23350 resultaten.
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Ik sta op het perron van mijn leven,
en zie de treinen van mijn verleden.
Ze razen niet meer—
ze glijden langzaam voorbij,
alsof ze weten
dat ik eindelijk durf te kijken.
In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.
Een trein…
Duizend uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
241 Er is geen jullie
alleen jij en ik
in het zijn
voel jij de hoogte
wanneer jij klimt
en groeit in metaforen
hoogtepunten
die je opschrijft
in intieme brieven
de essentie tussen
jouw rode oren
in de kleuren van liefde
ik heb je lief in duizend uren.…
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 Ergens op een dag een beeld dat
ach arme, ver voor onze tijd, uit
de geschiedenis is gewist.
Er was een gedicht. Dat moet er zijn
geweest op een rotswand aan de zonkant.
Daarin een vogelwoord dat boog tegen het
licht als een vis tegen een golf.
In onze hoofden krast het krijt
onzichtbare figuren.…
YUGAS
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 Het Aborigin Veld der oude volken
Verwant en zeer vertrouwd met de natuur
Milennia spiritueel vertolken
Van wijze kennis, pure oercultuur
Daarna het Energieveld der Romeinen
Vol van geweld, oorlog en wreedheid, haat
Dat al te lang en liefdeloos bestaat
De mensheid is het moe, het moet verdwijnen
Hoog tijd wordt het voor Liefdevolle Velden…
Weemoed [2]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Daar ergens, onder de nevels
in het dal is de grens
die ik niet over wil gaan
Ik zet me schrap
Ik kan en ik wil niet
onverschillig zijn
om wat er verdwijnt
met mij: mijn ervaringen
van schoonheid
mijn kennis en mijn besef
wat waardevol en
wat niet belangrijk is
om mee bezig te zijn
Om nog iets te redden
blijf ik lampen neerzetten…
Ik voel het
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
188 Mijn haren stilaan grijs,
de tijd vraagt soms zijn prijs.
De dagen gaan zo snel voorbij,
maar ergens ...
leeft het kind nog steeds in mij!…
Voor de afbraak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
223 het bereiken,
op alles wat nog buiten mij lag
En juist daarin
ging iets verloren
Want het richten op het doel
werd groter dan de weg erheen,
en verlangen werd een last
die zichzelf bleef voeden
Toch, met de val van stenen
begon iets anders
Niet een overwinning
niet een aankomst
Een uitlenen van mijzelf
aan plaatsen, mensen, tijden…
Verificatie
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
395 De huidige tijd zal het verifiëren -
pijnlijk helder zal men jou waarderen.…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille ruimte van de tijd, wie gaf jou een plek
tussen ontelbare, trillende lichten? Ben jij een fluistering van iets
dat ooit was en verging, of een teken dat wacht op de ogen die jou herkennen?…
KRACHT VAN MYTHEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 De onschuldige spiegel
kan in alle eenvoud
een monsterachtige vijand
zonder moeite verslaan
helden van de Griekse oudheid
houden dit glimmende kijkglas
voor het gruwelijke gezicht
van hun belager
en de gevreesde
is meteen onschadelijk
later in de Middeleeuwen
sterven draken bij het zien
van hun eigen spiegelbeeld
die geschiedenissen…
Op de stoep
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
219 Stond ik jarenlang verwachtingsvol
telkens stil bij een deur met klingel
dat zowel buiten als van binnen
kleur gaf aan het verleden
het kraken van de houten vloer
stoorde niet bij een stille overgang
naar bedachtzamere jaren
waar liefde diep geborgen zit
de klingel haar deur gesloten houdt
weerklanken er alles aan doen, opnieuw
haar…
en wij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
151 en wij
dromen nog
dromen zonder dromers
wolkenflarden
zonder hemel
zonder lucht
of dromers
aan de tijd ontvlucht?…
Levenswandel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
201 Tijdens het rijpen van de tijd
Heb ik diep moeten vallen
En hoge toppen bedwongen,
Om overeind te blijven
In de stormen die woedden.
