5765 resultaten.
Verdriet in Khasab.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
630 ."
Aan het einde van de pier, in 't beton geschreven
niet op de bergwand, onder handbereik
verdriet beschreven slechts voor hen, die zoeken?
Lang heb daar nagedacht
veel oorzaken kon ik zo benoemen
en die genoemd om daar, één traan te delen.…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 wandel te gaan
in gedachten
je hoofd wilde wel, je hart had nog zoveel willen zeggen
je oren hadden nog zo graag dat ene nummer willen horen
genietend van een biertje aan het water
met samengeknepen ogen in de zon
maar jouw lijf, jouw lijf had verloren
door de kanker overmeesterd
keken wij met lede ogen toe
wie kon vermoeden dat het einde…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 De seizoenen blijven bestaan,
deze wisselingen zullen doorgaan
tot aan het eind der tijden.
Dit is niet te vermijden.
Ieder jaargetijde kan bekoorlijk zijn,
maar het mooiste is wel de zonneschijn
met de warme lange zomerse dagen.
waarin mens en dier zich mag behagen…
Hebzucht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
840 Heb je bereikt
Wat je ooit wilde
Wil ik soms weten
Vraag ik mij af
Ben je beloond
Of valt het tegen
Is er berouw
In jouw geweten
Voel je je schuldig
Komt er al straf
Begint het nu
Langzaam te steken
Knaagt er al schuld
Door eenzaam te zijn
Naar het laat aanzien
Nu is gebleken
Is dit jouw kruis
Jouw giftige beker
Een gepast einde…
Muze van Büch
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Na het zien van 'De kleine blonde dood' zakte
je volkomen in elkaar en heb je een einde aan
jouw leven gemaakt, de hellehonden begonnen te
blaffen en jouw veerkracht knakte.…
Alex Koek overleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 toe geleefde leven
Die tekst wil ik met troostende warmte
doorgeven aan jullie, zijn nabestaanden:
Charissa, Floris, Jelta, Lou, Tristian, Esther
en al zijn vrienden, kennissen en klanten
De samengestelde tekst heb ik zo lief mogelijk
uitgesproken om Alex Koek uit maar vooral in te luiden:
“Geboorte is niet het begin
dood niet het einde…
Wielercircus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 "
Zo sprak Mathieu van Oudenaerdt
Van 't afzien waar hij nooit aan went
De sprint die hij voor 't eind bewaart
Van Gent tot Wevelgem en Gent…
Beloofd is beloofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Zondag zal ik de maan aanschouwen
aan het einde van die dag eindigheid
ontarmen en het gevoel van berusten
weer welterusten zeggen, in alle stilte.
Zondag zal ik de maan aanschouwen.
Zelfs vanmorgen bij het gloren leek alles
al rosé met het blauw en wit gekleurd.…
Het kerstfeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
652 Het einde van het jaar
nadert. Tijd voor het traditionele kerstfeest.
Voor iedereen
is kerstfeest anders.
Op allerlei manieren wordt het gevierd, in
huiselijke kring of er
buiten.
Kerstfeest met kaarsen
en in onze gedachten de
mensen die er niet meer
zijn.
Het is moeilijk, je kunt ze
niet vergeten.…
GLIMLACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 probeer als je kunt je lach
te laten glimmen
verdrijf daarmee rondom
voor jezelf en die ander
de donkere schimmen
geef de zon in je leven de ruimte
om zoveel mogelijk schijnen
en overdonder hiermee
de negativiteit zodat die
z’n biezen pakt en weet ik
kan beter maar verdwijnen
ga glimmen en ook al is
het einde minder mooi
probeer toch…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Op het einde waarvan?
Op wat altijd is en was?
Luister naar het suizen in uw oren.
Hoor het suizen van de bladeren
door wind die door bomen blaast.
Het de stilte die u hoort.
Zo leeft de eeuwige stilte,
die trillingen nodig heeft,
om stil te kunnen zijn.
