4767 resultaten.
Gezichtenboek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Zie uit onze computers komt rook en vuur!
Laat ik de computerstekker er maar uit gooien.
En drinken mijn beker water en eten een koek.
Dan ben ik weer alleen.
Facebookers.
Wat hebben ze wezenlijk te berichten?
In drukte en in stilte?
Helemaal niets behalve dan roddel en achterklap.…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Niemand ontroerd, toen ik was opgedroogd,
niet naar vreugde, maar naar vuur vloog:
niet geliefd als een vlinder, maar bespot.
Ik ben geen vlinder, ik ben maar een mot.
Maar met een lijfje zo trots,
vergeet ik dat ik een vlinder had kunnen zijn.
Want dat voelt niet erg, daarvoor ben ik te klein.
Ik leef in betoverend kortstondig genot.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure
so blink in die ruite en droom op die mure;
mij huisie se gewel sal 't opvang van verre,
- 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…
Prettige feestdagen!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 'k Voel veel blijheid,
kreeg meer dan ik kon bedenken,
observeer de eindeloze herstructuur,
van sterven, geboren worden en vertakken
het leven zelf wil ons verlichten
ons openen met haar eeuwig vuur,
omringen met gemakken.…
De elementen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Er was de Kelk: de levensbron en de eenheid
Het is het Zwaard dat het heeft gespleten in twee
Om te kunnen ervaren dat wij zijn bevrijd
helpt het Pentakel daarmee
Na in ons aardse lichaam te zijn gekomen
zullen wij met de Staven van vuur verder dromen
En komen we zonder het schap van weten
met de Lotus in het vijfde element ether…
Een gebed van liefde
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
537 Luister nu naar dit gedicht
Sluit de ramen, deuren dicht
Pluk de woorden recht uit de lucht
Hoor de echo, hoe diep de zucht
En de woorden, ze vallen op een steen
De regen weent, in een gebed van liefde
De mensen knielen biddend neer
Voor wie, dat weten ze niet meer
Maar ze zien de tekens op de muur
Woorden vormen zinnen rond een vuur…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 grenzen te slechten
door aan huizen en toekomst te bouwen
laat in het stille uur van de overgang
waar tijd verleden en toekomst creëert
dat alles niet enkel een vergezicht zijn
reik en geef elkaar een warme hand
doorbreek de ketens van tegenstelling
laat als een bron harmonie stromen
wil en weet elkaar weer te ontmoeten
in het vuur…
Sjamaan van Nix
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
427 dagelijkse twilighzone
Hoe breekbaar is het valse licht
in 't transparante zilte nat
doorweekt de schim van 't veerse gat
de haringvliet de diepvriesman
de grevelingen biesboschstad
Bent u die fluisteringen en
't gezwijmel van die ene kat
die aldoor maar naar adem snakt
de longen vult met nitrogeen
en pruttelt als de pan op 't vuur…
Rijmelarij
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.038 Ach, maakte eenmaal uw dwaas-
heid plaats
Voor dichterlijk gevoel;
Ontvonkte eenmaal die gloed
Uw bloed,
Hoe liet u ’t beuzlend rijmen koel,
Hoe streelde u ’t dichtrenkoor
’t Gehoor,
Hoe zoudt gij hun verheven toon
Eerbiedigen als ’t ENIG SCHOON,
schoon,
Hoe ruiste u die in ’t oor!
In ’t oor?…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Maar man, min of meer meanderend met de stroom,
vaart op het vuur, in de brandende toren.
Faro, Colossus, Liberty, Lorelei, meermin.
Dwaallicht: verdicht.
Dichter dacht te verlichten: verkeerd. Bebaarde bard vat vlam, verteert, brandend op de duistere golven.
Vuur, water, diep, donker, dood.…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 De wees, die nooit de liefdelach,
De warme gloed van 't moederoog,
Zijn treurig pad bestralen zag,
Die, als hij hong'rend herwaarts toog,
Slechts dorre stopp'lend vond voor brood,
Vaart thans als beurtman op Buiksloot.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "
Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek de liefde en die gloed
Die altijd brandt en nooit beschadigt,
De diepe bron, die immer zoet,
Toch immermeer mijn dorst verzadigt -
Maar ach, van elke nieuwe min
Proef ik het einde in 't begin!…
Ter Levenszee
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.405 En thans, nog dwaas en stom van schrik,
en d'eedle gloed in 't hart gesmacht,
aanschouwt hij, machtloos, van de ree,
die boze zee, - de levenszee!
---------------------------------------------
uit: De Eerste Verzenbundel (1926)…
Valpolicella
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
641 goede wijn is; 'k maak 'm open
en snuif het rijk bouquet: kers met kaneel
dan laat ik 't rode vocht m'n tong omspelen
heel langzaam spoelt de weldaad door m'n keel
die zachtjes klokt door haar fluweelzacht strelen
de kleur is donker: karmozijn als 't bloed
waarin nu machtig stromingen gaan woeden
mijn slapen kloppen sterk; een warme gloed…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Nimfe, gij vlucht al even* stuurs
en ik heb de borst vol vuurs.
Met een kusje,
wil je, blus je
dat ten deel en wordt bedankt*.
Geef je dan meer als gij ontvangt?
Wilt gij mij niet deez’ gunste doen?
Lijd* dan dat ik u slechts zoen
voor uw lippen.
