, Voortdurend in ’s levens nek hijgen. Wijl ’t landden in ’n veilige haven, D’annalen van gewagen, Wind blies d’ark naar d’lage wal, Bleek ’n dodelijke val!…

ZUIDJORDAAN-IJMUIDEN, een middag en avond aan het strand!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 249
de zee wil me meenemen ik vaar uit, ik waai uit ik land op Engelenland daar aan Noordzee's overkant lichte bewolking omvloert de zon als een dekentje voor de warmte ik verbrand gelukkig niet meer maar brand wel van intens verlangen naar een lange rust, niet de eeuwige doch toch wel lekker een flink poosje minimaal tot deze zondagavond…

vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Weinigen horen mijn orders en ik vaar door de morgen, vaar door de nacht en ga voorbij de grenzen... Want de vrijheid zal komen, sneller dan je had verwacht.…
Gerjo Gerrits16 december 2011Lees meer >

onstuimig is de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
in hetzelfde schuitje zeggen wij zitten wij allemaal met elkaar al zijn er ook grote verschillen in de vele bootjes en jachten sommigen varen het comfort ontspannen op hun balkons een goedgevuld glas drinkend van luxe gemak stijlvol voorzien anderen varen een motorboot die host en klotst op de golven alsof er geen grote zorgen zijn…