Stilte die in onze oren,
klinkt.…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 Hij vond haar aantrekkelijk o, dat kan
voor haar was er al wat veel geschied
Getuige was ‘t spiegeltje aan de wand
zij hield haar oogjes evenwel gesloten
Ja, hij was beslist niet zomaar iemand,
hij wilde haar en hij was vastbesloten
Voor het verkeerslicht ‘vroeg’ hij haar;
dat vragen kun je maar beter vergeten
Hij zei we trouwen het einde…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Alles wat bij ons is en wat je ziet en kent
het leeft en juist zo is het in je ziel geprent
maar hoe je het keren wil of hoe je het wendt
ach, de dood wacht aan het einde van de rij
wat mooi is, gaat als een bliksemschicht voorbij
Heer, laat mij nog in dit leven zijn geborgen
wanneer ik verlaten wordt vandaag of morgen
als ik strijden moet…
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 kleintjes zorgt
We struinen de markten af bij het afbreken
Heel veel fruit is nog goed eetbaar
We gaan door de 2 miljoen voedselbankbezoekers
En de rijken worden rijker, van harte gegund
Zij hebben nooit geloofd in eerlijk delen
Ze sponseren ontwikkeling doodshemd met zakken
Nog zes jaar en dan mag ik legaal gaan
Dan komt er ook voor mij een einde…
Spel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
716 dankjewel
We hopen dat je het leuk vindt
Hoe wordt het spel gespeeld
Hoe valt de dobbelsteen
Wordt de winst gedeeld
Of telt alleen de nummer een
Soms is het spel gemeen
Soms is het keihard
Pak jezelf dan weer bijeen
En keer weer terug naar start
De een komt in de knel
Waar de ander zich verrijkt
maar hoe je het ook bekijkt
Het einde…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 lang geleden
toen perspectieven
nog een toekomst hadden
en studeren rendement
opleverde in een strak
geordende maatschappij
waarin geld macht bleek
te zijn en in handen van
velen dictatoriale
trekjes kregen die snel
begonnen te vervelen
inperking van persoonlijke
vrijheid gaf onomkeerbare
spanningen op weg naar een
psychotisch einde…
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 winter de zolen
die me verder brachten
dan de educatieve
momenten die ik
doorbracht door in het minne
mijn twijfels over m’n leven
te bagataliseren wijl de vrees
voor thuiskomst in mijn
ogen gepaard ging met
geweld zonder een toefje
slagroom of de jam
van die Flipje uit Tiel
non-vergeten kreten
dat het absolute voor
mij als kind het einde…
Hongerwinter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 meegeholpen
In de Govert Flinkstraat in de Pijp
Aan het slopen van winkelluiken
Totdat men lont begon te ruiken
En iedereen de benenwagen nam
Wanneer de Grüne Polizei eraan kwam
Voor de gaarkeuken wachtend op de stoep
Op een halfvolle mok met waterige soep
Dagelijks tot misdadigheid in staat
Gapten we trambalken in de Bolstraat
Op het einde…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 De liefde was geen begin en geen eind, alleen een
zachte omhelzing, een moment tussen verlangen en vergeten, niet meer en niet minder.
En toch, als ik aan je denk, hoor
ik nog steeds die ene melodie, die in de avond blijft
hangen, even tastbaar als een herinnering.…
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Geen einde. Geen genade.
Alleen dit: eeuwig honger
naar handen vol bloemen
die nooit bestonden.…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Hij kan blijven hangen aan de wieken,
hij zou kunnen drogen in de wind,
mag hij schreeuwend sterven in een vergezicht van later
of voorlopig hopen dat de liefde weer verblindt;
hij kan leren vliegen in z’n dromen,
hij zou kunnen landen op de maan,
mag hij blijvend zwemmen in z’n hoofd als in ‘t water
of ‘t einde zien komen van illusieloos…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 De rivier vraagt niets, draagt wat
haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken
stem, verhalen zonder begin of eind. Ik leer te luisteren naar
wat niet gezegd wordt: de taal van stroming, van verdwijnen zonder verlies.…
Verslavend natte dromen
netgedicht
3.1 met 92 stemmen
403 de mannen laten je gaan
want ze weten
dat jij die baan hebt
zo lang gods water
over de droge akkers loopt
naar het benedenste landschap
dat al te vaak verzopen is
en nu eindelijk de
verplichte zwemdiploma's
in de lessen heeft opgenomen
geen verificatie ze lagen thuis
ze zijn dus voor de golven
uit gezwommen op weg
naar een eind…
Waren je handen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Als het grootste geheim,
voor iedereen verborgen onder omstandigheden,
onmogelijke wachtwoorden in codetaal,
(ik houd nou eenmaal van omslachtigheden),
niet als een bloem ontdooit,
ongelooflijk liever haar tijd versluiert,
‘een eind weg ratelt als een slangetje’,
zoals jij groots zei,
uit een beroofd hart,
over mij,
-het stuitergevalletje…
we noemen hem Kees II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 vereelte voeten
vergroeide kalknagels
alsof ze zijn doodskist komen voelen
zijn knieën zich al voorbereiden
op wat deze uren nog bieden willen
met dien verstande
dat het ook echt
met recht de finale poging tot ‘closure’
van het verhaal
van niet wakker worden blijft
want het moet nu echt afgelopen zijn
met het gekoketteer
rondom zijn einde…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 In haar ongekende
diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Tinten van rood, van loslaten
en verlangen, herinneren mij aan de kringloop
van gevoel, aan hoe elk einde een begin in zich draagt, en hoe
ik, in dit voortdurende veranderen, mijzelf herken in elke vallende bladschaduw.…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Want aan het einde der tijden
is waar jij mij
voor altijd zal kunnen vinden.…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Er is geen einde.
Geen wederkeer.
Geen nieuw begin.
Alleen bestaan.
Zonder tegenhanger.
Zonder anker.
Zonder iemand die lang genoeg blijft
om mij nog mens te noemen.
Ik sterf niet.
En toch is alles weg.
Niets dat ik vasthoud.
Niets dat mij vasthoudt.
Alles glijdt weg.
Rook.
Vergetelheid.
Eeuwigheid.…