5637 resultaten.
Rust verstaat;
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
453 Dit proces gaat heel langzaam;
Dus niet denken dat de Zon meteen gaat schijnen;
Dat je meteen gaat lachen of gelukkig bent;
Donkere wolken ineens verdwijnen.
Het kan zomaar gebeuren dat je ineens gaat huilen;
Omdat je je herinnert aan de periode toen het niet kon;
Dus eerst de herinnering langzaam laten ebben;
Wacht rustig op de Zon.…
ALLE DINGEN DIE GEBEUREN - nieuwe versie -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
439 Ooit zal die kat, die tak
die man, die meeuw, die dag,
ongelofelijk achteloos vergleden zijn, maar,
ergens gaat altijd alles door:
sluipende katten, sombere mannen
klokken die slaan, ongedocumenteerde momenten,
weergaloos licht, weerloos wachten,
gebroken wolken, ergens de regen,
leven en pijn.
--------------------
------------------…
In onze hemels zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
557 Laten we naar wolken kijken.
Laat ons staren naar de hemel.
Laat ons turen in het donker.
Laat ons samen sterren zien.
Laten we samen voelen gaan,
zodat onze gevoelens weten,
dat we leven, zoals bedoeld.
Sterren van hemels dansen.
We voelen elkaar gekend,
wanneer we liefde kennen.
Angsten moedig laten gaan.
In onze hemels zijn.…
Door regendruppels ingesloten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Ik tast de dag dan aan de wolken af
dan voel ik wat wel of niet mag.
Soms is de dag compleet grijs
met alles erin brengt het mij dan van de wijs.
Dan sluit ik soms vriendschap met mijn droom
als een soort kind compleet synchroon.
Regenwolken overschaduwen dan regelmatig de dag
brengen regendruppels wat ook gewoon mag.…
HEMELVAART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Heer Jezus verlaat de aarde, verdwijnt
achter een wolk, begeeft zich door de poort
naar het voor mensen onzichtbare Oord,
waar Gods licht eeuwig en onblusbaar schijnt.
Reist Hij weg, een onnoemelijk ver eind?
Nee, Christus wordt door nabijheid bekoord
van Zijn boodschappers.…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Haar ogen
zacht en breekbaar
turen naar wolken
voorbij drijvend
als zeilboten
stuurloos.....trekken
ze naar het zuiden
geruisloos, geen geluiden.
In haarzelf verzonken
schrijft ze als herinnering
een deel van haar verhaal,
struikelende gedachten
over stille verlangens
en verloren kinderlijke geloven.…
The beat goes on
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 ."
blikt een stem uit de transistor
meer volwassenen
donkere wolken, mannen in
grijs grauwe maatkostuums
"..two American kids
grow up in the hot land.."
snerpend grind
de bankdirecteur start zijn Ford
een vuiltje op het raam
geprojecteerd op
het eerste herfstblad
van hoe heet zo'n boom eigenlijk
de soulzanger galmt
And the…
Mishandeld en verkracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 in het sociaal
en maatschappelijk
verkeer moest en
zou de mens alles
uitproberen
liefde leed en
razernij helaas
spreken emoties
de daders snel vrij
jouw ogen zijn niet
blauw meer maar
bezoedeld met
afval grijze wolken
jouw inhoud is
leeggezogen en
vol geperst met gif
met lekkende
gaten in de atmosfeer
de natuur is hopeloos
van…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 spitsen priemen wolken aan torens.
punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de macht maakt overal vuisten.
elk torso ziet zich met eendere hakvingers wijzen.
een man van de markt braakt geldspraak als water.…
Zomers geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 De zee is kalm
ze ontmoet blote voeten
ze overspoelt ze met zout
ze speelt en deinst terug
meeuwen blijven ongestoord
zich tegoed doen aan levensonderhoud
er worden palen geslagen
gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels
de hemelblauwe kleur
ons zonnige humeur
geen wolk als saboteur
De zee kent ons gemoed…
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Zich langzaam mengde met
alledaagse wolken.
Je wist hoe laat het was.
Je had dit vaker gedaan.
Morgen zou je het puin wel ruimen,
uiteindelijk je koffers pakken,
doorgaan.
Het klonk prachtig toen je droom verpulverde.
Je kon het alleen, op dat moment, nog niet horen
omdat je oren nog nasuisden van de klap.…
HET MILDE WINT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Wolken boven de woelige wereldzee
laten hun bliksems, gevat in dreigend grauw,
neerdalen, geven de golven een douw,
vinden en tarten het menselijke wee.
Op het water danst een zwaard met stormwind mee,
zwaait moordlustig als een woeste tijgerklauw,
brengt aanstromende lucht telkens een houw,
verraadt onzekerheid, zoekt hechte stee.…
De laatste noot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
533 Als ze lacht,
is het alsof zonlicht door de wolken breekt.
En voor een moment is de wereld helder,
vol beloften en onuitgesproken dromen.
Tevreden met de vertrouwde melodie van je eigen leven,
zag je het in eerste instantie niet.
