Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

Verzuurd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
uit de longen van de wijsheid, omarmt het weer in eb en vloed, en uit de schede en de roede tegelijk, we zijn de barenden op een verlaten strand, wedergeboorten in één hand, de tong op de zilte lippen die een bijsmaak geeft van zelfbevruchting en in het proeven onderscheidt, door het aardse vuur verleidt verkleeft in één adem…
Pama7 maart 2013Lees meer >

Mijn stille roep

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Er was geen adem om mee te leven. Ik stikte bijna. Iemand leek mijn keel dicht te knijpen, mij aan mijn nek omhoog te tillen... "Een volgende keer zou zich niet meer aankondigen; nooit meer, zó ik besloot tijdens die secondes, de stille tijd die wegtikte..."…
Petra Hermans18 november 2013Lees meer >

- Zwevend lijk een adelaar -

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
representant op vleugels volle veren essentie, ruim van geest vleugels zijn gemetamorfoseerd in deze droom reis ik sneller dan het licht longen zuigen vol met hoop ademhaling herleeft in lucht van werkelijkheid de aarde expliciet gekortwiekt voelt zijn zilver zwarte wingen onkunstzinnig swingen onbestemd, vaag en zweverig danst mijn adem…

Puinhoop

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
Omdat de lucht die we ademen, telkens nieuw omdat de personen met wie w'al dan niet  een leven delen groeien, zoals ook wij? Verdrinken we daarom niet in onze puin,  en mogen leven als in een speeltuin, na elke nacht een bladzij omslaan? Bijna alsof de puinhopen van 't verleden niet bestaan?…

Onbekend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Met de adem zichtbaar voor me uit gesneld, maak ik het buiten tot een nieuw decor. Ik heb het aanschijn al zo treffend in mijn loop geteld.. Wit versmelt het grijze straatbeton zich aan de rand van het, met overige sneeuw bedekte, uitgestrekte bos. Zoveel paden, zoveel wegen.. Zoveel stukjes onbekendheid nog te gaan.…
John Kroos21 januari 2016Lees meer >

Aan d'aarde verhangen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Slapeloze nachten leggen zich neer en verven jouw schaduwlijnen op mijn adem, terwijl mijn lippen bitterzoet proeven... en de lucht zelf mij gaat dragen in dromen, in dingen die ik nog wil doen.…
Katty1 maart 2017Lees meer >

als een moeder gaat

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 791
kent de diepste band die in een leven bestaat toch behoort het meelopen tot het eind, als dat ons is gegeven, tot een hoogtepunt in het bestaan niet dat wij daarin zo zijn bedreven maar hebben wel een leven lang weet van onze aardse weg, het is de natuur eigen met alle seizoenen mee te gaan, ook naar het ver- gaan als dan de laatste adem…

dichten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Soms kan ik er zelfs in verzuipen, omdat ik zonder adem raak, als ik die wondere wereld maak. Dichten is een kunst, of mag ik zeggen meer een gunst. Het is niet aan iedereen gegeven, ik heb het vanbinnen, ik moet het beleven.…

schijnheiligen op zondagmorgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
verglijdend kolkend d’ uren ’t gerstenat zompig het affreuze tergtalen gelijk de schroothond een paar tanden mist zeg maar een heel gebit zoals de huig uw galsterige adem blokt chromédeur met zuigend slothendel de slagerswinkel vers bloed pas geverfd met ranzig wit en tafereel van ouwe wijven het kalf gevierendeeld tot bundel worst aanééngeregen…

Gewoon om te koesteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Als adem voelt het moment, als een stijgwind passend bij dit natuurlijke beeld mij toebedeelt hier kan ik hun wintertooi bijna voelen. En nu denk ik wel na, geniet het fooimoment mijn hartstocht wil een vuur gaan ontsteken.…

Bijbel en kind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Toen ik amper geboren was om half tien op dinsdag 12 februari 1952 werd de Bijbel al in mijn maag gesplitst niet dat ik al kon lezen maar er werd veelvuldig voorgelezen eerst kinderlijk tot steeds meer met volwassen stem toen ik zelf goed kon lezen ik zal tien geweest zijn las ik de Bijbel in een adem uit het Hooglied sloeg ik grotendeels…
Jean Fermate14 december 2018Lees meer >

van harte vieren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
vandaag keert het leven van harte jouw de jaarlijkse bonus weer uit zoete kaarsen branden vlammend de adem van en voor jouw liefde als ruisende oceanen in schelpen die jou de felicitaties fluisteren van alle lieve mensen om jou heen die van jou houden om wie jij bent het universum straalt op deze dag mooier nog dan de goudste zon omdat…

KEURIG VERWILDERD

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Aan een geurig bloeiende wei door het grote bos bij Chaam omringd ligt een afgelegen jeugdherberg stralend vol opwekkend licht roze zuigt frisse adem van het morgenloof om de gasten na het ontwaken tot daad en wandeling te noden drinkt rossig glanzend laat avondrood op langs het grindpad naar de deur staan slanke berken in een lange rij hebben…
Han Messie6 november 2021Lees meer >

