Alle inzendingen over vuur gloed

4767 resultaten.

Sorteren op:

Gezichtenboek

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Zie uit onze computers komt rook en vuur! Laat ik de computerstekker er maar uit gooien. En drinken mijn beker water en eten een koek. Dan ben ik weer alleen. Facebookers. Wat hebben ze wezenlijk te berichten? In drukte en in stilte? Helemaal niets behalve dan roddel en achterklap.…
cornil6 oktober 2014Lees meer >

De mot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Niemand ontroerd, toen ik was opgedroogd, niet naar vreugde, maar naar vuur vloog: niet geliefd als een vlinder, maar bespot. Ik ben geen vlinder, ik ben maar een mot. Maar met een lijfje zo trots, vergeet ik dat ik een vlinder had kunnen zijn. Want dat voelt niet erg, daarvoor ben ik te klein. Ik leef in betoverend kortstondig genot.…
Wbb20 februari 2015Lees meer >

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure so blink in die ruite en droom op die mure; mij huisie se gewel sal 't opvang van verre, - 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…

Prettige feestdagen!

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
'k Voel veel blijheid, kreeg meer dan ik kon bedenken, observeer de eindeloze herstructuur, van sterven, geboren worden en vertakken het leven zelf wil ons verlichten ons openen met haar eeuwig vuur, omringen met gemakken.…
Ralameimaar24 december 2016Lees meer >

De elementen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
Er was de Kelk: de levensbron en de eenheid Het is het Zwaard dat het heeft gespleten in twee Om te kunnen ervaren dat wij zijn bevrijd helpt het Pentakel daarmee Na in ons aardse lichaam te zijn gekomen zullen wij met de Staven van vuur verder dromen En komen we zonder het schap van weten met de Lotus in het vijfde element ether…

Een gebed van liefde

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
Luister nu naar dit gedicht Sluit de ramen, deuren dicht Pluk de woorden recht uit de lucht Hoor de echo, hoe diep de zucht En de woorden, ze vallen op een steen De regen weent, in een gebed van liefde De mensen knielen biddend neer Voor wie, dat weten ze niet meer Maar ze zien de tekens op de muur Woorden vormen zinnen rond een vuur…

wereld van verbinding

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
grenzen te slechten door aan huizen en toekomst te bouwen laat in het stille uur van de overgang waar tijd verleden en toekomst creëert dat alles niet enkel een vergezicht zijn reik en geef elkaar een warme hand doorbreek de ketens van tegenstelling laat als een bron harmonie stromen wil en weet elkaar weer te ontmoeten in het vuur…

Sjamaan van Nix

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 427
dagelijkse twilighzone Hoe breekbaar is het valse licht in 't transparante zilte nat doorweekt de schim van 't veerse gat de haringvliet de diepvriesman de grevelingen biesboschstad Bent u die fluisteringen en 't gezwijmel van die ene kat die aldoor maar naar adem snakt de longen vult met nitrogeen en pruttelt als de pan op 't vuur…

Rijmelarij

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.038
Ach, maakte eenmaal uw dwaas- heid plaats Voor dichterlijk gevoel; Ontvonkte eenmaal die gloed Uw bloed, Hoe liet u ’t beuzlend rijmen koel, Hoe streelde u ’t dichtrenkoor ’t Gehoor, Hoe zoudt gij hun verheven toon Eerbiedigen als ’t ENIG SCHOON, schoon, Hoe ruiste u die in ’t oor! In ’t oor?…

Baarlijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Maar man, min of meer meanderend met de stroom, vaart op het vuur, in de brandende toren. Faro, Colossus, Liberty, Lorelei, meermin. Dwaallicht: verdicht. Dichter dacht te verlichten: verkeerd. Bebaarde bard vat vlam, verteert, brandend op de duistere golven. Vuur, water, diep, donker, dood.…

Voorheen en Thans

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.987
De wees, die nooit de liefdelach, De warme gloed van 't moederoog, Zijn treurig pad bestralen zag, Die, als hij hong'rend herwaarts toog, Slechts dorre stopp'lend vond voor brood, Vaart thans als beurtman op Buiksloot.…

Wij zoeken 't ver

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.193
" Wij zoeken 't ver:- Ik zoek de liefde en die gloed Die altijd brandt en nooit beschadigt, De diepe bron, die immer zoet, Toch immermeer mijn dorst verzadigt - Maar ach, van elke nieuwe min Proef ik het einde in 't begin!…

Ter Levenszee

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.405
En thans, nog dwaas en stom van schrik, en d'eedle gloed in 't hart gesmacht, aanschouwt hij, machtloos, van de ree, die boze zee, - de levenszee! --------------------------------------------- uit: De Eerste Verzenbundel (1926)…

Valpolicella

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 641
goede wijn is; 'k maak 'm open en snuif het rijk bouquet: kers met kaneel dan laat ik 't rode vocht m'n tong omspelen heel langzaam spoelt de weldaad door m'n keel die zachtjes klokt door haar fluweelzacht strelen de kleur is donker: karmozijn als 't bloed waarin nu machtig stromingen gaan woeden mijn slapen kloppen sterk; een warme gloed…

Vluchtige nimf, waarheen zo snel?

poëzie
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.364
Nimfe, gij vlucht al even* stuurs en ik heb de borst vol vuurs. Met een kusje, wil je, blus je dat ten deel en wordt bedankt*. Geef je dan meer als gij ontvangt? Wilt gij mij niet deez’ gunste doen? Lijd* dan dat ik u slechts zoen voor uw lippen. Gij gaat glippen, denkend, ik* zou hier ter stee kussen uw hals en oogjes mee.…

