Alle inzendingen over dichter des vaderlan

5642 resultaten.

Sorteren op:

Plein '40 - '45

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
voor hen die als kosmopolieten hemelden in excellent gezelschap, engelen ballonvaarders in een opwaartse vlucht de kunst van eenvoud ligt echter veel dieper dan de wortels van het innerlijk - verstolen knipoog van de mona lisa klinkt in een symfonie dan een hobo veel minder duister dan de middellijn van olla's obladi en oblada- o dichters…

De dingen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 401
Gelukkig dat een dichter dat doorziet. Want menig ding mondt uit in poëzie.…
K.BLZ.11 augustus 2025Lees meer >

Bach op repeat

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 272
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders met vrije vallen en ongelimiteerde adders onder het bloemrijke gras waarin ik eindig venijnig de kilte van het huis vol verleden de stille grond waarop teveel werd geleden door beek en dalen schreeuwen en bestaan instaan voor de vele geprojecteerde gezichten op het doorschijnende masker van de dichter…
Alghar18 november 2025Lees meer >

Je nam wat geen naam had

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 323
Je kwam dichter. Te dichtbij. Je adem bitter — ik kende het woord ‘fout’, maar niet de weg naar buiten. Je lippen raakten me — en iets in mij gaf geluidloos toe. Niet luid, maar definitief. En toch… ik verdween niet helemaal. Iets bleef, diep onder het zwijgen, onzichtbaar, maar niet weg. Ik herinner. Ik adem. Ik ben.…

HEMELVAARTSDAG 2026

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 238
Ten hemel gevaren Twee geliefden Kersverse grootouders Een meisje van vijftien Een depressieve jongen Jezus ooit Een kankerpatiënt Een prematuur kindje Een dierenliefhebber Een soldaat Een schrijver en dichter Jezus ooit Een leermeester Een mens van goede wil Een dierbare Een moordenaar Een honderdjarige Jezus ooit Een…

De onzichtbare censor

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 195
De redactie kijkt toe en zwijgt stil, als kliekjes een dichter gaan jagen. Het platform buigt mee met hun wil, geen ruimte voor kritische vragen. Wie niet in het vaste stramien past, wordt koud uit de community geweerd. Met subtiele snerpen belast, tot de rust en de moed is gekeerd.…

Toeverlaat

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 173
Daarom blijf ik dichter bij je, als een veilige haven in de nacht, in de toekomst van deze wereld.…
mobar30 augustus 2026Lees meer >

nader

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 27
hoor hoe de kamer ademt alsof zij iets wil zeggen dat zij al jaren spaart achter de dunne stof van avond ik leun dichter bij je schouder en zeg het bijna zonder stem nader het raam houdt de regen zacht als een hand die niets neemt alleen de druppels telt die niemand anders hoort jouw adem raakt de mijne kort en warm en bijna stil…
Nietsweter13 november 2026Lees meer >

Jan Boerstoel 80

snelsonnet
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 836
Zo’n snelsonnet, zes regels bij elkaar Van Wissen heeft er talloze geschreven Wij houden hier zijn geest actief in leven U vindt hier dag na dag een exemplaar Vandaag gooi ik, zoals u wel zult zien Wat zand in die geoliede machine En plaats ondeugend deze sonnettine Vier regels meer, het zijn er nu dus tien Zo wordt door mij een eerbewijs…

VREDE

gedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 40.286
Komt een duif van honderd pond, een olijfboom in zijn klauwen, bij mijn oren met zijn mond vol van koren zoete vrouwen, vol van kirrende verhalen hoe de oorlog is verdwenen en herhaalt ze honderd malen: alle malen zal ik wenen. Sinds ik mij zo onverwacht in een taxi had gestort dat ik in de nacht een gat naliet dat steeds groter wordt,…

Zestien

gedicht
3.2 met 119 stemmen aantal keer bekeken 41.606
IV Nu ik het samenzijn beleef met het meisje van zestien jaar: o beginsel des levens, geef dat ge nog in mij klaar ligt nu zij het stof wegveegt uit mijn haar met haar handen en haar. V Om het bloed dat in haar parelt, heilig u, mijn handen. Dit is het eerste in de wereld.…

Nuances

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 936
(Pendant que tu dors noir et blanc j'écris le vert nuancé le vert clair des petites feuilles longues et ovales et le vert foncé de l'ombre en dessous les bois plus loin et l'herbe vert jeune et légère tout ça sous l'accolade d'un ciel gris; une nuance du noir et blanc dans laquelle tu dors pendant j'écris) Terwijl jij slaapt…

utopia

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.446
God, wat heb ik mezelf dit vaak verweten: Het bed, de kus des doods, het grind, het hek De gedachte hieraan maakte me langzaam gek Waar blijven ze , de redders In de nood. Te laat en dan Onvermijdelijk de dood.…
Nadia Caroline21 september 2007Lees meer >

Paul Verlaine †

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.121
II Hoe zoet gesloten, toegesloten en goed geborgen in donkernis buiten, waar lente komende is met regen onder de lucht de blote een man, die heeft zijn afgewende leven stil voor zich heen gevoerd, een povere maar een ontroerd tedere en hij in zijn ellende was tot de enige zin gekomen des levens: dat wij wezen zouden verscholen…

