5046 resultaten.
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 Toen zag ik naast me een marmerbleek gelaat,
Met donkere ogen, vonklende in de nacht,
En 'k hoorde een stem, gebiedend, schoon zeer zacht:
Zo ge om mijn hals vertrouwend de armen slaat,
Draag ík u over de afgrond!’ - Ik dan, als
Een kind, sloeg de armen, zwijgend, om zijn hals.…
we zouden kunnen zeggen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.362 dat wij ons
warm verwennen
‘k hou van je vel en ook je huid lieft mij
en ik je fiere borstjes waarop je tepeltjes geplant
en ‘k beef in jou wanneer mijn hongerend zoeken
zich heel diep in je nestelt en ik je vind
jij warme vrouw
ik lief ook allebei je ogen die open zijn en mij
heel teder in zich drinken, jouw vragen ook
en ook je zoete stem…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 stilte met een lied
dat oneindige tonen
inslikt van een natuurlijke
hoop naar straks
doch past in de naïeve
verwachting naar morgen
ook wel toekomst genaamd
in mij bloeien de gladiolen
om de beurt naar kleur en klank
en wuiven met lichte zuchten
over het tere verlichte groene gras
vol ook van jong vuur en vluchtige as
als dan een stem…
Verloren jeugd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.499 Het volgt u, volgt u op ál uw schreden
En het klaagt met de stem van een arrem kind
En ge ziet uzelv' weer, als lang geleden,
Met bloemen drie in uw gordellint,
Met bloemen twee in uw haar.
- Zie mij niet aan, ik ben zó oud geworden!
- Ik zie u áan om uw smart te zien.…
Levensboek
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.059 Van tiener naar een puber met een geheel eigen stem,
om daarna door te groeien naar een adolescent zonder rem.
Dan meldt zich plots de volwassenheid zomaar aan,
en beslis je alles verder zelf in jouw bestaan.
Je levensboek gaat verder, steeds weer een trede omhoog,
en toch bereik je nooit net die regenboog.…
AFSPRAAKJE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
693 dat toch werkelijk haar vriendje zijn
Ze leunde iets opgewonden tegen de heg
de onzekerheid stroomde als een fontein
Onzekere stappen aarzelden wat dichtbij
lantaarnlicht viel op zijn blozende gelaat
Onzeker, dat schenen zij blijkbaar allebei
verlegenheid kleurde zijn zachte gepraat
Wat hij fluisterde hoorde zij waarlijk niet
edoch zijn stem…
entropie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 met schorre
doorrookte stem
zei ze haar prijs,
die ze verlaagde toen ik schamper lachte
ze schold me uit toen ik weer buiten stapte
onbevredigd
maar tevreden
"het kan verkeren", zoals grootmoe zei.…
Sibylla
poëzie
4.0 met 2 stemmen
926 Is ‘t niet uw blauwig ogenpaar,
uw blond gestruiveld fulpenhaar,
uw stem, als ene harp zo klaar,
die ieders ziele vangen?
