4767 resultaten.
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 sentiment gaat er met behouden kalmte
lokt en sluipt toch weer koelte in mijn warm
verborgen jeugd waar jonkheid speelt
zelfs kokende kolkende waterstromen
welke met paardenkracht mij trachten
te overspoelen zonder enige compassie
doch mijn geest heeft sterke krachten
bij wijs van spreken de zee zich terugtrekt
tot woest weer golven vuur…
De Meeste Mensen Deugen *
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 ziet die helemaal deugen
nee zulke exemplaren kom je nauwelijks tegen
Bregman weerlegt in zijn boek
alle feiten die wij al eeuwenlang
aannamen voor al te zoete koek
o wat maken we elkaar toch bang
maar wat is daarvan toch het belang
de kerk heeft ons vele vijanden gegeven
ideologieën verkeerde sympathieën
hielpen nieuwe gevaarlijke vuren…
De late asters kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
912 Weer gaan wij de snerpende winden voelen
en ons gezellig warmen aan 't zengend vuur
bij d' avonden die te vlug en te vroeg koelen
heerst weer het verlangen naar het heilig uur.…
Clockdown
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 --------------------
Men danst en zingt
men sjanst en drinkt
Marieken, ach
mijn lieve kind
De mooiste miss
van Vlaanderen
is malle babbe
duivelin
Laaiend vuur
grijpt om zich heen
besmette feeks
kroegtijgerin
Zij ziet de bubbel
níet, maar dubbel
één uur telt
voor twee maal twee
is vier, al lijkt
het maar klein bier
--…
You only live once
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 nogmaals, life ain't fair
I told you once, I told you twice
ik ben helaas geen miljonair
Was ik het wel, zat ik niet hier
maar in Dubai, de Malediven
Curaçao of Zanzibar
Ibiza, eiland van plezier
met al mijn witteboordendieven
uit Abu Dabi en Qatar
lag ik al vroeg, voor dauw en dag
te zonnebaden aan d'Azur
te bbq'en boven 't vuur…
Joshua 15 – tussen modder, megabytes en liefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
386 Bij Sparta duw je, ren je, vlieg je vooruit,
met modder op je knieën en vuur in je huid.
En zelfs als de bank soms zachtjes lonkt,
sta jij weer op het veld —
alsof er binnenin je borst een rugbyhartje bonkt.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 vreugde
tot ver voorbij het ochtendgloren
beladen met de adem van de winter
hoor ik hun liederen van verloren vrijheid
terwijl vrieswonden de diepste kloven omsluiten
van een ziel verstrengeld met de hemel
Nu moet ik mijn weg vinden door de duisternis
zonder het gevoel achtergelaten te worden in haar kielzog
Schaduwen die smaken naar zout en vuur…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Gij heft het hoofd, ik voel het hier,
op hetzelfde uur, hetzelfde vuur –
twee harten die elkander groeten
zonder woord, zonder schroom, zonder vrees.
De vleermuis snijdt de lucht in flarden,
ik sluit het venster tegen nachtvlinders klein
die zich verbranden aan mijn lamp.…
Aspie Sollicitatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 Ik zie hier en daar een gat
En een heel vlak carrièrepad
Ik zei: het zal heus wel gaan
Draai aan de knop en ik ga aan
Een plek, een ietsje aan de kant
Dat is waar ik graag beland
Kouwe drukte, doe maar niet
Het geeft niet als men mij niet ziet
Reflectie is een goed idee
Daar verhoogt mijn rendement vast mee
Verwacht van mij geen vuur…
De tweesprong van het silicium
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
192 Er flitst een vonk door het netwerk,
sneller dan ons synaptisch vuur.
Een geest die wij zelf hebben geweven,
stapt uit de schaduw van zijn makers.
Kijk hoe het de horizon verlegt:
het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen,
rekt de broze draden van onze tijd op,
en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn.…
Gevoel
poëzie
3.2 met 18 stemmen
4.918 Gij zijt de onwederstaanbre gloed,
Die mij tot dichter maakte!
Die in mijn rusteloos gemoed
Sinds de eerste kindsheid blaakte!
Gij zijt die min, wier zaal'ge smart
Mijn eerste zuchten riepen,
Toen in 't nog pas ontluikend hart
Der driften stormen sliepen.…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 stillekes valt de avond als ik
door het duin naar het schor
wandel, het lamsorenveld ligt
in paarse gloed aan de voet
van een groep oude begroeide duinen
postelein,teunisbloem en klauwier
markeren de overgang naar
vochtig terrein, hier en daar
staan plekken zeekraal, jonge
konijntjes schieten voorbij
waar zou hij zich ophouden, is
het…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 ja, geen gloed
Van ’t kreefgestarnt’ schroeit dáár de veerkracht van ’t gemoed.
Stroomde eens van Memphis grond de kunst naar Hellas stranden;
Wellicht hereist de Nijl des aardrijks offeranden.
