6137 resultaten.
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Dan verlaten wij het huis
waar onze moeder
nooit meer wonen zal.
Een vreemd gebouw ineens,
tot in de stenen veranderd
op deze 21ste juni
van het jaar onzes Heren 1972.…
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Witte room, gladgeschaafd, glanst op het huis
in Meersel-Dreef, waar blije geruchten
rondom de toog klinken, en drankkluchten
baas en klant één doen zijn in stemmengedruis.
Hier blijft herrie gemoedelijk en kuis.…
Kil?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
452 Toen ik daar zat,
in die lege trein
aanstaand weekend overpeinzend,
kwam hij schuin tegenover mij
Begon te praten, te vragen
Hij uit een opvanghuis,
nu geweest in mijn stad
zodat hij niet aan één stuk
in 't zelfde huis maar zat
hier zomaar ergens aangebeld had, zei hij,
twee nacht hier overnacht
Had zijn gastvrouw dan verzocht
hem in…
PAS OPGESTAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 te verschijnen
bij wie Hem nabij waren
en voor hen de laatste woorden
van de Blijde Boodschap spreken
die op Aarde zullen klinken
het zuchtje binnen de takken
bezingt fluisterend
de wachtende taak
de Zoon van God
wordt alle macht geschonken
over het Heelal
en heel de mensheid
tot de wereld op zal gaan
in 's Heren eeuwig Huis…
Sprekende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
644 Ze zei: ”Sorry, het is nu zo stil in huis”.
En de klok tikt in instemmend geruis.
Kalm rusten haar bevende handen
op de zachte leuning van de lege stoel
en tikken vingers trillend zonder doel.…
Stormy Trump
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 .
_____________________________________
HORNY TRUMP
Oom Donald krijgt een veel te lichte straf
Hij mag met Porny Daniels 't Witte Huis in
'Als ik je tonic ben, ben jij m'n gin!"
En doen het weer, 't is bij de beesten af
Het echte slachtoffer, Melania
Lijdt al vier jaar aan depromania…
Egel
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
693 steekt hij zomaar over
Ik kijk nog maar een keer
Totdat hij veilig aankomt
Daar in de groene heg
Geen auto die voorbij rijdt
Op deze stille weg
Maar soms dan komt er toch een
En ziet men dieren niet
Dat zag ik meer dan eens al
Niet iets dat je graag ziet
De egel is nu veilig
Hij gaat op slakkenjacht
Wij lopen naar ons huis…
feest het leven – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 klanken krijgen vleugels
trillen hemels
het mooiste geluid
is wat je hier krijgt
een nieuw huis, een vriendin
een prachtige familie om je heen
vandaag sta jij stralend in het licht
jouw verjaardag Michael Melse
verdient een groots gedicht
het is een dag om te vieren
in een Melse-feestelijke sfeer
van harte…
Zijn hengsellied
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
384 keken
elkaar aan
ik wist dat we
zouden gaan
op onderzoek
uit zomaar gewoon
pure nieuwsgierigheid
natuurlijk kraakte
de deur kreunend
zijn hengsellied
vertelde de trap
bijna ademloos
zijn leuningsloze
levensverhalen
waren vloeren
onbetrouwbaar
verrot door
het druipend
vocht van het
al jarenlang
kapotte dak
toch ademde
het huis…
wanneer de aarde breekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
384 versplintert, staal gaat wenen
straten kronkelen als buiken open
alles wat vast leek, blijkt hulpeloos
schreeuwen verstikken in stof en steen
de stad beeft, kreunt, verdwijnt meteen
levens versplinterd in één moment
de chaos brult, niets wordt gespaard
en als het zwijgt, die helse kracht
blijft enkel puin, een zwarte nacht
een stad, een huis…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 De ouderdom van het huis, aan God gewijd,
dwarrelt thans ruim rondom duizend jaren,
zal verhalende eeuwen bewaren
vol geloof en kunstminnende nijverheid.
Sierlijk houtwerk, ramen met kleur verblijd,
willen in stilte de mensen verklaren
hoe vele handen eensgezind waren,
tot inspanning voor onze Heer bereid.…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde ziel
opnieuw de weg naar huis…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 weer klapt iets open
geen deur geen dag geen meisje
de wereld misschien
of iets wat er op lijkt
straat schuift uit witte verte
arbeiders bouwen met handen die te licht zijn
aan een huis dat niks zegt
trappen piano’s
geen ramen geen einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 zou daar hyper-
poëtisch-gezwind
van ondersteboven
aan ’t plafond
in ’n spiegelspook-
huis gaan hangen
dichters leven in duizenden liederen
kliederen de wanden vol beelden
verwilderen de laatste strohalmen
in traag doorrookte fake-psalmen…
Eenzame vreugden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
348 Alleen zijn
en van jou dromen
is geen troost,
maar een gewoonte
waaraan ik mij vastklamp,
zoals een leuning
in een huis dat al brandt.
Jij bent geen persoon meer,
maar een idee
dat mij langzaam verteert.
Niet jouw schuld.
