Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Valencia

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.326
Vreemd gevormde tegels onder zijn voeten en een zon die langs de gevels schaduw over duiven werpt. Torens, die in klassieke vormen ogen tot knikkers maken. Terwijl de man zijn handen wast in de fontein, fluistert hij naar zon en water: Wat is nou Valencia? Wat is nou Valencia, zonder haar?…

de Avond

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Je ziet duidelijk daar die klokkentoren zijn schaduw valt reeds ver naar voren als zij al vele malen slaat. Het verkeer wordt minder intensiever het klokgeluid klinkt ook wat liever als het stil wordt op plein en straat. Menigeen vindt een terrasje drinkt een biertje of een kwastje of misschien een wisky puur.…

De hand van de dichter

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.632
Glazen grijpen en legen; veel jagen en reizen; vrouwen omhelzen en strelen; strijden op felle paarden en blinkende wateren splijten; spelen met licht en donker; den dag en den nacht doorrijden onder fluweel en schaduw en flonkrende sterrebeelden.…

DOLERSVERBEELDING

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
zesjarige bosliefhebber draaft tussen de oude eiken van het wijde verlaten landgoed gaat zitten naast de wilde rododendronhof doorweven met ruige wingerds en manshoge braamstruiken tuurt peinzend: "achter die paarsroze bloemen is wellicht een klein kasteel door vlijmscherpe doorns beschermd waarin een mooi meisje rust de onheilspellende schaduwen…
Han Messie20 oktober 2010Lees meer >

De vergeten tuin

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.261
en raken hopeloos verstrikt in hagewinde en klimop schoorvoetend banen we ons een weg en rusten uit op het groene bed van mos en varens hier regeert de waanzin, haalt wanorde, orde in ontredderd verschuilen we ons in het gebladerte van een omgevallen iep achter de taxushaag priemt flauw de zon en de esdoorn werpt haar lange schaduw…

Deern

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
het station hopend dat deze laatste trein toch de zo gewenste vertraging zou hebben ik spreek veel over dan en toen omdat gisteren voor haar de zomer was en de herfst van dit moment niet alleen afgestorven bladeren laat dwarrelen een eeuw geleden was al niet meer te benoemen en het stralende licht in haar ogen werd langzamerhand een schaduw…
metha2 november 2010Lees meer >

Spiegelstad

gedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.259
Ik en mijn schaduw. Eens voer ik op een lek geslagen boot, dook onder, vond een poort. Daar zat een nimf met rode haren. Ze zei: Waar bleef je toch? Ik heb zo lang op je gewacht. We ijlden koortsige nachten weg, dronken de roes tot braaksel, dobberden in het neon van de stad.…

Lijf, het huis van geest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Onder de schaduw van de vleugels In de schemer van de nacht Losjes voeren van de teugels Kost me ineens alle kracht. Neem de wind in alle zeilen Zodat het leven vooruit gaat Probeer imago op te vijlen Het leven gaat zoals het gaat.…

MENS GEEFT AAN PLANT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Peinzende bomen zuchten hun weemoedig woord; schaduwen strelen loom, de wandelaars gezind. Vriendelijke schemer, die kruiden mint, vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord, wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort.…

Nog niet geschoren…,

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
De aarde was nog niet geploegd, er was nog niet gezaaid, toen er nog dauw lag op de schaduw van de heuvels, ging in lichaamstaal onwetend op, de morgen was de lente van vorige seizoenen, haar zomer strijdbaar als hooi op volle wagens, mijn vinger strijkt langs de sporen van het voorhoofd,het zweet van al het koren dat in de wondere wereld…
pama3 september 2011Lees meer >

Hun land, hun hemel en hun sterren

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie. Ze reden de onbekende wereld tegemoet. Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten lag. Een van de ruiters klopte het paard op de hals, een simpel veelbetekenend gebaar. Aangekomen bij de rivier hielden ze even in, keken elkaar aan.…

Veiliger haven ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Vloten vol schaduw ebben weg in flarden mist als de vlotten zich traag voortbewegen door de polders langs het jaagpad zover men ziet, als ware het de eind bestemming, draaibaar aan het tijdse wiel, als de veerman mij komt halen gevormd uit de schoot van het moederland.…
Pama4 mei 2013Lees meer >

Gesponnen geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Maar een goede beurt en mijn ruimte maakt zich vrij van stof en alle sporen waarin de schaduwen verschenen. De tocht door vale vensters van de wereld, ging teloor in een verloren nacht, waar ik aan ontsnapte op mijn lemen voeten.…
Pama12 juni 2013Lees meer >

Nachtelijke verdachte

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 806
Helder blauwe aanblik bij een sprakeloze band, stuurloos in elke richting welke ik wilde varen Verloren in elk kompas bij de eerste hand, spreek je zonder te praten en wijs te verklaren …Een moment daar in de schaduw van de dag, enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag, opende…
Marcel24 augustus 2013Lees meer >

Deel tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 915
Als een schaduw draag ik het met me mee herinneringen vlagen van mezelf delen uit de tijden die met het strijken, het meer wijken van de jaren minder deelbaar voor mij zijn Opgelost vervlogen uit mijn jeugd de buurt als vesting van mijn idealen mijn hoop, de eenvoud die zo kostbaar is, alles wat van toen tot later maakt als troonzalen…
John Kroos9 september 2013Lees meer >

Druiven aan de horizon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
Ik kan nog steeds niet zwemmen, eb en vloed vloeien mij te vluchtig, ik vermijd te staren naar de navel van de onvoltooide tijden, waaruit mensen hun kansen breiden uit het avondlicht, verlichte schaduwen getooid met penselen, vragen geschetst in aquarellen op het canvas van een rode horizon.…
Pama19 september 2013Lees meer >

