6649 resultaten.
Ouderdomszand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
929 We moeten hun vrienden worden uit nood:
een eeuwigheid lijkt anders ons lijden.…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 's Nachts liggen hun tanden samen
te week in het eeuwige glas.
Hun handen liggen als lege duiven
op het laken. De maan,
De maan stort zwart op hun slapen.
---------------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Eeuwfeest
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.599 De levenskunstenaar is eeuwig, daar
hij jarig is: de man is honderd jaar,
doordat-ie lang geleden is geboren.
Nog steeds verkeert-ie in een goede staat.
Al is z'n leeftijd één des onderscheids,
bij deze held is elke tand destijds
bekwaam vervangen door een implantaat.
Hij is hertrouwd en kan nu watertanden.…
Nieuwe stijl
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.511 Bleke neuzen en dunne schenen,
Stijve boord en lange jas,
Sluike haren, witte das,
Kwijnende ogen, spillebenen,
Hoge hoed en lange stok,
Vale wangen, hoge kragen,
Diepe zuchten, mensbeklagen,
Vrome blikken, zwarte rok,
Erfzonde en predicatie,
Kerkbezoeker, kostersmaat,
Bijbelworm en tekstenvraat,
Satanas, predestinatie,
Openbaring, eeuwig…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 En wij, wij kussen U bemind Heelal
En plukken uit uw sidderende hart
De kleine vruchten van de gouden sterren
En eten ze en proeven Eeuwigheid.…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw
stap op
de koninklijke handdoek
voel de strelingen
van de ivoren kwast
met de beste familieharen
groei eeuwig…
Gevloerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 schaduwen de
monden snoert,
van wie het
gezicht niet plooit,
blijft in gebreke
in de spotlight
van het bestaan,
lazen de half
gevulde glazen
in beider ogen,
om die te laten
staan, van
onszelf vervuld,
waarin we de
liefde hebben
voorgelogen, met
de stad als kussen, om
de smarten op te rapen,
lijkt het duister z’n
eeuwigheid…
dordrecht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
657 als langzaam gestaag
de avond zich vallen laat
in gedempte tonen
het water kleurt tot zeldzaam aquarel
de dichter zich dichter waant
in een stad
steeds dichter bij
geluiden de oude gevels omhullen
alsof ze eeuwig breekbaar zijn
de kade met de schepen
zich altijd baadt in heftig neonlicht
de lijnen fel en fier tegen de koude luchten…
Arnhem.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Ik slenterde wat door de stad
het is in mijn hoofd ook altijd
wat, eeuwig en altijd die vragen
die je doof maken voor indruk-
ken buiten jezelf,
de prachtige Eusebius- en
Koepelkerk, de verlichte
Korenmarkt, de herenhuizen,
en de stadskelders, het
aangename van de geluiden
van een stad, de geur 's ochtends
uit de bakkerij om de…
Het Ultieme
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.838 Toen mijn lippen jouw innerlijk begroeten
ik je geurende nectar proefde over mijn tong
je handen klauwden trokken aan mijn haren
was ik even onsterfelijk voor eeuwig jong
Als een boog lag jij gespannen je lichaam trilde
alle gêne was verbannen je geilheid nog lang niet gestild
dus nam ik jou ruw vloekend, gemeen hard en boos
jouw lust aanwakkerde…
Calvijn
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.005 Hij wierp zich ziende in het grondeloos
Diep van Zijn eeuwige genaverbonden;
Verheffend bovenal en voor altoos
Gods Eer, Wiens heiligheid hem had verslonden.
Hij werd het hoofd der ijzren hierarchie.…
Laatste stop: een andere liefde
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
911 Zij maakt cliniclown en zongezicht
aan het huilen nog,
met haar eeuwige zoektocht naar
de oorsprong van de liefde.
Ze zoekt het in de pijn.
Laatste stop:
Een andere stad, een andere liefde,
een nieuwe verslaving voor in haar bloed.…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Toen ’s levens zware sluier scheurde en week
En eindloos licht sloeg me in de ontluikende ogen,
Waaruit Hijzelf mij daagde, die gebogen
Voor de aâm der eeuwigheid als riet bezweek.…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld
maar het was een smal gazon
met gevreesde gaten
o zo menselijk in die tijd
resten van autoriteit
en kortwieken van de groei
geloven en eeuwige…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 de gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Elk leven geniet van het wilde,
water zo eeuwig blauwgroen
de watervallen, de diverse
soorten stroomversnellingen,
ongetwijfeld in probleemgebied.