Dit is hoe ik liefheb:
door vast te houden
aan wat mij
afwezig maakt.…
Kleiner ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
356 lopen jullie maar zonder mij
de oude tredmolens rond
met doemaars moetmaars laatmaars
de vijanden, die bondgenoten zijn
in de slappe stappen ondeugd
waar geen politie aan gewaagd wordt
want naïef moet je niet zijn
Heel de wereld doet mee
Zo zijn wij kleine ikken
gekomen waar we zijn en
we hebben een lief die wil
wonen in een gewoon huis…
Storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
408 Wind raast om ’t huis.
In spanten kraakt 't kruis.
De ramen buigen diep.
Wijl de storm viert en tiert.
De bomen hebben ‘t zwaar.
De struiken zwieren maar
te onrustig heen en weer.
Geen vogel zingt nog meer.
Op straat is het rustig, overal.
Alle beesten staan op stal.
En de fietsen in de schuur.
Ja voor alles is ‘t weer te guur.…
Weer ademen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
429 Terwijl ik werkte,bouwde hij
een huis van zinnen,
waarin ik had moeten wonen-
zonder te weten.
Ik verwijder hem.
Niet uit woede.
Uit noodzaak.
En in die leegte wordt het stil.
Ik hoor mezelf ademen.…
Zien en herinneren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
320 Wil hen laven met de wijn
die dorsten naar gena
met wijn dat Uw bloed was
door ons vergoten aan het kruis
met spijkers van onze zonden
zie ons staan aan Golgotha's voet
en neem ons mee naar Uw huis.…
FLUISTER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
248 pakte marmer dat bloedt
de camera zweeg, de bank deukte stil
ik kus pillen als minnaars
smaak naar melk die nooit kwam
ik snijd mezelf met een kam
uit de wond drijft een rivier van moeders
ze fluisteren door mijn keel:
blijf
zelfs als God langsliep en lachte
zelfs als de kinderen vergaten
ik blijf
een huis…
Daar, ginds op Golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
293 Daar, ginds op Golgotha
heeft Hij Zijn Vader gebeden om vergeving
voor Zijn beulen
die Hem nagelden aan het kruis
en vroeg voor hen om gena
beloofde een zondaar hem te brengen in Vaders huis.…
Poesiealbum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 poesiealbum
(van Nellie 1947-1962; tussen stof en stilte)
ik wist niet dat zij bestond
tot ik haar
onverwacht vond
ze lag geduldig, roerloos
zomaar tussen mijn spullen
na een opruiming
van het ouderlijk huis
in de uitgeleefde doos
zag ik jou
met knalrode wangen
een verstoft verlangen
naar aandacht
en frisse lucht
Poesie stond…
Vrijheidsvuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
237 Een kast scheidt schijnbaar
veiligheid van groot gevaar
en het voor van ‘t achterhuis
dat als elk huis een thuis
voor zijn bewoners moet zijn
een hek houdt dreiging buiten
en tijdelijke bewoners binnen
wie misgunt na de besluiten
een veilig thuis om te beginnen
en gooit stenen door de ruiten
tegen een veilig en nieuw leven
wanneer…
De laatste gast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
212 Hondje ging alleen naar huis,
Jankte klaaglijk
Voor de gesloten deur.
De kerkklok beierde ’t leste uur,
Het verse graf wachtte
Op zijn eerste en laatste gast.…
De diepste sporen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Het huis is stiller zonder jouw storm.
Hoe moeilijk het soms ook was,
ik mis je.
Ik mis je stem aan de telefoon,
het alledaagse dat verdwenen is.
Ik mis het meisje dat je ooit was,
maar ook — vreemd genoeg — haar:
de vrouw die getekend werd door de drank.
Zelfs die scherpe randen hoorden bij jou.…
wie heeft er…..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 dit moment is dit moment niet meer
deze dag is deze dag niet meer
deze week deze week niet meer
deze lente deze lente niet meer
dit leven dit leven niet meer
gure volstrekt onberekenbare rouw
heeft alles in een vloek en een zucht
genadeloos de deur uitgebonjourd
beslag gelegd op dit huis
de ramen verduisterd
de vloeren bezoedeld…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
Dagdromerijen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
93 als luidruchtig alomvattend
het wrange verplichte donker
welk na dagdromerijen
gekromde lijnen
nooit vergaan kan
maar bestaan blijft
afwijzing buitensluit
bindend als tegenpolen
als zwoegende wakers
Uit een lichtbron uit
Van Goghs volste werkjes
dooft de bekende vrouw
de dorpsgekkenvuurtjes
veraf-goden op wolken
langs deuren per huis…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 De storm huilt om het eenzaam huis,
het venster rilt van bange vlagen,
binnen verstomt het wild gedruis,
de nacht verdrijft de grauwe dagen.
Een zacht vuur koestert de verstilde wand,
het hart vind rust, de storm ten spijt,
bevrijd van de aarde en haar kille band,
vergeten is de harde tijd.…
Jouw Conference
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
4.100 Stil zit ik aan een tafel
Naar jouw conference te luisteren
In mij hoor ik zachtjes fluisteren
Stukjes van mijn levens fragment
Ik zie mijzelf daar in een ziekenhuis
Vechtend voor het leven van mijzelf en dochter
Ik zie haar in een glazen huis
En baby's met hoofden als wangedrochten
Jouw conference: uit het leven gegrepen
Doet mij denken…