5616 resultaten.
Emotiecensuur
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 De zonderlinge blauw lucht spiegelt
als een onbeweeglijke luchtzee
over de langgerekte spoorlijnen
die de weilanden doelmatig doorkruisen
richting bruisende onoverzichtelijke zee,
hier heb ik ooit de illusie gehad
dat alles mogen zeggen, ook alles
uiten is, maar ik kwam teleurgesteld
weer thuis, vond een weg tussen
ellebogen, brede schouders…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat
Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat.
`Wat blijft gij daar en op de drempel stil en dreigend staan?
Ik heb U daareven geroepen; kom binnen en raak mij aan.
Uw witte koele handen bezitten wondermacht
Reeds hebben ze menige lijder rust en genezing gebracht.…
Meifeest
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 Fantastisch is de meimaand toch
van nu en eerder rest mij nog
herinnering aan zoete dingen
van vogels en van lentedingen
de bloemen en het zwierig kruid
het roomwit wolkend Fluitenkruid
de merels in de Hydrangea
herhalen `t ouderschap in Dea
het lieflijk blauwe Ereprijs
kijkt met twee oogjes o zo wijs
alsof het wijze woorden las
vanuit…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 ik zag je bij het onttreden van de drempel
mijn hart sloeg op hol
daar was de prins van dichtbij
daar staande in zijn blauwe gewaad.
hij lachte me toe
en in mij bekroop
een niet eerder gevoel van verlangen.
wie is toch deze prins
in deze vergankelijke straat?
kijk de chaos van de levens
staan te hoop in de goot dacht zij.…
Inktvlekken
gedicht
2.6 met 53 stemmen
12.305 Blauwe, strakke hemels, regen. Als het aan mij lag
zou ik zeggen: laat men de dagboeken voltooien,
handschriften, thema's doen er niet toe.…
Hemelse zorgen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
649 Hij de reus ligt zich in mega zonnen te warmen
Mijmerend hoe het die blauwe wereld verder zal vergaan
Pijnlijk denkt hij aan milieu, oorlogen,het hongeren der armen
Is het nog wel te redden zou hij het maar niet laten gaan
Kon hij alles maar in die wereld herstellen
Die schitterende wereld waar eens alles bloeide
Moest hij het hen nu nog duidelijker…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 wijnranken
met geen andere namen dan de oorsprong
van minnaars die met volle stem
omlijste spiegels veroveren
één ruimte waarin ik eindjes knoop
aan verwachting en aan rauwe klanken van de saxofoon
dieper word en dieper met mijn gezicht in het water
één warme mond
waardoor ik terugkeer in jouw gedichten
en mijn ogen laat dwalen over blauw…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 met gestrekte armen
draag ik haar boven mij uit
de handen in haar zijden
amper gesloten ogen
zoeken blind de vogels
in een blauwe lucht
wil haar door engelen laten begeleiden
lang sluikhaar valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 De blauwe lucht komt op me af
vogelgeluiden knallen in mijn oren
mijn hartritme versnelt
kon ik maar anders denken
Ben ik nog van deze tijd?
Kan het licht weer gaan branden?
penseelt het leven zich in zwart
rouwt mijn innerlijk
wordt het zwarte gat als maar groter
Ben ik nog van deze tijd?…
Bij het krieken van de dag
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
611 Wittig blauw kleurt de lucht over
de grenzen van de morgen, die nog
verscholen ligt in dunne mist, met daar
bovenuit, zo lijkt van alles los, halfslachtig
de stam en kruin van het berkenbos,
langs water, diep en donker met
lange grijze rimpels van de nacht
staan dun de stengels diep dicht bijeen
met hun fluwelen pluim als wachters
roerloos…
Verwaaiing, verwarring
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
851 Echo's draaien mee met de wind, maken
salto's en verlopen altijd hetzelfde en toch anders,
afhankelijk van mijn gemoedstoestand en of het kind
in mij fier overeind staat, of in elkaar geslagen
met twee blauwe ogen, en ruis en onbemind, Ik ben
bang dat ik teveel afdwaal en geef weer richting aan
mijn lopen richting de kebabzaak nog een keer…
Moeder Aarde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
693 beelden
om het leven
op de geur van regen
zintuigen trillen, ik weet het
en ik weet waarom
mijn warm hart reageert
dit zal de lucht zuiveren
minder belast
laat m’n gedachten vrij gaan
op woensdag
het is de regen en het gras
die liegen niet
op het getij van seizoenen
de regen kust mijn vingers
en over alles
opgefrist geel, groen, blauw…
VOLKEREN DES KRUINS
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.624 U te maken heerlijker dan ooit
Goudbesponnen bloeiend rijke aarde,
Eindloos blauw heelal, grijp ik U aan.…
De Bij in Mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
942 Hij jengelt met de vleugels door de blauwe lucht,
op bloemenjacht, bijna het einde van zijn vlucht.
Utopisch en mytisch is de bloem die hij vind,
van nature prachtig, één die iedereen bemint.
