5388 resultaten.
De Jager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 verdriet
Maar ja, dat zien we dan weer niet
Nee, we jagen verder op de vlakte
Graaf in die vlakte eens een gat
Dieper dan je dacht dat kon
Waar voor jou de grond begon
Eindigt nu ineens de lucht
En met een zucht, valt het gat
Omhoog in de ijzige rust
Weg is de mening, weg is het punt
Weg is eindeloze kop of munt
Waar gisteren nog een schaduw…
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 in het korten van dagen
waar schaduwen mijn
silhouet verkleinen
het duister verkilt
luisteren mijn stappen
naar het geluid dat
mij ter gehore valt
in het overpeinzen naar
een tijd die voor mij
geen lente of zomer
bracht waren dan
tóch de herfst en de
winter de zolen
die me verder brachten
dan de educatieve
momenten die ik…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Een vlam die niet brandt
om te verteren, maar om te verlichten, om te tonen wat verborgen
lag in de schaduw van het onuitgesprokene, wachtend op een stem en betekenis.…
al hijgend als een krijger
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 stroboscopisch onderbroken
hormonaal doordesemd
voortdenderende dreun
van vlak gillende groeven
wijd waaiend in de donkere koude
stoffig afgewerkte nacht
leunend in de leemte
meedogenloos
meewarige knallen
als woorden krachtig walsen over onze wilde gebaren
en herkenning perceptie is om alle gedeelde gevaren
wurmen wrange en wezenloze schaduwen…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 verwart
maar luistert is de onbeschreven
status voorbij met ‘n frisse herstart
destijds nog verdrukt door de wolken
toen zuurstof geen lucht gaf maar angst
en ‘t geheugen alles vergat te onthouden
’t hoofd zo langzaamaan van sluimerstand af
bedrand na bedrand zijn uitgezeten
’t zand in brandende gewrichten doorstaan
de wolken en hun schaduw…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Soms praat ik zacht in een lege
kamer, alsof mijn stem jou nog steeds kan
bereiken, alsof jij ergens bent waar stilte nog antwoorden
draagt, en ik je herken in geur, in schaduw, in de gloed die blijft hangen.…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Ergens beweegt iets tussen
tak en schaduw, niet om opgemerkt te
worden, maar gewoon om er te zijn. De wind neemt korte
zinnen met zich mee, flarden van een taal die ik niet spreek, maar wel begrijp.
Ik blijf staan, zonder reden
behalve het moment, en voel hoe de rust
zich nestelt tussen mijn gedachten.…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Ik bewaar ze in het zachte archief van een kwetsbare ziel,
waar ze zich mengen met herinneringen tot een tapijt van licht en schaduw.
In het stille midden van mijn
bestaan vallen de maskers van aanpassing en
verwachting langzaam weg.…
Reprise; Polyphonique
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 Maar als jij loskomt van jouw schaduw,
vind je het dan erg
als ik ‘m gebruik?
Ik wil ook in die wereld komen
waar de bomen naar me kijken,
zonder dat
zal ik
de zoveelste stem
in een illuster rijtje blijven.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Elke beweging van de vlinder
lijkt belangrijk, een ademtocht gevangen
tussen zon en schaduw, een moment van verwondering
dat zich uitstrekt en blijft, meer aanwezig dan woorden ooit kunnen zijn.…
Onafhankelijke muze
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 in stadse eilanden vol duisternissen
bij verlegen volkse mensen
die hun eigen eenvoudige muze
zijn geworden in de oude wijken
dagelijkse armoede bespreekbaar
omdat lauwe koffie voor wonderen zorgt
praten nu het een simpele gewoonte is
ze weten dat het hart door liefde slijt
op de sleetse hoeken van de straten
die in jouw sombere schaduw…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 Hun schaduwen
strelen de aarde in zachte ritmes; zij wachten op niets,
verlangen niet naar terugkeer. Hun trage wortels weten hoe rust groeit.
De opkomende wind beweegt
door het veld als een adem, onzichtbaar
maar voelbaar in elk ritselend blad. Hij draagt geen
boodschap, vergeet geen aanraking - zijn zwijgen spreekt zonder stem.…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 De bomen buigen mee
met een geduld dat ik zoek, hun schaduw
tekent stilte op mijn hart. Elke golf draagt een ongekend
verhaal dat ik bijna hoor, maar de woorden verdwijnen voordat ik ze grijp.
