5695 resultaten.
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de verveloze muur,
de verwelkte bloemen,
wie is zoveel vergane eenvoud waardig
tenzij een ongenode gast...…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Kind van mijn hart
wat dool je rond
ik probeer je paden
te volgen maar
lieve God ik raak verward
je staat op met de zon
als de vroege bloemen
belovend open gaan
je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
ik begrijp niet veel
van wat je zegt
kind van mijn hart
kind van mijn leven
met diep…
Tuinwerk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 Genieten van de blatende schapen en
de paniekerige kievietgeluiden, de
kleurige, tedere bloemen en de kippen
met hun rustgevende getok. Met een
schoffel raas ik door de aarde.…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Zij daalt als uit de hemel neer
En roept weer de aard ten leven;
Zij tooit alom de dorre baan
Met bloemen en met kruiden,
En waait van uit het zuiden
Ons zoete geuren aan.
"Daar komt de lieve Lente weer!…
Als heersende vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 weleer
samen ontvluchten we de groene oase
het brandend zand van de woestijn zal
ons met zijn thermiek naar de hemel dragen
onder ons bergen en de oude stad
waar het eonen geleden goed toeven was
beelden met mannen op de achtergrond
vrouwen met scherpe neuzen en dunne mond
de ogen pathetisch speurend in het rond
hun heerszucht deed bloemen…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn
daar en dan wens ik
bevrijdt als die vlinders
van haast en moeten te zijn
dat bindend ketenend
ons naar morgen jaagt
tijdloos vlinderen wil ik
reizen op de wind
over eindeloze velden
waar kleurig bloemen…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 Ik voel de kracht van binnen
zoek de woorden en de zinnen
in de kern herken ik de pit
waarin ons wezen verborgen zit
de ster van het beminnen
De handen, de ellebogen, de grote teen
de knieën, de dijen, het linkerbeen
alles wat een mens toebehoort
en dat ook anderen bekoort
zo blijf je in je denken nooit alleen
Het water golft, de bloemen…
Witte tulpen, roze hyacinten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 kelken als een communiekleed
waar alleen een kinderhart is aan besteed
roze klokjes van hyacinten zo zijdezacht
als een pril ontluiken in een eerste lentenacht
witte tulpen, roze hyacinten
ik mocht u ooit als zielenruiker binden
als een maagdelijk gevoel
houdt gij mijn hart in jongen bloei
en ondanks voorjaarsstorm en regen
- die u lieve bloemen…
Een kinderspiegel
gedicht
5.0 met 7 stemmen
9.071 Ik neem ook hele leuke planten met veel bloemen
niet van die saaie sprieten en geen luis, of zoiets raars.
Ik neem een hele lieve man die tamelijk beroemd is
de hele dag en ook de hele nacht
blijven wij alsmaar bij elkaar.'
---------------------------
uit: 'Beemdgras', 1968…
Wachten op de zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 al veel te lang geleden
tussen de
afgesneden takken
met doornen
onder het hemeldak
die in de zomer
pas gaan bloeien
hun wortel diep in de
vruchtbare aarde
waar nu een dwarse wind
waait evenzo als in de
afwijkende wegen
in de nacht het
stroomafwaarts geklots
stom en stil kunt horen
overdag gedrild als een kazerne
waar de bloemen…
Herbeleving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 zevende
tot bijna mij elfde levensjaar
zeer tevreden en onbezorgd
in een klein bergdorpje
als de lente was begonnen
vond je overal op de weilanden
resten van de baard van Koning Winter
sneeuwklokjes waren de voorbode
van ‘s voorjaars volle bloemenpracht
sleutelbloempjes, vergeet-mij-nietjes
dikke dotterbloemen bij ’t moeras
onbekende bloemen…
Voor jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.284 Deze bos astrale bloemen is beslist voor jou,
want ook mijn ziel bewandelt soms eens vreemde paden,
spontaan, niet doordacht en niet volgens de boeken.
Misschien dat ik dan nog meer van je hou.…
Harz-Hart/Harz-Herz!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Ik heb mijn hart in de Harz verloren
verliefd ben ik op haar natuur
de bergen wil ik dagelijks liefhebben
alle groen, bloemen, water, zo puur natuur
ik heb mijn mensenhart gevolgd
in de Harz van harte wil ik wonen
mijn dromen zijn werkelijkheid geworden
aan de Harz heb ik mijn hart verloren
vertaald en origineel zo geschreven
Harz-Herz…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Als hij een bloem zou zijn
in een bloemenvaas,
is hij de altijd verse roos
die de kamer geurt,
met druppels
op het zachte bloemenblad en op het groen,
zijn steel heeft doornen.