ik weet niet, maar ik word gewaar,
en waar ik ben, en waar ik vaar,
dat ik toch altoos, altoos naar
uw liefde blijf verlangen.…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Er klinkt immers naast dan is er niets
meer, een stem buiten nog wellicht
nieuwe aanplant die nog geen
echte bloesem kaarsen of schaduw biedt.…
Jouw naakte lijf
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.303 dromen
’t Is mijn paradijs
Waar wij samenkomen
Waar ik de beloning krijg
Voor m’n stoutste gedachten, lieverd) 2x
Je hoort meer bij mij dan alles in dit leven
Je zit van binnen, van buiten
Je zit overal
In mij en om mij, het is echt ongelooflijk
Waar ik ook ga en waar ik ook sta
Op iedere hoek van elke straat
Ik hoor jouw stem…
Constance en Violette
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
477 En sedert dien dagen
was zus Violette
thuis nimmer dezelfde meer
zij speelde niet langer
piano, zij die nochtans
zo'n schone sopraan had,
't sloeg op haar schildklier
en ze ving aan te zwellen
men lachte om hare postuur,
men noemde haar 'walvis', 'ballon'
'Och heden,' zei Violette,
'ik ga doodgaan zonder ooit,'
en haar stem…
De 3 dwaze dagen van de democratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 de zonnige dag des vrouwen
En toevallig de verjaardag van mijn schoonmoeder
86 geworden,2 x geprikt en altijd mooi opgeprikt
Met een geloof, een mening en een nieuwe vriend
Kiezen morgen niet omzichtig maar bewust: Omtzigt
Ik zelf kies weloverwogen voor VOLT Europa
Ik ben en ga vooral voor de jeugd en onze toekomst
Ik voel zoveel bij en stem…
bevrijdend vaccin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 baden
dat jezus ons redden moest
bidden en smeken wij hardop
red ons nu beste farmaceuten
met een goed en veilig vaccin
neem onze levenslust serieus
laat ons weer plannen kunnen
wat wij verwezenlijken willen
verlos ons uit de eenzaamheid
die dagelijks de deuren klopt
denk aan onze lieve kinderen
die nu nog in de kleuterschool
hun stem…
Speel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 Zijn voeten blijven tikken
en zijn stem voelt zich verheven
boven alle grijze haren op zijn hoofd
"Je hebt beloofd dat je zou spelen"
In gedachten speel ik tetris
met de rimpels op zijn hoofd
"De wereld is te boos om in te spelen,
zie je wel, het spel is dood"
Spreken de kloven in zijn lippen
die vernuft naar koffie snakken
Zijn knieën…
Matthijs
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
492 Ik bleef voor het beest nagenoeg hersendood
Het kneep in mijn arm maar verspilde z'n krachten
Het deinste terug toen iets fluisterend floot
Het boog zich naar achter,
werd bijkans vuurrood
Want pontificaal stond hij daar oog in oog
Met de man met de hamer wiens adem niets woog
De man met het damocleszwaard dat nooit boog
De ijzeren stem…
Ode aan Venus
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
510 Dat jij ook nog eens in het huwelijk bent getreden met
een uitgestrekt helder waar je de komende nacht allerlei sterren
zaait tot wanneer ze een voor een zullen ontsluieren met hun stem van stilte
Steeds weer ongelooflijk spektakel als een aangrijpend verhaal en hoogtepunten verweven.…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Ik zou die dag naar de crematie
Nam trein, te voet naar uitvaart plek,
langs molen, vaart, het centrum, park,
een stem zei uit mijn hand,
hoe 'k lopen moest, hoe gek
en eenmaal daar zag 'k mijn familie,
en vrienden van mijn broer en zoons
Er was een zaal en banken,
de kist vooraan vol bloem,
een foto op het scherm
van schoonzus gesluierd…
Tour de force
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
540 (met dank aan Scientias voor de foto)
__________________________________
Op een zomerdag
zeg ik je alleen maar dit
Zeg mij geen gedag
...de herinnering leeft
in de binnenzee
langs de savannegroene rivier
waar het universum antwoordt
met de stem van het leven...
Zing van de man
Leef!…
Thuis Thuis
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
589 Heksensoepjes maken en dollen op de trampoline met mijn stiefbroer
Rennen door het natte gras en over de scherpe steentjes op straat
De handen van mijn vader
Het zo keurig bijgehouden huisje in Geldrop
Met alle spelletjes en de fruithapjes
De Suske en Wiske strips, beatles cd’s en de stevige knuffels van mijn opa
De zorgzame en liefelijke stem…
Een Menu van Inzichten
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
533 Een stem net te warm, een blik te lang,
een onzichtbare, onverklaarbare zucht.
Hij nam zijn plek bij het raam,
hapte in zijn burger, dacht aan niks.
Maar toch, steeds weer—die krullen, die lach,
de scherpe kaaklijn van die gast bij de kassa.
Was het bewondering? Een bro-vibe? Respect?