Maar als de laatste noot vervaagt, besef je je,
dat zij het lied is waar je op hebt gewacht.…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 duisterveld
en donkere nachten worden langer
in de illustere streekroman van dwalen
door het schaamgebied in hemelhuizen
tussen het gepeupel met de luizen
zou ik ongeremd met je willen vrijen
zonder geheimen onder de wolvenmaan
het zijn vertellende escapades
vluchtroutes, dwaze illusies
van een geboren clown, nu je naast me vliegt
onder de wolken…
Dag van ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Geniet van vogels en wolken in de lucht
gooi alle sores van je af met een zucht.…
ODE AAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.325 Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht.
Spiegelbeeld in het water.
Mooie herinneringen vergaren voor later.
Intieme dans met ontluikende lentebloemen.
Hommels die vrolijk in het rond zoenen.
Een gemis elke dag als een smeulend vuur.
Liefde vinden in de wondere natuur.…
omdat jij bijzonder bent
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.252 voor jou geen grootse woorden
maar wel een eenvoudig vers
om je te laten weten en voelen
hoe waardevol jij bent
gewoon zoals je bent
niets meer en niets minder
een lichtpunt dat straalt
een hart dat verwarmt
je lach is een zonnestraal
die dwars door wolken breekt
je woorden een zachte bries
die zorgen meevoert en verzacht
jij kleurt de…
waarom zou ik spreken over iets anders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 waarom zou ik spreken over iets anders
dan de oevers en de rivier
de beken en de dalen van ‘t verdriet
’t vertier dat ook daar gepaard gaat
met de hemeltergende wolken en de zon
of de volgeschreven maan en die ellendige sterren?…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 onder de wolken
zonder goden
kruip je niet
door de modder
leer je lezen
en schrijven
met ‘t vuur
in je schenen
en schoppen
onder je hol
dat stinkende
beetje tegenwind
of zo‘n vleugje
rinkelend geraas
van ‘n nitwit
of ‘n hekjesnerd
als je niet binnen
lijntjes opfleurt
verandert daar
niks nie’ aan
alleen ’n dwaas
(‘caseum…
we noemen hem Kees
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 op de tafel voor het raam en de fles
levend in de brieven aan vrienden
drie of vier zullen er nog om geven
die er een zeker genoegen aan beleven
geen platen en boeken over of ideeën meer
ook handen en hersenen willen niet mee
met wat soms een oprisping heten mag
de boomer op zijn volgescheten balkon
de zon natuurlijk achter grijze wolken…
Asbak vol herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Met wolken die blijven hangen
zoals de gloed die je nog net voelde.
Zwevend. Vrij. Klaar om neer te dalen.
Je dooft de sigaret
bij de rest van de herinnering van vanavond.
En je denkt bij jezelf:
Deze asbak zal vannacht vol zijn.…
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 De gave van hoogvliegen,
het gevaar van diep vallen:
pas in de wolken tevreden,
met zicht op alles beneden.…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Ik weet, jij blijft niet deze nacht
want jij weet hoe je vuur moet maken
hoe je op de komst van een vroege vogel wacht
en hoe zwaluwen verre wolken raken.
Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt,
de droge eindeloze steppen oversteekt
hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt
hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt.…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het licht verdringt het wit
vitaal vertrekken de spieren
onder de wolken…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Ze kust de zee, de wolk, het gras,
en maakt van schaduw stille was.
Een droom zo puur, een licht zo klaar —
de nacht lijkt minder eenzaam daar.
De wereld houdt haar adem in,
de wind beweegt op teugen traag,
een uil zweeft rond met wijde zin,
zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt.…
Weerbericht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
323 Je wilt met mij kletsen
over het weer, deze keer
over wolken, regen, wind
en dat er weer een herfststorm komt
meedogenloos voor zwakke bomen
de winter is geen witte winter meer
en de zomers te warm voor dromen
je maakt je zorgen
over het klimaat
het laat mij eerlijk gezegd
ook niet koud
ach het waait wel over
zeg je tot mijn verbazing…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 al vroeg drijven donkere wolken
door de kamer waar behang boeken weerspiegelen
en als altijd de eerste zuchten niet kolken
maar jagen op chaos, waar hijgen het uitzicht uitput
.…
Scherven van een storm
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
230 Donkere wolken
tussen de stilte van licht
breekt nog niets open
Scherven van een
storm blijven niet achter om
je te herinneren aan wat verloren ging,
maar om te onthullen wat de storm niet kon breken.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,
en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.
O zomer —
schoon,
maar vluchtig als een droom.
Reeds valt uw avond
over veld en landen.
Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.…
Tableau in pixels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
257 jouw haar in de wolken
kleurt scharlaken en zweemt
naargelang de avond valt
dieper en dieper naar de
nachtelijke sfeer
gelegen aan de oostzijde van je
verheerlijking zijn dagdromen
nietigheden ten aanzien
van het moment dat
weldra mijn verlangen zal tonen
jij schildert een bijzondere slaap
die in een palet van fantasieën
het tableau…