6818 resultaten.
de jas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 van wegdoen wil je niks weten
we vergroeien ermee als bijenwas
geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder
schrompel ik in ijzige lucht
zou dan ik de zwakke mens het tijdenspel doorstaan
niemand met zoveel liefde
....niemand die zo weinig liefde geeft
vanavond is mijn jas met balsemlucht doorweekt
ruik hier van mij de geurige herinneringen…
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
op de afdeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 nadat de naald er bij mij ingaat
is zij ook snel aan de beurt
de bolling van haar buik
verraadt nieuw leven
hoewel zij zelf
nog amper vijfentwintig
heel onbevangen
laat zij weten: dit wordt nu al haar derde kind
de andere twee nog niet eens peuter
ik herinner mij haar als een zwakke leerling
en nu, blijkt mij, nog steeds een kind
het…
Gedachten
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.530 denk
denk ik terug aan de tijd van toen
hoe gelukkig wij samen waren
de tijd dat we aan onze toekomst dachten
de tijd waarin we plannen maakten
we konden toen niet verwachten
dat het plotseling voorbij zou zijn
het is alweer heel wat jaren geleden
dat jij bent overleden
soms lijkt het of de tijd heeft stil gestaan
dan komen alle herinneringen…
Tijdserosie ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
618 jaren om die om te zetten in woestijnen
van zand, gerangschikt in de archieven
van het hart, mijlpalen hebben woorden
nodig, hoe vaak zeer ontluisterend om de
ontstane leegte in te vullen met wijze
- en troostende teksten, te wachten op
de schaduwloze getijden die we kleurrijk
verluchten, wat ons terugvoert naar een
toekomst vol herinneringen…
Duiveltjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.735 Dinsdag is ‘collegadag’:
wandelen en bij een stevig glas
herinneringen ophalen,
de toestand in de wereld bespreken,
onze naasten de revue laten passeren,
seks voor bejaarden onder de loep nemen.
Ik antwoord dus:
“Oma zal er zijn, jongen ,
en zaterdag kom ik naar het voetbal!”…
Ik heb lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Waar de zware stormen
tijd en lente storen
waar het ontwaken kwelt
in mijn slapen
waar de herinnering voelt
oprukt en terugwijkt
waar de koude ogen van de straat
met de adverteerders
doodslagen uitdelen onder de makken
waar een televisie
nog maar honderd euro kost
grootbeeld met gratis
iedere dag nog grotere schrikbeelden
waar geen droom…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
Dat het afgelopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
879 Herinneringen
het kader staat
maar zonder mij
alsof ik nooit
was meer dan licht
en ik twijfel over nu
Vandaag bel ik D.…
Verdriet
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
1.384 Verdriet
Zelf zou ik willen dichten
over een verdriet van mijn onbekende broer
ergens diep ver weg begraven
oostwaarts, slordig, haastig,
zonder herinnering
Als ik eraan denk
breek ik in tweeën
Ik vertrouw het je toe
Het doet pijn.…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
Vreemde stilte
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
582 begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist
en vertel hem plots in fluister
dat niemand zich heeft vergist
ik voel de vreemde stilte
alsof ik dood ben in een kist
wanneer ik denk aan mijn geliefde
blijft er niets anders over dan zwijgen
en proberen de herinneringen…
Melancholie
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
813 Herinneringen sterker...soms!
Onzichtbaar heimwee glijdt, klimt
door mijn nachtelijk duister.
Tranen stromen als douwdruppels
naar ruimstes kil gevuld met bitterheid
tot in de kelders van mijn ziel!
Alsof tijd onbestaand is
dwaal ik in gedachten,
door de sterren-loze nacht.
Maar in mijn dromen klein of groot
kom ik je steeds weer tegen!…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het gemis
verstoor mijn gestoordheid
de route van smoezen is geweest
ik geef je gelijk
stof het stof van mijn ziel
ik herinner…
pijnlijk als gisteren
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
965 een gemis
een oude ervaring
een verleden geleden
iets waar je naar uitkeek
maar nooit heeft kunnen zijn
de pijn op zich vormt de basis
van een vergeten herinnering
waar je iedere nacht om hebt gebeden
tranen tot je bezweek
die grote dingen maken me klein
het klinkt onbegrijpelijk
verschillende dingen door elkaar mengen
maar woorden…
Wintergroet uit Dokkum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.421 Voor Irmlinda
Vanachter het raam
aanschouwt hij zijn jeugd
emotie vult zijn ogen
koorts gloeit in zijn hart
herinnering flitst voorbij
zijn gehoor, iets minder scherp
spitst zich op geluid
van komend
en wegstervend ijzer
Dokkum viert, Dokkum zwiert
Het Fries klinkt rond de molen,
op bankjes in schaatsvorm
wordt popelend geknoopt,…
Als duifjes koeren..
