Alle inzendingen over woestijnen

655 resultaten.

Sorteren op:

verre echo's (3)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
hoog boven de dampkring draait de ruimtereiziger elk anderhalf uur een keer om de aarde woestijnen gebergte oerbossen en oceanen vanuit de ruimte overziet hij het allemaal: de wereld waar we wonen de aarde is een fragiel blauw bolletje waar de dampkring als een dun schilletje omheen hangt een verre echo uit de kosmos…
J.Bakx5 november 2017Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 433
Er is een horizon vol zwaartekracht gestorven in geruchten uit een droomland alsof er een boot met een vergeten ziel door het warme zand van de woestijn vaart alle emoties zijn weer als die van een kind een geest danst rond kwetsbare schoonheid maten komen zij aan zij, eenzame wolven verliefde libellen zweven in die ratio tussen weifelende…
mobar25 juni 2020Lees meer >

ZWERVEND JONG EN OUD

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Het Jodenvolk doolt, door Mozes geleid, jaren rond in woestijn, over rotsgrond, sluit met de hoogste Heer eeuwig verbond, bij onvast leven, uit slavernij bevrijd. Flinke vaders vinden na speurend beleid schrale broedplaatsen. Daar eet hun vee gezond. Moeders draaien vlijtig schapenwol rond: kleden en kleren zijn tot handel bereid.…
Han Messie16 november 2020Lees meer >

SLECHTS EEN GEBAAR

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Toch begint het brein vragend te woelen, snakt naar schone, verkwikkende poelen in de dorre treitergrage woestijn. Teneinde het hoofd met hernieuwde moed opheffen vol bewust, levend berouw is wat Gods ruime rechtspraak aanschouwen doet.…
Han Messie25 september 2022Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Er is een horizon vol zwaartekracht in geruchten uit een dromenland alsof er een zeilschip met een vergeten ziel vaart door het warme zand van de woestijn Alle emoties zijn weer als die van een kind een geest danst rond fragiele schoonheid maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven verliefde libellen zweven in die verhouding tussen wankelende…
mobar12 januari 2023Lees meer >

Woestijnkamelen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 429
nog klonken uit de verte de schreeuwen van woestijn- kamelen en knarsten het door lucht gedragen zand tussen kies en spaarzame tand de wind was opgestoken daarom hadden wij de opgravingen onderbroken om in rustiger tij verder te gaan aan een nieuwe opening van het gangenstelsel wij proefden al de lucht die daar eeuwen in…

Blinde machtswellust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 350
Een minderheid ziet met lede ogen toe, Dat het bergafwaarts met ons gaat, Blijken roependen in de woestijn, Nog even en alle aardse moois verdwijnt.…
Joris Olivier19 november 2025Lees meer >

As en graan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 220
Wie de weg plaveit met ijzer, oogst een woestijn. Ademhaling is de richting nu, elke stap de grond waarop we staan. De schaduw van een hand verduistert de landkaart al vóór de inkt droogt. De aarde vraagt geen winnaar, maar helende voeten.…

Niet voor lang

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
Niet voor lang herworteld leven, steeds weer moeten verder gaan, dàt is 't lot ons hier gegeven, dàt de wet in ons bestaan, lijk de bomen vruchten dragen als de bloesems zijn vergaan, lijk de zon de dag kan vragen als de sterren niet meer staan - maar de steppe zal gaan bloeien, in woestijn valt regen neer.…
Adeleyd31 augustus 2026Lees meer >

Macht van de Gelukkige

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
bouwde kastelen van zand in een woestijn zonder regen. ik zei niet veel, maar ik was blij. zo blij dat ze mochten verwaaien. mijn kastelen. mijn wereld. niets bleef staan, en toch bestond alles. tot die dag. één traan. een vloeistof die ik niet kende. ik keek naar het zand en alles werd donker. alles leek te sterven.…
jacob h16 juni 2025Lees meer >

Etran Finatawa

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.338
De Hitte van de Sahara Broeit hun donkere ogen De woestijn doordrenkt het podium riTmeT Traditioneel geTemperd Tendé Touareg-Drum en elekTrische gitaren Hoog.. Hoog.. Langgerekt hoog Klinkt de roep Water!!…

De Kring

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Sinds de dag je hand gleed uit de mijne loop ik door de vallei der woestijnen, waar ik alleen maar in cirkels kan dwalen om verloren te lopen in fata morgana's, op zoek naar het koele heldere water in de oase van de hoop, om de tere bloem der liefde in mijn gekomde handen in leven te houden, maar al wat ik vind is het vloeien van mijn zilte…

Uit uw hemel zonder grenzen

gedicht
3.5 met 113 stemmen aantal keer bekeken 36.403
Als een bron zijt Gij begraven als een mens in de woestijn. Zal er ooit een ander zijn ooit nog vrede hier op aarde? Als een woord zijt Gij gegeven als een nacht van hoop en vrees als een pijn die ons geneest als een nieuw begin van leven.…

Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzië

gedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.261
Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan zand in de woestijn, las wanneer de kamelen voortliepen in de nachtelijke koelte en midden op de dag in zijn tent.…
Koos Geerds12 augustus 2024Lees meer >

horen, zien en zwijgen

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.529
ik riep ooit de woestijn toe, het bleek aan dovemans oren gericht had toen nog niet het besef dat de oase al lang geleden 'met zand er over' was gedicht "wer schweigt, stimmt zu" zei de oude vrouw nog voor ze de laatste adem uitblies och nee, ze kende geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets…