'k Heb ook nog wat and’re vrienden, gebonden,
zij zijn van fel gekleurd fluweel,
draperend rond de roos.…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 binnenkamer rondom herinneringen
o goud gele gloed
o vurige troost, o blijde hoop
voor het verdrietig gemoed
laten we in voor en tegenspoed
elkaar de hand reiken
noch afwijken naar links of rechts
in het sneeuwlandschap vol met krakende
voetstappen
sterk en onverzettelijk
als een eik in de morgenzon: en
jij daar
mooie bedauwde bloem…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 De hemel boven al, en overal op aarde
de grens voor ieder mens, om niet te overschrijden
De kinderen van China horen van patenten
en van grote mensen
centen, het financieel gewin, leren
hoe ze moeten vaccineren
De waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 draagt
Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het is juni de zon schijnt en
De vogels zingen
En ´s avonds loopt hij een tuinfeest binnen
Weemoedig mijmerend bij 't houtvuur in 't licht
Ziet hij hoe zij dansen hurken springen
Onder de blauwe hemel
Tussen de gekleurde lampionnen
En de zoele zoete bloemen…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Zelfs de eenjarige bloemen met een hele felle kleuren
zetten mij aan het mijmeren hoe ontstaan ook de geuren.
Ik vraag mij wel eens af waarom val ik steeds ten buit
aanschouw ik die vogels met hun gekwinkeleer zo luid.
Vooral regelmatig na het zoet van weer een zwoele nacht
die als een luide lokroep menige gedachte heeft gebracht.…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Laat het weer voorjaar zijn met bloemen en dik gezwollen knoppen
en fluister mij zacht van hoop en dromen……
van harte vier ik jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 deze lentedag is de mooiste
omdat zij de verjaardag viert
van mijn eigenste koningin
die mij altijd nog mooier is
dan in mei de vele bloemen
ons kleurrijkst bloeiend zijn
geen diamant in de wereld
is kostbaarder nog dan jij
als het allermooiste cadeau
dat het leven mij vinden laat
ik vier jouw passie en bezieling
in dat wat jij voor…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Ik pluk een bloem onderweg
De geur verzacht mijn pijn.
In een ogenblik van ongeloof.
Voel ik me een schaduw van mijzelf.
Het herinnering blijft brandend en ontroerend.
Ik heb niets meer te lijden.
Zachte mens met een bloemenkrans.
Rust voor eeuwig.…
Niet vergeten...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Toch zie ik in gedachten,
die kleine rode bloem.
Wat hij daar voor mij heeft gedaan.
Daar op dat Zeeuwse duin,
ergens in de buurt van Hellevoetsluis.…
EEN GEBROKEN HART
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.243 hoe kan ik mijn toekomst verder bouwen
als mijn hart dag en nacht gaat rouwen
waar haal ik dan die sterke kracht vandaan
om op mijn levensweg zinvol door te gaan
Zou God mijn weeklacht kunnen aanhoren
als Hij eenzaam mijn dagen ziet vergaan
geluk dat men onverwachts kwam storen
en dat op een dag in volle bloei moest staan
de vele bloemen…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Opeens wijken de wolken en opent
elke bloem, de bijen snoepen gretig
met vrijerig gezoem, de dieren in
het bos slaken allemaal een zucht,
verschenen is de zon aan een
hemelsblauwe lucht.…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee…
Rank gesteeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb je
zien groeien
rank gesteeld
alleen in de vaas
die jouw lentekleuren
in water en glas
al lichtjes geurend
subtiel spreiden
pas later
voltooiden de
andere bloemen
het boeket voorjaar
nog druipend van regen
en glinsterend van zon
in een grote platte kom
ieder reikend zover zij komt
het rank is lang en
slank geworden
ogen…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
‘n heel klein feestje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ‘n heel klein feestje
om toch ‘n keertje te vieren
dat wij daar voorgoed verbonden zijn
en ‘n half woordje dan
om de korte rokjes alsnog te vergeten
die ooit ‘t mooi weer speelden
toen daar nog
wilde bloemen bloeien wilden
en de vele beestjes ‘in copula’
(niet alleen wij)
met heus consent om de oren vlogen
de vlinders die daar…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Vlinder in de zon
zweeft langs geurige bloemen
de middag verstilt
Ik wandel door het
open veld, waar het licht zich uitstrekt
langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart
luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden.
Onder het gefluister van
bladeren vind ik een zachte kracht van
rust.…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Voor mij strekt zich het landschap uit
dat al zo vaak zouteloos beschreven is;
de torens die staan voor de verveling,
uitgestorven bloemen door de stikstof.
Het overschot aan bramen verraadt
hoe slecht het gaat met de omgeving;
de hitte drukt de diepe wanhoop uit
waartoe de aarde zich genoodzaakt voelt.…