Ongelooflijke verscheidenheid
van unieke wilde waterplanten,
weet minder goed te leiden in
begaanbare vrijheidsgebieden,
wilde waters en natuurgebieden.…
LITERAIR CAFÉ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
820 van Halloween
Wijn waarvan ook ik mij graag bedien
(Net als indertijd Paul van Ostaijen)
‘k Huiver in de opgeknapte Sjoel
Op een zondagmiddag kil en guur
Buiten staat december al te dringen
Achter mij verschuift snerpend een stoel
Dan kust Autumn Leaves plafond en muur
Groet mijn dode lief mij en de dingen
Die ons warmden, en het eeuwige…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 eind mooi genoeg
de beslagen spiegel wordt langzaam helder
een nieuwe dimensie verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde voor aanstormende bussen
vallend gesteente en nog niet vermoede rampen
wellicht volgt mijn aanstelling als beschermer
een proeftijd eerst van ruim een millennium
dan de eeuwigheid…
voor altijd
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
1.623 iedereen
zo koud en zo gemeen
voor jou mijn lief
voor jou
maak ik het leven heerlijk
voor jou
is alles zo eerlijk
ach lieve kleine
nu nog zo de mijne
nog even
hoop dat het jou is gegeven
de schoonheid van het leven
te blijven zien
misschien
dat is wat ik jou wens
blijft jou veel bespaard
vergeet nooit
onze liefde is intens
eeuwig…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Alsof er geen voortbestaan is, geen eeuwige geest,
lastert en spot gij met koning en met God,
’t zal noch u, noch uw minnaar Paris baten:
elke sterveling wacht hetzelfde lot.…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 De lippen, en die ogen te zien deinen -
Groot is de nacht en het getij vaak boze -
O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven;
Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven,
Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…
Versluiering.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.748 De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.
De muziek fluistert door de luidspreker van mijn geopende mond
als ik je wil zeggen hoe mooi je bent.
Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam,
verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.…
Verlaat mij niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 Ik mag geloven, U begeeft en verlaat mij nooit
Wat mij ook in dit leven zal wedervaren
U Heer, zult mij in eeuwigheid bewaren
Wanneer ooit mijn werk op aarde is voltooid.
Ik dank U voor Uw liefde aan mij gegeven
U zorgt elke dag als een vader voor mij
U Heer, maakt mijn leven vrij en blij
Dat ik dit steeds maar weer mag beleven.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis gaat door uitgestrekte velden,
nachtelijke wijdte zonder maneschijn.
Vragend duister doet zich dreigend gelden.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Geurige rozenadem zweeft soezend rond,
toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond,
maar drijft me tevens naar de boszomen.
Mijn reis gaat door uitgestrekte velden,
nachtelijke wijdte zonder maneschijn.
Vragend duister doet zich dreigend gelden.…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 Als gevoelstijd bij het verouderen
alsmaar sneller gaat, de natuur de
innovatie van lijf en geest staakt,
ingeschapen jeugd-illusie van een
eeuwig leven als een kaars uitgaat,
dagen naamloos en gelijk worden,
woensdag herkennen aan ‘t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend…
Dood en leven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
646 De dood heeft niet het laatste woord
Want we mogen geloven in een eeuwig leven
Zoals dat in de Bijbel staat omschreven
En hopen in te gaan door de hemelpoort.
In leven en dood is het goed te weten
Dat de Schepper van alle dingen
Ons met Zijn liefde blijft omringen
Hij zal ons in alle nood niet vergeten…
De Doodsbloem verwelkt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 waarin ogen
zich bewegen naar een zonovergoten
licht bestaan
zoals een pas ontknopte doodsbloem
verzinkend in een nieuw leven
straalt zij nog over
op haar geliefde (in een bespiegeling)
Dan, in onbenoembare kleuren
bemint hij haar,
maar hij faalt
De doodsbloem verwelkt door
zijn onbezonnen kus,
legt zich ten ruste
En in een eeuwige…