6269 resultaten.
Oma's verrassing 1953
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.419 Door langdurige tandeloosheid
-ze is bang voor de tandarts-
heeft Oma 'n nogal klein mondje
we zien het niet meer, alles went
Oma gaat ons vandaag verrassen
ze vertrekt vroeg naar de stad
en komt thuis met een kunstgebit;
haar lach, van oor tot oor wijd
alsof ze met ‘n kleerhanger vrijt
betoverd; we zien alleen tanden
waarachter…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 sneltreinvaart de wereld rond
Bewustzijn
Een wolk probeert
zich sterk te houden, desondanks
Zij
Ik verlang naar de zon, die
met een stralende lach, mij
uit een deken van grijs redt
Ze zoekt haar weg
Ik klem mijn kaken op elkaar
Knijp mijn ogen dicht
Bal mijn vuisten
Geen zon
Geen jij
Ik voel haar
langzaam
langs mijn wang rollen,
alsof…
Van 10 naar 30
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
472 Ineens ben je dertig alsof het zo moest
ineens ben je groot, ineens ben je…
plotsklaps een sprong van tien naar dertig.
in een handomdraai.
Als ik na kon vertellen wat er in die jaren
tussen tien en dertig voorgevallen is
als ik precies kon verwoorden hoe groot
die stap eigenlijk is, van tien naar dertig.…
Ya feel me?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.068 Zelfs de kleinste glimp
rolde zijn ogen hoog alsof hij smeekte.
Het oudje glunderde en gaf geen krimp
wanneer ze weer eens oorverdovend preekte:
“Jij maakt ma crib smooth als een echte pimp!”…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Al bijna onder het warme,
zware zeil als ik nog spreek
van het moede dier dat zich oprolt
in zijn kleine huis beweegt je hand
alsof ik erin knijp maar niemand
knijpt. Dan bereik je verre wateren,
uitgestrekte meren waar een zwaan
neerstrijkt.…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Donnie op de wip
Alsof hij in Belfast is.
Het is de verbeelding maar.
Ja rozen hebben doorns.
Dat is geen nieuwigheid.
Toch heb ik ze tot bloedens toe gestreeld.
Het geluid van een rivier nabij.
Een andere maan lacht me toe.
Ik ben moe.
Wil slapen voor ik vrij.
Maar hier voor me ligt een schaar.
Een schaar om mee te knippen.…
Lege verzameling
gedicht
2.2 met 143 stemmen
24.767 Mijn verzameling leeg houden lukt alleen door
te verzamelen, natuurlijk werk ik aan de verzameling
van alle verzamelingen, dat is wat ze tegen me zeggen
alsof ik niet weet wat leegte is, ik drink graag absolutie
hou toch op
Niemand wil mij met nul ruilen, maar ik houd me aan
de regels, mag ik nu eens verdrinken wanneer ik dat wil?…
Jantje lacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 als meisje, late puber, keek ik
verbaasd naar tante Antje
die zo tot tranen toe bedroefd
maar plotseling als na een tel
weer schaterlachte
alsof ze met een schakelaar
dat aan en uit kon zetten
en nee, het ging niet over
koetjes, kalfjes
't was dan bittere ernst
zo ook mijn tante Janny
wiens tranen even snel
weer komen konden en dan gaan…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Als de schaduw valt
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.940 toen de duisternis
mij overviel
restte mij nog
het tasten en zuchten
alsof ik ook
voor deze dag
moest vluchten
ik stiet
tegen een muur
doch
plots zag ik weer
het licht
een ingebouwde
schakelaar
was voor
mijn wijsvinger
gezwicht
*
Wenn der Schatten fällt
wenn die Finsternis
mich überfiel
blieb mir…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 Wanneer haar parfum ronddwaalt in mijn hoofd
de lucht omruilt voor mijn bloedeigen bloed
is de illusie zo sterk dat de waarheid gelooft
alsof de alcohol me benevelt met geveinsde moed
Durf ik haar niet nog eens opsnuiven
wetende dat het niets meer is dan ijle lucht
die het stof op mijn gevoelens doet opstuiven
de schijn hooghoudend met zelfontworpen…
de Godin
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
832 Kijk naar het goud
Daar tussen die rijkdom
Glimt een godin
Alsof ze altijd glom
Kijk naar het goud
Als jij maar van haar houdt!…
Derde akte/ fletse kaas
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
755 Er hangt iets in de lucht,
een knettering, alsof
protonen elk moment
in mekaar kunnen klappen.
Haar lichaam voelt als een fletse kaas
uitgezweet in een ijskoude frigo
met kale schimmel om uit te snijden.
Haar moeder
is reeds twee jaar begraven.
Vader is vanmorgen de tuin ingegaan
en niet meer binnengekomen.…
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 als langzaam gestaag
de avond zich vallen laat
in gedempte tonen
het water kleurt tot zeldzaam aquarel
de dichter zich dichter waant
in een stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten…
De last van het zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Nog even beeft het licht in de verte, alsof iemand mijn naam heeft uitgesproken.
