5860 resultaten.
KIND VAN DE ZEE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
988 "
Een laatste ruk aan je lijf,
om vervolgens weer met
dezelfde kracht uitgespuwd te worden
De aantrekking en afstoting:
beiden even overweldigend
overdenderend en overdonderend
Je keert telkens terug,
raakt slaafs aan de
tweestrijd in dat gevoel
Totdat je ooit op een dag
dood aan de branding
komt te liggen
Speelt ze het spel…
ik ga gebeden kraken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 we doken door de mist
de kille huiver in
schaduwen verbrokkelden
woorden sprokkelden
hun klinkers tot vocaal
huilden in ruïnes
van gedichten
metaforen waren
krom getrokken tot
een zielloos perspectief
ritme danste een
waanzinnig spel
metrum joeg de lezers
met explosies door de hel
strofen scherpten zich
aan glas, gebroken
rond een…
Kinderspel
gedicht
3.0 met 48 stemmen
24.788 Te erg dit spel voor wie met volle hand
het ongemengde deeg in duikt, vervuld
van botergeur en eierstruif en Bachs
verliefde alt: Bist du bei mir, gaan we
nog niet naar het einde maar vrolijk verder
kreeften eten en van elkaar het zachte vel.
Geen pink kan hier gemist, geen oogopslag.…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 Van alle verre kruinen wellen wateren,
die speels in spiegelklare beken klateren,
saamborlend in de lage kom,
als krachten, die het zwellend hart doorstromen,
uit diepte en uiteinde aderend aangekomen,
en alle kracht opslurpend van rondom.
De vormen lijnen af de kalme krachten.…
Dromen van...
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
3.539 en voel een zalig genot als ik je zie
Stiekem wil ik je zo graag meenemen
in mijn heimelijk erotische dromen
Je handen laten glijden in mijn bloes
en je vingers die mijn borsten omzomen
In mijn dromen neem ik je mee
naar de oevers van een ongekende lust
De wereld zou dan even stil staan
als je mij onstuimig in passie kust
Langzaam spelen…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Weet je nog, Jetje, die middag, hoogzomer,
jij onder de linde bij de hofpoort
met het spel van licht en schaduw op je
grote ogen, lievrouwkesblauw
en over de gouden sproetjes langsheen je neus.
Je lachte verlegen en boodt me een mandje
met kersen die geurden naar zomer en spijt.
We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje.…
palet met dagen sleur
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
666 emoties niet
je trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt
een goed moment
wordt teer gekleurd
het licht wordt opgewit
zelfs zwarte schaduw
wordt dan aangestipt
het spel…
De zeeman en de dichter
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.112 De vuurtoren geeft de scheepsman rust
Ziet hij de toren dan is zijn brand geblust
Weldra zal hij weer bij de zijnen horen
Zo niet dan voelt hij zich verloren
Gedichten zijn ook een veilig baken
Voor mensen bedroefd of vol met levenslust
Gevoel en spel met woorden raken
Het eerlijk hart dat graag de waarheid kust
De ruwe zeeman en de dichter…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven en het voelen
dat hij was
maar het waren ook de harten op het groene tapijt
van het theater
in open lucht en warm gestut
mooie mensen
die naar speelse…
Vanzelfsprekend ??
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
734 ‘t Kikkertje zojuist volgroeid springt van lelieblad
op lelieblad, kansverwachtend gevolgd door
de ogen van de snoek..die, grijnsbekkend,
loerend door het wier, de uitdagende schitterflits
negeert van een speelse blanke jonge voorn.…
Ik zie hoe zij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.012 Had ik nooit gedacht
dat ook ik groot worden zou
Ik werd steeds ouder
en die dingen van toen,
als met blokken spelen
kon ik niet meer doen.
Dat was voor de kleine
niet meer voor mij.
Een vanachter het raam
zag ik hoe zij
hoe zij met de kinderen
en het speelgoed speelde.
En net als ik toen
haar popje niet deelde.…
- Piano Recital -
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
2.534 Haar hoofd zacht gebogen, haar ogen zo dicht,
verloren intens verdiept aan het spelen, klassiek.
Verdroomd haar gezicht 'n vleug van eeuwigheid ?
Een gecomposeerde omlijsting van vrije geluiden.
Ongenaakbaar verspeeld, verloren, aangeslagen
aan de piano door het lichter gevooisd stemmen.…
terug naar af met jezelf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
566 online uitsmeren
over een aantal pagina's
die je niet kan onderhouden
omdat je de handen al vol hebt
terugbladerend
om je kern ergens op te slaan
op het punt
dat je naar buiten treedt
kom je jezelf ergens tegen
in het midden
zoals je linkerhand
de rechter nadoet
om zichzelf te imiteren
je voelt je dan kamerbreed
en weer eens buiten spel…
winter van ongenoegen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
708 bevroren beelden
het huis komt er onder te krommen
ik zou het liefst reepjes trekken
de wilgen en de katten
die de achtertuinen door steken
de ramen betrekken in een damp
binnen ligt alles te tochten in wachtkamers
het ligt er vol scheurprenten' plakboeken
het koude frisse overtrekt
al het rot verschoont zich in een permafrost
en ik speel…
- De vraag naar meer -
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
717 Gewetens graven grenzen,
staan betekenend langst de kantlijnen,
die hieraan hun naam ontlenen
en zich gevend en naïef,
op een speelse manier
trachten aan te passen.
