5695 resultaten.
In samen overleven
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
298 merendeel van de
gangbare opvattingen
vertrouwen bleek en bleef
een goed cement te zijn
in de na oorlogse opbouw
daar waar na de vrede vrijheid
met hoofdletters geschreven
werd betrad de jeugd met
veel bombarie de lege ruimtes
met de adem van familie
en ouders in hun nek
maar cultuur en muziek
proefden de vruchtbare
grond en de eerste bloemen…
(geen eindeloos) Vervolg
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Mijn gft leeg ik vaak vlug,
dus leeg
Er lagen grote bloemen in
van witte orchideeën
Zou je daar gekauwd op hebben
voor betere ideeën?
Die nieuwerwetse woorden schat
bevat ik niet en sla die over
De burgerigste bak, o, burger,
waardoor kind’ren niet meer lopen
bedoel je die?
Ben bonus oma,
opa jij?…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen
oren. Luister en wees blind
voor wat je niet hoeft te zien
Open en gesloten boeken
kredieten lijnen vaten wonden chakras geesten vragen armen
harten.…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 De bloemen ademen zacht hun geur,
maar niet ieders neus vangt ze.
Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Mijn handen ontmoeten
bloemen, steen, aarde, en de wereld voelt
groter, dieper, fijner van toon. Verdriet is een zachte stroom
die zich mengt met licht, een beeld dat me leert zien met open zintuigen.
Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Geen enkele bloem kan in deze gure maanden tippen
aan de mysterieuze pracht van deze bosbewoners,
die zonder een woord te spreken het landschap sieren
en de goudbruine aarde een eigen gezicht geven.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Vergeet-mij-nietjes
je naam leeft tussen bloemen
stilte zegt genoeg
De stoel is leeg,
maar iets van jou blijft achter:
de warmte die nog rust in het vertrouwde huis.
Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest.
Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 De wereld was wreed in alle seizoenen, ik
onthield de kleuren van miljoenen bloemen.
Waar gaan we heen. Ik had zoveel vragen.
Vergeet de gevaren, had vader gezegd.
Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.…
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 En overal om ons heen zijn bloemen
En zingen vogeltjes hun wijs,
En hoor je zachtjes bijen zoemen:
Wij wonen in het paradijs.....…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer
gezegend zij die morgen die de
huid stropt en de blik oplaadt
en keert; dan valt zij als een stenen
schaal respectvol naar de grond,
amor geinspireerd door ademende zwang
zo zacht de binnenkant oprijst tot
aan de vlucht der wil tot dank
daar, bij het schuinopen venster,
hoe zoet de memorie een bloem…
Suikerbieten
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.114 We kunnen alleen maar suikerbieten uit de grond trekken en aardappels met de bloemen en stelen er nog aan verbouwen.
Dus als je midden in de donkere nacht over onze Europese snelwegen de Daf vrachtauto's ziet rondrijden met Nederlands kenteken dan weet je dat er of piepers of suikerbieten in zitten.…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Zie, de zon is opgegaan;
't Wolkt en walmt langs 't water henen;
Bloemen lachen, bloemen wenen,
't Kelkje met de dauw belaân.
Gele boterbloemen pronken;
De veergeetmijnietjes lonken,
En de waterroos ging los,
't Riet schudt de gepluimde bos.…
Laat het vrede zijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
706 angst en verdriet
Van terreur en pijn
Wie het leven liet
En wie alleen zijn
Waarom al die haat
Als het anders kan
Wereld die vergaat
Mens en macht en man
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Want als liefde heerst
Is er tijd voor kleur
Is er tijd voor geur
Is er tijd voor lucht
Een bloem…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik zette mijn liefste lach op
Keek de mensen echt aan, tinteling in m'n ogen
Knikte met mijn hoofd en ging zwaaien
Mensen zwaaiden vriendelijk terug
Kwamen lachend naar me toe
Grepen m’n hand, tikte op m’n schouder
Bloemen werden aangereikt
1 omhelsde me en 1 kuste me zelfs
Velen liepen met vlaggen, bordteksten
Anderen met bier aan de lip…
Waarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
828 Ik was alleen
als een ziel in het leven zonder vreugd
als en wees zonder vreugd
als een ziel zonder jeugd
moest ik verder gaan om de toekomst te ervaren
die de hare niet meer was en de mijne nog zou baren
maar als de deur naar de dood is dichtgegaan
en de levenden elkaars weg zijn gegaan
zal ik de geur van bloemen ruiken
en de verse natte…
In armen van een engel
netgedicht
4.2 met 490 stemmen
70.670 het is de engel die komt aangevlogen
hou me vast mamma, het is bijna tijd
dat God me voorgoed van pijn bevrijdt
nu kan ik eindelijk mijn tranen drogen
De engel draagt me zo in zijn armen
naar de hemel waar mijn opa wacht
en alle bloemen voor eeuwig bloeien
ik met andere kinderen kan stoeien
waar niemand huilt; alleen maar lacht
Oh mama…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 de ijzige stilte
doorbroken door alweer een reeds vertrouwde gedachte
het is voorbij maar ik leef nog voort
als een bloem die geplukt is,
voort bloeiend niet wetende dat het einde nadert.