De hand van de dichter

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.773
Glazen grijpen en legen; veel jagen en reizen; vrouwen omhelzen en strelen; strijden op felle paarden en blinkende wateren splijten; spelen met licht en donker; de dag en de nacht doorrijden onder fluweel en schaduw en flonkrende sterrenbeelden.…

ontmoeting

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Windstil een man loopt door de straat onbestemde geluiden langs de ramen windstil in de verte vage geruchten schaduwen verlengen. Momenten van stilte de straat gewijde plaats waar de man loopt het licht gaat als een schuifdeur open.…

Zonder aarzeling?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
door een raam van betrekkelijkheid, een mantel met een naam wat samenbrengt in één oppervlak, waarbinnen afstanden verbleken, haarfijn afgewogen prijs dat ze bestaan terwijl de liefde op twee benen balanceert, leveren zij het bewijs, dat zij hier naast mij hebben gezeten, hun sporen trekkend over ontwapenend papier, bij de kleinste schaduw…
Pama13 maart 2014Lees meer >

Praeludium.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.547
De wisselende lichten van de zon met schijn en schaduw over wisseling van aardse vorme' en kleuren, ieder ding altijd weer anders, altijd weer een bron van nieuw verheugen, dat komt ongeweten en weer verdwijnt, verglijdend als het licht: maar van de geest is, niet van 't wisselzicht het heilig wezen, dat wij schoonheid heten.…

Grillig?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
De grillige klimop beschreef de loop van de paden in de morgenstond de verlichte kantlijn was gebleven het gras de rug recht in de grond we gingen ervoor uit het stof verheven met opgebloeide pen of uit bittere mond het uur was tot bloei gekomen de vergulde lijnen leken onvoltooid leunend op z’n schaduw bleek de blinde muur te dromen…
Pama27 mei 2014Lees meer >

Zijn

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
iets van wat je mist Je houdt de koude buiten en laat de warmte niet toe Je sluit de luifels, koestert je verlangen Jouw binnenzijde is je huid geworden, schurende schubben tegen ruwe bast Afgeschaafde korsten, wonden werden weefsel Brood is weer deeg en gist Je behoudt de waarden en vindt niets allang genoeg Je opent luiken en laat de schaduw…
Mart Stel29 augustus 2014Lees meer >

in alles en altijd

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 627
vrek speelman en zwijger, wijsgeer en gek schuil in het kind en de grijsaard, in de vrome en goddeloze, de levende en dode alom aanwezig blijf ik dromen van een hemel op aarde, laat alle dagen vredig komen en verglijden bemoedig elk schepsel tot een verbonden bestaan je vindt me in goed en kwaad, in sterkte en broosheid in licht en schaduw…

Avondrood

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
herfstbladeren Zachtjes zitten we over het weiland uit te kijken op een heuvel, koningspaar van een magisch vergeten rijk onze schatkist het goud van de avond ons volk de vroege nachtegaal Zo zitten we stil alle schoonheid in te drinken doen alsof dat alles is wat we nodig hebben en het is zo tot de maan besluit het licht te laten vallen als schaduw…
Robance14 maart 2015Lees meer >

gezichten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Het is met een voorliefde voor leegte, diepte, vreemde lichtinvallen en extreme schaduwen. Het zijn weergegeven gezichten die zorgen voor een beetje angstig effect. De strakheid van de afbeelding Doe je nadenken over de realiteit waarop het portret gerealiseerd werd.…

Wie legt de loper uit ?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Zwijgen legt het hart van het leven bloot onder de purperen zon die werd aangeboord emoties van rivieren stromen door ons heen het kneedt en polijst de kiezels van gedachten daarin te krimpen of te worden uitvergroot weerspiegeld in de schaduw van de vragen een woord in teksten waarvoor we tol betalen in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft…
Pama4 maart 2016Lees meer >

waar liefde schuilt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
dan koningen of patroonheiligen die zich kronen met jouw naam is voor mensen om jou heen wat jij hen betekenen laat geloof, hoop en liefde lief klein kind van mensen wensen wij jou en jouw mama en papa bij de weg die jullie mogen gaan dat wat nu en later jij doet gelijk jouw oorsprong titelt aan de mensen en de liefde schuil en schaduw…

Daewoo Plasma

gedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.257
En lippen en ogen zijn niets dan een schaduw van uren; nee al wat men doet, het is niets: het vlees dat men toont, het bloed dat men spuwt, het is niets. Ik verfoei ook de geest! Want de ziel die men geeft, het visioen dat men spreekt, het is niets. En zo al wat men voelt, wat men doet, het is niets.…
Eva Cox12 september 2017Lees meer >

Gedragen door de wind

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Als in de late avonden mijn zonnen ondergaan herrijzen schaduwen op de mij voorbestemde weg tijd en ervaring lijken langer rekken zich uit in hun voortbestaan hun lichaam verliest aan kracht, lichten wordt milder, transparant in dat blazoen word ik gerangschikt, vrees voor de tempowisselingen van het hart, verwachting op de…
Pama16 februari 2019Lees meer >

Grijs gedraaid?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
hoor in de groeven mensen krijsen nergens wordt een rustpunt gegund, tegenstelling als nooit te voren, het zwartst zwart van fluwelen tijd tot dat in het duister is versleten, de meningen in de wereld draven door details worden in herhaling verdraaid, het zuiverste moment van oorsprong, het eerste contact wat tot een vibratie leidt schaduwen…
Pama19 augustus 2019Lees meer >