Mythe zoog water op
verlangen spuwde,
vervolgde het leven,
waardoor een liefdevolle vonk
als draaikolk ontstond,
en bleef.…
Sportieve kerels!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
939 Hij vindt zichzelf 'n sportieve kerel,
voetbal is alles dat voor hem telt
en als zijn ploeg weer spelen gaat
vloekt en schreeuwt hij naast het veld.
't Weekend is er om zich uit te leven
dan is 't een drank en vechtfestijn,
wat is hij blij met zo'n hobby,
wat heerlijk hooligan te zijn.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.
Wat is hier hemel? Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
Assepoes en Kikkerprins
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
681 vanuit zijn diepe put gooit de grijze kikker
een volgende gouden bal de paleistuin in
lokaas voor een blondronde droomprinses
voorbij dansende assepoes, donker piekhaar
blote voeten en parmantige petietjes,
vangt verrast de veelbelovende kwinkbol
bewondert de kaatsende glinstering
verkent de gulden stuitering
geniet de speelse zindering…
Laatste groet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.186 Realiteit komt hard aan terwijl de wind speels de
hopen zand door de lucht laat dansen van dit vers gegraven graf.
Daar beneden ligt grauw, verdord, stervende de
schoonheid van de onvoorwaardelijke liefde die ik jou eens gaf.…
Volle maan.
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
751 De tijd begint me inmiddels parten te spelen
en suist rond in mijn oren,
hoor je het dan niet liefste?…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
den dag en den nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrebeelden.…
kant geklost
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
520 kruipt het witte ochtendlicht
over natte bleke velden,
stralen als een scherpe zicht
strijken over stille plas, die
door donk,re bossenrij omzoomd
zich onthuld als een schilderij
stil, met rechte stam, als in gelid
staat de zilverboom op wacht
zijn kroon vol loof, met zacht
getinte bladeren in viltig wit
takken getand als zeldzaam koraal
spelen…
Van de brug af gezien.....
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 Vergeefs begeerde zekerheden,
beroofd het hart van een nauwe vrede
van de brug af heeft dit geen gewicht
als die is opgehaald, is dat met een rede,
het herkent de vele vormen, argeloos
is het vergezicht, het speelt met troebel
water, er was geen verleden meer,
maar ook geen later, een oneindig
spel verbindt de tijd, maakt zich
meester…
VOORJAAR 1965
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Ik kende de moeilijke jaren
verliet het speelse leven
wilde anders denken voelen
draaide 's zondagmorgens dikwijls
een plaat "Old Mac Donald had a farm"
de wijs ving aan _ slaande maat
zeisen welke zelf maaiden dansten
tussen vrije varkens en kippen
op een rijke boerderij zonder geld
waar het wereldlawaai
verstomde bij zuiver bijengezoem…
REGEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.156 De lekker groene blaaien
die stoeiden met elkaar,
joegen te spele-waaien
en klik-kiek! zoenden maar.
Melker, melkster, getweeën
die schuilden in het groen ... .
en wat ze verder deeën ? ... .
.... wat jongelieden.... doen ...…
Als melancholie weelderig bloeit
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
656 zelfs de bloemen hangen huilerig
als hen hun loof ontvalt
op dit vroege uur
De nacht vlecht zorgvuldig de dag ineen
als zoute tranen uit de hemel vallen
houten klazen op de daken dansen
op het ritme van ‘t verval
Ooit hoorde ik het gemijmer van witte lelies
en ontmoette ik er het fragiele, het subtiele,
sprankelende van je betoverende spel…
Primitief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Zonder te vechten als laatste overgebleven
Verdwaal niet in heidense rituelen
Geen afgrond waar ik doelbewust op afsteven
Ik dunk me heer en meester net als zovelen
De kudde zal ik niet braaf volgen
Ik steek boven het koren uit
Mijn theorieën laten alle betrokken partijen verbolgen
Theologie en wetenschap spelen niet genoeg klaar, we hollen…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 En buiten speel ik heel lichtjes en luchtig,
Van binnen bid ik de seconden voorbij.
Hoe lang kan een halfuur duren?
Hoe relatief is eigenlijk tijd?
Binnen mijn zelf opgetrokken muren
Duurt een halfuur snel een eeuwigheid.…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Eens zult ook gij, die thans nog droomt van spelen,
Een kroon van doornen om uw voorhoofd voelen
En, bitter wenend, op uw leger woelen.…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 Zij is niet meer het spel van spiegel, strik en vingeren.
Haar maakt nu ander vocht als reukrig vocht, gedwee.
Of zou van ieder haar hier wel het zilver glijden,
Waar mede d'ouderdom het sterflijk hoofd bekruipt,
't Geen met dit buigzaam goud eerbiedig niet wil strijden,
Maar vloeiende in kristal uit elke vlecht verdruipt?…