de weg naar vernieuwing niet gezien.…
't Is goê
poëzie
3.7 met 24 stemmen
5.564 Men moet in ieder groot genot
Een plekske schaduw lezen;
Daar moet aan iedere bloem een traan
Aan iedere zon een ondergaan,
Aan iedere dag een avond wezen.
't Is goê,..., 't is goê!...
Dat, na 't verzengend zon-gegloê,
De witte vree van 't maangelaat
Over de moede wezens gaat
Van die geen zon verdragen...…
KOORTSDEUN
poëzie
4.1 met 39 stemmen
3.972 't Is triestig dat het regent in de herfst,
dat het moe regent in de herfst, daar-buiten,
- En wat de bloemen wegen in de herfst;
- en de oude regen lekend langs de ruiten...…
Kom mede in het duister, mijn kind!
poëzie
3.6 met 53 stemmen
7.613 Kom mede in het duister, waar niemand ons ziet;
Niet ene enkele bloem ons nieuwsgierig bespiedt,
Waar ze op heur stengel zich hief.
Kom mede in het duister, mijn hart!
Kom mede in het duister: ik smacht naar uw mond;
Naar de blik uwer ogen; naar 't haar, dat zo blond
Zich rond uw wangen verwart.…
Kleine Dingen
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.533 Je zult nooit gelukkig zijn
als je geen vreugde kunt vinden
in de zon die schijnt,
in de bloem die bloeit,
in het kind dat naar je lacht.
Als je meent dat het geluk ergens anders ligt,
in een pint, een whisky, een disco, een verre vakantie,
heb je een totaal vals idee van het 'geluk'.…
Een stukje wereld…
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.523 Dan gloeit het glanzen van de lucht nog na
In rozerode wolkjes, die verspreid,
Als bloemen bloeien op het hemelveld,
Tot zij ook welken, en het land alom
Vernevelt in de grijze schemering.…
BALKENBRIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.289 Dus oma, u begrijpt dat ik op Allerzielendag
uw grafsteen niet met bloemen kom verfraaien.
Hier heeft u een boeketje balkenbrij, het stinkt, maar ach,
zo oogst u toch nog wat u wilde zaaien.…
Goenavond
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.493 Daar boven mijn stoveke pover
'Goedenavond' Gezelle's portret
Waarvoor ik in stille devotie
Wat bloemen van 't veld heb gezet.
Muziek in mijn schouwken, 'goedenavond'
Gefrazel van zuilende wind
'goedenavond' die spar ginder buiten
Waar 't zwart van de nachten begint.…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 Daar hangt wat adem van mijn ziel
Op iedere weg, in iedere bloem;
Daar blijft een beetje van mijn hart
In al de namen, die 'k vernoem.
En 'k voel mijn ogen stil verwant
Aan ieders wee..., aan elks verblijden...
Gij, die me lieven hebt geleerd,
God, leer me scheiden.…
Voor mijn zusje Sandra
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.938 Op een dag zul je de zon weer voelen schijnen
de lente komt weer in je hart
Je kunt de bloemen dan weer ruiken
en je weet….een nieuwe start !…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.488 Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond
Nergens zouden bloemen…
CHRYSANTEN IN DE OOSTELIJKE TUIN
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.104 In ’t midden van een perk sta ik lang stil,
De zonneschijn is dun, de wind snerpt kil,
De bloemen zijn verrot en uitgeroeid,
De volle zomerbomen uitgebloeid;
Alleen een tengere, bleekzuchtige chrysant
Staat, door de wind vergeten, aan de kant.
Ik heb een beker boordevol geschonken,
Maar merkte nauwlijks dat ik had gedronken.…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Staat
als een graf onder de laatste groene bloem. Wortels leggen
zich vriendelijk om zijn arm. Hij durfde zelfs niet meer
bang te zijn. Vertrouwt de natuur, zoals de hond zijn baasje,
en speelt met de bladeren
zoals de wind met zijn haar.
He's out
of our control…