Geen geheimen meer

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
Ik laat oud vuur in mij oplaaien, ik ga weer terug, ben weer kind, ik ben weer even negen of tien. Geen geheimen meer, geen leugen, eventjes niet meer willen deugen, laat me fantaseren, laat me dromen. Laat vroeger weer tot mij komen … Noem me maar gek, onvolwassen, zeg me dat ik beter kan oppassen.…
Jos Witteman10 september 2003Lees meer >

De drankblues

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Mijn maag krimpt van het zoute zuur dat mij de vernieling invreet, zo verterend als cognac is geen vuur en ze is ook niet minder wreed. Mijn spieren zitten vol bobbels van ingekapselde rumbonen; mijn kloten zijn stompe knobbels, mijn genen zullen niet meer klonen.…

éénnachtsvlinder

netgedicht
4.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.294
al kan het niet het daglicht velen toch worden wij door vuur verteerd we kunnen niet de toekomst delen maar is één nachtje zo verkeerd?…
joke schilling25 september 2005Lees meer >

de Zanger van 'De Piezeman'

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.012
daar kwam den bourgondiër aangetjokt vief en kwiek over de Merodelei hij sprak wat ook van het grôten zij het is het klein genot dat lokt ik wil geen gezaonnik zonder ènd mensen löstert naor m’n lied van De Piezeman gaoi ik vur ööj zinge midden op de lei daar zong die rare vent ‘zeg manne löstert naor m’ne raod wanneer ge stao te piesse…

Het houtrapertje

poëzie
3.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 5.605
Haast zal hij wederkeren Met zijn bussel hout, En 't krakend vuur onsteken: De winter is zo koud. Hij kruipt en klimt nog hoger, En klautert naar de top; Zijn voet schiet van het takje: Hij steeg zo stout er op!…

Blikken

netgedicht
4.7 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.952
Grimassen vertrokken mijn gezicht De baby volgde elke trek Ze glimlachte tegen mij Mijn dag was overbelicht Mijn bord was bijna leeg Mijn dochter opende vol glans Vol liefde haar mooiste blik Ik verschoof mijn laatste restje kip Het vuur spatte uit haar ogen Wat Pa mij nu weer flikt Ik heb mijn eigen leven Hoef niet door jou te worden…
Rikus Kiers6 augustus 2006Lees meer >

LAPPER KRISPIJN

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.821
Wat vuur en wat rook! Ach! wisten 't de vliegende gaaien, ze werden 't vrij leven niet moe. Ik zitte mijn schoentje te naaien, en trekke mijn draadje toe. Hoe groeide uit dat lustige Grietje die knorrige, dolle katijf? Een lief als een hemelbietje, en nu zo een duivelig wijf!…

Pluk de dag met een lach

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Kijk naar het groen, naar de natuur het barst van leven en van vuur wat zou de aarde 'zonder' doen een desolaat dorre woestijn. Hoe schoon de kreten van een kind dat aan z'n levensloop begint hoe schoon de eed van 't jonge paar dat slechts wil leven bij elkaar.…

Ingetogenheid

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.389
gedrukt: Daar de begeerlijkste weelde, bij 't zuizende lippengemurmel, 't Lichaam naar 't kittlen der smart slingert, en buigt, en verwringt: Zinken in koesterende armen, bij 't plukken der maagdlijke rozen; Ploegen de lieflijke beemd, d'akker, aan Cypris gewijd: Vellen de drillende thyrs in de bloeiende hof van Cupido: Drinken het vuur…

Winterglans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Direct en ongehinderd omarm ik de ware ijsgoden van het Hogere Vuur, de Geestelijke Wereld.…

Herfst

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 17.687
En, thuisgekeerd, bij een vroeg vuur gezeten, Den avond rekken met een schaarse kout, Een enkel woord over de diepst-geweten Bewogenheden, die het hart behoudt. Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten, Terwijl een dunne mist de grijze gracht Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten Geleidelijk teloor gaat in den nacht.…

HET GEURIGE VELD

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Dood en verwoesting, vuur en zwaard verspreidden zijn trotse naam in daden van geweld. Totdat hij zat van zinnen, in het slijten van ledige uren zijn voldoening vond: Amangkoe Rat, de Keizer, dreef zijn geiten over de pleinen van de Kraton rond.…

Godin van de Fado

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 691
Als gewillig prooi houdt zij mij in haar greep gevangen weemoed en vreugde triomferen als een sirene met weelderig gestrekte armen tilt zij op en toont mij ver boven haar lichaam uit aan het water en de avondrode horizon brandende ogen branden steken in vuur en vlam geketend sleept zij mij over straten en trappen van Alfama…

Leven in droom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.837
lage heuvlen, grijs Bemost, als licht behageld ijs, Zag 'k eensklaps, als een avondgloed 's Winters door neevlen rozig-zoet Achter de speelse kruinen poost (Gelijk een bleke bruid soms bloost Door van haar lokken 't weefsel blond), Ons huisje, in vreemde dromenstond Wonder herschapen: dak en muur Was warm en lieflijk gloeiend vuur…

HUIS VAN VRIENDSCHAP EN LIEFDE

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
meer loslaat uit componenten als aanraking koestering verhalen vertellen en aanhoren doordrenkt met liefde – de beste mix die er bestaat neem vonken die ooit overvloedig over sprongen en tot de aller intiemste liefde dwongen zorg dat je van die overdaad veel bewaard zodat je straks samen zittend bij de open haard kunt voorkomen dat het vuur…
catrinus14 december 2019Lees meer >