ONBEZONNEN OORLOG

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
wrede krijg benauwt en stokt de onsterfelijke adem die hier rond mag zweven de grote werken der vorsten van de Russische letterkunde regeerders zetten zich rondom de vreedzame tafel waar vraag en voorstel op dansen zoeken schappelijke oplossing bij hun samenkomst moge de Vader van 't Heelal de stille bescheiden gast zijn daarbij de…

schitterende mooiigheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 706
om wat jij mij betekent te schetsen is het woord prachtig te ingetogen lief is een veel te mild compliment voor wat ik jou nu graag zeggen wil als rode rozen fluistert jouw passie die zich als pure liefde ademen laat in jouw nooit eindigende toewijding voor elk in jouw hart gesloten mens met ware vriendschap als de sleutel houden jouw…

een doorgaande weg

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
als mijn wereld dreigt zich voor haar taak te verblinden waar ik als door de tijd heen vaak van wakker lig lijkt een er geen toekomst, is het als het ware tossen of een dichte mist trachten op te klaren wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht of ongeremd laat gaan dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst al vele mijlen verder, zakt…

De schoonheid van de natuur

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Op welke wijze je evenals mindful en verbindend bent zodat ik telkens weer verse creativiteit en inspiratie adem daar het keer op keer allerlei genietmomentjes zijn stromend in een fris en groen van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
CB16 oktober 2022Lees meer >

Droom in droom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Ik liep de zee in, die hijgend ademend door mij heen vlijmde, en niet veel later spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen en dreef weer terug met het schuimende water. Alles vloeide zo onophoudelijk door, ik liet mij maar drijven, dobberde mee, belandde als wrakhout op het strand, werd dan weer meegezogen door de zee.…

ONSTERFELIJK.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Verstokt de adem inhoudend, de snijdende pijn verbijtend, priemend door merg en been Dwalend door ultieme helrode landschappen; zwoel prachtig wel betraand doch extreem sereen.…

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Ik adem in, laat het zijn zoals het is, en voel hoe alles samenkomt.…
CB8 februari 2025Lees meer >

Waar het land nog luistert

netgedicht
2.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 516
Vliegen in bedachtzame bogen boven het ademende en kwetsbare veld, niet opgejaagd, maar geleid door wat hij al eeuwen weet — dat rust en voedsel zelden samenvallen, en toch altijd gezocht worden, keer op keer, hier.…
CB7 mei 2025Lees meer >

Waar de ziel fluistert (voor haar)

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 495
Je aanwezigheid weeft zich als zijde door mijn zintuigen, bloemen buigen als jij langskomt, de lucht houdt haar adem in. Ik zie ons wandelen door een woud dat nooit luid is, waar het mos onze voeten wiegt en tijd oplost in tintelingen.…
CB29 mei 2025Lees meer >

Waar het zacht is

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Ik voel jouw stilte zonder dat je iets zegt mijn hart antwoordt al Er zijn ochtenden waarop de wereld te luid binnenkomt, waar elke stem snijdt, elk gebaar een echo achterlaat, en zelfs stilte te vol lijkt om in te schuilen—dan zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht mag zijn.…
CB3 juni 2025Lees meer >

Onvolmaaktheid

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 403
Ruwe natuur schuurt en stampt, maar blijft toch ademen. In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf. Toch jagen we vaak op wat glad is, zorgvuldig afgerond en strak. Maar we worden pas geraakt door het grillige — dat wat niet klopt, maar volhardt in haar ongerepte, wilde bestaan, en juist daardoor zo dichtbij kan komen.…
CB6 juli 2025Lees meer >

afdalen in de luwte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
verband dat onder juiste omstandigheden… de regelmatige slag klaarde op als ’n zomerdag na harde regen tot mijn laatste snik, de druppel die vallen zal, tik ik door; door de tijd en muren, om en om alle afgebrokkelde structuren heen; nieuwe verbindingen kweek ik, breek dit monster in honderden hanteerbare klontjes ongemak af; ik houd mijn adem…

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
En boven, in dat blauw dat zichzelf lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
CB10 juli 2025Lees meer >

Klanken van het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 448
Op een dag zal het moment, stap voor stap, gevuld zijn met bevrijdende adem. Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons. Het voelt daarin als een eeuwigheid, totdat langzaam de klanken van het licht weer worden afgestemd op een nieuwe ochtend.…

Het innerlijk baken

netgedicht
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 747
Golven fluisteren licht danst op de horizon stil in mij weerklinkt Langs de kust blijf ik stil, mijn gevoelige huid vangt de adem van de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen, elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
CB20 augustus 2025Lees meer >

Een dag die groter is dan ik

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 398
Ik hoef niets te verklaren, alleen te ademen in de warmte, waar een breekbare vlinder in traag gebaar langs mijn arm dwarrelt en het zacht gras onder mijn voeten koelte schenkt die mij verankert.…
CB4 september 2025Lees meer >

Tussen tijd en stilte

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Stille adem gaat tussen muren en het gras tijd ademt traag mee Rust daalt neer als een zachte schaduw, alles vertraagt, klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
CB28 oktober 2025Lees meer >