5664 resultaten.
Liefste, mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Ach liefste, mijn liefste
Eens zijn de velden met
Parelen weer bedekt
Over de smaragden dekens
Bekleed met saffieren en zirkonen
Beschenen door gouden licht
Ach liefste, mijn liefste, wanneer
Ach liefste, mijn liefste
Zal in de kruinen der bomen
Tussen het weelderig struweel
De zang der vogels ons weer lokken
Zullen wij in de schaduw weer…
Nieuwjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Daarom geef ik je een palet en een streepje goud aan dit nieuwjaar voor jou. Maak er iets mooi van.…
DE SCHOONSTE KOEPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen
over een wijde, donkerblauwe luchtzee,
die vloeiend voortwelft, met stille wind mee,
strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen.
Glanzende Hemelse druppels dalen
zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee
hun weg naar land en gaard bij boerenstee,
geven vruchtbaarheid in alle talen.…
September Song
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Shika Sembei
Hennegenderhert met Ankh-gewei
Ze zei me, als we zouden kunnen
Dan gaan we naar 't Meer van Genève
Heen en terug in de tijd, nine eleven
Woordloos samenzijn, contactmoment
Morgenstemming in de jaren vijftig
Willen weten wie we nou zijn
In poëmen als een remedie
En zoenzang als een compliment
Teveel glitter en goud…
DE TUIN VAN LIEFDE
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.192 En wandelend langs een pad van rozen
voelde ik ’t ritselen van een vleugelslag
een engel die naar mij was toe gekomen
toonde mij waar ’De tuin van liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Zie langs de horizon gouden ochtendgloed
en witte voile bedekt smaragd groen veld
zo wordt de dag na donkere nacht begroet
door deze wonderen staat de mens versteld.
Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan
in de ochtend begroet ik de rijzende zon
die heel de dag aan blauwe lucht zal staan
en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.…
van harte vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 van harte hartelijk
brengt jou vandaag de tijd
een glanzend gouden kroon
die jou de verhalen vertelt
van toen geluk gewoon was
al schrijnen soms de dagen
bij gekoesterde herinneringen
aan een vol en rijk leven
vol vreugde en kabaal
met jouw gulle lach als brug
van toen naar wat nog wacht
geef jij een warmende kracht
aan wie jou en…
Nazomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 - land -
sluierwolken schuiven voorbij
als rozige suikerspinnen
het stof van gestampte stengels
volgt een maaidorser langs
lange parallelle banen
een rossige torenvalk zweeft
roerloos boven het tafereel
de zwellende maan en de
zakkende zon maken
de aren goud
de lucht draagt alles
wat licht is
- stad -
nerveus klingelt…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 Laat de herfstwind door je haren waaien
geniet van de kleuren in het kalend bos
gouden bladeren die tussen de stammen draaien
en zich uiteindelijk zachtjes vleien in het mos.…
De einder en contouren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
399 Een sluier strekt zich over veld en man,
en dooft het goud van zonneschijn.
Ik dwaal verdwaald in lijn en licht,
zie hoe het zicht zichzelf verliest.
Zelfs dromen raken hun grens kwijt,
en alles sluit zich zacht... in eigen zicht!…
Dierbaar gemis
netgedicht
2.6 met 34 stemmen
1.436 Het gemis is geen breuk
in het bestaan, maar een gouden draad die alles samenhoudt.
Mijn gedachten dwalen
naar de grens waar tijd vervaagt en
je weer dichtbij bent. Ik koester weemoed als een
kostbaar kleinood, een bewijs van wat voor altijd waarde houdt.…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 Gouden glansen gaan en glijden
waar de zon ten dale daalt,
en de kleuren, klaar, verblijden
't oog dat stillekes hen staalt.
Luistert! luistert! lieve lieden,
hoe de wind in 't riet mag ruischen,
hoe de vogeltjes hun lieden
zingen, zoet, voor 't avonduischen!
Dank zij Hem die dag deed dagen,
dank voor 't licht dat lichten mocht!…
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
294 Evenmin krijgt men zilverwerk
geserveerd
waar zelden goud gewonnen wordt
uit gebroken aarde;
of als modder dat
over de rand van een krater stroomt.…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen,
dwaalt over stranden van blinkend goud.
Langs ruwe rotsen die draken verbergen,
terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt.
Hij ziet frivole elfen in nevels dansen,
hun prinses wachtend op haar troon.
De maan werpt zilver over stille kansen,
als een belofte, stralend en schoon.…
Rokken los.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
285 olijk blij op naar hoopvolle namiddag dartel, rijkelijk lekker warm
spetterend verkwikkend lonkt maar weer een etmaal, droom van duizend één nacht
zo tevreden dat ik maar weer Mag Genieten van kracht en macht
mijn gouden sleuteltje opent miraculeuze vriendschappen en onbeschrijflijke schoonheden
dankbaar het hoofd nederig buigend met dat devote…
de vrije uitloop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
83 De lichte duif landde op mijn levenslijn
die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond
geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker
los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken
dat eindeloze pijnigen met grote metaforen -
als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten
Zij zingt niet hoog over gouden einders,
doch roekoekoet…
Dat is dus ijdelheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
281 Ik wil gouden medailles behalen, misschien
zelfs de Vredesprijs..