ABRAHAM

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.258
hij gaat voorop en leidt de karavaan doorkruist woestijnen, waadt door waterstromen en weet niet of het oerstom was of wijs om te verlangen naar beloofde landen de zandkorrels die langzaam door zijn handen gaan, geven duiding aan zijn diepste dromen: niet de bestemming telt, alleen de reis -------------------- illustratie: József Molnár…

Bij: de onvoltooide van Schubert

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 967
Herboren worden tot licht en vrede regen in de woestijn. Niet te verdragen bron die terugkeert kind dat lacht. Schaduw die wijkt hartslag op de middag vogelenvlucht. Nooit voorgoed begonnen begin verloren bezit. Open handen gebalde vuisten overwonnen vrede.…
Adeleyd10 december 2006Lees meer >

"Fata Morgana "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
In het middelpunt van een woestijn de felle zon, stenen en droog gewas zie ik ineens mijn eigen dorre strand de waas van hitte waait over land, waar de schorpioen z'n staart doopt in venijn niet wetend of dit als medicijn genas z'n scharen omfloerst in zwart satijn.…
pama17 januari 2008Lees meer >

Karkas

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
Ik ben in een woestijn gedreven waar een vernederende hitte mijn zinnen berooft. Onder mijn voeten liggen miljoenen tranen, tot een oneindige, witte vlakte uitgeperst en opgedroogd. Een gierende wind cirkelt boven de verterende stank van mijn weerspiegelende gedaante.…

Tijdcapsules

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Met tijd meegaan voor 'n welvaart- structuur, maar fossiel denken valt terug op stokoud woestijn cultuur; het oude afleggen raakt machthebbers pijnlijk in status en eigenheid, ze zijn niet tot vernieuwing bereid.…
Custor21 september 2008Lees meer >

Morgana?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
Bestijg het hoogste punt van de woestijn gedeeld met een verkoperde zon, versteend uitgebeend gewas, ik zie een verdroogde oase, waas verblindt de ogen, hitte verstoft een vermalen horizon, waar een schorpioen de staart doopt in het venijn van besluiteloosheid, gif als medicijn, de angel verbonden in zwart satijn is onwetendheid…
pama20 maart 2010Lees meer >

Trajectum ?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
de hemel taant in kracht als ze veroudert, vingers wijzen naar de voortekens dat werelds macht verkeken is voor leken, wanneer je goed z’n bleekheid leest, vloeien tranen in het tanend schemerlicht als vrijgeleide, naar een eindpunt waar de stilte wacht, het leven zwerft langs wegbewijzeringen van het lot, wie de dans van de woestijn…
pama19 november 2010Lees meer >

Bij God

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
De zwaarste tocht was het door hooggebergten, wilde rotspartijen over spiegelgladde ijsvlakten dwars door meerdere oerwouden haast ondoordringbaar, en doorsneden met de meest onvoorstelbaar wildstromende riveren door verschillende verschrikkelijk dorre hete kale woestijnen heen en terug over diverse oceanen met slechts een houten…

Hier

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 519
wolken stuiven uiteen gelijk het zand van de duinen over het strand suist een woestijn aan stilte is het daar de droogte dwingt mijn raam tot mistig kijken en ik staar naar de horizon zie de rondingen van je krullen voorbij mijn zicht wapperen ik denk aan je ik voel aan je ik denk je te voelen in mij aan mij voel ik je denken voel…

Twee dichters

gedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.578
- Het naspel was Een kort revolverdrama, dat weer luwde, - Het tweede: een bekering met veel wijn En een pak slaag in 't natte Neckargras, - Het derde: het cachot, - en de woestijn...…

Droomreis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Vannacht maakte ik Een droomreis door Bijbelse taferelen Na mijn eenzame tocht Door de woestijn waar Alleen kwartels en manna Mij tot voedsel konden Dienen, kwam ik aan Bij het paleis van De koning dat in een Groene oase van kleur En stilte gelegen was En juist toen de koning Had bevolen mij binnen Te laten kwam ik terwijl…

het geruis van denken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Beitel het maar in je geheugen eenzaamheid een fata morgana in de woestijn alles om je heen vlucht weg. Een droom is het dat als een slordig hemd wordt uitgetrokken, daaronder zie je wat van het leven overblijft: een verkreukelde hersenschim die oplost......…

Het geruis van denken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Beitel het maar in je geheugen: eenzaamheid een fata morgana in de woestijn alles om je heen vlucht weg. Een droom is het dat als een slordig hemd wordt uitgetrokken, daaronder zie je wat van het leven overblijft: een verkreukelde hersenschim die oplost......…
chris rockan27 augustus 2014Lees meer >

VISIOEN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.157
In starren nacht lag de woestijn van 't leven, En strekte ver zich in de somb're tijd, Daar was geween en wanhoop, moord en strijd, En boven kwam een zware bloedwolk zweven.…

bespiegeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
De dagen zijn mistroostig, de nachten bitter koud ach wat zou ik gaan liegen dat ik toch nog van haar houd Zo strompelen we beiden een eind door de woestijn en volgen lijdzaam onze weg van wroeging, spijt en pijn. Ziedaar daar zijn de gieren, ze cirkelen boven mijn hoofd Ik was naïef, wat heb ik lang in mijn geluk geloofd.…