Ik adem in en de wereld
vertraagt, de stenen onder mijn voeten
zijn koud en levend.…
wat dacht je van Freya; LGW II
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
370 speelklokken
tokkelen Europa en Japan
een wringende romance
transcendente zanglijnen
verbrokkelende vaagheid
snijdt elke houvast dieper
in deze droom van het ei
vóór het voorbij bevrijdt
onder kansel wedergekeerd
weer een bezwerende extase
opbouw in elektrificerende
fases als Italiaans gefraseerd
technisch gesteun dreunen
sonische drones schaduwen…
Orfisch
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
453 toonkunstenaar
in het oosten
van de zengende poorten
van isfahan
tot de dampende geisers
van ijsland
waar de zon een half jaar
in duisternis kwijnt
van de barre witte ijszeeschotsen
van moermansk
tot lissabons trage estuario do tejo
welke zanger binnen
deze contreien ooit nog
zijn stem zal verheffen
Elckerlyc
zal in zijn schaduw…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Een enkele golf tilt wit op,
als een hand die even groet
en dan weer wegzinkt in het duister,
terug naar de diepte waar geen naam meer geldt,
waar tijd zich oplost in zout en schaduw.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Want ieder die hier leeft verlangt
naar eenvoud zonder pijn,
naar dagen zonder schaduw
waarin zorgen stil kunnen zijn.
Vooruitkijkend naar een wereld
die niet vraagt om strijd,
waar tevredenheid geen schaarste is
maar een vorm van menselijkheid.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Wat voor een
ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven.
In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan. Wachten
wordt voor hem een vorm van luisteren naar wat zich nog moet tonen.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wij meten ons aan schaduwen.
Wij verbergen onze scheuren.
Wij dragen gezichten
die niet het onze zijn.
Wij knikken naar verwachtingen
alsof het wetten zijn.
En toch
juist in die weigering
schuilt onze vrijheid.
Wij kunnen onszelf ontkennen.
Wij kunnen kiezen
wie wij willen worden.
Wij vallen
tussen wat is
en wat zou moeten zijn.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.
Het vergeet-mij-nietje rilt
in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond
trilt onder de voetstappen van de velen. In die overvloed
kies ik de rust van één enkel detail, een anker in de stroom van zijn.…
Oranjetipje in stilte
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
500 O Oranjetipje, blijf nog even
in deze koele schaduw waar tijd vertraagt
tot een vleugelslag, waar wat klein is geen woorden
nodig heeft om te bestaan en eenvoudig blijft in wat zich aandient.…
Deinend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
151 een daad die ik heb verricht, is mijn tuin te vergroten
middels het snoeien van het wilde bos rond mijn terras
het licht op, weg die overbodige schaduw,
zaagde takken in moten
heb zelfs zonnen lichtjes aangeplant,
zodat men mij weer ziet zitten.......
.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Aan het einde van de dag
waar schaduw en kleur elkaar zacht raken,
blijft een trilling achter in het veld dat langzaam sluit
en draagt elke bloem een gloed die nog even in mijn aandacht blijft.…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 De schaduwen vallen over de wilg bij het water
en de kou strijkt langzaam langs de oever neer.
Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer,
die zo graag beelden op het doek had willen schilderen.
Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 In het zachte avondlicht wordt
de horizon een grens van goud en schaduw.
Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren als geen
over zeeën van krokussen
Maar eerst de regen nog
striemend of gewone miezer
een deken van grauwheid
donkere luchten en o-zo kille
gestapelde dagen -
onderkoelde stoten
in licht-begerende ruggen
buien blijven toch wel hangen
schaduwen…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Onder de kruin ontstaat
een zachte omslag, waar schaduw en
zon zich vloeiend vermengen. Een plek die niets vraagt,
maar alles ontvangt, waar zelfs de lucht een andere helderheid draagt.
Hoog in de groene koepel
krijgt de stilte een stem, een zachte rust
onder het bladerdak.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Zowaar verloren
de herfst staat op en groet mij
melancholie vloeit
De mist streelt kale
kromme takken, herinneringen
glijden teder over mijn tere huid, ik voel elke
schaduw, elk lichtpunt, en vraag me af welke ik mag vasthouden.…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Laat de prikkels rusten als bladeren op water,
hun onrust vindt een bedding zonder geluid;
niet elke schaduw vraagt om een naam,
niet elke vraag verlangt een antwoord.
Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.…