En dan gooit iedereen geld op mij
Ik wil erin verdrinken,
totdat ik stik.
Ik wil veel volgers hebben
en dat mensen mij dan aanbidden,
tot er niets meer over is,
En mij dan zien.
Ik wil meer,
Meer macht,
meer geld en meer mensen
bedriegen tot in de dood.…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Blad raakt het water
wat in mij nog geen naam had
wordt stil in het licht
In het stille loslaten van
je bladeren zie ik hoe de herfst zich
langzaam in je brede kroon nestelt, hoe rood
en goud zich mengen tot een licht dat niets van mij verlangt.…
Wind in actie
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
970 door vensterkieren
en buldert zijn gezagvol woord
plots zwijgt hij gans stil
geen zuchtje meer te bekennen
verbaal gevloerd en uitgeteld
gunt tijd om schade te verkennen
dan staat hij weer uiterst strak
vervolgt verbaal experiment
hij doet scheepszeilen bollen
laat intens guur de golven rollen
zwoel streelt hij zacht haar wangen
op luchtig…
De wedergeboorte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
745 Ik had geen glans in mijn ogen,
en mijn stem klonk gebroken.
Maar ik liet het niet merken,
ik verborg het achter trots.
Ik heb alles altijd afgewogen,
liet vaak dingen onbesproken.
Ik behoorde tot de sterken,
eenzaam op mijn hoge rots.
Mijn verdriet verschool zich achter een lach,
tegen beter weten in hield ik me altijd groot.…
Harsgeur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.573 Gulzig zoek ik troost in de gedachte:
Een stervende ster houdt haar glans.
We horen haar reutel niet.
Jouw laatste lettergrepen hadden geen betekenis.
Til hem niet op met dure verzen.
Til hem op zonder leugens.
We geloven en beloven
dat een vrolijke vrede jou omhelst.…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 Kwam ’s levens toorts aan glans t’ ontbreken,
Aan vier en vlam en Hemels licht,
De zon zou aan uw schoon gezicht
En ogen zien haar toorts t’ ontsteken,
Aan die turkozen. Men beloof
Zich niet, verwaand, dat vier te malen;
Bij zulke levendige stralen
Is d’ allereêlste verf te doof.…
Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.625 een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in diesem Lokal, braungeraucht
sehe ich im Glanz eines Fensters:
ein reflektierendes Selbstbild
es ist das einzige,
das ich, unabsichtlich,
mit dir teil
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in de
glans…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 Daar krijgt de vis een minne-droom;
Want als hij ziet die schone glans,
Zo keurt hij ’t voor een goede kans,
En, mits hij ’t listig vuur bemint,
Zo komt hij zwemmen voor de wind,
En springt dan vaardig in de boot,
Dat is, te midden in de nood;
Want, met de malle sprong geschiedt,
De visser staat niet slecht en ziet,
Maar grijpt terstond de…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 II
Maar 't is niet waan en dat weten wij allen
Voor wie genade op hun levenspad
Het milde licht ener waarheid deed vallen
Waarvan hun hart nimmer de glans vergat; -
Die nooit haar warmte in hun hart ontbeerden
Voor wie iedere beet die hun mond at,
In zoete kracht en zaligheid verkeerde
Omdat de liefde haar gezegend had.…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Ik ben maar liefst met u getweên,
gij zijt althans niet van de blijden,
gij kunt begrijpen, dat ik ween,
wen gij uw tere glans gaat breiden
en dromen weeft om dorre heiden,
een parel tovert in een traan....
Gij zoudt mij willen leeds bevrijden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
DE VOGELS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.441 De glans van 't zonlicht is verduisterd,
De nevels rijden door de lucht:
0, wie de vogel mocht gelijken,
En ijlen naar een warmer sfeer! ...
De winter doet de vogels wijken,
De lente brengt de vogels weer.…
Je bent mijn ster
hartenkreet
2.8 met 45 stemmen
718 Kijk naar boven en zie zelfs tranen van sprankelend
glans uit jouw ogen naar beneden stromen, regens met tuiten
huilend langs jouw wangen die emoties en gevoelens raken tot wanneer
zij zullen landen in het zilte nat, een bad waarin mijn woorden sterven in een stilte.…
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Open, onbevangen en nieuwsgierig fladdert jouw glans
rustig voort tussen de kronkelende lijnen van gras en takken in een
landschap waar glooiend groen zich van haar beste kant laat zien tot wanneer
laatste zonnestralen hun blik nog even werpen op jouw verschijning; een schaduw nabij.…
Verbonden met jou
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
555 Kijk naar boven en zie zelfs tranen van sprankelend
glans uit jouw ogen naar beneden stromen, regens met tuiten
huilend langs jouw wangen die emoties en gevoelens raken tot wanneer
zij zullen landen in het zilte nat, een bad waarin mijn woorden sterven in een stilte.…