5642 resultaten.
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 voor hen
die als kosmopolieten hemelden
in excellent gezelschap, engelen
ballonvaarders in een opwaartse vlucht
de kunst van eenvoud ligt echter veel dieper
dan de wortels van het innerlijk -
verstolen knipoog van de mona lisa
klinkt in een symfonie dan een hobo
veel minder duister dan de middellijn
van olla's obladi en oblada-
o dichters…
De dingen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
401 Gelukkig dat een dichter dat doorziet.
Want menig ding mondt uit in poëzie.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden
de stille grond waarop teveel werd geleden
door beek en dalen schreeuwen en bestaan
instaan voor de vele geprojecteerde gezichten
op het doorschijnende masker van de dichter…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Je kwam dichter.
Te dichtbij.
Je adem bitter —
ik kende het woord ‘fout’,
maar niet de weg naar buiten.
Je lippen raakten me —
en iets in mij gaf geluidloos toe.
Niet luid,
maar definitief.
En toch…
ik verdween niet helemaal.
Iets bleef,
diep onder het zwijgen,
onzichtbaar,
maar niet weg.
Ik herinner.
Ik adem.
Ik ben.…
HEMELVAARTSDAG 2026
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
238 Ten hemel gevaren
Twee geliefden
Kersverse grootouders
Een meisje van vijftien
Een depressieve jongen
Jezus ooit
Een kankerpatiënt
Een prematuur kindje
Een dierenliefhebber
Een soldaat
Een schrijver en dichter
Jezus ooit
Een leermeester
Een mens van goede wil
Een dierbare
Een moordenaar
Een honderdjarige
Jezus ooit
Een…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 De redactie kijkt toe en zwijgt stil,
als kliekjes een dichter gaan jagen.
Het platform buigt mee met hun wil,
geen ruimte voor kritische vragen.
Wie niet in het vaste stramien past,
wordt koud uit de community geweerd.
Met subtiele snerpen belast,
tot de rust en de moed is gekeerd.…
Toeverlaat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
173 Daarom blijf ik dichter bij je,
als een veilige haven in de nacht,
in de toekomst van deze wereld.…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 hoor hoe de kamer ademt
alsof zij iets wil zeggen
dat zij al jaren spaart
achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem
nader
het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil…
Jan Boerstoel 80
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
836 Zo’n snelsonnet, zes regels bij elkaar
Van Wissen heeft er talloze geschreven
Wij houden hier zijn geest actief in leven
U vindt hier dag na dag een exemplaar
Vandaag gooi ik, zoals u wel zult zien
Wat zand in die geoliede machine
En plaats ondeugend deze sonnettine
Vier regels meer, het zijn er nu dus tien
Zo wordt door mij een eerbewijs…
VREDE
gedicht
3.3 met 7 stemmen
40.286 Komt een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.
Sinds ik mij zo onverwacht
in een taxi had gestort
dat ik in de nacht een gat
naliet dat steeds groter wordt,…
Zestien
gedicht
3.2 met 119 stemmen
41.606 IV
Nu ik het samenzijn beleef
met het meisje van zestien jaar:
o beginsel des levens, geef
dat ge nog in mij klaar
ligt nu zij het stof wegveegt
uit mijn haar met haar handen en haar.
V
Om het bloed dat in haar parelt,
heilig u, mijn handen.
Dit is het eerste in de wereld.…
Nuances
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
936 (Pendant que tu dors noir et blanc
j'écris le vert nuancé
le vert clair des petites feuilles
longues et ovales et
le vert foncé de l'ombre
en dessous les bois plus loin
et l'herbe vert jeune et légère
tout ça sous l'accolade
d'un ciel gris; une nuance
du noir et blanc dans laquelle
tu dors pendant j'écris)
Terwijl jij slaapt…
utopia
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.446 God, wat heb ik mezelf dit
vaak verweten:
Het bed, de kus des doods,
het grind, het hek
De gedachte hieraan maakte me langzaam gek
Waar blijven ze , de redders
In de nood.
Te laat en dan
Onvermijdelijk de dood.…
Paul Verlaine †
poëzie
3.8 met 13 stemmen
4.121 II
Hoe zoet gesloten, toegesloten
en goed geborgen in donkernis
buiten, waar lente komende is
met regen onder de lucht de blote
een man, die heeft zijn afgewende
leven stil voor zich heen gevoerd,
een povere maar een ontroerd
tedere en hij in zijn ellende
was tot de enige zin gekomen
des levens: dat wij wezen zouden
verscholen…
EEUWELINGEN
poëzie
3.0 met 6 stemmen
4.220 Gij grijpt mij, grote bomen, vast; en ‘k voele
vreze mij het hert des herten slaan,
hore ik, al met eens, omhoge, ‘t koele
gedaver van de winden dóór u gaan!...