Gij gaat glippen,
denkend, ik* zou hier ter stee
kussen uw hals en oogjes mee.…
Geen geheimen meer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
991 Ik laat oud vuur in mij oplaaien,
ik ga weer terug, ben weer kind,
ik ben weer even negen of tien.
Geen geheimen meer, geen leugen,
eventjes niet meer willen deugen,
laat me fantaseren, laat me dromen.
Laat vroeger weer tot mij komen …
Noem me maar gek, onvolwassen,
zeg me dat ik beter kan oppassen.…
De drankblues
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 Mijn maag krimpt van het zoute zuur
dat mij de vernieling invreet,
zo verterend als cognac is geen vuur
en ze is ook niet minder wreed.
Mijn spieren zitten vol bobbels
van ingekapselde rumbonen;
mijn kloten zijn stompe knobbels,
mijn genen zullen niet meer klonen.…
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 al kan het niet het daglicht velen
toch worden wij door vuur verteerd
we kunnen niet de toekomst delen
maar is één nachtje zo verkeerd?…
de Zanger van 'De Piezeman'
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.012 daar kwam den bourgondiër aangetjokt
vief en kwiek over de Merodelei
hij sprak wat ook van het grôten zij
het is het klein genot dat lokt
ik wil geen gezaonnik zonder ènd
mensen löstert naor m’n lied
van De Piezeman gaoi ik vur ööj zinge
midden op de lei daar zong die rare vent
‘zeg manne löstert naor m’ne raod
wanneer ge stao te piesse…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Haast zal hij wederkeren
Met zijn bussel hout,
En 't krakend vuur onsteken:
De winter is zo koud.
Hij kruipt en klimt nog hoger,
En klautert naar de top;
Zijn voet schiet van het takje:
Hij steeg zo stout er op!…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 Grimassen vertrokken mijn gezicht
De baby volgde elke trek
Ze glimlachte tegen mij
Mijn dag was overbelicht
Mijn bord was bijna leeg
Mijn dochter opende vol glans
Vol liefde haar mooiste blik
Ik verschoof mijn laatste restje kip
Het vuur spatte uit haar ogen
Wat Pa mij nu weer flikt
Ik heb mijn eigen leven
Hoef niet door jou te worden…
LAPPER KRISPIJN
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.821 Wat vuur en wat rook!
Ach! wisten 't de vliegende gaaien,
ze werden 't vrij leven niet moe.
Ik zitte mijn schoentje te naaien,
en trekke mijn draadje toe.
Hoe groeide uit dat lustige Grietje
die knorrige, dolle katijf?
Een lief als een hemelbietje,
en nu zo een duivelig wijf!…
Pluk de dag met een lach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.410 Kijk naar het groen, naar de natuur
het barst van leven en van vuur
wat zou de aarde 'zonder' doen
een desolaat dorre woestijn.
Hoe schoon de kreten van een kind
dat aan z'n levensloop begint
hoe schoon de eed van 't jonge paar
dat slechts wil leven bij elkaar.…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 gedrukt:
Daar de begeerlijkste weelde, bij 't zuizende lippengemurmel,
't Lichaam naar 't kittlen der smart slingert, en buigt, en verwringt:
Zinken in koesterende armen, bij 't plukken der maagdlijke rozen;
Ploegen de lieflijke beemd, d'akker, aan Cypris gewijd:
Vellen de drillende thyrs in de bloeiende hof van Cupido:
Drinken het vuur…
Winterglans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Direct en ongehinderd omarm ik de ware
ijsgoden van het Hogere Vuur, de Geestelijke Wereld.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 En, thuisgekeerd, bij een vroeg vuur gezeten,
Den avond rekken met een schaarse kout,
Een enkel woord over de diepst-geweten
Bewogenheden, die het hart behoudt.
Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten,
Terwijl een dunne mist de grijze gracht
Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten
Geleidelijk teloor gaat in den nacht.…
HET GEURIGE VELD
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.684 Dood en verwoesting, vuur en zwaard verspreidden
zijn trotse naam in daden van geweld.
Totdat hij zat van zinnen, in het slijten
van ledige uren zijn voldoening vond:
Amangkoe Rat, de Keizer, dreef zijn geiten
over de pleinen van de Kraton rond.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 Als gewillig prooi
houdt zij mij in haar greep gevangen
weemoed en vreugde triomferen
als een sirene
met weelderig gestrekte armen
tilt zij op en toont mij
ver boven haar lichaam uit
aan het water
en de avondrode horizon
brandende ogen branden
steken in vuur en vlam
geketend sleept zij mij
over straten en trappen van Alfama…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 lage heuvlen, grijs
Bemost, als licht behageld ijs,
Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
's Winters door neevlen rozig-zoet
Achter de speelse kruinen poost
(Gelijk een bleke bruid soms bloost
Door van haar lokken 't weefsel blond),
Ons huisje, in vreemde dromenstond
Wonder herschapen: dak en muur
Was warm en lieflijk gloeiend vuur…
HUIS VAN VRIENDSCHAP EN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 meer loslaat
uit componenten als aanraking koestering
verhalen vertellen en aanhoren doordrenkt
met liefde – de beste mix die er bestaat
neem vonken die ooit overvloedig over sprongen
en tot de aller intiemste liefde dwongen
zorg dat je van die overdaad veel bewaard
zodat je straks samen zittend bij de open haard
kunt voorkomen dat het vuur…