Maar niemand keert zich om.
De zwaarste last is wat je blijft dragen nadat iedereen je heeft verlaten.…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 terwijl ze in zijn armen
de wals van het
bevroren hart danste
de melodie
slangachtig wegdraaiend
van staccato ritmes, ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte…
Puch
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
653 ach, oude Haagse nozem op je Puch
een helm verhult je wilde grijze haren
je vrienden kwamen langzaam tot bedaren
het is alsof de tijd jou oversloeg
nog dikwijls stop je bij die oude kroeg
en denkt terug aan glorierijke jaren
er klonk muziek van losgebroken snaren
je was er altijd zat, maar nooit genoeg
je staat daar maar, verzonken in getuur…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 toekomen
straks is het weer
links rechts links
het bubbelt en ergens
is een loopplank van essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van zeep in de ogen
ergens is het recht vooruit
hier en daar
wat bellen meepikken
soms gaat het gaan stromen
bubbels van hier naar ginder
alsof…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest,
lastert en spot gij met koning en met God,
’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten:
elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
onhoudbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
776 -alsof
er een landschap
woekert
op muren,
de uren nodig
in scheppen van gedachten –
zou het raar zijn
als het verdict zich uit stenen snijdt
oceaangroot
zo zwaar
als vielen wij voorgoed
uiteen
zou het geruis van alle stromen stilvallen, samen
met het leed
dat uit schelpen braakt
tussen wier en het waarachtige weten
golf…
Gevangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
482 De wind streelt zachtjes
mijn wang alsof hij
fluistert wees niet bang.
Zachtjes hoor ik de vogels
fluiten of ze willen zeggen
stuur het maar naar buiten.
Maak dat deurtje open laat
het verdwijnen tussen de
bomen met hun hoge kruinen.
Mijn hart opent zich emotie
en tranen voel ik komen wat
gevangen zat komt naar buiten.…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd
raakt op de muur en de
boekenkast op zoek gaat naar
een hand die zijn doel raakt
en hoe je de hangplant
zwaarte geeft in het gareel
van dit tafereel
hoe je de straten vastbakt
aan de hemel en de mensen
handen en voeten geeft
en een dak boven hun hoofd
het is alsof…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.275 De mensen zijn zo vriendelijk en vrij
daar de natuur herboren wordt tot leven
alsof een stille kracht hen steunt daarbij
en met hun eigen krachten wordt verweven.…
De aarde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
939 Telkens weer, komt het terug
telkens weer, langzaam of vlug
de wereld draait door ondanks pijn en verdriet
stoppen bij leed, dat doet de globe niet
maar in je hart, alsook in je ziel
is ’t soms net, alsof er een stukje afviel
van die mooie planeet
die gewoon ‘aarde’ heet
Telkens weer, komt het terug
is het niet langzaam dan gaat het wel vlug…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Een heel bijzondere geurervaring
met een vleugje sandelhout en nostalgie
alsof er vervolgens verse bloemen waren. ...…
Lentegevoel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
653 Vrolijk en verwonderd
kijk ik om me heen, zo doe
je dat, heb ik gezien in
films en in de werkelijkheid
en knik beleefd naar de
Mensen, alsof ik m'n hoed
af wil zetten, en voel..
voel...voelde ik daar nou
iets van een zonnestraal
in mij doorbreken...?
(soms word ik een klein
beetje bang van mezelf)-…
zeg het maar aan niemand
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
665 zich
rond het lege nest, neemt een kleiner wordend
boomblad mee
het breekt op het voorhoofd van de nacht
met de blik naar boven
ik loop voorbij, blijf mezelf
zie wind blazen, sterren in gele kleedjes
langs de lengte van het huis
ik wil ze vangen, vandaag, nu
en morgen weer
wanneer ze zwaaien
met zwavelstokjes in hun kleine hand
alsof…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
548 gierende remmen van een late natte tram
of dat je naast me stond, in een bushok
zonder bestemming, maar met een sigaret
ik bedwelmd door de kleuren van jouw rok
belande die nacht alleen met jou in bed
toen je afscheid nam, mijn naaktheid
nog naar lente rook, intimiteit
in het stotteren, het aarzelen
van een halfzacht gekookt ontbijt
alsof…
Vrijen op de wolken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 Je vertelt,
al is het in herinnering
nog steeds dezelfde droom
alsof het verlangen
niet meer is te vervangen
denk je aan
vrijen op de wolken
liefde zwijgzaam bedrijven
zoals het nooit eerder is geweest
lijven zijn in dromen verstrengeld
in hoopgevend zuchten, vibreren ze
als liefdesengelen vol geilheid
gelijk beesten, zo wild, en gewild…