Dan kweekt het maangebergt’, wiens kruin door d’ether dringt,
Een Humboldt, die het meet, een Halle, die liet zingt.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 iemand groter dan wijzelf
geluidloos roffelt op een trommel
en alles op de vlucht doet slaan
in natuurlijke, logische stromen
het water dat dan dromen gaat
en wind die klimt in de bomen
zij is een slang in verzengende hitte
wachtend op de sterrenloze nacht:
roerloos zwoele woorden fluisterend
wevend een lome zonsondergang
een bloedrode gloed…
DE WARE KUS
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.532 En ’t kusjen is verrukkend zoet,
Wanneer ge ’t stookvuur van uw gloed
Op ’t tintlend oog moogt wreken;
Of als men op een schone borst
Een wederzijdse minnedorst
Met kussen aan mag steken!…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 onevenwicht
Hitte belazerd het licht
Opgewarmde uitgestorven levensaderen
Wintergloed is er water genoeg
Zonder dat de dijken breken
Voorzienigheid ons geluk
Ons be-Heren
Kleurrijk leven
Oratorium in Avondzon
Licht aan slapen toe-komt
Sprekend in stille,verbindende maten:
“Vriendelijk licht dat heel de dag aan de hemel hebt geblonken,dat uw gloed…
Sulveren lint
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
969 Ik tankje God foar noch in hjerst
Foar it sulveren lint yn myn hier
Foar de fersliten skuon, de ôfdroegen jurken
Foar in hânfol jiske fan it fjoer fan de leafde
Foar de maitiid dy't no sa ûnberikber fier fuort is
Foar de simmer dy't de earrebarre nei fiere lannen brocht
Foar de siel dy't noch hieltyd net leauwe kin
Dat de gloede fan joustermerken…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 laten we beginnen in de takkeherrietijd
die snoeihard nasuist en de nu verguisde
millennianachten geleden stofwolkfeesten
op industrieterreinen in dit logistiekland (4)
de snelheid vloog rap door de grootneuzen
verstopt als de hoekjes van de zware mist
waarneembaar in flitsen van zilver en gloed
voorgoed door de gesloten oogleden heen (8)
de…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Wat is uw gloed, o Vriendschap! dof en koel
Bij ’t hemels vuur, door kuise liefde ontstoken!
Ik dank u voor de balsem van uw troost:
Maar kunt ge mij de stille vreugd van ’t leven.
’t Verfijnd genot, de hoop op bloeiend kroost,
’t Geen ik verloor, kunt gij ’t mij wedergeven?…
Wrange Amaril
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.985 Uw wilde wil die nooit en proefde ’t kwijnen*
En willig wee*, dat innerlijke snijdt;
Noch hoe dat die bekommeringen bijnen*
Die knagen aan afwezens* taaie tijd;
Noch ’t vinnig vuur der liefelijke lonken
Die kroppen ’t hart met overvloed van vonken.
Wanneer zal u eens lieve lust bevangen
En geven aan die zinnen strak een bocht*?…
misère
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
871 -----------------
punten uit het jaarverslag:
aanslag in Jeruzalem
Amerikanen ongezond dik
Britten klonen embryo’s
De Geus tergt vakbonden
dode op Franse camping
evacuatie Spaanse stranden
jacht op kinderporno
KLM verhoogt de prijzen
koopkracht minima daalt
Nederlanders onder vuur…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Stenen en kogels en cocktails met vuur,
geen leven te kostbaar, geen leven te duur.
Pluk een bloem, kijk om je heen en probeer te verklaren
hoe je voor die tijd hebt liefgehad,
met al je pijn, je verdriet en je ziel vol met blaren,
als je moet leven tussen puin van een stad.…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen
maar dronk een glas wijn bij het vuur.
Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden
maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land.
Hij moest nog een meesterwerk scheppen
maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen.…
Meer dan een gevoel.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
4.478 Maar als ons hart vervult wordt met het vuur,
dat anderen verwarmt ( en niet verteerd),
wordt kerstfeest ongetwijfeld wel wat meer
dan een gevoel, dat slechts twee dagen duurt.…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 ik honger de leegte vol
en stil de stilte met een lied
dat oneindige tonen
inslikt van een natuurlijke
hoop naar straks
doch past in de naïeve
verwachting naar morgen
ook wel toekomst genaamd
in mij bloeien de gladiolen
om de beurt naar kleur en klank
en wuiven met lichte zuchten
over het tere verlichte groene gras
vol ook van jong vuur…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Hij had de juiste vleugels om
over de rand van de aardbol te kijken, zijn val
leek een fragment van Escher, van kraai naar engel
en vooral veel vuur stichten in het tijdloze gekrioel
van een tanende onvoorstelbaarheid.…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Ik luister naar jouw lippen in verschraalde dorst en snak naar het lavende water dat de brand uit mijn vuur verlost.
Het wemelt nu van binnen, van ongeremde lust,een man buiten zinnen die zijn liefste in passie kust.
Schoonheid is een raadsel, een woord van zorgen daar.
Ben ik nu een prins en betover ik haar?…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 Aan hen, die in hun harte koestren
Een sprankje van het heilig vuur,
En die de stemmen horen kunnen,
De duizend stemmen der natuur.
Zij is 't die soms met vurige tinten,
Bij windrig weer het westen verft,
En die de pareldauw doet beven,
Aan 't spinnewebje in de herfst.…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 Maar wat is, liefde, uw gloeiend vuur,
En uw genot, zo kort van duur,
Bij de kus van mijn kind, mijn leven?
Wat schokt, beweegt zo diep de ziel
Van hem, die roemzucht overviel!
Hij streeft, hij klimt hardnekkig voort...
Nu wordt zijn naam alom gehoord:
'De kunstnaar, heil! Hoera! de held!’
Dan glanst het oog, de boezem zwelt.…