Altijd troostende schoonheid die haar siert,
naast magie die de Bij pleziert.…
Uit alle poriën,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 Voldoening met het juiste accent,
koestering uit een vroege levensbron,
druppels dauw uit het nietig blauw
en uit de hemelen van de oceaan,
herkent in een golvend ritueel,
afwisselend en zacht als fluweel,
lijkt't of ik niet anders heb gekend,
of krijgt intimiteit gewoon een andere
naam ?…
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 Of zal ik schrijven over sterren,
zilver in nachtelijk blauw?
Misschien over trillende stemmen
vol emotie ergens ver weg?
De wind draait keert zwiept,
neemt hij mijn trieste verzen mee?
Of zal ik schrijven over de blik
in iets oudere ogen,
die oeverloos staren naar... niets?
Vannacht zal ik verzen schrijven,
over jou, mij...…
Najaar III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 'k Doorleef het alles weer, de stille weg,
Omgroeid met wazig-blauwe slee, de heg,
Waardoor zich 't rood gestip van vruchtjes wond;
Ik treed weer in gedachten langs de grond,
Waar stapklank zich in 't fulpig gras verloor,
Doorgroefd van 't diepe, zwarte wagenspoor.
----------------------------------…
Fossiel-Alfabet
gedicht
1.8 met 4 stemmen
3.723 het gevonden fossiel geeft niet weer
hoe mijn blauwe ogen langs de jouwe heen kijken
hoe jouw zwarte ogen mijn ogen ontwijken
hoe mijn witte bovenarm niet zomaar
naast jouw zwarte bovenarm rust
hoe vreemd mijn steile haar naast jouw kroeskop slaapt
het fossiel geeft wel tot in de fijnste wervels weer
hoe de kust verblindend blijft roepen naar…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Geen vogel en geen zeil, niets dan het kookhete zeeën,
Als uit de blauwe wijdte een groene golf weer joeg,
Een opgespalkte baar zijn frons van bruis neersloeg,
En in de brijzeling der branding was verleeën.…
Populieren
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.622 ‘k Zie goudlicht gloren door uw blauwe bladerklieren,
Uw ruisen roert me als reizang van gewijde lieren….
O leer mij ruisend rijzen, hoog in reinheidslucht!
----------------------
uit: Poëzie (1892)…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Schaduwen hebben geopende parasols
geplant in een verdichte wereld,
lappendeken onder een blauw gewelf,
een brug over ravijnen, euferismen
van onuitwisbare lijnen, een verbond
tussen water en land en de melkweg z'n
tranen lekken laat over te winnen grond,
de kern van onschuld ligt in de kringloop
van vragen en in een symboliek die een…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,
telkens weer komt de drive in ons naar boven
liefde geven, liefde delen,
in woord en kleur, de zang van het zijn
bron van leven
bron van liefde
bron van kracht
waarmee we zijn verbonden
verdrijft de nacht met
kruiken vol olie
verzachten de pijn
maken de schaduwen blauw…
Memoires van een na oorlog kind
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
584 ze durft het niet te vragen
Pappa is verdrietig, pappa kijkt ver weg
Pappa luistert naar muziek, De Nocturnes
Van Frederic Chopin, klanken die wegzinken in een snik
Pappa luistert naar muziek, ik schommel en huil mee
Blauwe lucht en rode golven om verdronken sterren
Niet teleur te stellen ga ik mee omhoog tot de regenboog
Een diepe zucht, ik…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe,
boven de daken van deze
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouette
in helder witte sjablonen op
de blauwe koele zijde van de horizon.…
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 Lief bloempje aan de blanke vliet,
Wat maakte u toch zo hemels blauw?
Een weinig licht, een weinig dauw.
Ook 't minnend hart heeft ras genoeg:
Hij liefde 't minst, die 't meeste vroeg.
Gij vraagt niet veel: een blik, een groet,
En — deernis van des wandlaars voet.
Toch zijt gij schoon, gij lenteboô!…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Het vliegtuig trekt zijn grens door blauwe lucht
maar grenzen bestaan daar boven niet
de streep wordt een zee van watten
tot zonnig besneeuwde bergtoppen vervormd
waarover de wind zijn prikkelende zilver zucht.…
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 Hun zingen zuivert jou, zoals bloesem het landschap;
riante bloemkes die uitreiken naar het blauw,
in uitbundig juichend wit en blanco.
We laten alles los in een welgemeende zucht.…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 De eerste leeuwrik dunkt hem wonder,
Stijgend in onpeilbaar blauw,
Waar te nacht nog flits en donder
Vochten met hun vloek en klauw;
Toen hij blind door stormwind waarde,
En niet anders bidden kon
Dan te slapen onder de aarde,
Vóor hem vond de heldre zon.…
Drentse Zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 zwaaiende populieren
Wij waren daar wielend
de haren platgeslagen
het voorhoofd vochtig
strak trappend om
ergens te komen
waar zomerzon
de huid niet meer prikt
Halt houden we even
vol aandacht voor de
wuivende wilgenroosjes
die hun roze tinten tonen
Je staat stil tussen
de zachte stengels
ze strelen je vochtige gezicht
In je ogen blauw…
Wie heeft gewonnen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Letters van het plankje
schuiven scrabbelend op het bord,
woorden van waarde overlappen
blauwe en rode vlakken,
houtjes kletteren
in het deksel van de doos.
Het spel heeft een nieuwe dimensie gekregen,
woorden kruisen
van boven naar beneden
in het Gronings
de zin van het leven.…