681 resultaten.
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 kieren van een zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het zand van zwijgzaamheid
om de vlucht naar zee
te beperken
ik zag dromen, gekust
en uit het krijt gehaald, pianogolven
wild boven de branding…
Donker & Licht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.027 Ik weet nu; heb overal vrede mee
Langzaam geeft mijn alles toe
Ik hoor een branding, sta bij zee,
levenslustig, niet meer moe
Hier lig ik tussen dood en leven
Donker en licht zijn aardse woorden
Die al die dingen goed weergeven;
Die dingen die vroeger bij me hoorden.…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…
NACHTELIJK DUIN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Loom verzadigd rusten de konijnen
tussen hun hechte, vertrouwde holwanden,
die steeds adem van de branding smaken.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.
Hun schuimkoppen staan hoog
als duizend kruisen,
open-armig.
Er drijven kransen
op het water.
Nu is ze terug.…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 De kiel loopt na de lange reis
vast op verzande ree,
branding slaat het roer onklaar,
de stuurhut ziet verlaten.
Vanaf de wal zie ik gelaten
de natuur haar werk doen.
Is dit het lot na moeizaam zwoegen
met aardse waar door hoge zee?…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen onze
betraande ogen breken
in een oceaan van symptomen,
die de branding…
Raven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Zie de meerpalen in de branding,
Langzaam de erosie weggaan?
Wat er ook verdwijnt,
de raven leven voort.
Ze blijven aanhoudend tikken,
totdat door de ramen de ochtend gloort.
Ze brengen je niet naar de doden.
Ze boodschappen slechts de nacht.
Ze tikken tegen de ramen
Om te waarschuwen wat ons wacht.…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
Via anima
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Nog met kringloopwasem in de leden
Trotseert het voortvluchtige neerslag tussen zon
En zwerfvuil om aan flanken hooggebergte
Kruiend als branding zich te stapelen,
Het rotsmassief met nevelen op te trekken
Tot een uitzichtrijk, maar o zo ijl balkon.…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste en het gestikte,
Oppervlakte, richting, ritme,
Tijding, uit eb en vloed, branding
Uit water voor water, kom en
Proef ons, hij, het, jullie.…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
't Storten der branding kan mij hier niet treffen.
Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen
Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.
Tenslotte vindt zij in de Ardennen rust.
De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer
in koele grotten, wil daar altijd blijven,
duister leven sterken in zaal en meer.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?
Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Want met Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Je bent hier, zag mijn blik
maar met mijn duister oog
van pijn en nog meer staar
tuurde ik langs een eindeloos
lang zandstrand van speuren om
alleen een branding waar te nemen:
ok, ik had hoop, voor niets.…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
Dodenakker in Wales
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.452 jonge kinderleven is nog enkel zand
slechts vaag begrensd door de waterkant
Hun zilte water bestaat uit louter tranen
in de witte aarde gaapt het donker gat
geen oog en hart voor het nabije nat
geen kracht om kinderen te vermanen
De man in ’t zwart verheft zijn stem
spreekt over leven, dood en Jeruzalem
Even stokt het leven rond de branding…
Verboden Begeerte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
958 borst
Zei
Het hart is een verraderlijke spons
Die gif slorpt
Toen klom hij op de arduinen sokkel
Waar Eros troont
Gemarmerd naakt onder een kruisgewelf
Hij schoof er hem puffend af
Tot hij aan brokken, splinters viel
Noemde hem kobold
Vaagde hem door het kerkportaal
Toen haalde hij Aphrodite van onder het stof
Het schuim van de branding…
Buiten vriest de liefde
netgedicht
3.3 met 320 stemmen
64.754 kraakt
het bed vol bloeiende jasmijn
Gesuikerd smaakt zijn tong
wellustig trillen geheimen
loswekend uit haar stof
Kietelende steelse toppen
bedwelmen teder buik
heupen dijen borsten
Dwarrelende sneeuwvlokken
vallen uit hun vochtig zijn
naakt naast zijn bloot
Dwepend slaat ontwaakte lust
vloedgolven van zinnelijke
kracht de branding…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.…
Restjes
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.835 Pluk een bloem van langs de straat
ze kijkt me aan en lacht me toe
geknakt toch kleurig levensmoe
een kind dat door de branding waadt
wordt naakte vrouw die lustig baadt
Jaren later aan de kust
zie ik haar liggen in het zand
een beetje eenzaam aan de rand
de blik een weinig uitgeblust
gegrepen door serene rust
Voegt zij de woorden tot…
Onbegrijpelijk
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.786 armen lag
Het is echt niet te geloven
dat ik als kind zo kon genieten
mijn geluk altijd compleet leek
zonder maar een moment te denken
aan het leven dat ik zou schenken
aan dat mooie mens, aan jou
Ik zal het nooit kunnen aanvaarden
ik zal het nooit kunnen begrijpen
dat jij ziek werd…
…er zijn geen woorden die beschrijven
hoe de branding…
Noordse sterns
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Ik verlang
naar je stem
boven de donder
van de branding
je silhouet
tegen de zuidelijke kapen.
Zonder jou
kan ik niet op weg
geen begin, geen nieuwe circel
we gaan samen, we moeten samen!
Kom liefste vlieg mee
kom vlug!
Zo weinig tijd
voor onze dans boven de golven
zo weinig tijd
voor het feest van ons geluk.…
De oude van de berg
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.220 ‘k Heb eens gedacht: de tijd zal komen,
Dat Poëzie heeft afgedaan; -
’t Is uit met mijmren en met dromen,
Geen zang of zucht kan meer bestaan; -
Of zal de kunst het veld behouden,
Zij spare ons grotten, klippen, wouden,
En minneleed en dweperij, -
Wil ze in de branding niet bezwijken,
Zij moet met kennis zich verrijken,
En volg’ het weten van…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Waar ik ook ben
de zee roept in rust
overal voel ik
dat zij mij kust
de wind over stranden
schuurt de hemel rood
schelpen vol ervaring
leggen gedachten bloot
waar ik ook ga
de zee lacht in tranen
overal zie ik
huilende heuvels in banen
de branding verleidt
voor wie het ruisen hoort
dansende lichtbundels
van stuur- naar bakboord…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 Natte ribbels in het zand verraden dat de zee
Zich haastig teruggetrokken heeft
Krabbetjes vluchten verrast
Bubbelend de diepte in
Een schuimende branding hapt
En breekt kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 hoe teer is uw bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…