Nu het levenseinde nadert,
Betreed ik weer de vlakten
Uit mijn jeugd zonder toppen
En dalen, waarin ik toen
Dreigde te verdwalen.…
Een zinloze strijd...?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Ongeneeslijk ziek
Zowel geestelijk als
Fysiek een zinloze
Strijd, daar je wordt
Ingehaald door de
Tijd...…
Het onbeschreven uur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
158 Een nieuw spiegelbeeld, een woordenboek
in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom
in pasteltinten
een erosie van de trotse geest
die zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet langer luid
en wist de oude twijfels uit
en in die bleke, zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots, maar vrij en puur…
No Way
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
167 Feitelijk hoeft dit persoon geen bla’ren te zien
als hij het voorbijgaan beschrijft van een seizoen
net zo min hij de pijnen werkelijk doorstaat
op die momenten dat hij daar woorden voor zoekt
Blijkbaar kon die schaduwnimf de weg kwijtraken
in buien die als gefabuleerde stormen raasden
ongunstige wind zelfs standbeelden wegblazen
die onomstotelijk…
Spel en brood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
202 Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof
In stadion en tussen vierkante schermen
Muren
De spelen van het volk
Geef men brood en juwelen
Goud
We zijn blind van plezier
En inmiddels heel oud
De mens is niet van nature slecht
We zijn die bewonderen
Zijn de sterren
Wel echt
De koning van Spanje heb ik altijd geëerd
De bal is…
Horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
130 moesten we zelf nog achter komen
groot en open was de wereld toen
we van de toekomst droomden
wie weet is de toekomst al geweest
een verstilling komt tevoorschijn
de slagboom slaat nu als een hakmes
in ons uitgeleefde vlees
niet alles is een vraag voor eeuwig
één antwoord is maar mogelijk
al is de muurverf opgedroogd
tijdloos gaat onze tijd…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 waker over al het goede leven
daarachter behoedde tegen overvliedende
waterdragende stormen - richting de kwelder
één werden met dit land-zee-schap
schapen en koeien, paarden die paradeerden
om hun gedeelde trots als jeugdigen te
bewaren en ze te bezien als reizigers
die ons al in eeuwen waren gepasseerd
geen dwingelandij, ofschoon de tijd…
azoïcum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
139 dit is een klaarwakkere dag
die gisteren nog niet geboren was
de ochtend lijkt voorlopig op niets
de avond moet nog neigen naar
verdrinken in achterblijven
verdorren door droogte
wachten wellicht
op wat tussenbeide komt
of nooit
wat daarna volgt is gerangschikt
tot woorden
neergedaald op papier
gebeurtenissen
beschreven als schermbloemige…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die omgekeerde modderplas
als jouw hand
de tijd…
Levensdraad
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
199 Laat toch het weven
Clotho jongste schikgodin
Stop nu je gespin
Het kortste strootje
Voor het geknakte leven
Atropos knip door
Clotho weef niet meer
Die fragiele levensdraad
Sla acht op de wens
Atropos bedenk
Meten is vaak niet weten
Van een diep verdriet
De meetstok is zoek
Het weefwerk is neergelegd
Geen gesponnen draad
Wat…
ATRIUM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Deze naam
van het woonhuisvertrek
bij gegoede Romeinen
had vaak een vijvertje
in het midden van de vloer
vele deuren langs de wanden
die toegang gaven
tot alle kamers
zweeft met zingende wijs
door meer dan twintig eeuwen
nooit belemmerd door tegenspoed
en overwinning van tijden
zet zich nog in het heden vast
heerst binnen grote hallen…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 De gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…
Mijn levensloop
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 Mijn leven kende vele ups,
Daarnaast ook nog downs.
Het meeste ik genoot
Van m’n leven op deez kloot,
Was de liefdes ik ervoer.
D’eerste kwam van mijn moer,
En van vader, zus en broer,
De mooiste van mijn lief.
Daarnaast een caleidoscoop
Van ontelbre ervaringen,
Zowel groot als heel erg klein,
Zowel langdurig als kort.
Ik ben over…
Mijn bestaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
77 In de ochtend van mijn leven
Kwam ik veel moois tegen.
In de middag van mijn bestaan
Kwam er meer lekkers aan.
In de avond die daarna kwam,
Plukte ik de vruchten ervan.
In de nacht, ’t eind op d’aard,
Wordt in de dood niets bewaard.…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
Zeeuwse adel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
377 Groeten vanuit West -Vlaanderen.,
buur van Zeeuws Zeeland,
waar de Damse kanalen niet bevist worden,
de buizerds met tientallen wonen,
ten zuiden van de Zeeuwse schonen,
met haar rijen bomen,
roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden,
de wintertijd is aan het komen
we allen de hemel beloven
waar geen bladeren vallen
zijn verloren…
de nacht van 12 oktober
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
202 vaak raken woorden als een reliëf de
kruin van mijn hersenstam, het ontluikt
zoals een storm uit een lentesprong
die in rustte was gebleven daar
soberheid van tijd haar
deze slaap gunde
spinsels als kraakhelderwit krijten
kreten vol nonsens als sub-wijsheden
op het lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen…
'GELUK IS TIJD VAN LEVEN'
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
70 danig in gebreke gebleven
de scheurkalender liep
zeker vijf weken achter
de spreuken blijven
vooralsnog ongelezen
met een schuldgevoel en
achterstallige gedrevenheid
zet ik het op een scheuren
in mijn aan enthousiasme
grenzende haast ben ik
spoedig de tijd vooruit...…