5143 resultaten.
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die zwijgend staan
de donkerblauw fluweel verlaten straat
stilstaand kijken voorbijgangers
hun naambordjes hangen nog aan gevels
vol ontzag heeft ochtend het vele glaswerk
van ontelbare lichten gedoofd
gevatte koude adem…
zijn (1)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 onherkenbare slijtende pijn
of verlaten van praten
met vragende ogen
die niemand binnen laten
een woord dat niet wordt gehoord
waar doofheid soms bekoort
lege straten
holle vaten
dode maten
open gaten met een verleden
het is de herinnering beleven
van de schenkende moeder
soms ja, ook diep doordringend
in het onbewuste heden
of verlies, de adem…
Toekomstig weerbericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 In 't noordoosten zit de wind
en snijdt de adem af.
Maar ook de bloemen in de tuin
de trosjes rode riebes
de bloesems op de pruimelaars
zijn erg verrast
zo denk ik toch
door deze maartse grillen
(buien, zegt mijn vader, moet het zijn,
de grillen heb je in april).
De mensen zeggen:
'Begrijp je 't nog
dat weer van ons?…
Stad
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.068 Water is de adem van een meisjes mond
De stad is heet en droog als een begeerte.
Er is, tussen de dubble glans der laan,
er is een maan, er is een andre maan.
De een is de maan; de andere is gene maan.
Het paard wringt als een zilvren vis. En de ijlte is rood
maar roder zet de galm des voermans de ijlte uit.
Hitte.…
Genetisch bepaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Wel getrouwe plichten vervuld, gewoon - mijn - must
Ben ik dan beter dan een ander, elk ademend wezen blijft evenwaardig.
Zeer vreemd dat individu me nu net - nu - onderschat heeft
Dat stinkt gewoon.
Misschien had ik wat meer geduld en incasseringsvermogen
Komt waarschijnlijk wel wat hovaardig over; net niet de bedoeling.…
nachtdienst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 het los- en achterlaten
vertelde mij de hoop
die jouw ogen blikten
was jij stellig zeker niet
eerder keek jij reikhalzend
naar niet meer hoeven zijn
zocht jij de deur of trap
naar de eeuwige opgang
die nog niemand bouwde
met op het nachtkastje
als altijd naast je staand
jouw vrouw op een foto
wacht je op het moment
de laatste adem…
vier de vrouw
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
950 verdient
met een lach weten zij de wereld te keren
veranderen zij somberheid in waar geluk
brengen zij licht in de donkerste duisternis
door steeds de juiste weg te ontsluieren
blindelings zien zij de pijn en het verdriet
dat een schouder gebruiken kan of troost
zij zijn de hartslag van het dagelijkse leven
die bedachtzaam krachtig de adem…
Matthijs
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
492 dat was een gedachte
Mijn hersenpan zei je moet doodstil gaan wachten
Ik bleef voor het beest nagenoeg hersendood
Het kneep in mijn arm maar verspilde z'n krachten
Het deinste terug toen iets fluisterend floot
Het boog zich naar achter,
werd bijkans vuurrood
Want pontificaal stond hij daar oog in oog
Met de man met de hamer wiens adem…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Op welke wijze deze dag verder ontwikkelt
met al zijn beweging en rust in balans, ik bied jou mijn open
lucht waar je kan verbeelden en verwoorden met voorbij zwevende wolken
in gezelschap van het beste licht terwijl adem van de wind jou zal meevoeren in fris en vers.…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 in het stille uur voor een nieuw begin
licht in werelden in strijd en oorlog
de wens naar vrede stevig op
de klimaatklok tikt een kritiek geluid
roept om collectieve duurzaamheid
die ons de aarde weer laat ademen
de zucht naar verbinding met elkaar
roept ons juist daar bruggen te slaan
waar zwaarden in tegenstelling dansen
waar de kloof…
koning zaligmond; ‘n tarottaart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 zeilen
nodig om blind vooruit te komen
te drogen wat in onze blote ogen
vermorzeld door fijne diepdromen
van voetafdruk naar pootjebaden
waarna in datacentra opgeslagen
alle beeldendaden herlaadbaar
lijken in digitale zeemansgraven
maar uiteindelijk zal alles verwaaien
liefde uitzaaien in nieuwere baaien
[de dood sleets graaien naar adem…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 zwarte piraten zout in de adem
vangen blauwe tatoeages
vissen op het lichaam
staan in de watertorens
die neerkomen en worden bedolven
in vloeibare muren van golven.
een keten van witte schelpen is de knersende
dansvloer zand voor voeten.…
Dansen met het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
239 Maar ergens,
tussen adem en beweging,
trok iets ouds in mij wakker:
het meisje van acht
dat lachte om handklapspelletjes,
dat danste zonder reden,
zonder schaamte,
zonder denken.
Rolando zei: dans
om terug te keren naar jezelf,
naar elkaar,
naar de liefde die in de wereld woont
en soms onvindbaar lijkt.…
Dorpsbegrafenis
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.070 Wijl 't dies irae de bazuinklank
Der ijzingvolle tonen plangt,
Die merg en beenderen doorsiddert
En d'adem uit de boezem prangt.…
Ouderrlijk huis
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.329 De geur van rotting onder uit het kruipluik
waarin mijn vader liggend op zijn hangbuik
's winters zijn laatste
adem uitblies in de waterleiding, een oude loden,
daarbij de uiterste voorzichtigheid geboden.
Zijn diepe bangheid dat het ding zou springen.
Jeugdsentiment zit soms in kleine dingen.…
De aangifte
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.634 Op het politiebureau Bergen op Zoom
Nam ik plaats in de emergis-stoel
Ik hoor mezelf ademen
Terwijl ik verschillende emoties voel.