Gij spreekt dan tegen hen zo'n zware sprake,
dat, angstig en ontsteld ik worde, en koud gerake!
9/2/1897…
Aux moments d'obscurité
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.988 de ces jours, vous me confiez que je suis
si vieille que des feuilles sèches, ridées
et presque mortes d'un automne prochain
que je connais depuis longtemps, mais
vous!, vous êtes un tendre printemps!
Ce vent clair et doux dessine les contours
de votre mine divine et de votre vert frais.
Je sais que je suis vieille.…
Duisternis
poëzie
3.5 met 26 stemmen
4.876 Hij heeft zich jegens mij in het ongelijk willen
stellen,
opdat Zijn schijnbare onvolkomenheid mijn liefde
zoude ontroeren en ontrusten,
opdat Zijn schijnbare duisternis mijn liefdesver-
langen des te dieper zou doen glanzen.…
LIED VAN GROOT-NEDERLAND
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.829 Boven 't vlak des oceaans,
boven ruimte, boven tijd,
staan wij in der geesten strijd,
in weelde, in nood,
trots krijg en dood,
Drieénig groot,
Groot-Nederlanders.…
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar hemelreine liedren zingen,
die tot de grond des harten dringen,
langs zomervelden, waar het koren
goudglanzig deint in wijde golven,
vol kollen, in die zee verloren,
roodlachend nu, dan weer bedolven.…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 herinneringen
mijn verdriet proeft als een bittere pil
die wrange smaak verpest mijn hele zijn
misschien moet ik mij laten vallen in dat zwarte gat
waar een kettingreactie van verkropte emoties
hun eigen verhaal kunnen leven
en waar uiteindelijk alle leed en verdriet verdwijnen
en plaats maken voor het felle verlossende licht
en het zoete des…
Zachte dagen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.399 schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt
Met milde sterrentooi,
En 't slepend gaan des…
Parijs 5, 2 rue de Latran
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
757 Hij slaat linksaf, houdt in,
dan rechtsaf, rue des Écoles,
nog steeds telefonerend
etalages bekijkend
met dure overhemden,
die moeten passen bij zijn witte jas,
blauwe sjaal en grijze haardos,
ons houvast in de verte.
Hij loopt maar door. Zijn gezicht
hebben we niet gezien.
Opeens is hij verdwenen.
Auguste! Waar is hij?…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 zeven
mensen mensen wat mag je wensen
de benen verstijven
de buik zo belegen rond
waarin duistere pijnen verblijven
en
is de geest niet aan eeuwigheid toe
ik vraag me dat af met gal in de mond
niet dat ik steigerplanken verzamel
ook die zijn ruig behaard met splinters
gekromd getuigen zij van zware lasten
niet aanlokkelijk in de koude des…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Hoe aandachtiger ik bekijk alles
des te meer gaat spreken alles
tot zelfs het kleinste en meest
verborgene toe op het doek.
Tenslotte wordt mijn blik het meest
verrijkt door wat is op het doek
onopvallend en op de achtergrond.
Meer en meer ga ik voelen wat
de schilder voelde in de grond
van zijn hart bij het werken hieraan.…
Mann'tje, onbenoemelijk van wanbegrip
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.358 Kom, wees waarachtig man en waarlijk eerlijk
Kom uit voor uw vermaledijde streken
Lafhart'ge, die niets zijt als een indringend
In 't allerheiligste der heilgen, zeerlijk
Vertoornd op u, klein katertje dat zingend
Des nachts op 't dak zit in miauwend preken.
-------------------------------------------
Redactie:
Rond 1894 schreef…
Mijn "engeltje"
hartenkreet
2.3 met 22 stemmen
2.098 Jij bent mijn engel des leven
aan wie ik ooit,
zelf,
het leven heb mogen geven.…
Castigat ridendo mores.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 samengevoegd tot grootste gemene deler,
met de nadruk op gemeen
waar ambtenaren als vuile dieven nu hun kans schoon zagen,
formulieren rondstrooiend met als aanhef: - in naam der koningin-
onderwijl achtendertig euro eisend
komop zeg, mij maak je niet gek,
met vijfenzestig jaar ervaring in diverse disciplines:
het diploma van de Universiteit Des…
Duivelen wijsheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.136 De eis des tijds
Is: Concurreer, om 't even op wat wijs.…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt
Met milde starrentooi,
En 't slepend gaan des…
De vroege graven.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.172 's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon,
Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit,
En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.
O gij Ed'len, om wier sterven nog mijn oog zo dikwerf weent,
Ernstig mosdekt reeds de rustplaats van uw sluimerend gebeent'!…