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.161 op zondagmorgen
hoor ik kerkklokken luiden
en duifjes koeren
het zonnetje schijnt
flets door de gordijnen heen
het voelt zo vertrouwd
dat gevoel van toen
herinnering uit mijn jeugd
is weer heel dichtbij
jij bent al onder
en hoor je druk bezig zijn
roepend: kom je ook?…
op slot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
995 ik weet nog
hoe het voelde
ooit
heel lang geleden
de herinnering
begint stilaan
te vervagen...
één ding blijft
hangen,
die typische smaak
van zout in mijn keel
na het huilen,
een warm gevoel
en overal nat
op m'n wangen
dan het nasnikken,
alleen...…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Al het contact dat hij heeft
met zowel zijn omgeving
als zijn eigen herinneringen
heeft slechts die ene betekenis:
in hoeverre heeft het
waarheidswaarde?…
De muziek ( A. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Zoals jij jouw muziek
in mijn wereld bracht
herinner ik me hoe mooi je lacht,
hoe mooi je bent.
Ik zal je met mij meedragen
overal waar ik ga.
Alles wat je voor me deed, en nog steeds doet,
het is zo voor altijd goed.
Ik weet, nu, hoe mooi het is
dat ik jou heb gekend.
Ik was nodig op jouw pad zoals ik jou
nodig had.…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van de meeuwen
hun schaduw scherend over het zand
Dan blijft er nog een herinnering…
Wat ik mis, is waarvoor ik leef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 wat ik mis, vult mijn leven
ik eet me vol bij de vleet
doch geen boterham extra
voldoet me meer dan dat gevoel
geen tweede huis
geen nieuwe auto
alles blijft me er aan herinneren
dat ik niet langer heb
ook nooit meer zal hebben
het is onvervangbaar
een blijvende leegte
een kuil zonder bodem
door mezelf gegraven
waarin ik al gravend…
Toch zijn dit gezegende dagen...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Herinneringen kleuren
de weemoed, maar de hitte wordt draaglijker
en een koele windvlaag streelt de gebrokenheid
tot er plots weer vrede is met alles, vrede die
je zelf niet kan maken, maar die gezegend is.…
geef het tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
640 nachten eindeloos lang
hart koud als ijs
liefkozende woorden
die herinneringen zijn
geworden
er was zoveel mis
omdat tranen zouden drogen
vanzelf alles weer zou helen
want beter tevreden en alleen
dan ongelukkig samen
liet ik je gaan
daarvan kreeg ik geen spijt
mijn hart opende zich
voor een nieuw begin
er woont opnieuw een
ander…
Alles stond er nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
879 In liefdevolle herinnering
aan Willem Frederik van der Giessen
(1923-2003)
Keukentrap beladen
Met spijkers en schroeven
In soorten en maten,
Tekening achtergelaten
Op een kistje van hout -
Tot op de millimeter
Nauwkeurig je nieuwe plafond
In de sponningen gedouwd -
Je had het afgekregen, je
Laatste klus, en alles
Stond er…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel
kokhalst
mijn herinneringen…
Opa.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.247 U genoot van zoveel dingen, maar ik herinner
mij U nog Uw laatste maanden.
Toen was voor U alles niets meer waard.
Maar Uw tijd was gekomen, het ging voorbij.
En U leeft niet meer in deze maatschappij
bij mij.
Alleen nog in mijn dromen.…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 zou niet weten hoe mijn spade
je zou verbieden, je verankeren
aan het lot dat ons bindt, mijn liefste
ik sterf mee aan jouw keten
in twijfel hangt de herinnering
aan het heden; er is geen moment
dat jouw zijn zich niet
in mijn armen bevindt…