Hij fronste, slikte, werd een beetje gek.…
Tot de vaat ons scheidt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
359 En in mijn hoofd hoorde ik een stem die zei:
gast, dit is het.
Dit is hoe je sterft in stukjes.
Met plastieken ringen en de geur van mosselen
op een feestzaal waar niemand nog weet waarom ze juichen.
En toch.
Ik zei ja.
Omdat er geen pauzeknop is.
En omdat de frietjes warm waren…
Jaloezie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Het kent twee gezichten, maar één zelfde stem:
de één wil jouw zon, de ander jouw storm.
Het lacht om je val, het huilt om je glans —
maar het mist telkens weer zijn eigen kans.
Want wie steeds vergelijkt, raakt zichzelf kwijt,
als een spiegel vol barsten die waarheid ontwijdt.…
IJdelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 Zijn schoenen klinken luid op marmervloer,
de manager met zijn vergulde stem.
Hij wijst, hij lacht, hij schuift zichzelf naar voren —
alsof de wereld draait om enkel hem.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Droom fluisterde geruststelling,
Een engel stond nabij de rij,
Een stem die hoop bracht, even vederlicht,
En weer ging het leven stil voorbij.
Liefdevolle kracht omarmde mij
In een kamer vol zorgen,
Maar kneep mij vast, als beproeving zonder einde,
Was het echt God die mij droeg, of was Hij het niet meer?…
Het lied dat we waren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 Thuis voelt niet meer als thuis,
slechts een deur vol stof;
mijn stem kan de woorden niet vinden
van de liefde die ik ooit vertrouwde.
De nachten worden stiller,
maar mijn hart houdt nog de vonk vast
van een belofte die in vlammen opging
op het moment dat we uit elkaar vielen.…
KOUDEKERK AAN DE GRACHT, DE WESTER, AMSTERDAM, de aanloop, de orde van dienst en de afloop!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
406 elf onder klokgelui
de Westerkerk aan de Prinsengracht binnen
vandaag (-10) de Koudekerk aan de gracht
ik nestel mij met 2 paar thermo-ondergoed aan
op de achterste bank en hou mijn muts op
haal meteen mijn warme kruik te voorschijn
en plaats deze aan mijn onderrug, zo die zit
ik ben klaar voor de Orde van Dienst
dan klinkt dominees stem…
Paradise regained
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
343 In het Vissentijdperk
kwam hij terug van jaren
zonder stem
zo ineens, out of the blue
in verenkleed met zwarte glans
stond hij opeens weer
aan het raam
en zong voor mij
een korte serenade
de verloren zoon
'Laten wij in schoonheid sterven
als de zon rijst in de lente
en de blauwe maan in
vroeger licht, hier op locatie'…
Moeder Maria en de Grot van Lourdes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
127 Met haar mantel van licht en haar zachte stem,
bracht ze hoop en genezing, een schitterend embleem.
De pelgrims komen van ver, met gebeden en hoop,
om te knielen in de grot, bij de bron die daar loopt.
Ze zoeken troost en wonderen, in het heilige licht,
dat Maria zendt vanuit haar hemels gezicht.…
Odysseus’ verhaal; zeelied(en)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
475 En toch weet ik zeker dat ik haar zag
door de nevelen van opspattend water
golven die hun kalmte niet bewaarden
maar daar voor mij haar stem zeefden
haar klank over harde riffen zwevend
Mannen die niet opgewassen waren
tegen verleidingen van wensdromen
eindigden op de bodem van de oceaan
bedolven met welgemeende gebeden
doch onder zwaarwegender…
Kameelwoestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 Echo's uit kameelwoestijnen
Zandgeslepen woestenij
Onafzienbaar ver en droog
Gehard in prehistorisch verre
Hemelsbrede zondoorwade
Dodelijke lege droogte
Uit de tijd gegleden niets
Dan wind die aldoor eeuwig
Schroeit op bedoeïnenkelen
Drijvers van woestijnkamelen...…