EEUWELINGEN

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.220
Gij grijpt mij, grote bomen, vast; en ‘k voele vreze mij het hert des herten slaan, hore ik, al met eens, omhoge, ‘t koele gedaver van de winden dóór u gaan!... Gij spreekt dan tegen hen zo'n zware sprake, dat, angstig en ontsteld ik worde, en koud gerake! 9/2/1897…

Aux moments d'obscurité

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.988
de ces jours, vous me confiez que je suis si vieille que des feuilles sèches, ridées et presque mortes d'un automne prochain que je connais depuis longtemps, mais vous!, vous êtes un tendre printemps! Ce vent clair et doux dessine les contours de votre mine divine et de votre vert frais. Je sais que je suis vieille.…

Duisternis

poëzie
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.876
Hij heeft zich jegens mij in het ongelijk willen stellen, opdat Zijn schijnbare onvolkomenheid mijn liefde zoude ontroeren en ontrusten, opdat Zijn schijnbare duisternis mijn liefdesver- langen des te dieper zou doen glanzen.…

LIED VAN GROOT-NEDERLAND

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.829
Boven 't vlak des oceaans, boven ruimte, boven tijd, staan wij in der geesten strijd, in weelde, in nood, trots krijg en dood, Drieénig groot, Groot-Nederlanders.…

Langs zomervelden

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.957
Langs zomervelden wil ik zwerven, waar hemelreine liedren zingen, die tot de grond des harten dringen, langs zomervelden, waar het koren goudglanzig deint in wijde golven, vol kollen, in die zee verloren, roodlachend nu, dan weer bedolven.…

Moeizaam op zoek........

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
herinneringen mijn verdriet proeft als een bittere pil die wrange smaak verpest mijn hele zijn misschien moet ik mij laten vallen in dat zwarte gat waar een kettingreactie van verkropte emoties hun eigen verhaal kunnen leven en waar uiteindelijk alle leed en verdriet verdwijnen en plaats maken voor het felle verlossende licht en het zoete des…
De Regge29 december 2008Lees meer >

Zachte dagen

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.399
schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf in roerloosheid gestrekt Zijn lange waat'ren rekt, Gesust door stille zomerzoelt'; Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt Met milde sterrentooi, En 't slepend gaan des…

Parijs 5, 2 rue de Latran

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 757
Hij slaat linksaf, houdt in, dan rechtsaf, rue des Écoles, nog steeds telefonerend etalages bekijkend met dure overhemden, die moeten passen bij zijn witte jas, blauwe sjaal en grijze haardos, ons houvast in de verte. Hij loopt maar door. Zijn gezicht hebben we niet gezien. Opeens is hij verdwenen. Auguste! Waar is hij?…

Het lied van de liefde (2)

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 890
zeven mensen mensen wat mag je wensen de benen verstijven de buik zo belegen rond waarin duistere pijnen verblijven en is de geest niet aan eeuwigheid toe ik vraag me dat af met gal in de mond niet dat ik steigerplanken verzamel ook die zijn ruig behaard met splinters gekromd getuigen zij van zware lasten niet aanlokkelijk in de koude des…

KUNST MINNEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Hoe aandachtiger ik bekijk alles des te meer gaat spreken alles tot zelfs het kleinste en meest verborgene toe op het doek. Tenslotte wordt mijn blik het meest verrijkt door wat is op het doek onopvallend en op de achtergrond. Meer en meer ga ik voelen wat de schilder voelde in de grond van zijn hart bij het werken hieraan.…

Mann'tje, onbenoemelijk van wanbegrip

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.358
Kom, wees waarachtig man en waarlijk eerlijk Kom uit voor uw vermaledijde streken Lafhart'ge, die niets zijt als een indringend In 't allerheiligste der heilgen, zeerlijk Vertoornd op u, klein katertje dat zingend Des nachts op 't dak zit in miauwend preken. ------------------------------------------- Redactie: Rond 1894 schreef…
Willem Kloos27 december 2011Lees meer >

Mijn "engeltje"

hartenkreet
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.098
Jij bent mijn engel des leven aan wie ik ooit, zelf, het leven heb mogen geven.…
Nicoline20 februari 2012Lees meer >

Castigat ridendo mores.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
samengevoegd tot grootste gemene deler, met de nadruk op gemeen waar ambtenaren als vuile dieven nu hun kans schoon zagen, formulieren rondstrooiend met als aanhef: - in naam der koningin- onderwijl achtendertig euro eisend komop zeg, mij maak je niet gek, met vijfenzestig jaar ervaring in diverse disciplines: het diploma van de Universiteit Des…

Duivelen wijsheid

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.136
De eis des tijds   Is: Concurreer, om 't even op wat wijs.…

ZACHTE DAGEN.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
schaduwlanen koel In kalme schemer mijmervol Zich allerwegen oop'nen; nu het riet In fluisterbeving zoetlijk neigt, De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt', De vijver zelf in roerloosheid gestrekt Zijn lange waat'ren rekt, Gesust door stille zomerzoelt'; Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond prijkt Met milde starrentooi, En 't slepend gaan des…

De vroege graven.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.172
's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon, Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit, En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit. O gij Ed'len, om wier sterven nog mijn oog zo dikwerf weent, Ernstig mosdekt reeds de rustplaats van uw sluimerend gebeent'!…