De uitbarsting van gisteravond
Brandt nog in mijn huid
Ik heb met van alles gegooid
Brak zelfs bijna de ruit.…
kristallen tijdperk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.343 Iedereen houdt de adem in.
Er staat iets groots te gebeuren.
Dit is een nieuwe fase, een nieuw begin.
Een betoverende draaikolk ,
die uit het niets ontstaat.
En die na een poosje,
een fonkelende kristal achterlaat.
Shamballah fluisteren de Deva’s,
Shamballah fluistert nu ook de wind.
Het kristal is ongelooflijk krachtig.…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 werpt mij op de Praça do Comércio
als een offer op het altaar van de Taag
zij spreidt haar zwarte kleed
over mijn schokkend lichaam uit
haar stem heft aan in schoon gezang
en kerft als vlijmscherp mes
de fado in het hart
saudade en genade
haar adem streelt en fluistert;
jij wilde toch zo graag?…
een dag uit de vrije hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 hoorngeschal claxons
lokt feest
flessen worden afgespoeld
aan het strand
een kus op de hete achterbank
de hemel staat blauw
groot onbedaarlijk in
de nooit eindigende zee
luidruchtige kapers vinden
bijna naakte meisjes
bruin getinte dijen
beplakt met zand
natte lijven op land
lange blikken
omkeren liggen
zwarte piraten
zout in de adem…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Zijn roem is wereldwijd boven die stad uitgestegen,
zijn laatste adem in Marseille was de genadeslag,
het is belachelijk om een ereburgerschap te overwegen,
het beeld van zijn omgekeerde pijp wint iedere dag.…
Hap, Slik, Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 hand net niet pakken
Praten lukt niet
Schreeuwen ook niet
Ik beweeg niet echt
Iemand praat tegen me
Maar weet niet wat hij zegt
Er gaat van alles door mijn hoofd
In het echt ben ik al dood
Vechtend voor haar
Terwijl ze naast me ligt naast me
Haar gezicht kan ik niet zien
Wel haar haren en tranen
Uiteindelijk stikt ze in laatste adem…
102000 namen lezen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Louis Monasch jr. en Liesje Cohen, Leida en Leo,
ik noem ze in een adem daarom hier ook zo.
Dood door die nazi-roes zo enorm banaal
van Westerbork naar Auschwitz Birkenau
dat herdenken we al voorlezend eerbaar trouw.…
Corona, het alfabeth en het Colombia-bord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 Corona
gooi het maar op m’n bordje
corona’s alfabet ingrediënten
adem tekort
afstand houden
anderhalve meter
apotheek
app
applaudiseren
arts
bedankt
begraven
beschermingskleding
beter(ge)worden
beschuldigen
boete
Brabant
China
chip
codid 19
coma
cultuur-stop
desinfecteren
dood
droge hoest
economie
Europa
facebook
gezondheid…
Het Voortouw van El Camino
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Wij, Massimo
en zijn dodoënde Laurentius (en consorten), zullen
uit dichtersporiën
het bronserend hart
naar believen stoten,
als een zwaard binnenwaarts waar wij het allerachterste van onze tongen laten ademen
en balanceren
in opgezogen verhalen der vergetelheden.…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 staan
in weer en wind
te groeien
met al m’n takken
naar de hemel te reiken
naar het licht
van zon, maan, sterren;
Ik schenk leven
in mijn bladerdek
en in mijn stam
nestelen vogels
talloze insecten
vinden er voedsel
en bescherming
mijn zaden en vruchten
voeden velerlei dieren
mijn gevallen blad
de bodem van het bos
ik deel mijn adem…
Waar het hart mag uitademen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
33 Er waren dagen
dat je niet anders kon
dan vasthouden,
doorgaan,
de adem hoog bewaren in je borst.
Maar niemand kan een leven lang
alleen maar inademen.
Er mag iets wijken nu.
Niet alles.
Niet vandaag.
Misschien alleen je schouders,
een zucht die eindelijk
de weg naar buiten vindt.…
Het waren de laatste overgebleven helden
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
955 Ze zijn, voorlopig nog, de twee enige overlevenden
Van een slag die jaren heeft geduurd
Maar dankzij deze vastgeroeste vrede
Staan hun levens niet meer op het spel
In het bed, dat ze niet meer delen
Zochten zij al lang geen tederheid meer
Waar ze vroeger zo vurig vals naar verlangden
En toch happen hun harten stotterend naar adem
Alsof ze…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Zoals de geniepige moordenaar
een aanslag beraamt op mijn adem.
Traag genoeg om het hart
nog wat te laten huiveren
in een stil vermoeden.
In die geladen uren heb ik gesnauwd
naar de zingende stroom
naar het lied van de paradijsvogel.
Mateloos is de afstand tussen de stadsrand en de tropen.…
Op de eerste tand van mijn jongstgeboren zoontje
poëzie
3.5 met 28 stemmen
7.812 Eerst gaf Gods gunst het lieve wicht
De adem en het levenslicht,
Nu geeft zij 't wichtje tanden.
Tromf, triomf! God dank er voor,
Want moeder zegt: de tand is door!
Nu lof en lied verheven!
Geluk nu, kind, met spel en zang!
Besteed het wel, bewaar het lang,
Wat u Gods gunst wil geven.…
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 Toon het me nu
Dat broos en huiverend naakt van jou
Nu we de jaren nog oogsten
Adem in. Laat je borst zwellen
Tot het hemd scheurt
Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat
Naar het raster van de riool
Pronk met jouw deinende buik
Kijk naar me
De wijzers van de klok vermalen me
Wanneer is me het moment ontglipt?…